I SA/Rz 303/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Maria Serafin-Kosowska Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska WSA Tomasz Smoleń /spr./ Protokolant ref.st. Joanna Migacz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 7 lipca 2011r. sprawy ze skargi "A" Spółka jawna w M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego - oddala skargę - Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego znak [...] z dnia [...] listopada 2011 r. określającą spółce jawnej "A" sp. j. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki BMW 530 D w wysokości 8.459 zł. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), art. 2 pkt 9, art. 100 ust. 1 pkt 2, ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 102 ust. 1, art. 104 ust.8, ust. 9, ust. 11, art. 105 pkt 1, art. 106 ust 2 i 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.). Z uzasadnienia decyzji i akt administracyjnych wynika, że w dniu 2 marca 2010 r. Ł. F. złożył w Oddziale Celnym w M. deklarację uproszczoną [...], w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym samochodów osobowych marki BMW 530 D. Do deklaracji dołączył wniosek o wydanie dokumentów potwierdzających zapłatę akcyzy na terytorium kraju oraz dokumenty dotyczące przedmiotowego samochodu. Wskazano w nich między innymi przebieg pojazdu 286 472 km oraz uszkodzenia w postaci " uszkodzony blok silnika (pęknięty, wyciek oleju, uszkodzona tapicerka pojazdu". Zadeklarowana przez niego podstawa opodatkowania to 29.552 zł, podatek akcyzowy 5.497 zł, zapłacony w dniu 3 marca 2010 r. W dniu 26 marca 2010 r. przedmiotowy pojazd został sprzedany K. K. , który następnie darował połowę wartości pojazdu A. K. W dniu dokonania zakupu pojazd był sprawny technicznie i nadawał się do ruchu. Kupujący nie dokonali żadnych napraw także w kolejnym okresie. W wyniku dokonania czynności sprawdzających organ ustalił średnią wartość rynkową zgłoszonego pojazdu. Wstępnie ustalona średnia wartość pojazdu okazała się wyższa od zadeklarowanej o 8.598 zł. Ustalona natomiast w toku postępowania podatkowego średnia wartości skonkretyzowanego już pojazdu, uwzględniająca właściwości pojazdu będącego przedmiotem postępowania, została ustalona na kwotę 65.800 zł. Organy obu instancji nie uwzględniły złożonych w toku postępowania wyjaśnień D. M., który próbował uzasadniać niską cenę pojazdu długoletnim świadczeniem usług w tej branży, tj. od 1995 r. oraz związanymi z tym rozległymi kontaktami, umożliwiającymi korzystanie z rabatów. Nie udała się również próba uzasadnienia niskiej ceny pojazdu usterkami zgłoszonymi tak w deklaracji jak i uzupełnionymi w postępowaniu podatkowym. Pomimo wezwania podatnik nie przedstawił żadnych dokumentów potwierdzających zakup wymienionych części. Organy zwróciły również uwagę na krótki okres jaki upłynął od daty zgłoszenia celnego do sprzedaży tj. 23 dni i fakt, że w dniu sprzedaży pojazd był całkowicie sprawny. Organy nie dały również wiary zeznaniom K. K., moc dowodową przyznając natomiast zeznaniom A. K. tak odnośnie ceny pojazdu jak i jego przebiegu. K. K. zeznał, że zakupił go za 39.000 zł, podczas gdy A. K. wskazała, że zapłaciła za niego w dwóch transzach w sumie 56.000 zł. K. K. nie pamiętał z jakim przebiegiem był samochód w chwili jego zakupu natomiast A. K. wskazała na przebieg 190.000 km, co odpowiadało dokumentacji fotograficznej wskaźnika licznika. Tym samym konkretne i bardziej wiarygodne w ocenie organu okazały się zeznania A.K. Nie powiodła się również próba wykazania przez stronę skarżącą wymiany drogomierza, które dawałyby podstawy do twierdzenia, że prawidłowy był przebieg wskazany w deklaracji, a nie odczytany z rzekomo wymienionego drogomierza. Organy zwróciły uwagę na to, że usterka drogomierza była podnoszona we wszystkich sprawach dotyczących dostawy wewnątrzwspólnotowej dokonywanej przez Spółkę, co choćby z tego powodu czyniło te wyjaśnienia niewiarygodnymi. Organy wskazały, że nieprawdopodobne jest by wszystkie sprowadzane pojazdy posiadały taką usterkę, a ponadto, że drogomierz nie nosił śladów wymiany. W swoich ustaleniach organy oparły się głównie na protokole ustalenia wartości rynkowej w oparciu o dane zawarte w komputerowym systemie INFO -EKSPERT. Przy jej ustalaniu organy uwzględniły uzyskane od Autoryzowanego Dealera BMW tj. firmy "Z" informacje o ponadstandardowym wyposażeniu sprowadzonego pojazdu, z których wynikało, że pojazd oprócz wskazanego przez podatnika wyposażenia posiadał również kierownicę sportową pokrytą skórą, lusterka zewnętrzne ściemniane automatycznie, odtwarzacz DVD, spryskiwacze reflektorów co spowodowało korektę z tytułu wyposażenia na plus w kwocie 2.424 zł, przyjęto również korektę z tytułu przebiegu na minus 3.413 zł Ustalona w ten sposób wartość pełnosprawnego pojazdu wyniosła po zaokrągleniu 65.800 zł Dyrektor Izby Celnej w całości podzielił ustalenia organu I instancji i wyciągnięte na ich podstawie wnioski, uznając równocześnie za bezzasadne podniesione w odwołaniu zarzuty. W uzasadnieniu wskazał, że wstępna wartość rynkowa ustalana na podstawie INFO-EKSPERT, nie przesądzała rozstrzygnięcia w sprawie i nie wymagała zdaniem organu szerszego uzasadnienia, tym bardziej, że jak się później okazało, wartość ta przy uwzględnieniu należności publicznoprawnych wyniosła 55.200 zł i nie wiele różniła się od ostatecznie określonej 65.800 zł. Jeśli dodatkowo uwzględnić, na co zwrócił uwagę organ, że wstępna wartość określona została na podstawie pierwotnie wskazanego przebiegu 286.472 zł, a skonkretyzowana na podstawie ostatecznie uznanego za wiarygodny przebiegu 190.000 km, różnicy praktycznie nie było. Jak wskazano korekta związana z prawidłowo ustalonym przebiegiem wynosiła 11.357. Za niezasadne organ uznał również twierdzenie, że wyłaniające się na tle sprawy pojęcie znacznie odbiega, uzasadniające przeprowadzenie postępowania, oznacza stan, w którym różnica przekracza 33 %. Organ wyjaśnił, że powyższa wielkość została wprowadzona przez ustawodawcę w celu rozłożenia ciężaru ponoszenia kosztów opinii biegłego i nie ma podstaw do rozszerzania stosowania tego pojęcia do innych zagadnień, choć jak wskazał organ jej zastosowanie w przedmiotowej sprawie odbyło by się i tak z niekorzyścią dla strony, gdyż różnica w niniejszej sprawie wynosiła 35 %. Nie ulega wątpliwości w ocenie organów, że różnica o takich rozmiarach uchodzić musi za znaczną bez potrzeby jej szczegółowego uzasadniania. Organ odwoławczy nie dopatrzył się również w zaskarżonym rozstrzygnięciu kolizji art. 104 ustawy o podatku akcyzowym z art. 90 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską, na która również powoływała się strona odwołująca. Dyrektor Izby Celnej wskazał, że wyrok ETS C-313/05 Maciej Brzeziński v. Dyrektor Izby Celnej w Warszawie, na który w swoim odwołaniu powoływała się strona odwołująca został wydany w odniesieniu do odmiennych regulacji prawnych zawartych w treści ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2004 r., nr 29, poz. 257 ze zm.), gdzie przy nabyciu wewnątrzwspólnotowym obowiązywały stawki akcyzy uzależnione od wieku pojazdu, podczas gdy zaskarżona decyzja dotyczy regulacji zawartych w treści ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2009, Nr 3 poz.11, ze zm.). Ponadto w wyroku tym nie odnoszono się do kwestii stosowanych w Polsce podatków akcyzowych na samochody osobowe w kontekście podstawy ich wyliczenia, a w szczególności wysokości. W uzasadnieniu tegoż wyroku Trybunał miał stwierdzić, że przy obliczaniu kwoty podatku rezydualnego należy brać pod uwagę wartość rynkową pojazdu. Powyższy wyrok stanowił przyczynę zmiany podstawy opodatkowania w podatku akcyzowym od samochodów osobowych niezarejestrowanych na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, nabytych wewnątrzwspólnotowo. W ustawie z dnia z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257, ze zm.) przyjęto, na co wskazał organ, iż obiektywnym sposobem umożliwiającym ustalenie kwoty podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym jest odniesienie do średniej wartości rynkowej danego samochodu w określonym miesiącu. Wprawdzie organ wskazał, że art. 82 ust. 3 wcześniej obowiązującej ustawy o podatku akcyzowym stanowił, iż w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego podstawą opodatkowania jest kwota, jaką nabywca jest zobowiązany zapłacić, co nakazywałoby jako podstawę opodatkowania przyjmować kwotę uwidocznioną w umowie sprzedaży, jednak ustawodawca takie uregulowanie uznał za niewystarczające i ustawą z 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego (Dz. U. nr 118, poz. 745) dodał, do ustawy o podatku akcyzowym przepis oznaczony kolejnym numerem 82a, odpowiadający obecnie obowiązującemu art. 104 ust. 8. Przepis ten zawierał sformułowanie, "jeżeli wysokość podstawy opodatkowania w przypadku sprzedaży na terytorium kraju albo nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu (...)", które wskazywało na to, że podstawa opodatkowania podatkiem akcyzowym była ściśle związana ze średnią wartością rynkową samochodu w kraju. Te same kryteria obowiązywały w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych, jak i ich sprzedaży na terytorium kraju. W art. 104 ust. 11 aktualnie obowiązującej ustawy, zawarta została definicja średniej wartości rynkowej samochodu osobowego, przez którą należy rozumieć, wartość ustaloną na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego, tej samej marki, modelu, rocznika, oraz -jeżeli jest możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty na terytorium kraju lub nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy. Mając powyższe na uwadze organ stwierdził, iż bez znaczenia dla wyniku sprawy jest cena jaką podatnik zapłacił za samochód zgodnie z umową kupna - sprzedaży jak też cena kształtująca się dla takich pojazdów na rynku włoskim. Przechodząc do kolejnego zarzutu jakim było posłużenie się informacjami zamieszczonymi w katalogu INFO -EKSPERT zamiast sięgnięcia do profesjonalnej opinii biegłego organ odwoławczy wskazał, iż przy ustalaniu średniej wartości samochodu organy podatkowe nie są ograniczone w swych czynnościach do przeprowadzenia konkretnych dowodów. Mogą korzystać z wszelkich dowodów służących temu celowi. Nie ma również prymatu jednych dowodów nad innymi ani też obligatoryjnego sięgania do dowodu z opinii biegłego, która jest konieczna tylko w przypadku konieczności uzyskania wiadomości specjalnych, a to w niniejszej sprawie nie była konieczne. O ile wcześniejszy zarzut dotyczył sposobu prowadzenia postępowania dowodowego o tyle kolejny wymierzony był w dokonaną ocenę dopuszczonych dowodów a dokładnie katalogu INFO-EKSPERT. Naprzeciw tym zarzutom organ odwoławczy wskazał, że komputerowy system INFO-EKSPERT jest odzwierciedleniem notowań zawartych w katalogach tego wydawnictwa, pozwala na ustalenie wartości rynkowej samochodów poszczególnych marek, typów i modeli z poszczególnych lat produkcji w danych przedziałach czasowych. Obok informatora firmy "Y", katalog INFO-EKSPERT jest najpopularniejszym tego rodzaju narzędziem w kraju. Produkty tych firm uznawane są za profesjonalne, niezależne i obiektywne źródło wiedzy o rynku pojazdów samochodowych. Sięganie do tego rodzaju informacji podyktowane jest w ocenie organu wielkością rynku motoryzacyjnego, mnogością występujących na nim pojazdów (marek, modeli, wersji) które sprawiają, że rzeczoznawcy nawet występujący w roli biegłego - nie są w stanie działać jedynie w oparciu o swoją wiedzę. Z tego też powodu również oni wykorzystują w swojej pracy profesjonalne bazy danych, takie jak System INFO-EKSPERT czy EUROTAX. Za niezasadne organ uznał również uwagi komercyjnego charakteru produktu firmy INFO-EKSPERT. W warunkach gospodarki rynkowej, trudno wyobrazić sobie, zdaniem organu sytuację, w której z wyników czyjejś pracy można by było korzystać bezpłatnie. Odpowiadając z kolei na zarzut pominięcia informacji internetowych przedłożonych przez stronę skarżącą, zawierających oferty sprzedaży podobnych pojazdów organ wskazał, że spośród 8,485 wyników strona przedstawiła tylko 10, z których żadne nie odpowiadały cechom przedmiotowego pojazdu. Na przekazanym wydruku znajdowały się samochody różnych wersji BMW i modeli, tylko dwa spośród nich wyprodukowano w 2004 r., przy czym jeden z tych dwóch posiada inny rodzaj nadwozia. Organ zwrócił uwagę także na fakt, że załączony wydruk zawiera jedynie oferty sprzedaży, a nie ceny za które samochody zostały sprzedane. Reasumując organ wskazał, że nie neguje kwoty zakupu pojazdu wynikającej z przedstawionej faktury, ale powołując się na wydane w tym przedmiocie orzeczenia sądów ( wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 11 lutego 2011 r., sygn. akt I SA/Rz 1/11) podkreślił, że decydujące znaczenie ma kryterium wartości a nie ceny pojazdu. Tymczasem strona nie przedstawiła żadnych dowodów potwierdzających, że kwota wskazana jako cena jest równa wartości tego pojazdu, choćby przez przedłożenie dokumentów potwierdzających wskazane naprawy samochodu. Niezgadzając się z takim stanowiskiem organów Spółka wniosła do tutejszego Sądu skargę domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz zasądzenia kosztów postępowania. Decyzji zarzuciła naruszenie art. 197 Ordynacji podatkowej w związku z art. 6 i 104 ust. 11 ustawy o podatku akcyzowym, art. 121 § 1, 122, 181, 187 § 1, 191, 197 § 1 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu skargi podobnie jak w uzasadnieniu, złożonego w toku postępowania podatkowego, środka odwoławczego, podważono dokonanie ustaleń w oparciu o informacje zawarte w katalogu INFO -EKSPERT zamiast skorzystanie z opinii biegłych. Ponownie poddano w wątpliwość fachowość wspomnianego wyżej katalogu, przedstawiając szeroki zakres działalności podmiotu sporządzającego ten katalog. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola obejmuje kwestie związane z procesem stanowienia prawa w postępowaniu podatkowym, a więc to, czy organ dokonał prawidłowych ustaleń co do obowiązywania zaskarżonej normy prawnej, czy normę ta właściwie interpretował i czy nie naruszył zasady ustalenia określonych faktów za udowodnione. Z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwana dalej p.p.s.a.) wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy. Skarga jest bezzasadna. Spór sprowadza się do oceny czy w sposób prawidłowy określono wysokość opodatkowania podatkiem akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego marki BMW 530D. Organy obu instancji zakwestionowały bowiem zadeklarowaną przez "A" spółka jawna podstawę opodatkowania, stanowiącą zapłacona przez nich kwotę nabycia samochodu stwierdzając, że bez uzasadnionych przyczyn odbiega ona znacznie od wartości rynkowej tego rodzaju pojazdu na rynku krajowym (art. 104 ust. 8 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym zwanej dalej u.p.a.). Stosownie do przepisu art. 104 ust. 1 pkt 2 u.p.a. w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego podstawą opodatkowania jest kwota, jaką nabywca jest obowiązany zapłacić. Zatem, należy przyjąć, zgodnie z literalnym brzmieniem tego przepisu, że kwota ta wynika z faktury sprzedaży samochodu. Jednak ustawodawca wprowadził zapis zawarty w art. 104 ust. 8 u.p.a. W myśl tego przepisu jeżeli wysokość podstawy opodatkowania w przypadku czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 2, bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn, które uzasadniają podanie jej wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wysokość podstawy opodatkowania (art. 104 ust. 9 u.p.a.). Zgodnie z art. 104 ust. 11 u.p.a. średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalona na podstawie notowanej na rynku krajowym, w okresie powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, tego samego modelu, rocznika oraz -jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty na terytorium kraju lub nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy. Powyższa regulacja pozwala organom na ustalenie podstawy opodatkowania niezależnie od wartości, którą skarżąca spółka zapłaciła sprzedającemu. Organy nie kwestionują tej kwoty ani nie podważa autentyczności dokumentów przedłożonych przez Spółkę. Jednakże będąc uprawnionym do kwestionowania podstawy opodatkowania przyjętej przez podatnika zobowiązany jest do oceny podanych przez stronę przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej oraz oceny czy różnica jest znaczna. Zgodnie z art. 104 ust. 8 u.p.a. organ podatkowy może określić wysokość podstawy opodatkowania jedynie w sytuacji, gdy różnica pomiędzy ceną a średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest znaczna (porównaj wyrok WSA w Białymstoku z 13 października 2010r. sygn. akt I SA/Bk 315/10). W rozpoznawanej sprawie różnica pomiędzy wartością rynkową samochodu osobowego ustaloną przez organy podatkowe, a wartością podstawy opodatkowania zadeklarowanego przez skarżącą Spółkę jest znaczna aby organ podatkowy mógł wdrożyć procedurę określenia wysokości podstawy opodatkowania zgodnie z art. 104 ust. 7, 8 i 9 u.p.a. Zarzut błędnego ustalenia wartości samochodu jedynie przy wykorzystaniu katalogu Info-Ekspert należy uznać za niezasadny. Sposób ustalenia średniej wartości rynkowej samochodu osobowego zależy od wyboru dokonanego przez organ. Wykorzystanie programów komputerowych takich jak "Info-Ekspert" czy też "Eurotax" spełnia wymogi art. 140 ust. 8 k.p.a. Dane zawarte w katalogach wskazanych pism zbierane są w sposób profesjonalny i opierają się na cenach samochodów uzyskanych z największych giełd samochodowych, komisów samochodowych, salonów sprzedaży oraz ogłoszeń prasowych z całej Polski. Katalogi te są powszechnie wykorzystywane przez rzeczoznawców samochodowych oraz pism ubezpieczeniowych. Dysponując takim narzędziem organ podatkowy dokonał samodzielnych ustaleń bez konieczności powoływania biegłego w celu ustalenia rynkowej wartości samochodu osobowego. Należy podkreślić, że organ podatkowy działając na korzyść podatnika wartość opcjonalne najniższą wśród wartości pojazdów tej samej marki i typu, która następnie podlegała korekcie ze względu na wyposażenie ponadstandardowe oraz z uwagi na ustalony przebieg pojazdu. W ocenie sądu organy w sposób prawidłowy ustaliły przebieg przedmiotowego pojazdu i jego stan techniczny. Oparły się one na zeznaniach świadka A.K. ej która zeznała, że zakupiony pojazd był w bardzo dobrym stanie. Uszkodzony był podłokietnik i gałka od biegów. Nie pamięta dokładnie przebiegu pojazdu, ale podała, że było to około 190.000 km w dacie zakupu to jest pod koniec marca 2010r. Podczas oględzin w Urzędzie Celnym w C. w dniu 27 sierpnia 2010r. stwierdzono, że pojazd ma przebieg na wyświetlaczu 196.817 km. Organy słusznie także uznały, że skarżący nie wykazał aby przedmiotowy pojazd miał uszkodzony silnik. W toku postępowania organom nie zostały przedstawione żadne rachunki i faktury za przeprowadzone naprawy i zakup części. Treść przepisu art. 104 ust. 8 u.p.a. jednoznacznie wskazuje, że to na właśnie na podatniku ciąży obowiązek wykazania w sposób przekonywujący i rzetelny wysokość zadeklarowanej podstawy opodatkowania. Skoro skarżący tego nie uczynił organ podatkowy był zobligowany do ustalenia średniej wartości rynkowej nabytego auta. Dokonując tego nie dopuścił się naruszenia prawa materialnego. Nie doszło również do naruszenia prawa procesowego w postaci przepisów wskazanych w skardze. Organy podatkowe zebrały wystarczający materiał dowodowy dla wydania prawidłowego rozstrzygnięcia, dokonały prawidłowej jego oceny nie naruszając ram swobodnej oceny dowodów i wyprowadziły z nich logiczne wnioski. Decyzje obu organów zawierają właściwe uzasadnienie faktyczne i prawne. Z uwagi na powyższe skargę jako niezasadną należało oddalić w oparciu o przepis art. 151 p.p.s.a.