I OZ 861/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 lipca 2011 r., sygn. akt IV SA/Wr 430/11 odmawiające wstrzymania wykonania postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] marca 2011 r., Nr [...] w sprawie ze skargi P. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] marca 2011 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie. P. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] marca 2011 r., Nr [...], w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia. Skarżący złożył równocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 18 lipca 2011 r., sygn. akt IV SA/Wr 430/11, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia uznając go za bezzasadny. Sąd wskazał, że nie każdy akt administracyjny nadaje się do wykonania, zaś w niniejszej sprawie postanowienie, o którego wstrzymanie wnosi skarżący ma charakter stricte procesowy i nie nadaje się do wykonania, gdyż nie wymaga żadnej czynności stron. Na to postanowienie skarżący złożył zażalenie wyrażając swoje niezadowolenie z zapadłego rozstrzygnięcia oraz podnosząc merytoryczne argumenty związane z innymi postępowaniami toczącymi się z jego udziałem, z których to rozstrzygnięć także jest niezadowolony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: na wstępie podkreślić należy, że na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia, Sąd nie bada zasadności samej skargi. Zatem celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jeżeli jednak zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to po przekazaniu sądowi skargi Sąd może – na wniosek skarżącego – wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 ustawy. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, o czym stanowi art. 61 § 3 wskazanej wyżej ustawy, przy czym katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Przesłanką wstrzymania danego aktu lub czynności jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, przy czym ustalenie, czy grożąca szkoda jest szkodą znaczną jest możliwe tylko w oparciu o okoliczności konkretnej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że o znacznej szkodzie można mówić, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Natomiast przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu wskazanego wyżej przepisu mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Zaś przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego rozumie się spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Tym samym nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania, na co zasadnie zwrócił uwagę Sąd pierwszej instancji. Wykonaniu podlegają bowiem takie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów. W niniejszej natomiast sprawie skarżący żąda wstrzymania wykonania aktu, który w istocie nie nadaje się do wykonania, gdyż dotyczy czynności procesowej. W związku z tym uznać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zasadnie uznał, iż wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] marca 2011 r., Nr [...], jest bezzasadny, co oznacza, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 lipca 2011 r., nie narusza przepisów obowiązującego prawa. Naczelny Sąd Administracyjny pragnie w tym miejscu wskazać, że przedmiotem jego rozpoznania była tylko i wyłącznie kontrola instancyjna zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 lipca 2011 r., zatem pozostałe kwestie podniesione w zażaleniu nie mogły być rozpoznane. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji