I OSK 1174/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 2525/10 o odrzuceniu skargi M. B. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 marca 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 2525/10 odrzucił skargę M. B. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] listopada 2010 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej powoływana jako P.p.s.a.) skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. M. B. zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 28 grudnia 2010 r. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego, od skargi na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] listopada 2010 r. Powyższe zarządzenie zostało doręczone w trybie art. 73 p.p.s.a., przy czym za dzień doręczenia należy przyjąć datę 18 stycznia 2011 r., zatem termin na wykonanie wezwania upłynął w dniu 25 stycznia 2011 r. W zakreślonym terminie wpis nie został uiszczony. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wywiódł M. B., reprezentowany przez radcę prawnego, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oraz przyznania kosztów pomocy prawnej według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.: - art. 73 P.p.s.a. poprzez przyjęcie, że zarządzeniem z dnia 28 grudnia 2010 r. wzywające do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Wojewody Mazowieckiego zostało doręczone, podczas gdy w istocie nie zostało doręczone w sposób określony tym przepisem, ani nie było podstaw do uznania za doręczone; - art. 220 § 1 P.p.s.a. poprzez brak wezwania do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Wojewody Mazowieckiego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu bierze jednakże pod rozwagę nieważność postępowania – z przyczyn wymienionych w art. 183 § 2 P.p.s.a. Przesłanki nieważności w przedmiotowej sprawie nie zaistniały, zatem Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał wniesioną skargę kasacyjną w granicach zarzutów przez stronę zakreślonych. Zgodnie z art. 214 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Stosownie zaś do art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W przedmiotowej sprawie Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zasadnie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Wojewody Mazowieckiego, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zatem zarzut naruszenia art. 220 § 1 P.p.s.a. jest całkowicie bezzasadny. Skarżący został wyraźnie pouczony o skutkach nieuiszczenia opłaty oraz o sposobie zaskarżenia powyższego zarządzenia. Przepis art. 72 P.p.s.a. reguluje instytucję tzw. doręczenia zastępczego. Oparte jest ono na domniemaniu, że pismo dotarło do rąk adresata, co w konsekwencji powoduje, że fikcja doręczenia odnosi skutek prawny w postaci uznania pisma za doręczone. Na takim domniemaniu opiera się również art. 73 P.p.s.a., który stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany we wcześniejszych artykułach (art. 65-72 P.p.s.a.), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub urzędzie gminy. Jednocześnie zawiadomienie o tym wraz z informacją o możliwości odbioru pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie siedmiu dni, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od momentu złożenia pisma w placówce pocztowej. W przedmiotowej sprawie odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego został wysłany do skarżącego w dniu 31 grudnia 2010 r. Pierwsze awizowanie przesyłki nastąpiło w dniu 4 stycznia 2011 r., a drugie awizo miało miejsce w dniu 12 stycznia 2011 r. Termin liczony od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej upłynął w dniu 18 stycznia 2011 r., wiec ta data, zgodnie z art. 73 ust. 4 P.p.s.a. jest dniem doręczenia wezwania. Termin do jego wykonania biegł od dnia 18 stycznia 2011 r. i upłynął z dniem 25 stycznia 2011 r. We wskazanym terminie M. B. nie uiścił wymaganego wpisu od skargi. Słusznie zatem Sąd I instancji uznał, że nieopłacona skarga zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. podlega odrzuceniu. Należy również wskazać, że strona składająca skargę do sądu administracyjnego winna spodziewać się odpowiedzi od tego adresata, niezależnie od tego, czy znane są jej reguły procesowe i ich wymogi formalne. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 orzekł jak w sentencji