II GSK 1281/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej J. Ł. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 1907/10 w sprawie ze skargi J. Ł. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 1907/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę J. Ł. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] maja 2010 r., Nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, z następującym uzasadnieniem. Zarządzeniem z dnia 13 sierpnia 2010 r. zobowiązano pełnomocnika strony skarżącej do wykazania, że spełnia wymogi dla pełnomocnika procesowego określone w art. 35 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) oraz do złożenia pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej przed sądami administracyjnymi albo do osobistego podpisania skargi przez stronę skarżącą i odesłanie jej do Sądu – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone A. B. w dniu 31 sierpnia 2010 r., który w wyznaczonym terminie nie nadesłał pełnomocnictwa procesowego. Do Sądu nie wpłynął również egzemplarz skargi podpisany przez stronę skarżącą. Mając na uwadze fakt, że braki formalne skargi nie zostały w terminie uzupełnione Sąd odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. J. Ł. skargą kasacyjną zaskarżył powyższe postanowienie w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania a także o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono na podstawie art. 183 § 2 pkt 5 p.p.s.a. nieważność postępowania poprzez pozbawienie strony możliwości obrony jej praw w postępowaniu przez sądem administracyjnym, poprzez bezpodstawne przyjęcie, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi do sądu administracyjnego, a także, na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. naruszenie mające wpływ na wynik sprawy poprzez brak wnikliwego zbadania i ustalenia, czy skarżący faktycznie uzupełnił braki formalne skargi, zgodnie z zarządzeniem Sądu I instancji, czego skutkiem było bezpodstawne odrzucenie skargi i w efekcie brak jej merytorycznego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że pełnomocnik A. B. – będący bratem skarżącego i tym samym mogący być pełnomocnikiem zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. w odpowiedzi na wezwanie sądu w dniu 19 października 2010 r. przesłał do Sądu odpis skargi podpisanej bezpośrednio przez stronę. W ocenie strony, jeśli przesyłka ta zaginęła, to sąd winien ustalić, co się z nią stało. Odrzucając skargę Sąd I instancji pozbawił stronę możliwości obrony jej praw w postępowaniu przed sądem administracyjnym, co zgodnie z art. 183 § 2 pkt 5 p.p.s.a. powoduje nieważność postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. – pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Mając powyższy przepis na uwadze należ wskazać, że gdy pierwsza czynność w postępowaniu sądowoadministracyjnym polega na złożeniu skargi, wówczas należy do niej dołączyć pełnomocnictwo lub jego odpis. W orzecznictwie przyjęto również, że pełnomocnik ma obowiązek przedłożenia pełnomocnictwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, mimo że zostało ono już złożone w postępowaniu administracyjnym (porównaj wyrok NSA z dnia 21 kwietnia 2005 r., FSK 1551/04 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych – http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika z akt administracyjnych sprawy niniejszej skarżący był reprezentowany w postępowaniu administracyjnym przez pełnomocnika w osobie A. B. Jednocześnie należy jednak zaznaczyć, że skarga została sporządzona i wniesiona przez A. B. a skarżący nie złożył jakiegokolwiek dokumentu upoważniającego A. B. do reprezentowania jego przed sądem administracyjnym. Z akt spawy wynika, że zarządzenie Sądu z dnia 13 sierpnia 2010 r. wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone A. B. w dniu 31 sierpnia 2010 r. Następnie Sąd zarządzeniem z dnia 10 września 2010 r. wezwał stronę skarżącą – J. Ł. do podania wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to doręczono stronie 13 października 2010 r., a następnie strona skarżąca w dniu 19 października 2010 r. (data nadania pisma) uzupełniła wskazany brak skargi. Z treści tego pisma nie wynika, by tym samym uzupełniany był jakikolwiek inny brak. Na karcie 27 akt sądowych I instancji znajduje się koperta, z której wynika, że przesyłka została nadana u operatora krajowego listem poleconym R (00) 759007731787088522. Wbrew temu, co twierdzi pełnomocnik wnoszącego skargę kasacyjną przesyłka ta nie zaginęła, a Sąd – mając na uwadze zawarte w niej informacje, zarządzeniem z dnia 26 października 2010 r. wezwał stronę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wobec powyższego wskazać należy, że Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że braki formalne do uzupełnienia których został wezwany A. B. nie zostały uzupełnione. Na marginesie trzeba zaznaczyć, że Sąd I instancji wezwanie do osobistego podpisania skargi winien w sprawie skierować do J. Ł., a następnie całą korespondencję – wobec nieuzupełnienia braku w postaci nadesłania pełnomocnictwa dla A. B. – kierować do strony skarżącej osobiście. Nieprawidłowe doręczenie odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi A. B. nie stanowi naruszenia praw J. Ł., bowiem jak wynika z akt sprawy skargę kasacyjną nadał on w terminie. Mając powyższe na uwadze – Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 p.p.s.a. skargę kasacyjną oddalił jako bezzasadną.