I OZ 836/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt VIII SA/Wa 565/11 odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi B. S., M. M., A. M., S. M., W. M. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w pkt 1 odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożony przez B. S., A. M., S. M., W. M., natomiast w pkt 2 odmówił M. M. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...]w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że postanowieniem z 13 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. S., M. M., A. M., S. M., W. M. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] kwietnia 2011 r. w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Wskazał, iż skarga została złożona z uchybieniem 30-dniowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.). Pismem z dnia 27 lipca 2011 r. skarżący wnieśli wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu podnieśli, iż przez pomyłkę jako adresat korespondencji został wskazany Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, a nie organ administracyjny. O braku zawinienia świadczy także fakt, iż na egzemplarzach skargi, znajdujących się w kopercie widnieje prawidłowo oznaczony adresat – Wojewoda Mazowiecki. Dokonując analizy wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożonego przez B. S., A. M., S. M., W. M., Sąd I instancji zauważył, że został on złożony z przekroczeniem ustawowego terminu, a tym samym wniosek odrzucił. Natomiast co do wniosku o przywrócenie terminu wniesionego przez M. M. Sąd wojewódzki uznał, iż podnoszone w nim okoliczności nie mogły stanowić podstawy do jego uwzględnienia. W ocenie Sądu, skarżąca wbrew treści art. 87 § 2 P.p.s.a., nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Zaskarżona decyzja z dnia 5 kwietnia 2011 r. zawierała prawidłowe pouczenie. Błąd popełniony przez skarżącą, polegający na błędnym zaadresowaniu korespondencji zawierającej skargę, w sytuacji gdy została ona prawidłowo pouczona o wniesieniu środka odwoławczego, nie spełnia przesłanki uprawdopodobnienia braku winy. Nieuwagi lub zaniedbania, braku należytej staranności nie można bowiem kwalifikować jako braku winy. Na powyższe postanowienie M. M. w ustawowym terminie wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie, zarzucając naruszenie art. 87 § 2 P.p.s.a. Skarżąca wniosła o zmianę pkt 2 zaskarżonego postanowienia i przywrócenie jej terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu podniosła, iż ze względu na zaawansowany wiek, nie jest w stanie samodzielnie prowadzić swoich interesów, tym samym jest zmuszona korzystać z pomocy innych osób, a przede wszystkim członków jej rodziny. Podkreśliła, że korespondencja zawierająca skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego, została zaadresowana przez jej córkę B. S., która stale zajmuje się prowadzeniem jej interesów. Dodała, iż była całkowicie przekonana, że skarga zostanie wniesiona w prawidłowy i zgodny z przepisami prawa sposób. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu. W myśl art. 86 § 1 i § 2 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, jednakże przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 87 § 1 i 2 ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ustawy). Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Z brakiem winy mamy natomiast do czynienia - jak słusznie stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca jako przyczynę uchybienia terminowi wskazała na błędne zaadresowanie koperty przez jej córkę, której powierzono nadanie w placówce pocztowej skargi na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] kwietnia 2011 r., a która to wpisała adres wojewódzkiego sądu administracyjnego, zamiast adresu organu. Podniesiona okoliczność z pewnością nie może być uznana za niezależną od strony i niemożliwą do przezwyciężenia, zwłaszcza, że należy podkreślić, iż za zaniedbania lub błędy osób, którym powierzono dokonanie czynności, odpowiedzialność ponosi osoba, która zleca wykonywanie określonych czynności. W związku z powyższym należy podzielić pogląd Sądu I instancji, iż strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu terminu, a zatem przywrócenie tego terminu na podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest niemożliwe. Należy również zauważyć, iż decyzja Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] kwietnia 2011 r. zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi, jakie zostało stronie doręczone wraz z decyzją. W tym stanie rzeczy zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i wobec tego podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).