VIII SAB/Wa 22/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski /sprawozdawca/, Sędzia WSA Cezary Kosterna, Protokolant referent Justyna Kapusta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2011 r. sprawy ze skargi D. P. na bezczynność Dyrektora Publicznego Gimnazjum nr [...] w R. w sprawie dostępu do informacji publicznej 1) zobowiązuje Dyrektora Publicznego Gimnazjum nr [...] w R. do rozpatrzenia wniosku D. P. z dnia [...] kwietnia 2011 r. w zakresie udostępnienia wglądu do protokołów z Rad Pedagogicznych, które odbyły się w okresie od [...] września 2010 r. do [...] lutego 2011 r., w terminie 14 dni od otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami postępowania administracyjnego; 2) w pozostałym zakresie umarza postępowanie sądowe; 3) zasądza od Dyrektora Publicznego Gimnazjum nr [...] w R. na rzecz skarżącego D. P. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] kwietnia 2011 roku D. P. wystąpił do Przewodniczącej Rady Pedagogicznej Publicznego Gimnazjum nr [...] w R. w trybie ustawy z 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz.U nr 112, poz. 1198 dalej jako ustawa o dostępie do informacji publicznej): 1) z żądaniem przesłania mu postanowienia Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego dla Nauczycieli przy Wojewodzie [...] o zakończeniu postępowania dyscyplinarnego w sprawie dyrektor J. W., 2) o udzielenie informacji czy zamierza w bieżącym roku ubiegać się o stanowisko dyrektora ww. gimnazjum lub jakiejkolwiek innej szkoły, 3) o udostępnienie mu wglądu do protokołów z rad pedagogicznych, które odbyły się w okresie od [...] września 2010 r. do [...] lutego 2011 r. Wnioskujący wyjaśnił przy tym, że w ww. okresie był nauczycielem w stanie nieczynnym i zgodnie z obowiązującymi przepisami, w tym ze statutem szkoły i regulaminem działalności rady pedagogicznej miał prawo uczestniczenia w ww. radach. W odpowiedzi na powyższy wniosek Dyrektor Publicznego Gimnazjum Nr [...] w R. pismem z dnia [...] maja 2011 roku poinformował D. P., że z dniem [...] lutego 2011 r. przestał on być pracownikiem ww. szkoły. Pismem z dnia [...] maja 2011 roku D. P. wniósł skargę do Sądu na bezczynność Dyrektora Publicznego Gimnazjum Nr [...] w R. w zakresie złożonego przez niego wniosku z dnia [...] kwietnia 2011 roku o udostępnienie mu informacji publicznej. Skarżący wskazał, że dyrektor ww. gimnazjum nie udostępnił mu postanowienia o które wnioskował, ani nie wydał mu decyzji odmownej. Udzielając odpowiedzi na skargę Dyrektor Publicznego Gimnazjum Nr [...] w R. wnosił o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej. Wyjaśnił, że żądane przez skarżącego postanowienie nie zostało wydane przez dyrektora szkoły, tylko przez Zastępcę Rzecznika Dyscyplinarnego dla Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Wojewodzie [...]. Przedmiotowe postanowienie zostało tylko przekazane do wiadomości dyrektorowi szkoły, a zatem nie może być udostępnione byłemu pracownikowi. Pismem z dnia [...] maja 2011 r. Dyrektor Publicznego Gimnazjum Nr [...] w R. poinformował skarżącego, że informacje o które prosi nie są informacjami publicznymi. Na rozprawie przed Sądem w dniu 19 lipca 2011 r. skarżący popierając skargę złożył swoje oświadczenie w formie pisemnego załącznika do protokołu rozprawy. W przedmiotowym oświadczeniu podniósł, że po złożeniu przez niego skargi do Sądu, organ przesłał mu żądane postanowienie. Skoro zaś organ nie uważa ww. postanowienia za informację publiczną, to nie powinien go udostępniać. Niezrozumiałym tym samym dla skarżącego jest uznanie przez organ jego skargi za nieuzasadnioną. Organ przesyłając bowiem skarżącemu żądane przez niego postanowienie przyznał w gruncie rzeczy zasadność jego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej jako p.p.s.a.) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej orzekając w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w punktach 1-4. Dotyczy to spraw, które mogą być zakończone lub postanowieniem, albo odnoszą się do innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zgodnie z art. 149 p.p.s.a sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z bezczynnością mamy do czynienia wtedy gdy w terminie ustalonym przez prawo zobowiązany podmiot nie podjął żadnych czynności w sprawie lub nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu bądź nie podjął czynności w sprawie do których był zobowiązany. Z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas gdy organ milczy wobec wniosku strony lub odmawia udzielenia informacji w nieprzewidzianej do tej czynności w formie prawnej. W sprawie, która jest przedmiotem skargi D. P., jest bezczynność organu – Dyrektora Publicznego Gimnazjum Nr [...] w R. w związku z jego wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2011 roku, w którym wnosił o udzielnie mu informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Na wstępie należy rozstrzygnąć, czy żądane informacje należy zakwalifikować jako informacje publiczne w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, w szczególności w sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. W ocenie Sądu zarówno będące w posiadaniu organu postanowienie wydane przez Zastępcę Rzecznika Dyscyplinarnego dla Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Wojewodzie [...], jak również protokoły z rad pedagogicznych niewątpliwie są danymi publicznymi, które podlegają udostępnieniu na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Prawo do informacji publicznej obejmuje również między innymi prawo wglądu do dokumentów urzędowych i uzyskania informacji publicznej zawierającej wiedzę o sprawach publicznych (art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Pomimo powyższego organ co należy uznać za bezsporne w niniejszej sprawie nie udzielił skarżącemu informacji publicznej w wymaganym przez art. 13 ust. 1 ww. ustawy terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. W ustawowym terminie organ stwierdził jedynie, że skarżący nie jest już pracownikiem szkoły, niewątpliwie więc nie rozpoznał w ogóle jego wniosku, a tym samym bezsprzecznie pozostawał w bezczynności. Dopiero w piśmie kierowanym do skarżącego z dnia [...] maja 2011 r. organ poinformował go, że żądane przez niego informacje nie są informacjami publicznymi. Powyższa odpowiedź organu nie dość, że spóźniona, bo udzielona po upływie ww. ustawowego terminu 14 dni, jest jedynie trafna co do pkt 2 wniosku skarżącego dotyczącego tego, czy Dyrektor Publicznego Gimnazjum Nr [...] w R. będzie ubiegał się o takie stanowisko w ww. szkole czy też w jakiejkolwiek innej. W takiej bowiem sytuacji, tj. gdy żądanie strony nie stanowi żądania udzielenia informacji publicznej, wystarczy tak jak to zrobił organ pisemnie poinformować wnioskodawcę, że sprawa nie dotyczy informacji publicznej. Stwierdzić jednak należy, że w zakresie pkt 1 i 3 wniosku skarżącego z dnia [...] kwietnia 2011 r. organ jako podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie miał racji, że nie są to informacje publiczne, a to z kolei oznacza, że na dzień złożenia skargi do Sądu, tj. [...] maja 2011 r. pozostawał w bezczynności. Jak już jednak wynika z oświadczenia skarżącego złożonego na rozprawie przed Sądem organ przesłał mu ostatecznie żądane przez niego postanowienie wydane przez Zastępcę Rzecznika Dyscyplinarnego dla Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Wojewodzie [...]. W świetle powyższego oświadczenia skarżącego okoliczność tą należy uznać za niekwestionowaną. Tak więc stwierdzić należy, że w chwili rozpatrywania sprawy przez Sąd organ w zakresie pkt 1 wniosku skarżącego nie pozostawał już w bezczynności. Bezczynność organu w tym zakresie miała miejsce na dzień złożenia skargi do sądu administracyjnego, ustała jednak z chwilą przesłania skarżącemu żądanego postanowienia. W chwili rozpoznawania sprawy przez Sąd brak jest więc podstaw do zobowiązania organu, aby ten wydał w określonym terminie stosowny akt lub dokonał określonej czynności. Dlatego też postępowanie przed Sądem w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a w tej części umorzył postępowanie, o czym stanowi pkt 2 niniejszego wyroku. Należy jednak zauważyć, że organ w zakresie wniosku o udostępnienie skarżącemu wglądu do protokołów z rad pedagogicznych, które odbyły się w okresie od [...] września 2010 r. do [...] lutego 2011 r. nie udzielił informacji w formie przewidzianej przez ustawę o dostępie do informacji publicznej. Nie wydał również skarżącemu w tym zakresie decyzji odmownej. Tym samym organ do dnia dzisiejszego nie załatwił sprawy w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarga w tym zakresie jest więc zasadna. Ustawa wyodrębnia bowiem następujące formy działania podmiotów zobowiązanych do udzielenia informacji publicznej: 1) zawiadomienie o braku zastosowania trybu wnioskowego udostępnienia informacji publicznej z powodu zamieszczenia jej w biuletynie; 2) zawiadomienie o braku możliwości niezwłocznego udostępnienia informacji publicznej 3) powiadomienia określone w art. 13 ust. 2, art. 14 ust. 2, art. 15 ust. 2, przybierające postać pism skierowanych do wnioskodawcy; 4) udostępnienie informacji publicznej; 5) decyzja administracyjna o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Protokoły z rad pedagogicznych są danymi publicznymi stanowiącymi informację publiczną w rozumieniu ww. ustawy. Jako takie winny więc zostać udostępnione na żądanie, chyba że zachodzą podstawy z art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a stanowisko organu powinno przybrać postać decyzji odmawiającej dostępu do informacji publicznej. Inną kwestią jest dostęp do niektórych danych w nich zawartych. A zatem jeśli jakaś informacja nie może zostać udostępniona, to organ musi ustalić jakie informacje podlegają ochronie ze względu na to, że są objęte tajemnicą. Musi zatem wskazać, czy dane te podlegają ochronie danych osobowych w nich zawartych, czy też ze względu na prawo do prywatności lub tajemnicę państwową, służbową, skarbową, czy też statystyczną. Dlatego też milczenie organu w zakresie pkt 3 wniosku skarżącego z dnia [...] kwietnia 2011 r. nie stanowi zgodnego z wymogami ustawy o dostępie do informacji publicznej załatwienia wniosku i należy uznać, że organ pozostaje w tym zakresie w bezczynności. W związku z powyższym należało stwierdzić, że wniosek skarżącego nie został w tym zakresie rozpoznany i w tej części organ nadal pozostaje w bezczynności. Z tych też względów Sąd biorąc za podstawę art. 149 p.p.s.a orzekł jak w pkt 1 wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł biorąc za podstawę art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.