IV SA/Wr 160/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka Ostrowska Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski (sprawozdawca) Protokolant Robert Hubacz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 5 lipca 2011 r. sprawy ze skargi E. F. oraz B. G. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o uzupełnieniu aktu zgonu przez wpisanie godziny zgonu oddala skargę. Przedmiotem skargi jest decyzja z dnia [...], nr [...] Wojewody [...], który po rozpatrzeniu odwołania E. F. oraz B. G. utrzymał w mocy Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego we W. decyzją z dnia [...], nr [...] stwierdzającej, że zaskarżona decyzja Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego we W. z dnia [...], nr [...] o uzupełnieniu aktu zgonu M. F., sporządzonego w Urzędzie Stanu Cywilnego we W. pod Nr [...] przez wpisanie godziny zgonu: dwudziesta (20:00), została wydana z naruszeniem prawa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W dniu 28 kwietnia 2010 r. do Urzędu Stanu Cywilnego we W. wpłynął wniosek. E. F., o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Kierownika USC we W. z dnia [...] o sygn. akt [...]. Podstawą wniosku był przepis art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Wnioskodawczyni podniosła, że została pozbawiona możliwości bycia stroną i udziału w postępowaniu w sprawie uzupełnienia aktu zgonu M. F., sporządzonego we W. pod nr [...], przez wpisanie godziny zgonu na godzinę dwudziestą (20:00) ponieważ organ I instancji jej nie zawiadomił o tym postępowaniu. Wskazała, że nie brała udziału w postępowaniu nie z własnej winy bowiem o wydanej decyzji dowiedziała się w kwietniu 2010 r. W związku z powyższym jej wniosek jest zasadny. Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego we W. decyzją z dnia [...], Nr [...] wydaną na podstawie art. 151 § 2 w związku z art. 146 § 2 kpa stwierdził, że decyzja Kierownika USC we W. z dnia [...], nr [...] o uzupełnieniu aktu zgonu M. F., sporządzonego w USC we W. pod nr [...], przez wpisanie godziny zgonu: dwudziesta (20:00), została wydana z naruszeniem prawa. W uzasadnieniu podał m.in., że zarzut braku udziału strony w postępowaniu jest zasadny i w związku z tym należy uznać, że decyzja Kierownika USC we W. została wydana z naruszeniem prawa. Jednakże naruszenie prawa procesowego nie wpłynęło na prawidłowe zastosowanie przepisu prawa materialnego. Dlatego nie uchylił zaskarżonej decyzji tylko ograniczył się do stwierdzenia wydania jej z naruszeniem prawa, bowiem nowa decyzja odpowiadałaby w swej istocie decyzji dotychczasowej. Od tej decyzji [...], nr [...] złożyła odwołanie kwestionując jej zasadność Podała, że organ I instancji rozpoznając wniosek stwierdził wydanie swojej decyzji z dnia [...] z naruszeniem prawa jednak nie wydał postanowienia o wznowieni postępowania, tylko decyzję z dnia [...] wskazał, że jego zdaniem zachodzą przesłanki z art. 146 § 2 w zw. z art. 151 § 2 kpa. Tym samym przyznał, że do wydania decyzji z dnia [...] doszło z naruszeniem prawa, jakim był brak przywołania wnioskodawczyni jako strony postępowania. Zainteresowana wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do organu I instancji, celem wydania postanowienia o wznowieniu postępowania zakończonego prawomocną decyzją Kierownika USC we W. z dnia [...], a następnie przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości i wydania decyzji merytorycznej co do istoty sprawy. Uznając wnioski odwołania za zasadne, organ II instancji uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, celem ustalenia czy wniosek o wznowienie postępowania spełnia ustawowe przesłanki wznowienia oraz wydania stosownego rozstrzygnięcia. Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego we W. postanowieniem z dnia [...], nr [...] wznowił postępowanie administracyjne o uzupełnienie aktu zgonu M. F. O wznowieniu postępowania zawiadomił wszystkich uczestników postępowania w sprawie o nabycie spadku, wymienionych w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 8 kwietnia 2009 r. sygn. akt V CSK 401/08. Ponadto wezwał stronę o przesłanie posiadanych materiałów na poparcie żądań z wniosku o wznowienie postępowania i z odwołania od decyzji Kierownika USC we W. z dnia [...] lub złożenia oświadczenia, że strona nie posiada dowodów. E. F. działając przez pełnomocnika przesłała organowi I instancji kopie posiadanych dokumentów, tj. meldunku informacyjnego sporządzonego przez mł. asp. P. O. , protokołu przesłuchania świadka M. M., protokołu zewnętrznych oględzin zwłok J. F. sporządzonego przez asp. S. G., protokołu oględzin miejsca zdarzenia. Strona wniosła o przesłuchanie świadków: M. M., który pierwszy pojawił się na miejscu zdarzenia oraz asp. S. G. i mł. asp. P. O., którzy dokonywali czynności na miejscu zdarzenia i przeprowadzenie rozprawy administracyjnej, aby mogła zadawać pytania. Wniosła ponadto o przeprowadzenie dowodów z akt Prokuratury Rejonowej w O., Ds. 99/06/S. Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego we W. nie uwzględnił wniosków dowodowych strony i decyzją z dnia [...], nr [...] stwierdził wydanie zaskarżonej decyzji z dnia [...], nr [...] o uzupełnieniu aktu zgonu M. F. sporządzonego w USC we W. pod Nr [...] przez wpisanie godziny zgonu: dwudziesta (20:00), z naruszeniem prawa. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, że akt zgonu M. F. sporządzono [...] pod Nr [...] stosownie do art. 66 i 67 ustawy z dnia 29 września 1986 r. - Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. z 2004 r. Nr 161, poz. 1688 ze zm.) dalej skrót ustawa, na podstawie karty zgonu wystawionej przez Katedrę i Zakład Medycyny Sądowej Akademii Medycznej we W., zgodnie z dowodem osobistym wymienionej oraz informacjami zgłaszającego zgon M. M. (brata zmarłej). W dniu 6 października 2009 r. M. M,. złożył wniosek do Kierownika USC we W. o uzupełnienie aktu zgonu M. F. przez wpisanie godziny 20:00 jako godziny zgonu, na podstawie dokumentacji lekarskiej - zlecenia przyjęcia zwłok do pracowni Anatomo-Patologicznej w Szpitalu Specjalistycznym im. [...] we W. oraz epikryzy wystawionej przez lekarzy dyżurnych Oddziału Anestezjologii i Intensywnej Terapii w/w Szpitala. Wnioskodawca podał, że konieczność uzupełnienia wpisu wynika z uzasadnienia postanowienia Sądu Najwyższego z 08 kwietnia 2009 r. oraz wezwania Sądu Okręgowego w Ś. do przedłożenia odpisu aktu zgonu M. F., uzupełnionego o godzinę zgonu. Wymienione dokumenty dołączył do wniosku o uzupełnienie. Organ I instancji uwzględnił wniosek M. M. i decyzją z dnia [...], nr [...] uzupełnił akt zgonu wpisując godzinę zgonu: dwudziesta (20:00). Organ stwierdził, że przeprowadzenie dowodów wnioskowanych przez stronę nie zasługuje na uwzględnienie, a wniosek o przeprowadzenie dowodu z akt Prokuratury jest bezzasadny. Podniósł, że przesłuchanie policjantów nie może stanowić podstawy do uzupełnienia aktu zgonu o godzinę zgonu bowiem wpis godziny zgonu może nastąpić po ustaleniu jej przez lekarza dokonującego oględzin lub sekcji zwłok. Uznając zarzut braku udziału strony w postępowaniu o uzupełnienie aktu zgonu M. F., Kierownik USC we W. stwierdził, że uchybienie to nie miało wpływu na treść decyzji o uzupełnieniu aktu zgonu. Mając na uwadze przepisy art. 146 § 2 oraz art. 151 § 2 kpa organ ograniczył się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa i wskazał okoliczności z powodu których nie uchylił tej decyzji. Od decyzji Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego odwołanie złożyła E. F. reprezentowana przez pełnomocnika oraz B. G., wnosząc o uchylenie decyzji Kierownika USC we W. z dnia [...], nr [...] na podstawie art. 30 pkt 1 ustawy. W uzasadnieniu podano, że w aktach Kierownika USC brak jest dowodów potwierdzających godzinę zgonu M. F. oraz jej stan cywilny "wdowa". Nadto pełnomocnik zarzucił organowi I instancji naruszenie przepisów postępowania administracyjnego tj. art.7 w zw. z art. 75 i 77 kpa, art. 78, art. 80, art. 123 kpa poprzez niedopuszczenie dowodów wskazanych przez stronę, naruszenie obowiązku zebrania w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, przyjęcie, że dowody wskazane przez wnioskodawczynię nie są istotne dla sprawy, dowolną ocenę niekompletnego materiału dowodowego oraz nie wydanie przez organ I instancji postanowień o odmowie dopuszczenia zgłoszonych dowodów. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania celem przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...], nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego. W uzasadnieniu podał, że zasady rejestracji urodzeń, małżeństw i zgonów oraz sprawy dotyczące innych zdarzeń mających wpływ na stan cywilny osób regulują przepisy ustawy. Art. 4 ustawy stanowi, że akty stanu cywilnego stanowią wyłączny dowód zdarzeń w nich stwierdzonych, ich niezgodność z prawdą może być udowodniona jedynie w postępowaniu sądowym. Akty stanu cywilnego posiadają szczególne znaczenie, bowiem stwierdzają zdarzenia wpływające na stan cywilny osoby, dlatego powinny być sporządzone w sposób dokładny i pełny. Zgodnie z art. 36 ustawy akt stanu cywilnego nie zawierający wszystkich danych, które powinny być w nim zamieszczone, podlega uzupełnieniu. Art. 67 ust. 1 ustawy wymienia dane, które wpisuje się do aktu zgonu. Są to: nazwisko, imię (imiona), nazwisko rodowe, stan cywilny, miejsce i data urodzenia, miejsce zamieszkania zmarłego, data, godzina oraz miejsce zgonu lub znalezienia zwłok, nazwisko, imię (imiona)oraz nazwisko rodowe małżonka osoby zmarłej, nazwisko rodowe i imiona rodziców zmarłego, nazwisko, imię (imiona), miejsce zamieszkania osoby zgłaszającej zgon. Jeżeli zgłaszający zgon nie zna niektórych danych wymienionych w ust. 1 art. 67, wówczas do aktu zgonu wpisuje się stosowną adnotację. Akt zgonu sporządza się na podstawie karty zgonu (art. 66 ust. 1 ustawy). Jak wyżej wskazano godzina zgonu jest informacją, która podlega wpisaniu do aktu zgonu. Niewątpliwie podstawą wpisu może być karta zgonu. Jednakże brak informacji dotyczącej godziny zgonu w karcie zgonu nie wyklucza uzupełnienia aktu zgonu. Możliwość uzupełnienia aktu stanu cywilnego przewiduje przywołany wyżej art. 36 ustawy. Tryb określony w tym przepisie ma zastosowanie także w zakresie danych określonych w art. 67 ust. 1 ustawy. Postępowanie w sprawie uzupełnienia aktu stanu cywilnego wszczyna się na wniosek osoby zainteresowanej lub z urzędu. Dalej Wojewoda podał, że rozpatrywanej sprawie Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego wszczął postępowanie w sprawie uzupełnienia aktu zgonu M. F. przez wpisanie godziny zgonu: dwudziesta (20:00), na wniosek jej brata M. M. Podstawą uzupełnienia aktu zgonu była dokumentacja lekarska, która znajduje się w aktach zbiorowych założonych do aktu zgonu Nr [...]. W dokumentacji lekarskiej wpisano datę i godzinę zgonu M. F.: [...]. Wpisu dokonali lekarze dyżurni Oddziału Anestezjologii i Intensywnej Terapii Szpitala Specjalistycznego im. [...] we W. Organ I instancji kierując się zasadą zupełności systemu rejestracji stanu cywilnego, uwzględnił wniosek o uzupełnienie aktu zgonu i wydał w tej sprawie decyzję w oparciu o art. 36 ustawy. Wojewoda podzielił stanowisko Kierownika USC, że wpisanie godziny zgonu do aktu zgonu jest uwarunkowane ustaleniem jej przez lekarza dokonującego oględzin lub sekcji zwłok, a przesłuchanie policjantów nie ma wpływu na uzupełnienie aktu zgonu o godzinę zgonu. Organ wskazał, że zakres postępowania dowodowego wskazuje, że zamiarem strony było przede wszystkim podważenie godziny zgonu wskazanej w decyzji o uzupełnieniu aktu zgonu. Jest to w istocie zarzut błędnej redakcji aktu, dlatego właściwym do rozpatrzenia tej sprawy jest sąd (art. 33 ustawy). Kierownik stwierdził także, że brak udziału strony w postępowaniu nie miał wpływu na treść decyzji o uzupełnieniu aktu zgonu. W ocenie organu II instancji, przeprowadzenie dodatkowych dowodów, tj. przesłuchanie M. M. oraz funkcjonariuszy Policji S. G. i P. O. nie wniesie nic nowego do sprawy uzupełnienia aktu zgonu o godzinę zgonu, bowiem, jak wynika z dokumentów przesłanych przez pełnomocnika E. F., osoby te były obecne na miejscu zdarzenia w P., natomiast zgon M. F. nastąpił we W. (dowód - karta zgonu). Data i godzina zgonu zostały stwierdzone przez uprawnione osoby, tj. lekarzy dyżurnych Oddziału Anestezjologii i Intensywnej Terapii Szpitala Specjalistycznego (dowód - dokumenty dołączone do wniosku o uzupełnienie aktu zgonu Nr [...]. Skargę na powyższą decyzje złożyły niezależnie od siebie: E. F. oraz B. G. W skardze do sądu administracyjnego pełnomocnik E. F. zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie: 1. art. 22 w zw. z art. 36 w zw. z art. 66 ust. 2 ustawy - poprzez ich niezastosowanie przejawiające się nie przeprowadzeniem przez organ l instancji postępowania wyjaśniającego oraz "zaakceptowaniem" powyższego braku postępowania wyjaśniającego przez organ II instancji w sytuacji powziętych i sygnalizowanych przez odwołującą wątpliwości odnośnie godziny zgony M. F. związanych z faktem, że przy dokonywaniu uzupełnienia aktu zgonu kierownik USC we W. winien przeprowadzić wnikliwe postępowanie wyjaśniające zwłaszcza, iż przy sporządzaniu aktu zgonu naruszył art. 66 ust. 2 ustawy, gdyż zgon M. F. objęty był postępowaniem prokuratorskim o sygn. akt [...], co oznaczało, iż to organ prokuratury winien dokonać zgłoszenia zgonu, a nie jak stwierdził Kierownik USC, iż podstawą sporządzenia aktu zgony jest karta zgonu i na takiej podstawie dokonał sporządzenia aktu zgonu. Uchybienia te powtórzył i zaakceptował organ II instancji, wydając decyzję utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji, wobec czego powyższe uchybienia zaadresować należy także do organu II instancji, 2. art. 7 kpa w zw. z art. 75 kpa - poprzez niezastosowanie przez organ I i II instancji zasady oficjalności postępowania administracyjnego przejawiającej się w ciążącym na organie administracyjnym obowiązku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy z urzędu, któremu organ I instancji uchybił, a organ II instancji nie wytknął powyższych uchybień organowi I instancji i nie uwzględnił przedmiotowego zarzutu, przez niedopuszczenie dowodów wskazanych przez stronę skarżącą w celu wyjaśnienia sprawy, które to dowody zmierzają do rzetelnego i zgodnego z prawdą wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a po drugie do zaniechania przeprowadzenia innych dowodów (np. zwrócenie się do Prokuratury jeżeli same akta będą niewystarczające o wyjaśnienie dlaczego w/w organ nie przesłał do tego czasu pisemnego zgłoszenia odnośnie zgonu M. F. , a to w świetle jego uregulowań art. 22 i 66 ust. 2 ustawy), które Kierownik USC winien przeprowadzić z urzędu, 3. art. 7 kpa w zw. z art. 77 kpa - poprzez naruszenie ciążącego na organach pierwszej i drugiej instancji obowiązku zebrania w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, a następnie jego wnikliwego rozważenia, które w przedmiotowym postępowaniu przejawia się brakiem zgromadzenia jakichkolwiek dowodów - nawet przywołanych przez Kierownika USC we W. w uzasadnieniu decyzji (karta zgonu M. F., która de facto nie zawiera danych odnośnie godziny jej zgonu oraz epikryza wystawiona przez pracownie Anatemo - Patologiczną w dniu 17.02.2005 r., która w ocenie wnioskodawczyni może być nie wiarygodna, gdyż została sporządzona ponad miesiąc po zdarzeniu), powyższy zarzut postawić należy również organowi II instancji, który wydając zaskarżaną decyzję "potwierdził jej trafność", 4. art. 78 kpa - poprzez arbitralne przyjęcie przez organ I i II instancji, że zgłoszone przez stronę dowody nie są istotne dla sprawy, a w konsekwencji odmowę ich dopuszczenia, podczas gdy zawnioskowane akta prokuratury jako organu prowadzącego śledztwo w sprawie są niezbędne zwłaszcza w świetle art. 66 ust. 2 ustawy, który wskazuje, że w przypadku gdy okoliczności zgonu były przedmiotem postępowania przeprowadzonego przez organ państwowy, akt zgonu sporządza się na podstawie pisemnego zgłoszenia dokonanego przez taki organ Zasadnym wydaje się również przesłuchanie w charakterze świadka osoby zgłaszającej wniosek – M. M., zawłaszcza wobec wszystkich wątpliwości podnoszonych od początku postępowania przez wnioskodawczynie oraz w kontekście art. 22 w/w ustawy, 5. art. 80 kpa - poprzez przyjęcie wobec powyższych uchybień dowolnej oceny niekompletnego materiału dowodowego, 6. art. 123 kpa - poprzez niewydanie przez organ pierwszo - instancyjny postanowień o odmowie dopuszczenia dowodów zgłoszonych przez wnioskodawczynie, a umieszczenie tej odmowy bezpośrednio w decyzji kończącej sprawę, co jest niedopuszczalnym naruszeniem procedury, które powoduje, że strona została niejako "zaskoczona rozstrzygnięciem kończącym", gdyż wobec braku wcześniejszych postanowień odmawiających uwzględnienia zgłoszonych przez nią dowodów liczyła na ich przeprowadzenie, a nie otrzymanie decyzji kończącej sprawę niepomyślnie dla niej oraz nie wytknięcie przedmiotowego uchybienia przez organ II instancji organowi I instancji, 7. nie wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, który w oparciu o jedyne dwa dowody przeprowadzone w postępowaniu I instancyjnym został ustalony wadliwie i nie odpowiada rzeczywistemu stanowi faktycznemu, 8. art. 146 § 2 w zw. z art. 151 § 2 kpa - poprzez brak możliwości wobec powyższych uchybień procesowych, przesądzenia, że nie można mimo wznowionego postępowania uchylić decyzji, gdyż odpowiadałaby ona w swej istocie decyzji dotychczasowej. Z kolei skarżąca B. G. podniosła, że Wojewoda [...] rozpatrując jej odwołanie nie odniósł się do żadnego ze wskazanych przez nią uchybień oraz nie uwzględnił wniosków jej siostry E. F., o przeprowadzenie, między innymi dowodów z akt Prokuratury w O., a także przesłuchania policjantów, którzy byli na miejscu zdarzenia w dniu 9 stycznia 2005 r. w P., co może mieć istotne znaczenie i w sposób zasadniczy wpłynąć na zmianę zaskarżonej decyzji, ponieważ w chwili zdarzenia i przyjęcia M. F. do Szpitala Specjalistycznego im. [...] we W. została ona zdyskwalifikowana do leczenia operacyjnego, co w praktyce oznaczało sztuczne wentylowanie zwłok, gdyż obrażenia głowy i uszkodzenia strukturalne mózgu jakich doznała były nieodwracalne wobec upływu czasu i możliwości terapii (opis wydany przez Oddział Anestezjologii i Intensywnej Terapii). Skarżąca jednocześnie podważa wiarygodność i autentyczność dokumentu z dnia 17 lutego 2005 r. Zlecenie przyjęcia zwłok do pracowni Anatomo-Patologicznej i Epikryzy na nazwisko M./F. M., ponieważ został on sporządzony po upływie 1,5 miesiąca od śmierci i pogrzebu Bratowej. Skarżąc podniosła również, że organy administracji publicznej, mają pełną świadomość, że są zobowiązane, między innymi do podejmowania kroków zmierzających do najpełniejszego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, umożliwienia stronom wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji, co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 5 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 153, 1269, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., zarządzić połączenie do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy toczące się przed tutejszym sądem pod sygn. akt IV SA/Wr 160/11 i IV SA/Wr 161/11, które będą prowadzone pod jedną sygnaturą akt IV SA/Wr 160/11. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 153, 1269, ze zm.), sądy te sprawują kontrolę zaskarżonych decyzji i postanowień pod względem zgodności z prawem. W związku z powyższym usunięcie zaskarżonego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego może nastąpić tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy jego wydawaniu organy naruszyły prawo materialne lub przepisy postępowania określone art. 145 § 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, 1270, ze zm.) – dalej jako p.p.s.a.. Sąd nie może opierać kontroli o kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej. Nadto dodać należy, że sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie ani zarzuty skargi, ani sądowa kontrola przeprowadzona w zakresie wynikającym z treści art.134 § 1 p.p.s.a. nie ujawniły istnienia wskazanych wyżej wad i uchybień wobec czego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zasady rejestracji urodzeń, małżeństw i zgonów oraz sprawy dotyczące innych zdarzeń mających wpływ na stan cywilny osób reguluj ą przepisy ustawy z dnia 29 września 1986 r. - Prawo o aktach stanu cywilnego Art. 4 ustawy stanowi, że akty stanu cywilnego stanowią wyłączny dowód zdarzeń w nich stwierdzonych, ich niezgodność z prawdą może być udowodniona jedynie w postępowaniu sądowym. Akty stanu cywilnego posiadają szczególne znaczenie, bowiem stwierdzają zdarzenia wpływające na stan cywilny osoby, dlatego powinny być sporządzone w sposób dokładny i pełny. Zgodnie z treścią art. 36 ustawy akt stanu cywilnego nie zawierający wszystkich danych, które powinny być w nim zamieszczone, podlega uzupełnieniu. Art. 67 ust. 1 ustawy wymienia dane, które wpisuje się do aktu zgonu. Są to: nazwisko, imię (imiona), nazwisko rodowe, stan cywilny, miejsce i data urodzenia, miejsce zamieszkania zmarłego, data, godzina oraz miejsce zgonu lub znalezienia zwłok, nazwisko, imię (imiona)oraz nazwisko rodowe małżonka osoby zmarłej, nazwisko rodowe i imiona rodziców zmarłego, nazwisko, imię (imiona), miejsce zamieszkania osoby zgłaszającej zgon. Jeżeli zgłaszający zgon nie zna niektórych danych wymienionych w ust. 1 art. 67, wówczas do aktu zgonu wpisuje się stosowną adnotację. Akt zgonu sporządza się na podstawie karty zgonu (art. 66 ust. 1 ustawy). Jak wyżej wskazano godzina zgonu jest informacją, która podlega wpisaniu do aktu zgonu. Niewątpliwie podstawą wpisu może być karta zgonu. Jednakże brak informacji dotyczącej godziny zgonu w karcie zgonu nie wyklucza uzupełnienia aktu zgonu. Możliwość uzupełnienia aktu stanu cywilnego przewiduje przywołany wyżej art. 36 ustawy. Tryb określony w tym przepisie ma zastosowanie także w zakresie danych określonych w art. 67 ust. 1 ustawy. Postępowanie w sprawie uzupełnienia aktu stanu cywilnego wszczyna się na wniosek osoby zainteresowanej lub z urzędu. Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego we W. wydaną na podstawie art. 146 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z tym przepisem nie uchyla się decyzji, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Tak więc istota tej sprawy zamyka się w odpowiedzi na pytanie, czy uchylenie decyzji Kierownika USC we W. z [...], nr [...] mogłoby doprowadzić do wydania w postępowaniu wszczętym wnioskiem M. M. decyzji odmiennej w swej istocie, niż wskazana tu decyzja z [...]. Oczywiście wymaga to w pierwszej kolejności oceny tej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem. W tym natomiast zakresie stwierdzić należy, że decyzja ta została wydana na podstawie art. 36 ustawy, który stanowi, że akt stanu cywilnego niezawierający wszystkich danych, które powinny być w nim zamieszczone, podlega uzupełnieniu. Zgodnie z art. 66 § 1 ustawy, akt zgonu sporządza się na podstawie karty zgonu. W postępowaniu prowadzonym na podstawie tego przepisu kierownik urzędu stanu cywilnego rozstrzyga wyłącznie o wpisaniu bądź odmowie wpisania do aktu zgonu żądanej informacji, którą może zawierać akt zgonu, stosownie do treści art. 67 ustawy. W przedmiotowej sprawie kierownik urzędu podejmując rozstrzygnięcie o wpisaniu do aktu zgonu godziny zgonu podjął decyzję na podstawie dokumentacji lekarskiej, która znajduje się w aktach zbiorowych założonych do aktu zgonu Nr [...]. W dokumentacji lekarskiej wpisano datę i godzinę zgonu M. F.: [...] godzina 20:00. Wpisu dokonali lekarze dyżurni Oddziału Anestezjologii i Intensywnej Terapii Szpitala Specjalistycznego im. [...] we W. Z tej racji nie można było podać innej godziny zgonu niż wynikająca wprost z tego dokumentu. Tak więc Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego nie może w ramach tego postępowania ingerować w treść karty zgonu, jak też rozstrzygać o godzinie zgonu wpisanej w tym dokumencie. Decyzja Kierownika USC we W. z [...] odpowiada tym wymogom. Wpisanie aktu zgonu sporządzonego w Urzędzie Stanu Cywilnego we W. pod Nr [...] godziny zgonu: dwudziesta (20.00) polegało tu na przepisaniu jego treści bez żadnych ingerencji ze strony organu. Skoro zatem decyzja ta jest zgodna z prawem, to pozostaje rozważyć, czy udział skarżącej E. F. oraz B. G., a także przeprowadzenie wnioskowanych dowodów, a także przeprowadzenie rozprawy administracyjnej w postępowaniu poprzedzającym jej wydaniu mógłby doprowadzić do wydania decyzji odmiennej w swej istocie. Zdaniem Sądu nie ma ku temu podstaw. Argumenty skarżących są tego rodzaju, że pozostają bez wpływu na ocenę decyzji kierownika USC we W. z [...], która co prawda została wydana z naruszeniem przepisów kpa, jednak te naruszenie nie miało wpływu na rozstrzygnięcie jakie mogło zapaść w sprawie, gdyby organ prawidłowo przeprowadził postępowanie administracyjne w sprawie. Żaden z argumentów skarżącej nie wskazuje na to, by uzupełnienie aktu zgonu M. F. sporządzonego w Urzędzie Stanu Cywilnego we W. pod numerem [...] przez wpisanie godziny zgonu: dwudziesta (20:00) nastąpiło niezgodnie z treścią artykułu 36 ustawy w związku z art. 66 ust. 1 ustawy. W ocenie tutejszego Sądu, przeprowadzenie dodatkowych dowodów, tj. przesłuchanie M. M. oraz funkcjonariuszy Policji S. G. i P. O. nie wniosłoby nic nowego do sprawy uzupełnienia aktu zgonu o godzinę zgonu, bowiem, jak wynika z dokumentów przesłanych przez pełnomocnika E. F., osoby te były obecne na miejscu zdarzenia w P., natomiast zgon M. F. nastąpił we W. (dowód - karta zgonu). Data i godzina zgonu zostały stwierdzone przez uprawnione osoby, tj. lekarzy dyżurnych Oddziału Anestezjologii i Intensywnej Terapii Szpitala Specjalistycznego (dowód - dokumenty dołączone do wniosku o uzupełnienie aktu zgonu Nr [...]). Mając na uwadze fakt, że Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości w postanowieniu organu odwoławczego zarówno w odniesieniu ustaleń stanu faktycznego sprawy jak i jego oceny prawnej, zawierającej przesłanki rozstrzygnięcia i wyczerpującą argumentacją prawną, skarga na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a. podlegała oddaleniu.