II OZ 1299/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl, , , po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 772/11 o zawieszeniu postępowania sądowego w sprawie ze skargi Z. N. na uchwałę Rady Miasta Rabka Zdrój nr LVII/390/10 z dnia 31 maja 2010 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Rabka Zdrój postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 772/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zawiesił postępowanie sądowe ze skargi Z. N. na uchwałę Rady Miasta Rabka Zdrój nr LVII/390/10 z dnia 31 maja 2010 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Rabka Zdrój. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że Z. N. wniosła skargę na powyższą uchwałę w dniu 8 kwietnia 2011 r. Jednocześnie ze skargą na tę uchwałę wystąpił Wojewoda Małopolski. Sprawa ze skargi Wojewody Małopolskiego została rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w dniu 13 lipca 2011 r. (sygn. akt II SA/Kr 795/11), który stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały. Powyższy wyrok jest nieprawomocny. W związku z faktem, iż skarga w przedmiotowej sprawie (prowadzona pod sygn. II SA/Kr 772/11) dotyczy również uchwały nr LVII/390/10 Rady Miasta Rabka Zdrój z dnia 31 maja 2010 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Rabka Zdrój – w ocenie Sądu pierwszej instancji - celowym jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 795/11. Prawomocne rozstrzygnięcie sprawy o sygn. akt II SA/Kr 795/11, obejmującej tożsamy przedmiot zaskarżenia z niniejszą sprawą, ma wpływ na wynik postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi Z. N. Tym samym, w ocenie Sądu, występuje przesłanka określona w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.). Jednocześnie Sąd wskazał, że postępowanie zostanie z urzędu podjęte z chwilą, gdy wyrok z dnia 13 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 795/11 stanie się prawomocny. W zażaleniu na powyższe postanowienie Z. N. wniosła o uchylenie tego postanowienia i zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Skarżąca podniosła następujące zarzuty: 1) naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego z powołaniem się na uzależnienie rozstrzygnięcia sprawy ze skargi Z. N. od wyniku ewentualnego postępowania ze skargi kasacyjnej, która dopiero może być wniesiona przez Radę Miasta Rabka-Zdrój od wyroku WSA w Krakowie z dnia 13 lipca 2011 r., gdzie w ocenie skarżącej, rozstrzygnięcie postępowania ewentualnej, jeszcze nie wniesionej, skargi kasacyjnej w innej, zbieżnej przedmiotowo sprawie nie stanowi zagadnienia prejudycjalnego uniemożliwiającego rozpoznanie merytoryczne sprawy ze skargi wniesionej przez skarżącą, 2) naruszenie art. 269 § 1 p.p.s.a. poprzez wydanie rozstrzygnięcia niezgodnego z wiążącym stanowiskiem przyjętym w uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2008 r., sygn. akt II FPS 4/08, iż przepis art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie stanowi podstawy do zawieszenia przez wojewódzki sąd administracyjny z urzędu postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w innej sprawie tego samego rodzaju, w której zapadło już orzeczenie, ale zostało ono zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego, 3) naruszenie art. 111 § 1 p.p.s.a. poprzez zaniechanie zarządzenia połączenia do wspólnego rozpoznania spraw ze skargi I. K. z dnia 6 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 770/11, ze skargi Z. N. oraz ze skargi Wojewody Małopolskiego z dnia 11 kwietnia 2011 r. (sygn. akt II SA/Kr 795/11), gdzie wszystkie skargi miały za przedmiot tą samą uchwałę Rady Miasta Rabka Zdrój, 4) naruszenie § 25 pkt 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 września 2003 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 169, poz. 1646) poprzez rozpoznanie na rozprawie w dniu 13 lipca 2011 r. ostatniej według kolejności wpływu sprawy ze skargi Wojewody Małopolskiego, 5) naruszenie konstytucyjnego nakazu rozpoznawania spraw bez zbędnej zwłoki – art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz zasady szybkości postępowania sądowoadministracyjnego – art. 7 p.p.s.a. poprzez zaniechanie merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie o zawieszeniu postępowania sądowego ze skargi Z. N. na uchwałę Rady Miasta Rabka Zdrój z dnia 31 maja 2010 r. nr LVII/390/10 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Rabka Zdrój, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że prawidłowo Sąd pierwszej instancji uznał, iż zaistniały przesłanki do zawieszenia postępowania sądowego wywołanego skargą Z. N. W sprawie bowiem o sygn. akt II SA/Kr 795/11, której przedmiotem jest również uchwała nr LVII/390/10 Rady Miasta Rabka Zdrój z dnia 31 maja 2010 r. zapadł nieprawomocny wyrok stwierdzający nieważność tej uchwały. Skoro zatem przedmiotem niniejszego postępowania jest także ta sama uchwała, to uprawomocnienie się powołanego wyżej wyroku będzie miało wpływ na sprawę niniejszą. Sąd rozpoznający przedmiotową sprawę będzie bowiem związany wyeliminowaniem tej uchwały z obrotu prawnego. W świetle powyższego argumenty zażalenia nie zasługują na uwzględnienie. Na prawidłowość zaskarżonego postanowienia nie mają wpływu podniesione kwestie kolejności przyjęcia do rozpoznania skarg oraz okoliczność niepołączenia przez Sąd do wspólnego rozpoznania spraw ze skarg wniesionych na tę samą uchwałę. W sprawie nie zachodzi też sytuacja, o jakiej mowa w uchwale siedmiu sędziów NSA, sygn. akt II FPS 4/08. W niniejszej sprawie mamy bowiem do czynienia z tożsamym przedmiotem zaskarżenia, nie zaś rzekomym istnieniem stosunku zależności pomiędzy orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego a rozstrzygnięciem sprawy przez sąd pierwszej instancji. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.