II OZ 964/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 13 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Łd 654/11 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 6 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Łd 654/11 odmówił J. T. wstrzymania wykonania zaskarżonej przez niego decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] marca 2011 r. w przedmiocie warunków zabudowy. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja dotyczyła ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na dokończeniu budowy oraz zmianie sposobu użytkowania budynku warsztatowo – garażowego na budynek mieszkalny jednorodzinny, przewidzianej do realizacji na terenie nieruchomości położonej przy ul. [...] w Z., na działce nr [...], w obrębie [...]. Sąd, powołując treść przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), normującego przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, wskazał, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie akty lub czynności, które podlegają wykonaniu, tj. nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Zaskarżona zaś w niniejszym postępowaniu decyzja w ogóle nie podlega wykonaniu, w szczególności w postępowaniu egzekucyjnym. Mając zatem na uwadze charakter zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd stwierdził, że wniosek o wstrzymanie wykonania nie zasługuje na uwzględnienie. W zażaleniu na powyższe postanowienie J. T. wskazał, że warunki zabudowy mogą stanowić podstawę do dalszych działań o nieodwracalnych konsekwencjach powodujących znaczne straty materialne po jego stronie. Może bowiem się spodziewać, że strona przeciwna przystąpi do dalszych działań. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jak przyjęto w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, przedmiotem ochrony tymczasowej regulowanej tym przepisem mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. W niniejszej sprawie należy zgodzić się z Sądem pierwszej instancji, iż decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydana na podstawie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) ze względu na jej przedmiot, nie podlega wykonaniu. Decyzja ta stwierdza bowiem istnienie tylko pewnego stanu prawnego i faktycznego. Nie wywołuje ona skutków materialnoprawnych, bowiem nie rodzi po stronie skarżącego żadnych uprawnień, ani obowiązków. W związku z powyższym zasadnie Sąd pierwszej instancji stwierdził, że w stosunku do decyzji w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy nie może mieć zastosowania instytucja wstrzymania wykonania aktu uregulowana w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazać należy, że decyzja ta nie upoważnia do rozpoczęcia prac budowlanych i - choć może stanowić podstawę do wydania pozwolenia na budowę - to sama w sobie nie może powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji