I OZ 450/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. D. na zarządzenie Przewodniczącego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 maja 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 850/11 wzywające do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi E.D. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2011 r., znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej zatwierdzenia klasyfikacji gruntów postanawia 1. oddalić zażalenie 2. sprostować z urzędu powyższe zarządzenie w ten sposób, iż zamiast daty wydania zaskarżonej decyzji określonej na rok 2010 r. wpisać rok 2011 E. D. pismem z dnia 20 kwietnia 2011 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzje Ministra Rolnictwa z dnia [...] marca 2011 r. o znakach [...], [...] i [...] utrzymujące w mocy decyzje z dnia [...] stycznia 2011 r. [...], [...] i [...]. Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarządzeniem z dnia 24 maja 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 850/11, wezwał E. D. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2011 r., rozpoznawanej pod sygnaturą akt IV SA/Wa 850/11, w kwocie 200 zł. Na powyższe zarządzenie E.D. wniósł zażalenie, w którym domagał się zarejestrowania sprawy pod jedną sygnaturą ,,zgodnie z budową skargi z dn. 20.04.2011 r." i wyznaczenie jednej opłaty w wysokości 200 zł. Wskazał w tym miejscu na art. 51 p.p.s.a. Ponadto dodał, że decyzje z dnia [...] marca 1999 r., [...] października 2001 r., [...] października 2003 r., [...] listopada 2004 r. i [...] stycznia 2005 r. zostały wydane przez organ nieposiadający ustawowego umocowania do bycia organem wyższego stopnia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność, przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg. Konsekwencją rozdzielenia skarg jest wezwanie do uiszczenia wpisu od każdej z nich. Skoro E. D. w jednym piśmie z dnia 20 kwietnia 2010 r. wniósł skargę, którą zaskarżył trzy decyzje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, to Sąd I instancji był uprawniony rozpoznać te sprawy odrębnie pod trzema różnymi sygnaturami, a następnie wezwać, zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., do uiszczenia wpisów sądowych oddzielnie od każdej z nich, w tym od skargi wniesionej w niniejszej sprawie (sygn. akt IV SA/Wa 850/11). Prawidłowo została również określona wysokość należnego wpisu w kwocie 200 zł, zgodnie z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Ubocznie należy podać, iż nawet połączenie oddzielnych spraw w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia nie oznacza, że takie połączenie tworzy z tych spraw jedną nową sprawę. Połączenie podyktowane względami technicznymi i ekonomią procesową nie pozbawia połączonych spraw ich odrębności i nie zmienia faktu, że łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy są nadal samodzielnymi sprawami (por. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Zakamycze 2005 r., str. 264). Objęcie jedną skargą kilku decyzji pozostających ze sobą w związku i ewentualne zastosowanie w takiej sprawie art. 111 § 2 p.p.s.a. nie ma wpływu na wysokość wpisu, który powinien być uiszczony od każdej sprawy odrębnie (por. postanowienie NSA z dnia 26 października 2004 r., sygn. akt FZ 313/04, niepubl.). Przepis art. 51 p.p.s.a. nie ma zaś w niniejszej sprawie zastosowania. Dotyczy on bowiem sytuacji, w której stroną skarżącą nie jest jedna, lecz więcej osób, a która to sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Nie budzi zatem wątpliwości NSA prawidłowość wydanego w niniejszej sprawie zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi. Inne podniesione w zażaleniu kwestie pozostają bez znaczenia dla niniejszego etapu postępowania, na którym bada się zgodność z prawem zaskarżonego zarządzenia. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na postawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. W zaskarżonym zarządzeniu w skutek oczywistej omyłki błędnie określono datę zaskarżonej decyzji, tj. zamiast roku 2011 r. wpisano rok 2010. W tej sytuacji na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 166, art. 156 § 2 i art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji.