II OSK 1290/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Mazur Sędziowie Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk (spr.) Sędzia del. WSA Jerzy Siegień Protokolant asystent sędziego Michał Zawadzki po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2013 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 stycznia 2012 r. sygn. akt II SA/Łd 646/11 w sprawie ze skargi B. P. na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi na rzecz B.P. 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wyrokiem z dnia 24 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 646/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżoną decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 7 kwietnia 2011 r., znak: [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zgierzu z dnia 26 stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy: Decyzją z dnia 26 stycznia 2011r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. na podstawie art. 51 ust. 4 oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2006r., poz. 1118 ze zm.) zatwierdził projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego wielorodzinnego z ([...]) lokalami mieszkalnymi o: powierzchni zabudowy 522,60 m2, powierzchni użytkowej mieszkalnej 965,60 m2, powierzchni użytkowej pomocniczej 166,50 m2, powierzchni użytkowej netto 1132,10 m2, kubaturze 3807,0 m3, wraz z zagospodarowaniem terenu (w tym wewnętrznych utwardzeń terenu i miejsc parkingowych) oraz infrastrukturą techniczną (w tym zbiorniki na ścieki 5 szt.), zrealizowanego na działkach nr ewid. [...], położonych w miejscowości [...] przy ul. [...], gm. [...], przedłożony przez inwestorów – E.P. i A. P., w ramach obowiązku wynikającego z decyzji z dnia 16 lutego 2009r. i udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych polegających na: zmianie sposobu utwardzeń i parkingów z kostki betonowej drogowej na podsypce cementowo-piaskowej na kraty drogowe ekofix l kat. C na podsypce piaskowej oraz nałożył na inwestorów obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz zagospodarowaniem terenu i infrastrukturą techniczną. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji podniósł, że w wyniku przeprowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie budynku mieszkalnego wielorodzinnego, zrealizowanego w sposób istotnie odbiegający od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Burmistrza Gminy z dnia 13 grudnia 1999r. o pozwoleniu na budowę, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Zgierzu decyzją z dnia 16 lutego 2009r. nałożył na Inwestorów – E.P. i A. P., obowiązek złożenia w terminie do dnia 31 maja 2009r. projektu budowlanego zamiennego zgodnego z przepisami prawa. Z zapisów obowiązującego w 1999r. miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy Aleksandrów Łódzki, zatwierdzonego uchwałą nr VI/38/90 Rady Gminy i Miasta w Aleksandrowie Łódzkim wraz ze zmianami do planu zatwierdzonymi uchwałą nr XLI/282/94 Rady Miejskiej w Aleksandrowie Łódzki wynika, że na terenie miejscowości [...] dopuszcza się jedynie budownictwo letniskowe, zagrodowe i jednorodzinne. Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ustalała warunki dla budowy budynku mieszkalnego szeregowego, szamb oraz przyłączy wodociągowego i gazowego, a decyzja z dnia 13 grudnia 1999r. tego samego organu zatwierdziła projekt na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego ([...] lokali mieszkalnych). Decyzja o pozwoleniu na budowę zatwierdzała projekt budynku mieszkalnego w układzie 6 + 6 + 3 mieszkania, tj. budynku mieszkalnego wielorodzinnego, co jest w sprzeczności z warunkami wynikającymi z obowiązującego wówczas planu przestrzennego zagospodarowania i z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, która mówi o budynku mieszkalnym w zabudowie szeregowej, a nie o budynku wielorodzinnym, czyli obiektu, którego budowy plan miejscowy nie dopuszczał. Starosta Powiatowy w Zgierzu decyzją z dnia 13 maja 2009r. uchylił z urzędu decyzję Burmistrza Gminy Aleksandrowa Łódzkiego z dnia 13 grudnia 1999r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę z uwagi na wszczęcie postępowania naprawczego. W dniu 4 marca 2009r. inwestorzy złożyli zamienny projekt zagospodarowania terenu działek o nr ewid. [...] objętych postępowaniem, a w dniu 20 marca 2009r. zamienny projekt budowlany. Po sprawdzeniu złożonego projektu organ stwierdził, że z aktualnego miejscowego plan zagospodarowania przestrzennego Gminy Aleksandrów Łódzki, zatwierdzonego uchwałą nr XXVII/242/04 Rady Miejskiej w Aleksandrowie Łódzkim z dnia 16 grudnia 2004r. (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego nr 76 z 2005r., poz.759), wynika że dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolem [...], na których zlokalizowany jest przedmiotowy budynek mieszkalny wielorodzinny, plan dopuszcza adaptację, rozbudowę oraz modernizację i realizację nowej zabudowy jednorodzinnej, gospodarczej, siedliskowej i usługowej. Z projektu budowlanego zamiennego wynika, iż należy wykonać roboty budowlane polegające na zmianie sposobu utwardzeń i parkingów z kostki betonowej drogowej na kraty drogowe ekofix l kat. C na w celu zachowania warunku wielkości powierzchni biologicznie czynnej terenu inwestycji. W odwołaniu od powyższej decyzji B. P. wniosła o jej uchylenie i odmowę zatwierdzenia przedmiotowego projektu budowlanego zamiennego planu zagospodarowania terenu. Zaskarżonej decyzji zarzuciła w szczególności: a) naruszenie przepisów postępowania: art. 6, art. 7, art. 8 w związku z art. 77 § 1, art. 80, art. 107 §1 i 3 K.p.a. przez nie wskazanie w treści uzasadnienia okoliczności pozwalających na zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego planu zagospodarowania terenu, zwłaszcza w kontekście wątpliwości zgłoszonych w piśmie skarżącej z dnia 23 listopada 2010r.; b) naruszenie art. 80 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 81 ust. 1 pkt. 1 lit. a i c oraz art. 81 ust. 1 pkt 2 oraz w związku z art. 51 ust. 4 oraz w związku z art. 35 ust. l pkt. 1) i 2) ustawy Prawo budowlane – przez zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego planu zagospodarowania terenu sprzecznego zarówno z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jak i właściwymi przepisami technicznymi. Decyzją z dnia 7 kwietnia 2011r. Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ drugiej instancji wskazał, że sporna inwestycja została zrealizowana na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę . W trakcie kontroli budowy przeprowadzonej w dniu 6 października 2008r. w związku z wnioskiem inwestorów o udzielenie pozwolenia na użytkowanie, organ nadzoru budowlanego pierwszej instancji stwierdził, że inwestorzy w czasie realizacji tej inwestycji dokonali istotnych zmian w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego, polegających na zmianie charakterystycznych parametrów budynku, tj. zwiększeniu kubatury budynku, oraz na zmianie zagospodarowania terenu. Brak jednak było możliwości prowadzenia postępowania naprawczego w sprawie powyższych istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, gdyż po wydaniu w dniu 10 grudnia 2007r. postanowienia wstrzymującego prowadzenie robót budowlanych przy przedmiotowym budynku oraz nakazującego w terminie 30 dni od daty otrzymania postanowienia przedłożenie oceny technicznej dotychczas wykonanych robót budowlanych, organ pierwszej instancji w terminie 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia nie wydał decyzji w trybie art. 50a pkt 2 ani też art. 51 ust. 1 ustawy Prawo budowlane przez co postanowienie to, stosownie do art. 50 ust. 4 ustawy Prawo budowlane po upływie 2 miesięcy od dnia jego doręczenia straciło ważność. W związku z tym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Zgierzu decyzją z dnia 16 maja 2008r. umorzył postępowanie w sprawie prowadzenia robót budowlanych polegających na budowie przedmiotowej inwestycji w sposób istotnie odbiegający od zatwierdzonego projektu budowlanego. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 9 września 2008r. Kontynuując postępowanie uznano za istotne odstępstwo zmianę usytuowania 3 zbiorników na ścieki, od strony południowej, które jak wynika z zapisu w dzienniku budowy zostały wkopane w dniu 5 marca 2008r., a więc nie były objęte postanowieniem o wstrzymaniu robót, które wygasło z mocy prawa z dniem 10 lutego 2008r. Zmiana ta spowodowała zmianę zagospodarowania terenu, co wymagało uprzedniego uzyskania przez inwestora zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, stosownie do art. 36a ustawy Prawo budowlane. W tej sytuacji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Zgierzu wdrożył postępowanie naprawcze, mające na celu doprowadzenie rzeczonej inwestycji do stanu zgodnego z prawem, wydając zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, w dniu 16 lutego 2009r. decyzję nakazującą inwestorom sporządzenie i przedłożenie w terminie do dnia 31 maja 2009r. projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych, przy realizacji przedmiotowej inwestycji. Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2010r., zmienionym postanowieniem z dnia 9 września 2010r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Zgierzu nałożył na inwestorów obowiązek uzupełnienia złożonego projektu budowlanego o: projekt zagospodarowania terenu z uwzględnieniem powierzchni biologicznie czynnej (budynek + utwardzenie terenu + parkingi) zgodny z warunkami określonymi w planie miejscowym zagospodarowania przestrzennego, projekt zmiany ukształtowania terenu w odniesieniu do działki sąsiedniej nr ewid. [...] obręb [...]. Organ drugiej instancji stwierdził także, że projekt zamienny jest zgodny zarówno z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jak i z przepisami techniczno – budowlanymi. Z aktualnego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Aleksandrów Łódzki, wynika, że dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolem [...], na których zlokalizowany jest budynek mieszkalny wielorodzinny, plan dopuszcza adaptację, rozbudowę oraz modernizację istniejącej zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, gospodarczej, siedliskowej i usługowej (Część C - ustalenia szczegółowe dla poszczególnych jednostek planistycznych, rozdział VII - szczegółowe warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla jednostki strukturalnej "M" [...], § 107 ust. 1 pkt 2). Plan ten dopuszcza realizację budynków mieszkalnych do dwóch kondygnacji, w tym poddasze użytkowe - § 107 ust. 2, zaś § 107 ust. 4 tego planu ustała powierzchnie biologicznie czynną – 60% na terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i 40 % na terenach siedliskowych. Z opisu technicznego do projektu zamiennego zagospodarowania terenu (str. 3) wynika, że powierzchnia biologicznie czynna wynosi 63,22 %, a zatem spełniony został powyższy warunek. W ocenie organu odwoławczego przedłożony projekt zamienny spełnia wymagania rozporządzenia. Spełnienie przez inwestora nałożonych obowiązków, skutkowało wydaniem decyzji na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlanego. Organ odwoławczy odnosząc się do zarzutów B. P. podniósł, że w projekcie zamiennym nie zmieniono usytuowania 3 zbiorników na ścieki, gdyż właśnie z uwagi na odstępstwo polegające na zmianie usytuowania tych zbiorników prowadzone było postępowanie naprawcze, dotyczące nowej lokalizacji. Budynek mieszkalny nie jest objęty postępowaniem naprawczym, gdyż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Zgierzu decyzją z dnia 16 maja 2008r. umorzył postępowanie w sprawie prowadzenia robót budowlanych polegających na budowie, w sposób istotnie odbiegający od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia 13 grudnia 1999r. W skardze na powyższą decyzję B. P. wniosła o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji, zarzucając naruszenie przepisów, które miało wpływ na treść rozstrzygnięcia, a w szczególności: - art. 81 ust. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a i art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane – poprzez uznanie przez organ odwoławczy, iż przedłożony projekt zamienny spełnił wymagania rozporządzenia z dnia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz naruszenie przepisów postępowania: art. 6 – 8 w związku z art. 77 § 1, art. 80, art. 107 §1 i 3 k.p.a. - przez nie wskazanie w treści uzasadnienia okoliczności pozwalających na zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego planu zagospodarowania terenu, zwłaszcza w kontekście wątpliwości zgłoszonych w piśmie skarżącej z dnia 4 kwietnia 2011r. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że organ drugiej instancji błędnie przyjął, iż projekt przedstawiony przez inwestorów jest zgodny zarówno z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jak i z przepisami techniczno - budowlanymi. Z poprzedniego miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy Aleksandrów Łódzki, zatwierdzonego uchwałą nr VI/38/90 Rady Gminy i Miasta w Aleksandrowie Łódzkim z dnia 28 listopada 1990r. jak i z aktualnego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Aleksandrów Łódzki, zatwierdzonego uchwałą nr XXVII/242/04 Rady Miejskiej w Aleksandrowie Łódzkim z dnia 16 grudnia 2004r. w zakresie ustaleń dotyczących działek w [...] wynika, że dla terenów na których zlokalizowany jest sporny budynek mieszkalny wielorodzinny, plan dopuszcza realizację jedynie budynków mieszkalnych do dwóch kondygnacji, w tym poddasze użytkowe. Budynek ten jest natomiast budynkiem wielorodzinnym trzykondygnacyjnym. W § 107 ust. 4 tego planu ustala się powierzchnię biologicznie czynną – 60% na terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i 40% na terenach siedliskowych i nie odnosi się do budynków wielorodzinnych, których w ogóle nie dopuszcza. Nadto, organ drugiej instancji nie wyjaśnił, skąd powierzchnia biologicznie czynna wyniosła 63,22 %, skoro organ pierwszej instancji nie dokonał takich wyliczeń. Organ odwoławczy zupełnie pobieżnie odniósł się do uwag zgłaszanych przez skarżącą. Nadto, wbrew postanowieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zgierzu z dnia 9 września 2010r. przedłożony przez inwestorów projekt zamienny nie obejmuje zmiany ukształtowania terenu w odniesieniu do działki sąsiedniej [...], a teren obejmujący inwestycje nie został obniżony. 3 zbiorniki na ścieki zostały wkopane w dniu 5 marca 2008r., a zatem nie były objęte postanowieniem o wstrzymaniu robót budowlanych oraz decyzją o umorzeniu postępowania w sprawie istotnych odstępstw. Zmiana ta spowodowała zmianę zagospodarowania terenu, wobec tego projekt zamienny powinien obejmować nową lokalizację. W odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznał skargę za zasadną. W uzasadnieniu Sąd przytoczył art. 51 ust.1 pkt 3 ustawy prawo budowlane. Sąd podkreślił, że organ ocenia zgodność zrealizowanej inwestycji z przepisami obowiązującymi w dacie legalizacji, w tym przepisami miejscowego planu zagospodarowania jak i przepisami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W niniejszej sprawie inwestor dysponował decyzją o warunkach zabudowy, która określała, że inwestycja polega na budowie budynku obejmującego [...] mieszkań w zabudowie szeregowej, nie określała jednak kubatury ani kondygnacji, odsyłając w tym zakresie do postanowień planu. A zatem, w ocenie Sądu tym bardziej po uchyleniu decyzji o pozwoleniu na budowę należy inwestycję zweryfikować z aktualnymi zapisami planu i innymi regulacjami prawa budowlanego. W ocenie Sądu lektura projektu zamiennego budzi wątpliwości, czy został on sporządzony zgodnie z art. 51 ust.1 pkt 3 prawa budowlanego w zw. z art. 35 ust.1 prawa budowlanego. W części opisowej projektu załączono fragment wypisu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, z którego wynika niezgodność inwestycji z przeznaczeniem terenu. Projekt potwierdza, że zwiększono liczbę mieszkań o 5, czyli o 1/3 w stosunku do pierwotnie planowanej, brak jednak wyjaśnień, czy i w jaki sposób zmieniło to kubaturę budynku, a przecież zarzut zmiany kubatury pojawił się w aktach na początku postępowania naprawczego. Na stronie 4 projektu w opisie technicznym znajduje się zapis, że teren działki jest niezabudowany i niezagospodarowany, a przecież projekt zamienny dotyczy inwestycji już zrealizowanej. Częścią projektu, a tym samym załącznika do decyzji nr [...] uczyniono projekt budowlany zamienny przyłączy kablowych mm, instalacji energetycznych datowany na kwiecień 2008 roku, na pewno sprzed daty wezwania do złożenia projektu zamiennego. Brak wyjaśnienia, czy ta część projektu uwzględnia zmiany wprowadzone w toku realizacji inwestycji. Zdaniem Sądu Wojewódzkiego z uzasadnienia decyzji PINB [...] nie wynika, jakich istotnych odstępstw od projektu pierwotnego dopuścił się inwestor oraz czy i w jaki sposób zostały one uwzględnione w projekcie zamiennym, choć zarzut co do nieuwzględnienia zmian podnosi skarżąca. Sąd zaznaczył, że organ pierwszej instancji szczegółowo w uzasadnieniu decyzji nr [...] wykazuje niezgodność inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego, w tym: - zrealizowanie budynku wielorodzinnego na terenie, dla którego plan przewiduje zabudowę jednorodzinną i zagrodową. Z projektu zamiennego wynika, że w miejsce pierwotnie planowanych 10 mieszkań zrealizowano budynek o [...] mieszkaniach, co niewątpliwie nie mieści się w definicji ani budynku szeregowego ani jednorodzinnego; - przekroczenie dozwolonej liczby kondygnacji, gdyż plan przewiduje maksymalną wysokość dwóch kondygnacji w tym poddasze użytkowe a z zatwierdzonego projektu zamiennego oraz wcześniej przedłożonego projektu zdaje się wynikać, że jest to budynek trzykondygnacyjny czy też o dwóch kondygnacjach plus użytkowe poddasze; - niespełnienie warunku zachowania powierzchni biologicznie czynnej całej nieruchomości, która wg projektu zamiennego wynosi 33,40% podczas gdy plan ustala, ze winna ona wynieść 60% dla terenów zabudowy jednorodzinnej. Ten ostatni wniosek jest błędny, skorygował go organ odwoławczy, wskazując na podstawie danych projektu zamiennego, że powierzchnia biologicznie czynna po zmianie sposobu utwardzenia terenu będzie wynosiła 63,22%, co jednak jest spełnieniem warunków dla terenu zabudowy jednorodzinnej a nie wielorodzinnej. Pomimo powyższych niezgodności projektu zamiennego z warunkami określonymi w planie zagospodarowania przestrzennego organ I instancji zatwierdził projekt zamienny budynku mieszkalnego. Taka decyzja zdaniem organu pierwszej instancji narusza postanowienia art. 51 ust. 4 w zw. z art. 35 ust.1 prawa budowlanego. Organ przy tym jednocześnie wskazuje, że nie poddaje projektu weryfikacji z uwagi na stanowisko organu odwoławczego wyrażone w uzasadnieniu decyzji ŁWINB z dnia16 lipca 2010, który uchylając poprzednią decyzję PINB odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego nakazał ograniczenie postępowania jedynie do projektu zagospodarowania terenu, w tym usytuowania szamba, utwardzenia terenu, oświetlenia, powierzchni biologicznie czynnej W ocenie Sądu pierwszej instancji zarówno pogląd organu odwoławczego jak i będące jego konsekwencją stanowisko PINB jest nietrafne. Jeżeli organ I instancji miałby ograniczyć postępowanie naprawcze do zmiany sposobu zagospodarowania terenu, to zbędne było rozstrzyganie o projekcie zamiennym budynku. Skoro w obrocie prawnym pozostaje decyzja zobowiązująca do złożenia projektu zamiennego budynku mieszkalnego, postępowanie naprawcze toczyło się w sprawie budynku a nie tylko zagospodarowania terenu, skoro jednocześnie decyzja o pozwoleniu na budowę z 1999 roku została z urzędu wyeliminowana z obrotu prawnego decyzją Starosty Zgierskiego nr [...] z dnia 3 maja 2009 roku właśnie z uwagi na wszczęte postępowanie naprawcze dotyczące całości inwestycji, to w takim przypadku organ winien przeprowadzić postępowanie w trybie i na zasadach określonych w art. 51 ust. 1 oraz ust. 3 w związku z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego, obejmując nim całą inwestycję. Sąd podkreślił, że organ nie poczynił żadnych ustaleń, w jakiej fazie inwestycja została zrealizowana w momencie wszczęcia postępowania naprawczego, jakie prace prowadzone były po uchyleniu decyzji o pozwoleniu na budowę. W projekcie zamiennym również tych okoliczności nie wyjaśniono. W uzasadnieniu decyzji skwitowano je stwierdzeniem, że inwestycja została zrealizowana, choć jeszcze w projekcie zamiennym zagospodarowania terenu, sporządzonym w dniu 2 września 2010 roku znajdujemy informację, że budynek jest w trakcie realizacji. Odnosząc się do drugiego z projektów zatwierdzonych decyzją nr [...] zamiennego projektu zagospodarowania terenu z dnia 3 września 2010 roku, Sąd wskazał, że przewiduje on zmianę sposobu utwardzenia terenu w celu zwiększenia powierzchni biologicznie czynnej. Nie wyjaśnia jednak, jaką dopuszczalną normą należy się posłużyć, skoro plan zagospodarowania nie ustala takiej normy dla budynków wielorodzinnych, gdyż ich realizacji na tym terenie nie przewiduje. W ocenie Sądu Wojewódzkiego wątpliwości budzi zawarta w tym projekcie informacja o planowanych 9 miejscach parkingowych na terenie inwestycji. Przepis § 18 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie wymaga, aby zagospodarowując działkę budowlaną, urządzić stosownie do jej przeznaczenia i sposobu zabudowy, miejsca postojowe dla samochodów użytkowników stałych i przebywających okresowo. Oznacza to zdaniem Sądu, że realizując budynek o [...] mieszkaniach należy zaprojektować jednocześnie miejsca parkingowe w liczbie spełniającej wymagania cytowanego rozporządzenia. Przy czym absolutnie niewystarczające jest odesłanie w zakresie pozostałych miejsc parkingowych do odrębnego opracowania, które nie jest możliwe do zweryfikowania w niniejszym postępowaniu. Zdaniem tego Sądu w projekcie zamiennym zawarto wprawdzie informację o różnicach wysokościowych i zbudowaniu muru oporowego, który ma chronić przed zalewaniem sąsiedniej nieruchomości ale ogólnikowość tych ustaleń nie pozwala na jakąkolwiek ocenę zmian ukształtowania terenu i weryfikację przyjętych w projekcie rozwiązań konstrukcyjnych. W projekcie zamiennym przewidziano zmianę usytuowania zbiorników na ścieki, sytuując je w odległości kolejno 5,70 m od linii rozgraniczającej działkę, kolejny zbiornik od wschodniej granicy działki 7,60 m oraz północny dwukomorowy zespół 2 m od wschodniej granicy działki i 2,45 od północnej granicy działki. W ocenie Sądu Wojewódzkiego organ w swych ustaleniach nie ocenił podanych odległości w kontekście uregulowań rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim winny podlegać budynki i ich usytuowanie, choć z § 36 wynika, że odległość ta winna wynosić [...] m od okien budynku mieszkalnego i 7,5 m od granicy działki. Organ nie odniósł się do tych rozbieżności. Sąd ten zauważył również, że z postanowień projektu zamiennego nie wynika usytuowanie miejsca gromadzenia odpadów, co narusza wymogi określone w § 22 i nast. rozporządzenia. Braków tych nie usunięto w postępowaniu przed organem II instancji, co stanowi naruszenie zasady, że organ odwoławczy przejmuje sprawę do ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia. W tym postępowaniu w dodatku organ odwoławczy w istocie ograniczył się do kontroli części rozstrzygnięcia pierwszo instancyjnego, skupiając się na ocenie projektu zamiennego zagospodarowania terenu. Nie sposób podzielić tej argumentacji organu odwoławczego, że ocenie podlega postępowanie naprawcze w stosunku do sposobu zagospodarowania terenu, już chociażby z tego względu, że jego ocenie poddana została decyzja PINB, którą organ zatwierdził projekt budowlany zamienny dotyczący budynku, taki też był zakres postępowania. Zdaniem Sądu pierwszej instancji niezasadnie wywodzi organ odwoławczy, że wobec umorzenia postępowania naprawczego decyzją PINB w Zgierzu z dnia 16 maja 2008 roku niemożliwe jest prowadzenie postępowania naprawczego w stosunku do przedmiotowej inwestycji. Łódzki Wojewódzki inspektor Nadzoru Budowlanego, utrzymując powyższe rozstrzygnięcie w mocy decyzją nr [...] z dnia 9 września 2008 roku wyraźnie wskazał, że postępowanie zostało umorzone tylko z uwagi na opieszałość organu I instancji w prowadzonym postępowaniu i uchybienie terminowi do wydania kolejnych rozstrzygnięć. Organ II instancji podkreślił jednocześnie, że to rozstrzygnięcie nie zwalnia organu od podejmowania kolejnych rozstrzygnięć w zakresie zaistnienia nowych okoliczności faktycznych. Tak więc umorzenie postępowania naprawczego nie stanowiło przeszkody do dalszego postępowania, które zresztą zostało podjęte, a którego jedną z konsekwencji stało się wyeliminowanie z obrotu prawnego ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Przede wszystkim jednak organ odwoławczy nie powinien był pomijać w swych rozważaniach rozstrzygnięcia w sprawie zatwierdzenia projektu zamiennego budynku mieszkalnego. Organ odwoławczy nietrafnie przy tym konstatuje, że inwestycja w całości została zrealizowana na podstawie ostatecznego pozwolenia na budowę z grudnia 1999 roku. W toku postępowania naprawczego, organy w zasadzie nigdy nie ustaliły, w jakiej fazie inwestycja znajdowała się w dacie wszczęcia postępowania naprawczego, w dacie uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, zaś znajdująca się w aktach dokumentacja nie pozwala na jednoznaczne rozstrzygnięcie tej kwestii. O tym, że inwestycji nie zrealizowano w całości w okresie obowiązywania pozwolenia na budowę zdaje się świadczyć postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych z 2008 roku. Organ nie wyjaśnił również zarzutu co do wadliwego usytuowania zbiorników na ścieki. Sąd pierwszej instancji nie podziela też poglądu wyrażonego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że na etapie zatwierdzania projektu zamiennego nie jest celowe badanie zgodności faktycznego stanu inwestycji z tym projektem, bowiem projekt ten winien uwzględniać zmiany dokonane w toku realizacji inwestycji, z istoty swej zatem stan faktyczny budowy winien znaleźć w nim odzwierciedlenie. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru zaskarżył powyższy wyrok w całości. Wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów postępowania tj. art. 145 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako p.p.s.a.) (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), które miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na błędnym uznaniu przez Sąd I instancji, że organy nadzoru budowlanego pomimo umorzenia postępowania w sprawie prowadzenia robót budowlanych w sposób istotnie odbiegający od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Burmistrza Gminy Aleksandrów o pozwoleniu na budowę, winny prowadzić postępowanie legalizacyjne w odniesieniu do całej inwestycji, nie zaś jedynie w zakresie zmian wprowadzonych po umorzeniu postępowania, podczas gdy postępowanie prowadzone co do budynku zostało umorzone decyzją ostateczną. Zarzucono również naruszenie przepisów prawa materialnego tj.: - art. 50 ust 4 i art. 51 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane poprzez wskazanie na konieczność prowadzenia postępowania legalizacyjnego w stosunku do całości inwestycji, również do budynku mieszkalnego (co do którego postępowanie zostało wcześniej umorzone decyzją ostateczną) podczas gdy wydanie decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego już po utracie ważności postanowienia o wstrzymaniu robót dotknięte będzie rażącym naruszeniem art. 50 ust 4 Prawa budowlanego; - art. 36a ust 3 Prawa budowlanego poprzez jego niezastosowanie do istotnych odstępstw od projektu zagospodarowania terenu. Wskazując na powyższe podstawy skargi kasacyjnej organ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i orzeczenie o oddaleniu skargi, ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu organ podniósł, iż nie można podzielić stanowiska Sądu pierwszej instancji, że organy nadzoru budowlanego winny prowadzić postępowanie legalizacyjne w odniesieniu do całości inwestycji, badając jej legalność w świetle aktualnie obowiązującego stanu prawnego. Inwestycja była prowadzona w oparciu o ostateczną decyzję o warunkach zabudowy ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego szeregowego składającego się z [...] mieszkań (...), oraz ostatecznej decyzji Burmistrza Gminy Aleksandrów Łódzki o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego ([...] mieszkań). Obie wymienione decyzje ukształtowały stosunek prawny pozwalający na realizację określonej inwestycji. W ocenie organu uszło uwadze Sądu, że decyzja o warunkach zabudowy, ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego szeregowego składającego się z [...] mieszkań, była weryfikowana w trybie nadzwyczajnym przewidzianym w art. [...]6 k.p.a. W wydanej w wyniku postępowania nieważnościowego decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 16 lipca 2009 r., znak [...] organ (odmiennie niż Sąd pierwszej instancji w niniejszej sprawie) uznał, że sprzeczność z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego ma miejsce jedynie w sytuacji, gdy planowane zamierzenie inwestycyjne nie da się pogodzić z przewidzianą dla tego terenu w planie funkcją, powodując jednocześnie zmianę przeznaczenia terenu. Organ zaznaczył, że skoro inwestor złożył pismem z dnia 14 października 1998 r. wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanej inwestycji polegającej na budowie budynku szeregowego piętrowego dla [...] rodzin ([...] mieszkań), a teren planowanej inwestycji znajduje się w jednostce urbanistycznej przeznaczonej pod zabudowę jednorodzinną, to brak jest podstaw do wywodzenia przy powołanych powyżej ustaleniach planu zagospodarowania przestrzennego, aby tak ukształtowane zamierzenia inwestycyjne pozostawało w sprzeczności z tymi ustaleniami. W żaden sposób, w ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi, nie ma miejsca instytucja, która nie da się pogodzić z funkcją terenu przy jednoczesnej zmianie przeznaczenia terenu ustalonego w planie zagospodarowania przestrzennego. W ocenie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wobec umorzenia postępowania w sprawie prowadzenia robót budowlanych polegających na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego w sposób istotnie odbiegający od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją ostateczną Burmistrza Gminy Aleksandrów Łódzki nr [...] z dnia 13 grudnia 1999 r. organ obowiązany był skupić się jedynie na robotach budowlanych prowadzonych w sposób istotnie odbiegający od zatwierdzonej dokumentacji projektowej, nieobjętych w/w postanowieniem nr [...] z dnia 10 grudnia 2007 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zgierzu o wstrzymaniu robót budowlanych i nakazującego przedłożenie oceny technicznej, tj. jedynie na odstępstwach od projektu zagospodarowania terenu. W przeciwnym razie przedmiot postępowania administracyjnego wkraczałby w przedmiot postępowania objętego decyzją ostateczną umarzającą postępowanie i w tym zakresie obejmowałby sprawę rozstrzygniętą inną decyzją ostateczną, zachodziłaby wówczas przesłanka stwierdzenia nieważności decyzji w oparciu o przepis art. [...]6 § 1 pkt 3 k.p.a. Organ zaznaczył, że zgodnie z orzecznictwem Sądów Administracyjnych, postanowienie nakazujące wstrzymanie robót budowlanych, odnoszące się do tego samego obiektu budowlanego i tego samego stanu faktycznego z powołaniem się na jeden z przepisów art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego, może być wydane tylko jednokrotnie, po czym w przeciągu 2 miesięcy powinna być wydana decyzja na podstawie art. 51 ust. 1 ustawy. Nie można tej samej procedury powtarzać wielokrotnie W sytuacji wydania decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego już po utracie ważności postanowienia o wstrzymaniu robót podlega ona stwierdzeniu nieważności jako wydana z naruszeniem art. 50 ust 4 i art. 51 ust 1 Prawa budowlanego. W tak ustalonym stanie faktycznym stosownie do art. 36a ust 3 Prawa budowlanego organ winien skupić się na zmianach projektu budowlanego, w stosunku do pierwotnie zatwierdzonego, skoro przepis ten nakazuje w postępowaniu w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę stosować przepisy art. 32-35 ustawy jedynie odpowiednio do zakresu zmian. Brak jest podstaw prawnych by zasadniczo odmiennie traktować sytuację inwestora ubiegającego się o zalegalizowanie samowolnego istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego. Bezprzedmiotowe jest wobec tego prowadzenie rozważań w zakresie kubatury i odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego dotyczących przedmiotowego budynku mieszkalnego skoro w tym zakresie postępowanie administracyjne zostało umorzone administracyjną decyzją ostateczną. Organy nadzoru budowlanego skupiły się jedynie na istotnych odstąpieniach od zatwierdzonej dokumentacji projektowej powstałych po wznowieniu robót budowlanych w następstwie ich wstrzymania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zgierzu postanowieniem z dnia 10 grudnia 2007 r., nr [...], tj. na odstępstwach w zakresie projektu zagospodarowania terenu. W odpowiedzi na skargę kasacyjną B. P., reprezentowana przez adwokat M. K. wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej w całości i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W ocenie B.P. słusznie Sąd pierwszej instancji podsumował, że organ pierwszej instancji wymieniając niezgodności projektu zamiennego z warunkami określonymi w planie zagospodarowania przestrzennego zatwierdza projekt zamienny budynku, co jest niezgodne z art. 51 ust. 4 w zw. z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Oznacza to, że zatwierdzono projekt budowlany dotknięty istotnymi wadami, a które organ pierwszej instancji sam zauważa. Zdaniem B. P. słusznie Sąd zauważa, że zarówno pogląd organu odwoławczego jak i będące jego konsekwencją stanowisko PINB zawarte w uzasadnieniu decyzji [...] jest nietrafne. Jeżeli organ I instancji miałby ograniczyć postępowanie naprawcze do zmiany sposobu zagospodarowania terenu, to zbędne byłoby rozstrzyganie o projekcie zamiennym budynku. Skoro w obrocie prawnym pozostaje decyzja zobowiązująca do złożenia projektu zamiennego budynku mieszkalnego, postępowanie naprawcze toczyło się w sprawie budynku a nie tylko zagospodarowania terenu, skoro jednocześnie decyzja o pozwoleniu na budowę z 1999r. została z urzędu wyeliminowana z obrotu prawnego decyzją Starosty Zgierskiego nr [...] z dnia 3 maja 2009r. właśnie z uwagi na wszczęte postępowanie naprawcze dotyczące całości inwestycji. W takim przypadku organ winien przeprowadzić postępowanie w trybie i na zasadach określonych w art. 51 ust. l oraz ust.3 w zw. z art. 51 ust.7 prawa budowlanego, obejmując nim całą inwestycję, co zresztą przez całe postępowanie czynił. W ocenie B. P. słusznie Sąd zauważył, iż ŁWINB w decyzji nr [...] z dnia 9 września 2008r. wyraźnie wskazał, że postępowanie naprawcze zostało umorzone tylko z uwagi na opieszałość organu I instancji w prowadzonym postępowaniu i uchybienie terminowi do wydania kolejnych rozstrzygnięć. Ponadto organ odwoławczy nietrafnie uznał, iż inwestycja w całości została zrealizowana na podstawie ostatecznego pozwoleniu na budowę z grudnia 1999 roku. W toku postępowania naprawczego, organy w zasadzie nigdy nie ustaliły, w jakiej fazie znajdowała się inwestycja w dacie wszczęcia postępowania naprawczego oraz w dacie uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, zaś znajdująca się w aktach dokumentacja nie pozwala na jednoznaczne rozstrzygnięcie tej kwestii. Prokurator Apelacyjny w Łodzi wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 183 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej p.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w skardze kasacyjnej. Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym zdaniem skarżącego, Sąd uchybił, uzasadnienia ich naruszenia, a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego wykazania dodatkowo, że to wytknięte uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z urzędu Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod uwagę tylko nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek nieważności postępowania, wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a. Zatem sprawa ta została rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny w granicach zakreślonych w skardze kasacyjnej. Zarzuty skargi kasacyjnej sprowadzają się do naruszenia prawa materialnego skutkiem czego zdaniem skarżącego organu doszło do naruszenia przepisu postępowania dającego Sądowi uprawnienie do uchylenia zaskarżonej decyzji. W uproszczeniu można przyjąć, że organ odwoławczy nie kwestionując konieczności ponownego rozpoznania sprawy co do zgodności z prawem zamiennego projektu zagospodarowania terenu, nie zgadza się ze stanowiskiem Sądu co do ponownego prowadzenia postępowania legalizacyjnego również w odniesieniu do budynku. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowiska Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie można podzielić, bowiem za słuszne z niżej przedstawionych względów należy uznać stanowisko Sądu Wojewódzkiego. Z uregulowania wynikającego z art. 51 ust.1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę – właściwy organ nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz w razie potrzeby wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Następnie, na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo jeżeli budowa została zakończona o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Obowiązkiem projektanta jest opracowanie projektu zamiennego w sposób zgodny z przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, a także zapewniający doprowadzenie wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem. Obowiązkiem organu jest natomiast sprawdzenie projektu zamiennego w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 p.b., mającym zastosowanie odpowiednio na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 p.b. Zgodnie z art. 35.ust.1 badanie to obejmuje: 1/ zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2/ zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3/ kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4/ wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W przedmiotowym postępowaniu legalizacyjnym wbrew skarżącemu kasacyjnie, nie może mieć zastosowanie art. 36a ust. 3 Prawa budowlanego, bowiem to postępowanie nie jest postępowaniem w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę. Istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy jest to, że organ przeprowadzając wyżej wyliczone czynności, ocenia zgodność zrealizowanej inwestycji z przepisami obowiązującymi w dacie legalizacji, w tym przepisami miejscowego planu zagospodarowania jak i przepisami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, co w znacznym stopniu implikuje konieczność prowadzenia postępowania legalizacyjnego w niniejszej sprawie co do całej inwestycji. Inwestor wprawdzie dysponował decyzją o warunkach zabudowy. Opiewała na inwestycję polegającą na budowie budynku obejmującego [...] mieszkań w zabudowie szeregowej, nie określała jednak kubatury ani kondygnacji, odsyłając w tym zakresie do postanowień planu. Tym bardziej zatem, jak przyjął Sąd w zaskarżonym wyroku, po uchyleniu decyzji o pozwoleniu na budowę należy inwestycję zweryfikować z aktualnymi zapisami planu i innymi regulacjami prawa budowlanego. Słuszność stanowiska Sądu Wojewódzkiego wynika także z tego, że: Po pierwsze, co prawda PINB w Zgierzu decyzją z dnia 16 maja 2008r. umorzył wcześniejsze postępowanie naprawcze a Łódzki WINB utrzymał to rozstrzygnięcie w mocy decyzja z dnia 9 września 2008r. To jednak organ drugiej instancji jako podstawę umorzenia przyjął opieszałość organu pierwszej instancji powodującą bezprzedmiotowość wszczętego postępowania a w uzasadnieniu swojej decyzji wskazał także, iż umorzenie postępowania nie zwalnia organu od podejmowania kolejnych rozstrzygnięć w zakresie zaistnienia nowych okoliczności. Zatem decyzja ta nie jest rozstrzygnięciem merytorycznym zamykającym kwestię legalizacji inwestycji. Po wtóre, jak to zasadnie wskazał Sąd pierwszej instancji organy te nie ustaliły jednoznacznie jaki był stan zaawansowania robót przy budynku na dzień ich wstrzymania postanowieniem z dnia 10 grudnia 2007r. Po trzecie w obrocie prawnym jest decyzja PINB w Zgierzu z 16 lutego 2009r. nakazująca inwestorom sporządzenie projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych przy realizacji budynku w sposób istotnie odbiegający od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę Burmistrza Aleksandrowa Łódzkiego z dnia 13 grudnia 1999r. Po czwarte, ta ostatnia decyzja Burmistrza z uwagi na wszczęte postępowanie naprawcze została usunięta z obrotu prawnego decyzją Starosty Zgierskiego nr [...] z dnia 3 maja 2009r. W tych okolicznościach sprawy za słuszne należy uznać stanowisko Sądu pierwszej instancji, że organy nadzoru budowlanego nie powinny pomijać w swych rozważaniach rozstrzygnięcia w sprawie zatwierdzenia projektu zamiennego budynku w zakresie wskazanym przez ten Sąd pierwszej instancji. Z powyższych względów nie można uznać, by Sąd Wojewódzki podczas kontroli zaskarżonego wyroku naruszył art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c p.p.s.a. oraz art. 50 ust 4 i art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego. Dlatego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną i w oparciu o art. 204 pkt 2 p.p.s.a zasądził od skarżącego kasacyjnie organu na rzecz skarżącej w pierwszej instancji wynagrodzenie adwokata w postępowaniu kasacyjnym.