II OSK 2297/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 sierpnia 2011 r., sygn. akt IV SAB/Wa 111/11 o umorzeniu postępowania sądowego oraz zasądzeniu kosztów sądowych w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w B. na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie rozpoznania zażalenia postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w B. na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż w dniu [...].05.2011 r. spółka [...] wystąpiła ze skargą na bezczynność GDOŚ w przedmiocie rozpoznania zażalenia od postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Gdańsku z dnia [...].02.2011 r. nr [...]. GDOŚ wnosił o oddalenie skargi, wskazując, że w dniu [...].07.2011 r. wydał rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż w przedmiotowej sprawie zaistniała sytuacja o jakiej mowa w art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", co powodowało konieczność umorzenia postępowania w przedmiotowej sprawie na podstawie art. 161 § 3 P.p.s.a. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł w oparciu o art. 201 § 1 tej ustawy. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia i zarzucając Sądowi naruszenie: 1. art. 161 § 3 w zw. z art. 54 § 3 oraz art. 201 § 1 P.p.s.a., poprzez ich zastosowanie i wszczęcie postępowania mimo niedopuszczalności skargi na bezczynność wobec niespełnienia warunku dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego poprzez uprzednie wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa oraz w konsekwencji obciążenie organu kosztami postępowania, 2. naruszenie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 oraz art. 178 P.p.s.a., poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji istnienia podstaw, zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a., do odrzucenia skargi i zwrotu skarżącemu uiszczonego wpisu. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor podniósł, iż skarżąca spółka nie wezwała organu, zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a., do usunięcia naruszenia prawa, tym samym nie wykorzystała wszystkich przysługujących jej środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Okoliczność ta, w ocenie pełnomocnika organu, winna skutkować odrzuceniem skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna pozbawiona jest usprawiedliwionych podstaw. Nie można przyjąć za słuszne stanowiska wyrażonego w skardze kasacyjnej, iż skarga [...] sp. z o.o. wniesiona została przed wykorzystaniem przez spółkę wszystkich środków zaskarżenia, jakie przysługiwały jej w postępowaniu administracyjnym, szczególnie nie dokonała wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 37 § 1 K.p.a. Zauważyć bowiem trzeba, iż w aktach administracyjnych znajduje się pismo z dnia [...].04.2011 r., którym skarżąca spółka wniosła do Ministra Środowiska zażalenie na niezałatwienie przez GDOŚ w terminie sprawy z zażalenia spółki na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Gdańsku z dnia [...].02.2011 r. Pismo to – mimo skierowania go do niewłaściwego organu – winno być potraktowane jako wezwanie GDOŚ do usunięcia naruszenia prawa w myśl art. 37 § 1 K.p.a., bowiem przekazane zostało ono temu organowi, o czym Minister Środowiska informował w piśmie z dnia [...].05.2011 r. Tym samym za niezasadne uznać należy zarzuty naruszenia przepisów postępowania wskazanych w skardze kasacyjnej. Organ w istocie oparł swoje zarzuty na okoliczności niewykorzystania przez skarżącą wszystkich przysługujących jej środków zaskarżenia. Jak wykazano powyżej stanowisko to było nieprawidłowe, zatem nie można uznać, aby Wojewódzki Sąd Administracyjny – rozpoznając wniesioną skargę i uznając, iż w niniejszej sprawie zachodzi sytuacja o jakiej mowa w art. 54 § 3 P.p.s.a. – naruszył którykolwiek z powołanych w skardze kasacyjnej przepisów. Zauważyć przy tym należy, iż zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., następuje także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu, organ ten wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności. Z kolei art. 201 § 1 P.p.s.a. nakazuje zwrot kosztów na rzecz skarżącego także w razie umorzenia postępowania z przyczyny wskazanej w art. 54 § 3, co miało miejsce w niniejszym postępowaniu. Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.