IV SA/Gl 564/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. P. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. zwróciło się do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z prośbą o przekazanie akt sprawy G. P. w przedmiocie odmowy świadczenia pielęgnacyjnego, w związku z pismem strony złożonym w Kolegium w dniu [...] Pismem nadanym w dniu [...] G. P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na wyżej opisane pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. wskazujac, iż stanowi ono odmowę organu administracji w sprawie przyznania zasiłku pielęgnacyjnego. Opisała swoje ciężką sytuację materialną oraz wniosła o przyznanie wskazanego na wstępie świadczenia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wniosło o odrzucenie skargi. W uzasadnieniu Kolegium wyjaśniło, że z treści pisma skarżącej z dnia [...] wynikało, że stanowi ono odwołanie od decyzji odmawiającej jej przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Jednakże Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. wskazał, że G. P. nie składała wniosku do tego Ośrodka w sprawie ustalenia uprawnień do wskazanego świadczenia. Nadto wyjaśnił, że strona pobiera rentę inwalidzką z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz zasiłek pielęgnacyjny, jak również świadczenia rodzinne na córkę A. w postaci zasiłku rodzinnego i dodatku do zasiłku rodzinnego. Organ wskazał więc, że w sprawie zainicjowanej wyżej opisanym pismem G. P. nie została przez organ wydana żadna decyzja administracyjna, a skarżone pismo przesłane było skarżącej jedynie do wiadomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, Sąd bada jej dopuszczalność, przede wszystkim w aspekcie kognicji sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku, nr. 53, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. stanowi, że kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt 5 podejmowane z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a. Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, iż zasadą jest dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej jedynie wówczas, gdy organy administracyjne realizują zadania administracji publicznej w formach władczych lub stanowiących, a więc właściwych dla działania administracyjnoprawnego. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi było w istocie pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. przesłane do wiadomości skarżącej, a wzywające organ I instancji do nadesłania akt administracyjnych sprawy. Zatem stwierdzić przyjdzie, iż przedmiotem zaskarżenia nie uczyniono w niniejszym postępowaniu żadnego z wyżej wskazanych aktów lub czynności organów administracji, które poddane zostały kontroli sądów administracyjnych. Skarżone pismo ma jedynie charakter informacyjny, nie rozstrzyga w sposób władczy o prawach lub obowiązkach strony postępowania. Skoro zatem przedmiotowa skarga nie podlega rozpatrzeniu przez sąd administracyjny, to skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.