II GZ 492/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Zofia Przegalińska po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. E. Spółki z o.o. w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 7 lipca 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 987/11 w zakresie zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi B. E. Spółki z o.o. w K. na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie oraz przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 7 lipca 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 987/11, po rozpoznaniu skargi B. E. Spółki z o.o. w K. na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...], w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej w punkcie 1. stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę [...] Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w K. do ponownego rozpatrzenia protestu, w punkcie 2. zasądził od Ministra Rozwoju Spraw Wewnętrznych i Administracji na rzecz B. E. Spółki z o.o. kwotę 941,50 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu [...] września 2011 r. B. E. Spółka z o.o., reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła zażalenie na zawarte w pkt 2 wyroku postanowienie w przedmiocie zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. Wskazując jako podstawę prawną art. 194 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.), Spółka zaskarżyła powyższe postanowienie, którego przedmiotem jest zwrot kosztów postępowania – w części obejmującej niezasądzoną kwotę 1200 zł. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: 1. naruszenie przepisu art. 144 w zw. z art. 139 § 3 p.p.s.a., mające istotny wpływ na wynik sprawy – poprzez zawarcie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowienia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania, obejmującego rozstrzygnięcie sprzeczne z ustnymi zasadniczymi powodami rozstrzygnięcia; 2. naruszenie przepisu art. 141 § 4 p.p.s.a., mające istotny wpływ na wynik sprawy – poprzez niezawarcie w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. podstawy prawnej rozstrzygnięcia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania oraz jej wyjaśnienia, a także szczegółowego rozstrzygnięcia z jakich tytułów koszty postępowania zostały zasądzone i dlaczego w kwocie zaniżonej. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania oraz zasądzenie kwoty 2.141,50 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. Ewentualnie, w razie nieuwzględnienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. powyższego wniosku, skarżąca wniosła o uchylenie przez Naczelny Sąd Administracyjny zaskarżonego postanowienia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. oraz o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w tym opłaty za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego. W uzasadnieniu podniesiono, że skarżąca w pismach z dnia [...] lipca 2011 r. oraz z [...] lipca 2011 r. złożyła spis kosztów postępowania i wniosła o zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania przed Sądem I instancji oraz kosztów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Spółka stwierdziła, że Sąd I instancji w ustnych motywach orzeczenia zapadłego w dniu 7 lipca 2011 r. wskazał, iż zasądzona tytułem kosztów zastępstwa procesowego została cała wnioskowana w pismach kwota, z wyłączeniem kwoty 114 zł, tj. kwota 2.141,50 zł. Zdaniem skarżącej, kwota wskazana w sentencji wyroku, wynosząca 941,50 zł stanowi oczywistą omyłkę rachunkową, tym bardziej, iż z wyliczeń jasno wynika, że kwota ta obejmuje wszystkie żądane koszty, z wyłączeniem kwoty 114 zł (na co wskazał WSA w ustnych motywach) oraz kwoty 1.200 zł, stanowiącej opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, w wysokości pięciokrotności stawki minimalnej w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Skarżąca stwierdziła, iż nie może jednoznacznie zweryfikować zasądzonych kosztów, gdyż Sąd uchylił się od zawarcia w uzasadnieniu wyroku podstawy prawnej rozstrzygnięcia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania oraz wyjaśnienia z jakich tytułów koszty zostały zasądzone. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podnieść należy, iż w zażaleniu skarżąca, jako podstawę prawną wnoszonego środka zaskarżenia podała art. 194 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Stosownie do powołanego przepisu, zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wskazana przez skarżącą podstawa prawna jest błędna, jednakże pozostaje to bez wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia. Przytoczenie tej jednostki redakcyjnej we wniesionym zażaleniu nie powoduje negatywnych konsekwencji procesowych dla skarżącej w postaci odrzucenia zażalenia lub pozostawienia go bez rozpoznania, bowiem zgodnie z treścią art. 194 § 3p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Wskazane w tym przepisie wymogi formalne stawiane zażaleniom nie zawierają zatem, w przeciwieństwie do wymogów formalnych stawianych skargom kasacyjnym, obowiązku przytoczenia podstaw prawnych wnoszonego środka odwoławczego, ani też powołania naruszonych przepisów. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, ze podstawą prawną wnoszonego w niniejszej sprawie zażalenia powinien być art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a., w myśl którego zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje (...) na postanowienia, których przedmiotem jest zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej. Przechodząc w tym miejscu do rozważań nad zasadnością wniesionego zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż zasługuje ono na uwzględnienie. Jak wynika z treści art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd I instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Natomiast na podstawie wskazanego powyżej art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a. prawidłowość rozstrzygnięcia w kwestii zasądzonych kosztów można poddać ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego poprzez wniesienie zażalenia na postanowienie orzekające o zwrocie kosztów. Za niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego, na podstawie art. 205 § 2 p.p.s.a., uznać należy: wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika, koszty sądowe (tj. wpis, opłata kancelaryjna oraz zwrot wydatków) oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Ponadto zwrot wynagrodzenia adwokata lub radcy prawnego następuje w wysokości nie wyższej niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i obejmuje wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego. Naczelny Sąd Administracyjny podnosi, że Sąd I instancji zasądził skarżącej Spółce koszty postępowania w kwocie innej niż wnioskowana, tj. w kwocie 941,50 zł. Skarżąca przedstawiła Sądowi I instancji szczegółowy spis kosztów postępowania, zasądzenia których się domagała. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi możliwość zweryfikowania prawidłowości kwoty zasądzonej przez Sąd I instancji tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w którym w punkcie drugim zapadło rozstrzygnięcie w materii kosztów, nie zawiera ani podstawy prawnej ani żadnego uzasadnienia wydanego w tym przedmiocie postanowienia. Stosownie zaś do treści art. 141 § 4 zdanie pierwsze p.p.s.a. uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak wskazanych powyżej elementów w uzasadnieniu wyroku nie pozwolił na zbadanie poprawności zasądzonej dla Spółki kwoty. Sąd I instancji, z uwagi na niepełne uwzględnienie wniosku w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania, powinien w uzasadnieniu zapadłego rozstrzygnięcia wskazać, które z kosztów ujętych w przedłożonym spisie uwzględnił, a których nie zasądził i z jakich przyczyn. W świetle przedstawionych okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że postanowienie w przedmiocie zasądzonych przez Sąd I instancji kosztów postępowania zawiera braki. Podniesiony przez skarżącą zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. należy zatem uznać za usprawiedliwiony, gdyż uzasadnienie postanowienia nie pozwala na kontrolę kasacyjną. Uzasadnienie wyroku Sądu I instancji w zakresie postanowienia o zwrocie kosztów postępowania sądowego nie spełnia ustawowych wymagań, wynikających z cytowanego przepisu. Mając na uwadze poczynione rozważania, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie musi zostać uchylone, a Sąd I instancji, badając ponownie sprawę w zakresie kosztów, powinien kierować się powyższymi wytycznymi. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach postępowania Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł, ponieważ zgodnie z art. 209 p.p.s.a. o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Zgodnie z powyższą zasadą Naczelny Sąd Administracyjny obowiązany jest rozstrzygać o kosztach postępowania kasacyjnego w orzeczeniu wydanym w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku, natomiast w niniejszej sprawie zostało rozpoznane zażalenie od postanowienia w zakresie kosztów postępowania.