II OZ 1000/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 20 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. Sp. j. w C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 sierpnia 2011 r. sygn. akt II SA/GL 375/11 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. Sp. j. w C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanawia oddalić zażalenie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] marca 2011 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta Częstochowy zmieniającej własna ostateczną decyzję o ustaleniu warunków zabudowy. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż wbrew twierdzeniom zawartym we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy nie może dla strony stanowić niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków bowiem nie jest równoznaczne z wydaniem decyzji o rozbiórce. W zażaleniu na powyższe postanowienie podnosi się w szczególności, że wykonanie decyzji stwierdzającej nieważność decyzji o warunkach zabudowy doprowadzi do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę co z kolei skutkować będzie nakazem rozbiórki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego na akceptacje zasługuje stanowisko Sądu I instancji, że decyzja stwierdzająca nieważność decyzji o warunkach zabudowy samoistnie nie stanowi podstawy orzeczenia obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego. Natomiast postępowanie w sprawie bytu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę charakter odrębny. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzająca nieważności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy nie może wywołać bezpośrednich następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków określonych w art. 61 § 3 ppsa, zwłaszcza w postaci orzeczenia o rozbiórce. Nawet wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę nie stanowi bowiem samoistnie podstawy do orzeczenia o rozbiórce. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 184 ppsa w związku z art. 197 ppsa.