II FSK 2473/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej E. Sp. z o.o. z siedzibą w M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lipca 2011 r. r., sygn. akt III SA/Wa 974/11 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi E. Sp. z o.o. z siedzibą w M. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 26 stycznia 2011 r., Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia zażalenia postanawia odrzucić skargę kasacyjną. 1. Postanowieniem z 14 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, III SA/Wa 974/11, odrzucił skargę "E." Sp. z o.o. z siedzibą w M., dalej jako: "spółka", na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 26 stycznia 2011 r., w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia zażalenia. 2. Powyższe orzeczenie zapadło w następującym stanie faktycznym: pismem z 3 marca 2011 r. spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III WSA w Warszawie z 1 kwietnia 2011 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. Wezwanie, które doręczono 7 kwietnia 2011 r., zawierało pouczenie, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia ww. wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Jak wynika z dokumentacji księgowej sądu pierwszej instancji do 25 maja 2011 r. pełnomocnik spółki nie uiścił należnego wpisu oraz nie uzupełnił pozostałych braków formalnych skargi. 3. Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę ze względu na brak uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie w oparciu o 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270, ze zm. dalej ,,p.p.s.a."). 4. Spółka wniosła skargę kasacyjną na powyższe postanowienie sądu pierwszej instancji. W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej powzięte zostały wątpliwości co do pełnomocnictwa strony skarżącej. W konsekwencji zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Izby Finansowej NSA pełnomocnik strony został wezwany do nadesłania w terminie 14 dni pełnomocnictwa do występowania przed NSA z podpisami osób upoważnionych urzędowo poświadczonymi (art. 37 §1 p.p.s.a.). W wykonaniu wezwania pełnomocnik przedłożył uwierzytelniony przez siebie odpis pełnomocnictwa. Wezwaniem z 7 listopada 2011 r. radca prawny ponownie został zobowiązany do złożenia pełnomocnictwa z podpisami osób upoważnionych do reprezentowania spółki urzędowo poświadczonymi, a nie odpisu pełnomocnictwa uwierzytelnionego przez radcę prawnego w terminie 14 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Pismem z 28 listopada 2011 r. pełnomocnik przedłożył pełnomocnictwo podpisane w oryginale przez osoby upoważnione do reprezentowania spółki i poinformował, że nie jest możliwie uzyskanie poświadczonych urzędowo pełnomocnictw. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 5. Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat i radca prawny, a także rzecznik patentowy i doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa, a w razie wątpliwości sąd może zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Podpis mocodawcy widniejący na pełnomocnictwie powinien być sporządzony w sposób niebudzący wątpliwości i pozwalający na odczytanie przynajmniej nazwiska mocodawcy. Nie jest to równoznaczne z obowiązkiem zawarcia podpisu czytelnego, jednakże musi on spełniać swoją podstawową funkcją a zatem pozwalać na identyfikację nazwiska. Ponadto warto wskazać, że wypełnienia obowiązku wskazanego w art. 37 §1 p.p.s.a. nie stanowi przedłożenie pełnomocnictwa z odtworzonym mechanicznie wzorem podpisu mocodawcy. W przypadku wątpliwości co do zachowania powyższych wymogów sąd może skorzystać ze swojego uprawnienia przewidzianego przez ustawodawcę w art. 37 § 1 in fine p.p.s.a., tj. wezwać pełnomocnika do złożenia dokumentu z urzędowo poświadczonym podpisem strony. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik strony był dwukrotnie wzywany do przedstawienia dokumentu pełnomocnictwa z podpisami osób upoważnionych do reprezentacji spółki urzędowo poświadczonymi zamiast uwierzytelnionego odpisu albo oryginału (art. 37 §1 in fine p.p.s.a.) i został pouczony o skutkach braku wykonania wezwania. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a. należy stwierdzić, iż po bezskutecznym upływie terminu do wykonania wezwania sąd odrzuca skargę kasacyjną. Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w zw. z art.178 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.