I OZ 583/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.M. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 1048/06 o pozostawieniu bez rozpoznania pisma Z.M. z dnia 21 grudnia 2010 r. postanawia: oddalić zażalenie. Z.M. w dniu 21 grudnia 2010 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo zatytułowane "skarga". W piśmie tym wskazał, że dotyczy ono przyznania dodatku mieszkaniowego oraz przedstawił swoją trudną sytuację materialną i wniósł o "zasądzenie dodatku pieniężnego wyrównanego do średniej krajowej". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 31 grudnia 2010 r. r. sygn. akt II SA/Wa 1048/06 wezwał Z.M. do sprecyzowania w terminie 7 dniu pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, czy jego pismo stanowi skargę, czy też zostało wniesiono w innym celu, (49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej P.p.s.a.) W wezwaniu pouczono Z.M., iż w przypadku gdy ww. pismo jest skargą, to należy wskazać datę i numer zaskarżonej decyzji, postanowienia, aktu lub czynności oraz wskazać organ, którego działania skarga dotyczy, a w przypadku skargi na bezczynność określić jakiego wniosku organ nie rozpatrzył w formie przewidzianej prawem. Poza tym, poinformowano wezwanego, iż sądy administracyjne nie zajmują się przyznawaniem dodatków mieszkaniowych. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że wezwanie doręczono w trybie art. 73 P.p.s.a., w dniu 24 stycznia 2011 r.., zaś w zakreślonym w wezwaniu terminie pismo Z.M. z dnia [...] grudnia 2010 r. nie zostało przez niego sprecyzowane. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 3 marca 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 1048/06 na podstawie art. 49 § 2 P.p.s.a. pozostawił pismo Z.M. z dnia [...] grudnia 2010 r., bez rozpoznania Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Zygmunt Makowski, który wnosząc o jego uchylenie stwierdził, iż jest on sprzeczne, podał, że "żąda załatwienia sprawy zgodnie z treścią pisma" oraz przestawił swoją sytuację materialną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Z kolei, zgodnie z art. 49 § 1 tej ustawy jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania chyba, że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 P.p.s.a). Na wstępie wskazać należy, iż powołane przepisy znajdują zastosowanie tylko w przypadku takich braków, które uniemożliwiają nadanie pismom strony prawidłowego biegu, tzn. wywołanie przez pisma procesowe właściwych skutków procesowych zarówno w stosunku do sądu, jak i pozostałych podmiotów uczestniczących w postępowaniu. W niniejszej sprawie Z.M. w dniu 21 grudnia 2010 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie pismo zatytułowane "skarga", jednakże treść tego pisma nie pozwalała na nadanie mu dalszego biegu. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji prawidłowo w oparciu o art. 49 § 1 P.p.s.a. wezwał do jego sprecyzowania. W związku z powyższym, skoro Z.M. w zakreślonym terminie pisma z dnia 21 grudnia 2010 r. nie sprecyzował, to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a. zasadnie orzekł o pozostawieniu tego pisma bez rozpoznania. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.