VI SA/Wa 619/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędzia WSA Waldemar Śledzik Protokolant st. sekr. sąd. Paulina Paczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi P. Sp. j. z siedzibą w M. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zakazu wprowadzania do obrotu artykułu spożywczego oddala skargę Decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. Nr [...] Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez P. sp. j. w M. od decyzji, wydanej przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] sierpnia 2010 r., znak [...] zakazującej wprowadzenia do obrotu artykułu rolno-spożywczego niespełniającego wymaga jakości handlowej o nazwie: "[...]" w ilości [...] kg, tj. [...] szt. [...] i nadającej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organy I i II instancji działały w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. W lipcu 2010 r. z ramienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych przeprowadzona została kontrola jakości handlowej przetworów owocowych i warzywnych w P. sp. j. z siedzibą w M. W toku kontroli inspektorzy z WIJHARS w [...] sprawdzili m.in. prawidłowość znakowania produktu o nazwie "[...]" w ilości [...] kg, tj. [...] szt. [...]. Inspektorzy pobrali próbki tego artykułu, które następnie zostały przekazane do Laboratorium Specjalistycznego GIJHARS w [...] celem przeprowadzenia badań laboratoryjnych. Wskazane laboratorium przeprowadziło badanie szczelności opakowań (słoików z nakrętką wieczkiem Twist-Off) metodą określoną w Polskiej Normie PN-90/A-750052/2, które wykazało, że na trzy opakowania dwa były nieszczelne. W oznakowaniu produktu zamieszczono następującą informację "System zarządzania bezpieczeństwem żywności HACCP". Informacja ta została zakwestionowana przez kontrolujących. Producent usunął ją niezwłocznie z opakowań. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami [...] Wojewódzki Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych wszczął postępowanie administracyjne w sprawie, zakończone wydaniem w dniu [...] sierpnia 2010 r. decyzji, znak [...], zakazującej wprowadzania do obrotu przebadanego artykułu jako niespełniającego wymagań jakości handlowej i nadającej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ wskazał, że przedmiotową kontrolę w zakresie jakości handlowej przetworów owocowych i warzywnych przeprowadzono na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz pkt 2 i 8 ustawy z 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2005 r., Nr 187, poz. 1577 z późn. zm.), art. 8 ust. 3 i 6 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz. U. nr 116, poz. 975) oraz art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 r. Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanem zwierząt (Dz. Urz. UEL 165 z 30 kwietnia 2004 r. z późn. zm.) oraz upoważnienia nr [...] z dnia [...] lipca 2010 r. W trakcie przeprowadzonej kontroli zgodnie z art. 23 ust. 2 pkt 4 ustawy o jakości handlowej pobrano z przetworów owocowych i warzywnych próbki do badań laboratoryjnych. W związku z treścią art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy o jakości handlowej pobrane próbki zostały przekazane do badań w Laboratorium Specjalistycznym GIJHARS w [...]. Wyniki badań wykazały nieszczelność opakowań. Ponadto w trakcie kontroli prawidłowości oznakowania przedmiotowej partii wyrobu stwierdzono następującą niezgodność tj. użycie określenia: "System Zarządzania Bezpieczeństwem Żywności HAACCP". Powyższe może wprowadzać konsumenta w błąd sugerując, że inne przedsiębiorstwa nie posiadają wdrożonych procedur opartych na zasadach systemu HACCP. Powyższe jest niezgodne z art. 6 ust. 2 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych przywołującym art. 46 ust. 1 ustawy z 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. Nr 171, poz. 1225 z późn. zm.), który stanowi, że oznakowanie środka spożywczego nie może wprowadzać konsumenta w błąd co do charakterystyki środka spożywczego, w tym jego nazwy, rodzaju, właściwości, składu, ilości, trwałości, źródła lub miejsca pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji przez przypisywanie środkowi spożywczemu działania lub właściwości, których nie posiada przez sugerowanie, że środek spożywczy posiada szczególne właściwości, jeżeli wszystkie podobne środki spożywcze posiadają takie właściwości. Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady WE Nr 852/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 139 z 30 kwietnia 2004 r. str. 1 Dz. Urz. UE Polskie Wydanie Specjalne, rozdz. 13, t. 34 str 319) każdy przedsiębiorca sektora spożywczego z wyłączeniem produkcji podstawowej i działań z nią powiązanych jest zobowiązany do wdrożenia procedur opartych na zasadach systemu HACCP. Przedsiębiorca po stwierdzeniu przez kontrolujących powyższej nieprawidłowości w oznakowaniu usunął ją poprzez odcięcie dolnej części etykiety wraz z określeniem: "System Zarządzania Bezpieczeństwem Żywności HACCP" w trakcie prowadzonej kontroli. W dniu [...] lipca 2010 r. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych wszczęto postępowanie administracyjne celem wydania decyzji określającej dalszy sposób postępowania. Zdaniem organu przeprowadzone badania oraz stwierdzone wady w oznakowaniu produktu wykazały, że nie spełnia on wymagań jakości handlowej, o której mowa w art. 3 pkt 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. Natomiast w myśl art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych wprowadzone do obrotu artykuły rolno-spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta. Również przepisy wspólnotowe tj. rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. (Dz. Urz. WEL 31 z 1 lutego 2002 r.) z późn. zm. wprowadzają obowiązek podmiotów działających na rynku spożywczym i pasz do działań zgodnym z prawem żywnościowym mającym na celu zapobieganie oszukańczym praktykom, fałszowaniu żywności, wszelkim innym praktykom mogącym wprowadzać konsumenta w błąd. Z tych wszystkich względów organ na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1 i w zw. z art. 21 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych orzekł jak w decyzji, której w oparciu o art. 29 ust. 3 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych nadany został rygor natychmiastowej wykonalności. Od decyzji z dnia [...] sierpnia 2010 r. B. i M. K. odwołali się do Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, domagając się jej uchylenia. Podkreślili, że nie zgadzają się z zastosowaną dla kontrolowanych wyrobów metodą badawczą. Jak wynika z ich wieloletniego doświadczenia a także z opinii producenta wieczek zasadniczą siłą utrzymującą wieczko w prawidłowej pozycji na słoiku jest próżnia wytwarzana w jego wnętrzu w trakcie procesu termicznego. Wizualnym wskaźnikiem prawidłowego zamknięcia słoika jest wieczko, przyjmujące w prawidłowo zamkniętym słoju pozycję wklęsłą. Jeżeli zaś użyje się do badań szczelności określonego wysokiego podciśnienia to w sytuacji, gdy jest ono wyższe od tego, które znajduje się w słoiku spowodowane zostanie rozszczelnienie słoika. Zdaniem skarżących, w niniejszej sprawie nie stwierdzono jakichkolwiek uchybień w jakości samego produktu w związku z czym zakaz wprowadzenia do obrotu nie znajduje uzasadnienia. Żadne przepisy nie określają jaką metodą badania mają być przeprowadzone, według jakich norm powinna być mierzona szczelność słoika oraz jaka sankcja znajduje zastosowanie w sytuacji niezastosowania się do tych norm. Stosowane normy są zalecane ale nie obowiązujące. Produkty zostały przebadane przez Zakład Higieny Weterynaryjnej w K. w kierunku mikrobiologicznym oraz na zawartość chlorku sodu. Organ nie odniósł się do tych wyników badań oraz do wyjaśnień właścicieli. Już po wydaniu decyzji skarżący otrzymali wynik badania trwałości konserw metodą próby termostatowej, które wykazało wynik ujemny. W tej sytuacji zakaz wprowadzenia do obrotu jest zbyt daleko idący i krzywdzący dla strony skarżącej. Co do oznakowania produktu poprzez użycie określenia "System zarządzania bezpieczeństwem żywności HACCP", to w tym względzie również stanowisko organu kontrolującego jest zbyt daleko idące. Z informacji, jakie uzyskała strona z Ministerstwa Rolnictwa to producent decyduje odnośnie umieszczania tej informacji na etykietach. Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych po rozpoznaniu odwołania strony decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] postanowił utrzymać zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy. Jako podstawa prawna wydanej decyzji wskazany został art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 29 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, art. 3 pkt 5, art. 4 ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz art. 21 ww. ustawy, art. 8 ust. 1, art. 16, art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. WEL 31 z dnia 1 lutego 2002 r., str. 1 z późn. zm., Dz. Urz. Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6 str. 463 z późn. zm.). Według oceny organu II instancji brak jest podstaw do zmiany bądź uchylenia decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] sierpnia 2010 r. Z uregulowania zawartego w art. 3 pkt 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych wynika, że jakością handlową są m.in. wymagania wynikające ze sposobu opakowania artykułu rolno-spożywczego. Prawidłowość zamknięcia opakowań może mieć wpływ na zachowanie parametrów jakościowych w zakresie cech organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych produktu. Organ nie zgodził się z twierdzeniem strony, że do badań zastosowana została nieprawidłowa metoda. Laboratorium Specjalistyczne GIJHARS w [...] przeprowadziło badanie szczelności opakowań metodą określoną w Polskiej Normie PN-90/A 75052/2 – "Przetwory owocowe, warzywne i warzywno-mięsne. Metody badań mikrobiologicznych. Badanie szczelności opakowań hermetycznie zamkniętych". Wykorzystana metoda jest uznanym powszechnie miarodajnym sposobem oceny szczelności opakowań szklanych. Tezy o wadliwości sposobu badań szczelności słoików nie może uzasadniać oświadczenie producenta wieczek o wysokiej jakości opakowań, które jego zdaniem zapewniają szczelność i wysokie bezpieczeństwo produktu. Nie można również uznać argumentów strony, że jedynym właściwym sposobem oceny szczelności jest kontrola wizualna wklęśnięcia wieczka. Zdaniem organu nie jest to wystarczające bo jak potwierdziły to przeprowadzone w niniejszej sprawie badania laboratoryjne, wklęsłe wieczko nie zawsze zapewnia szczelność opakowań. Przedstawione przez stronę wyniki badań z Zakładu Higieny Weterynaryjnej w K. nie oznaczają wcale, że artykuł rolno-spożywczy nie ulegnie tym zmianom podczas dalszego przechowywania i dystrybucji. Organy urzędowej kontroli żywności zgodnie z ustawodawstwem krajowym i unijnym mają za zadanie eliminację z rynku potencjalnych zagrożeń dla ekonomicznych interesów konsumenta. W tym stanie rzeczy decyzja organu I instancji, która w oparciu o art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych zakazuje wprowadzanie do obrotu artykułu niespełniającego wymagań jakości handlowej odpowiada prawu. Na decyzję z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] P. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając jej obrazę przepisu art. 3 pkt 5, 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2005 r., Nr 187, poz. 1577) poprzez uznanie, że została zastosowana niewłaściwa metoda badania szczelności opakowań szklanych partii produktu o nazwie "[...]" [...] i utrzymanie zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych pomimo, że do badania przyjęto polską normę PN-90A-75052/02, która nie jest obowiązująca i błąd w ustaleniach faktycznych poprzez uznanie, że "[...]"[...] nie spełnia norm przydatności do spożycia. Nadto, zdaniem skarżących, organ nie odniósł się do zarzutu sformułowanego w uzasadnieniu odwołania, że użycie określenia na etykiecie system zarządzania bezpieczeństwem żywności HACCP nie jest wprowadzeniem w błąd konsumentów, że inne przedsiębiorstwa nie posiadają wdrożonych procedur opartych na zasadach HACCP tak jak to zostało stwierdzone przez organ. Wskazując powyższe uchybienia skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych i utrzymanej nią w mocy decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych. Uzasadniając skargę skarżący podnieśli te same argumenty jak w odwołaniu od decyzji wydanej w I instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ustosunkowując się do odpowiedzi na skargę skarżący ponownie podnieśli, ze organ nie rozważył wszystkich podnoszonych przez nich zarzutów np. badanie wakunometrem, pominął niektóre ustalenia faktyczne tj. sposób badania szczelności przez producenta, ocenę producenta wieczek. Odnośnie drugiego zarzutu skarżący podnieśli, że umieszczając informację o HACCP nie mieli intencji wprowadzenia w błąd konsumentów. Poza tym żadne przepisy nie zabraniają nanoszenia powyżej informacji na etykietach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawę prawną (art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Mając na uwadze powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga B. i M. K. nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja z dnia [...] sierpnia 2010 r. nie naruszają prawa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podstawę materialnoprawną obu decyzji stanowiły przepisy ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych a to art. 3 pkt 5, art. 4 ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. a, art. 21 oraz art. 29 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 a także przepisy prawa wspólnotowego tj. art. 8 ust. 1, art. 16 i art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. WEL 31 z 1 lutego 2002 r., str. 1 z późn. zm., Dz. Urz. Polskie Wydanie Specjalne, rozdział 15, t. 6, str. 463 z późn. zm.). Skarga B. i M. K. podnosi dwojakiego rodzaju zarzuty: naruszenie prawa materialnego oraz przepisów postępowania. Sąd nie podziela stanowiska skarżących, aby organ orzekający w sprawie naruszył przepisy art. 7, 77 i 107 § 3 kpa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Przeprowadzony przez organ dowód z opinii Laboratorium Specjalistycznego GIJHARS w [...] wykazał nieszczelność słoików artykułu rolno-spożywczego o nazwie "[...]". Powyższa jednostka przeprowadziła badanie szczelności opakowań (słoików z nakrętką wieczkiem Twist-Off) metodą określoną w Polskiej Normie PN-90/A-75052/2 – "Przetwory owocowe, warzywne i warzywno-mięsne. Metody badań mikrobiologicznych. Badanie szczelności opakowań hermetycznie zamkniętych". Zastosowana przez laboratorium metody wykazała, że na trzy opakowania dwa były nieszczelne. Skarżący podważają wydaną opinię nie podając merytorycznych argumentów, które wykazałyby jej nieprawidłowość. Stosowanie polskich norm jest rzeczywiście w obecnym stanie prawnym dobrowolne, co nie przekreśla ich przydatności w wydawaniu różnego rodzaju opinii. Należy poza tym mieć na uwadze, że Laboratorium Specjalistyczne GIJHARS w [...] posiada certyfikat Akredytacji Laboratorium Badawczego Nr [...], zgodnie z którym spełnia ono wymogi normy PN – EN ISO/IEC 17025:2005. Pobieranie próbek do badania odbyło się zgodnie z obowiązującymi przepisami zaś wykorzystana przez laboratorium metoda jest uznanym powszechnie miarodajnym sposobem oceny szczelności opakowań szklanych. Nie podważa jej metoda stosowana i szczegółowo opisana przez skarżących a także opinia producenta wieczek. Skarżący mogliby skutecznie zakwestionować zastosowaną przez laboratorium metodę poprzez zgłoszenie dowodu z opinii innego specjalistycznego laboratorium, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Organ przed wydaniem zaskarżonej decyzji zwracał się do skarżących o podanie merytorycznych uwag co do przeprowadzonego dowodu, czy strona wnosi o przeprowadzenie powtórnych badań szczelności produktów i jaką metodę badań uznają za właściwą. W odpowiedzi na powyższe wezwanie organu skarżący wyjaśnili jedynie, że właściwą metodą badań jest metoda wizualna tj. wklęśnięte powierzchnie wieczek, które świadczą o panującym podciśnieniu w słoiku, które następnie sprawdza się przy użyciu wakuometru. Strona ograniczyła się więc do popierania własnego niejako domowego sposobu badania szczelności opakowań szklanych nie zgłaszając przy tym wniosku odnośnie przeprowadzenia badań przez inną specjalistyczną jednostkę. W tym stanie rzeczy organ prawidłowo oparł się na wynikach badań Laboratorium Specjalistycznego GIJHARS w [...], które wykazały nieszczelność opakowań produktu. Ustalony przez organ stan faktyczny w sprawie dawał podstawę do wydania zakazu, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. Zakwestionowane artykuły w świetle art. 3 pkt 5 ww. ustawy z uwagi na nieszczelność opakowań nie spełniały bowiem wymagań jakości handlowej. Natomiast stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta. Trafnie organ uznał, iż przedstawiony przez stronę dowód w postaci wyników badań Laboratorium Zakładu Higieny Weterynaryjnej w K. nie ma decydującego znaczenia w sprawie, albowiem istotna jest stwierdzona nieszczelność opakowań, która sama przez się powoduje, że produkt nie spełnia wymagań jakości handlowej. Poprzez nieszczelność słoików może dojść w przyszłości do zepsucia się produktu, co w konsekwencji podważy deklarowaną przez przedsiębiorcę trwałość artykułu. Działanie organu było więc zgodne z obowiązującym w Polsce porządkiem prawnym a także z prawem wspólnotowym wynikającym z przepisów rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r., na które powołał się Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych. Brak jest również podstaw do zakwestionowania stanowiska organu odnośnie nieprawidłowości oznakowania przedmiotowej partii wyrobu poprzez użycie na etykiecie określenia: "System Zarządzania Bezpieczeństwem Żywności HACCP". Organ, zwłaszcza w decyzji pierwszoinstancyjnej przedstawił argumentację prawną na powyższy temat. Podał, iż zamieszczenie ww. informacji na produkcie jest niezgodne z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2005 r., Nr 187, poz. 1577 z późn. zm.) nawiązującym do art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. Nr 171, poz. 1225 z późn. zm.). W myśl powyższego przepisu oznakowanie środka spożywczego nie może wprowadzać konsumenta w błąd m.in. poprzez sugerowanie, że środek spożywczy posiada szczególne właściwości, podczas gdy inne produkty analogiczne właściwości posiadają. Natomiast, jak wynika z art. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady WE Nr 852/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UEL 139 z 30 kwietnia 2004 r.) każdy przedsiębiorca sektora spożywczego, z wyłączeniem produkcji podstawowej i działań z nią powiązanych jest zobowiązany do wdrożenia procedur opartych na zasadach systemu HACCP. Zasadnym więc było usunięcie informacji z etykiety produktu, co strona w trakcie postępowania dobrowolnie uczyniła. Nieprawidłowe oznakowanie produktu jest także niespełnieniem wymogów jakości handlowej w świetle art. 3 pkt 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, co uprawnia organ do stosowania sankcji z art. 29 ww. ustawy. W tym stanie rzeczy, wobec bezzasadności zarzutów skargi Sąd orzekł o jej oddaleniu na mocy art. 151 ppsa.