VI SA/Wa 2150/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Protokolant Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2010 r. sprawy ze skargi M. L. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2009 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia na podstawie art. 102 ust. 5 pkt 24 w związku z art. 109 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.) – zwana dalej ustawą o świadczeniach, oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania skarżącej M. L., utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2009 r. stwierdzającą objęcie skarżącej obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym jako osoby będącej wspólnikiem jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością o nazwie "N." sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. w okresie od 16 sierpnia 2004 r. do nadal. Do wydania powyższych rozstrzygnięć doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Pismem z dnia [...] grudnia 2008 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w W. zwrócił się Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z wnioskiem o rozstrzygnięcie kwestii podlegania przez M. L. obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu jako wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością "N." Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W.. Wraz z wnioskiem ZUS przekazał do Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ (dalej zwany organem I instancji) protokół z dnia [...] lipca 2008 r. z kontroli przeprowadzonej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w W. u płatnika składek - spółki z ograniczoną odpowiedzialnością "N." Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. (wcześniej "N." Sp. z o.o.). Następnie wniosek ZUS został uzupełniony poprzez nadesłanie w dniu [...] lutego 2009 r.: - kserokopii odpisu aktualnego z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego z dnia [...] czerwca 2008 r. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością "N." wpisanej do Rejestru Przedsiębiorców KRS przez Sąd Rejonowy, [...] Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS:[...], - kserokopii aktu notarialnego z dnia [...] lipca 2004 r. (repertorium [...]), na mocy którego na Nadzwyczajnym Zgromadzeniu Wspólników Spółki "N." uchwałą Nr [...] postanowiono otworzyć likwidację ww. spółki, a likwidatorem spółki ustanowić M. L.. Z kolei w dniu [...] kwietnia 2009 r. ZUS przesłał do organu I instancji kserokopie odpisów aktualnych z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego z dnia [...] września 2004 r. oraz z dnia [...] lipca 2007 r. "N." Sp. z o.o. w likwidacji. W związku z tym, że zgromadzony w sprawie materiał nie pozwalał na jednoznaczne wskazanie okresu podlegania przez M. L. obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu jako wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, pismem z dnia [...] kwietnia 2009 r. organ wezwał ZUS do przesłania odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego wpisu dotyczącego spółki "N." Sp. z o.o. W dniu [...] kwietnia 2009 r. dokumentacja zebrana w sprawie została uzupełniona o ww. odpis z dnia [...] marca 2009 r., z którego wynikało, że M. L. stała się wspólnikiem jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością "N." Sp. z o.o. w likwidacji z dniem 16 sierpnia 2004 r. M. L., zwana dalej skarżącą, pismem z dnia [...] maja 2009 r. poinformowała organ I instancji, iż w związku z tym, że jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę, to tylko z tego tytułu podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Wskazała, że w "N." Sp. z o.o. nie uzyskiwała żadnych dochodów a została jednoosobowym wspólnikiem tejże spółki w dniu ustanowienia likwidacji, stąd nie podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu jako osoba będąca wspólnikiem jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Z załączonego do ww. pisma zaświadczenia z dnia [...] maja 2009 r. wynika, że M. L. jest zatrudniona w L. Sp. z o.o. od dnia 1 września 1994 r. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku [...]. Pismem z dnia [...] maja 2009 r. Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego NFZ zawiadomił skarżącą o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia podlegania przez skarżącą obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego jako wspólnika ww. spółki. Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego NFZ w dniu [...] września 2009 r., powołując się na art. 107 ust. 5 pkt 16, art. 109 ust. 1 i 4, art. 5 pkt 21, art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. a i c, art. 69 ust. 1, art. 82 ust. 1 ustawy o świadczeniach, art. 5 pkt 18, art. 9 ust. 1 pkt 1 lit a i c, art. 12 ust. 1, art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia (Dz. U. Nr 45, poz. 391 z późn. zm.) oraz art. 8 ust. 6 pkt 4 i art. 13 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn. – Dz. U. z 2007 r. Nr 11 poz. 74 z późn. zm.) wydał decyzję ustalającą, że skarżąca od 16 sierpnia 2004 r. do chwili obecnej podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego jako osoba będąca wspólnikiem jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością o nazwie "N." Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W.. Organ wskazał, że zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 23 stycznia 2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia obowiązującej w okresie od 1 kwietnia 2003 r. do 30 września 2004 r. - obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu podlegały osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniem społecznym będące osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą. Również od 1 października 2004 r., czyli od dnia wejścia w życie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych sytuacja w ww. zakresie nie uległa zmianie. Zgodnie bowiem z jej art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c - obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniem społecznym, które są osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą. Z kolei w myśl art. 5 pkt 18 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia, a następnie art. 5 pkt 21 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - użyte w tych ustawach określenie osoby prowadzącej działalność pozarolniczą - oznacza osobę, o której mowa w art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność uważa się m. in. wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Obowiązek ubezpieczenia ww. osób stosownie do treści art. 12 ust. 1 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia i następnie art. 69 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - powstaje i wygasa w terminach określonych w przepisach o ubezpieczeniach społecznych, tj. w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych. Zgodnie zatem z brzmieniem art. 13 pkt 4 tejże ustawy - obowiązkowemu ubezpieczeniu emerytalnemu, rentowemu, chorobowemu i wypadkowemu osoby fizyczne prowadzące działalność pozarolniczą podlegają od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności. W przypadku wspólników jednoosobowych spółek z ograniczoną odpowiedzialnością należy uznać, iż osoby te podlegają ubezpieczeniu społecznemu i zdrowotnemu od daty uzyskania statusu wspólnika jednoosobowej spółki z o.o. do dnia utraty tego statusu (w związku np. z wykreśleniem spółki z rejestru czy zbyciem udziału w tejże spółce przez jednoosobowego wspólnika). Organ wskazał, że z odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Przedsiębiorców z dnia [...] marca 2009 r. wynika, że M. L. stała się jedynym wspólnikiem jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością "N." z dniem 16 sierpnia 2004 r. a tym samym podlegała ubezpieczeniu zdrowotnemu od tej daty jako wspólnik jednoosobowej spółki z o.o. Jednocześnie z ww. dokumentu wynika, że do chwili obecnej M. L. wciąż pozostaje jedynym wspólnikiem tejże spółki, będąc równocześnie jej likwidatorem. M. L. w okresie prowadzenia działalności gospodarczej jako wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością od 1 września 1994 r. była zatrudniona w L. Sp. z o.o. Zdaniem organu okoliczność ta nie zwalnia jednak skarżącej z obowiązku podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej jako wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Zgodnie bowiem z art. 24 ust. 1 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia - jeżeli spełnione były przesłanki do objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, o którym mowa w art. 9 ust. 1, z więcej niż jednego tytułu - składka na ubezpieczenie zdrowotne opłacana była z każdego z tych tytułów odrębnie. Wspomniany art. 9 ust. 1 zaliczał natomiast do osób objętych obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym zarówno osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniem społecznym (obowiązkowym lub dobrowolnym) prowadzące działalność pozarolniczą, jak i pracowników (art. 9 ust. 1 pkt 1 lit. a i c ww. ustawy). Podobne uregulowania znalazły się w art. 82 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Zgodnie bowiem z tym przepisem - w przypadku gdy ubezpieczony uzyskuje przychody z więcej niż jednego tytułu do objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, o którym mowa w art. 66 ust. 1, składka na ubezpieczenie zdrowotne opłacana jest z każdego z tych tytułów odrębnie. Wspomniany art. 66 ust. 1 do osób podlegających obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego zalicza natomiast zarówno osoby, które prowadzą działalność pozarolniczą i spełniają warunki do objęcia ubezpieczeniem społecznym z tego tytułu, jak i osoby będące pracownikami (art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. a i c). Reasumując, organ wskazał, że skarżąca jako pracownik i jako wspólnik jednoosobowej sp. z o.o. podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z obydwu tych tytułów. Od decyzji z dnia [...] września 2009 r. skarżąca wniosła odwołanie, zarzucając błędną wykładnię przepisów i niewłaściwe zastosowanie art. 66 ust. 1 w zw. z art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, a także analogicznych przepisów obowiązujących w ramach ustawy z dnia 23 stycznia 2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia przez przyjęcie, że mimo iż likwidowana przez nią spółka "N." Sp. z o.o. w likwidacji nie wykonywała już działalności gospodarczej, oraz mimo że nie uzyskiwała z tego tytułu przychodów podlegała ubezpieczeniu zdrowotnemu z tego tytułu, wywodząc to wyłącznie z faktu, iż była wspólnikiem jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością; w oderwaniu od dyspozycji przepisu art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych; oraz mimo nieuzyskiwania przez nią przychodów z tytułu bycia wspólnikiem ww. jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji. Wskazała, że z art. 66 ust. 1 ww. ustawy wynika, iż obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają: w pkt 1 osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi lub ubezpieczeniem społecznym rolników, które są: lit. a) pracownikami w rozumieniu ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, oraz lit c) osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą. Organ zignorował fakt, że z obu tytułów zgodnie z art. 82 ust. 1 ww. ustawy składki należy odprowadzać, tylko jeżeli ubezpieczony uzyskuje przychody z więcej niż jednego tytułu do objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, o którym mowa w art. 66 ust. 1 (art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych i analogicznie w ramach ustawy z dnia 23 stycznia 2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia. Skarżąca wskazała, iż jako wspólnik likwidowanej spółki takich przychodów nie uzyskiwała. Ponadto zdaniem skarżącej organ zignorował fakt, iż spółka "N." znajduje się w likwidacji. Zgodnie z postanowieniem Sądu Najwyższego - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 14 września 2007 r. sygn. III UK 35/2007 (Rzeczpospolita 2008/161 str. F8) "O podleganiu ubezpieczeniom z racji działalności decyduje wykonywanie działalności gospodarczej, a nie wpis do ewidencji. Osoby prowadzące działalność podlegają z tego tytułu ubezpieczeniom jedynie w okresach faktycznego jej prowadzenia". Na zasadzie art. 282 § 1 k.s.h. w przypadku likwidacji spółki z o.o. likwidatorzy powinni zakończyć interesy bieżące spółki, ściągnąć wierzytelności, wypełnić zobowiązania i upłynnić majątek spółki (czynności likwidacyjne). Takie też czynności (a nie działalność "pozarolnicza" - w rozumieniu przepisów ubezpieczeń społecznych) jest prowadzona w N. Sp. z o.o. w okresie likwidacji. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją z [...] października 2009 r. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ. Potrzymał stanowisko zawarte w decyzji I instancji. Dodatkowo wskazał, że nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skarżącej, iż nie prowadziła pozarolniczej działalności, gdyż likwidacja spółki została otwarta by właśnie zaprzestać tej działalności. Zgodnie z art. 282 § 1 k.s.h. likwidatorzy powinni zakończyć interesy bieżące spółki, ściągnąć wierzytelności, wypełnić zobowiązania i upłynnić majątek spółki (czynności likwidacyjne). Nowe interesy mogą wszczynać tylko wówczas, gdy to jest potrzebne do ukończenia spraw w toku. Wyżej cytowany przepis jednoznacznie wskazuje, że w ramach likwidacji spółki należy wykonać szereg czynności zmierzających do zamknięcia interesów spółki. Ponadto zgodnie z art. 275 § 1 ww. ustawy do spółki w okresie likwidacji stosuje się przepisy dotyczące organów spółki, praw i obowiązków wspólników, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej lub z celu likwidacji nie wynika co innego. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji I instancji, ewentualnie zmianę zaskarżonej decyzji i ustalenie, że w związku z okolicznościami podniesionymi w niniejszej skardze nie była objęta obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego jako osoba będąca wspólnikiem jednoosobowej spółki z ograniczaną odpowiedzialnością pod firmą "N." Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W., w okresie od dnia 16 sierpnia 2004 r. do chwili obecnej. Skarżąca powtórzyła zawarte w odwołaniu zarzuty naruszenia prawa materialnego. Ponadto zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 6, 7, 8, 9 k.p.a. a także art. 77 § 1 i 80 k.p.a. przez niezebranie i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego w sprawie oraz art. 107 § 3 k.p.a. przez lakoniczne uzasadnienie faktyczne decyzji, niewskazanie dowodów, na których się oparł organ, nienależyte wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji oraz nie rozpoznanie merytorycznie wszystkich zarzutów odwołania. W odpowiedzi na skargę Prezes Narodowego Funduszy Zdrowia wnosząc o jej oddalenie podtrzymał dotychczasową argumentację. Na rozprawie w dniu [...] marca 2010 r. skarżąca złożyła do akt zeznań CIT-8 za lata 2004-2008 z odpisem dla organu, wnosząc o przeprowadzenie dowodu z tych dokumentów na okoliczność braku przychodów spółki, która obecnie znajduje się w likwidacji. Ponadto skarżąca oświadczyła, że od otwarcia likwidacji spółki, tj. od dnia 2 lipca 2004 r. stała się jedynym właścicielem spółki, a przed otwarciem likwidacji udziały spółki dzieliła z drugim współwłaścicielem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sądy administracyjne sprawują kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z obowiązującym w dacie ich wydania prawem materialnym i przepisami procesowymi. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami. Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była skarga na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2009 r., utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2009 r., którą orzeczono, iż skarżąca M. L., jako wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczaną odpowiedzialnością o nazwie "N." Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego w okresie od dnia 16 sierpnia 2004 r. do chwili obecnej. W działaniu organów rozstrzygających w niniejszej sprawie, Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do niego przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca. Jak prawidłowo wyjaśnił organ, w okresie objętym decyzją I instancji miały zastosowanie przepisy dwóch kolejnych ustaw, tj.: - art. 9 ust. 1 pkt 1 lit. c obowiązującej w okresie od 1 kwietnia 2003 r do 30 września 2004 r. ustawy z dnia 23 stycznia 2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia (Dz. U. Nr 45, poz. 391 ze zm.), w myśl którego obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu podlegały osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniem społecznym, będące osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą lub osobami z nimi współpracującymi, - art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c obowiązującej od dnia 1 października 2004 r. ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.), w myśl którego obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu podlegają osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniem społecznym, będące osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą lub osobami z nimi współpracującymi, z wyłączeniem osób które zawiesiły wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej. W myśl art. 5 pkt 18 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia, a następnie art. 5 pkt 21 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - użyte w tych ustawach określenie osoby prowadzącej działalność pozarolniczą oznacza osobę, o której mowa w art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst. jedn. – Dz. U. z 2009 r. nr 205 poz. 1585 z późn.zm.). Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych - za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność uważa się wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz wspólników spółki jawnej, komandytowej lub partnerskiej. Obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego, stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia i art. 69 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych powstaje i wygasa w terminach określonych w przepisach o ubezpieczeniach społecznych. Na podstawie art. 13 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst. jedn. Dz. U. z 2007 r. Nr 11, poz. 74 ze zm.) obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu, chorobowemu i wypadkowemu podlegają osoby prowadzące pozarolniczą działalność od dnia rozpoczęcia do dnia zaprzestania wykonywania takiej działalności. W ocenie Sądu w przypadku wspólników jednoosobowych spółek z ograniczoną odpowiedzialnością uznać należy, że osoby te podlegają ubezpieczeniu i społecznemu od daty uzyskania statusu wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością do dnia utraty tego statusu. Z załączonej do sprawy dokumentacji, tj. odpisu pełnego z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego z dnia [...] marca 2009 r. wynika, że M. L. stała się wspólnikiem jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością "N." Sp. z o.o. w likwidacji z dniem 16 sierpnia 2004 r. Natomiast z przesłanego przez nią zaświadczenia z dnia [...] maja 2009 r. wynika, że jest zatrudniona w L. Sp. z o.o. od dnia 1 września 1994 r. - tj. w czasie w którym pełnił funkcje wspólnika jednoosobowej sp. z o.o. - w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku [...]. Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia - jeżeli spełnione były przesłanki do objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, o którym mowa w art. 9 ust. 1, z więcej niż jednego tytułu - składka na ubezpieczenie zdrowotne opłacana była z każdego z tych tytułów odrębnie. Podobne uregulowania znalazły się w art. 82 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Zgodnie bowiem z tym przepisem - w przypadku gdy ubezpieczony uzyskuje przychody z więcej niż jednego tytułu do objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, o którym mowa w art. 66 ust. 1, składka na ubezpieczenie zdrowotne opłacana jest z każdego z tych tytułów odrębnie. Skarżąca nie polemizuje ze stwierdzeniem, że stała się wspólnikiem jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością "N." Sp. z o.o. w likwidacji z dniem 16 sierpnia 2004 r. oraz że jest zatrudniona od 1994 r. do dnia dzisiejszego w L. Sp. z o.o. Postawiła tylko zarzut błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania przepisów art. 66 ust. 1 w związku z art. 82 ust. 1 ustawy oświadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz art. 24 ust. 1 w związku z 9 ust. 1 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia podnosząc, iż spółka nie wykonywała już działalności gospodarczej i nie uzyskiwała przychodów oraz podkreślając fakt nieuzyskiwania przez skarżącą żadnych dochodów. Zdaniem Sądu powyższy zarzut skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 282 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94 poz. 1037). likwidatorzy powinni zakończyć interesy bieżące spółki, ściągnąć wierzytelności, wypełnić zobowiązania i upłynnić majątek spółki (czynności likwidacyjne). Nowe interesy mogą wszczynać tylko wówczas, gdy to jest potrzebne do ukończenia spraw w toku. Wyżej cytowany przepis jednoznacznie wskazuje, że w ramach likwidacji spółki należy wykonać szereg czynności zmierzających do zamknięcia interesów spółki. Ponadto zgodnie z art. 275 § 1 ww. ustawy do spółki w okresie likwidacji stosuje się przepisy dotyczące organów spółki, praw i obowiązków wspólników, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej lub z celu likwidacji nie wynika co innego. Posłużenie się w art. 82 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych pojęciem "przychód" ma znaczenia dla określenia momentu powstania obowiązku opłacania składki z kilku tytułów. Dopiero osiągnięcie przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej wywołuje skutek w postaci obowiązku zapłaty składki (por. komentarz do art. 82 ww. ustawy [w:] J. Nowak-Kubiak, Bożena Łukasik, Ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, ABC, 2007). Nieosiągalnie przychodów w dalszym okresie prowadzenia działalności gospodarczej nie ma już znaczenia. W świetle powyższego zdaniem Sądu organ prawidłowo ustalił, że skarżąca jako pracownik i jako wspólnik jednoosobowej sp. z o.o. podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z obydwu tych tytułów. Mając powyższe na uwadze organ prawidłowo objął skarżącą obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym, z tytułu prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności, jako wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością a zaskarżona decyzja jest jedynie potwierdzeniem faktu objęcia jej osoby obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym z tytułu prowadzenia tej działalności. Zdaniem Sądu należy jednocześnie uznać, iż organy obu instancji wyczerpująco zbadały wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.) oraz prawidłowo oparły się na materiale prawidłowo zebranym w toku kontroli, dokonując jego wszechstronnej oceny. Ponadto należy uznać, iż stanowisko wyrażone w zaskarżonych decyzjach, organy obu instancji uzasadniły w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.