II SA/Ke 378/11
WyrokWSA w Kielcach2011-08-11
Skład orzekający: Anna Żak, Renata Detka, Mirosław Surma
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zmiana użytkownika lokalu i nazwy lokalu, w którym prowadzona jest działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, wymaga zmiany zezwolenia na podstawie art. 253a § 1 Ordynacji podatkowej i czy brak takiej zmiany uzasadnia cofnięcie zezwolenia?Ratio decidendi
Zmiana użytkownika lokalu i nazwy lokalu, o ile nie powoduje zmiany miejsca urządzania gry w sensie przestrzennym i geograficznym, nie wymaga zmiany zezwolenia na podstawie art. 253a § 1 Ordynacji podatkowej. Brak złożenia wniosku o zmianę zezwolenia w takiej sytuacji nie stanowi podstawy do cofnięcia zezwolenia na podstawie art. 58 pkt 1 ustawy o grach hazardowych.Stan faktyczny
Grupa A. Sp. z o.o. otrzymała zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w 45 punktach na terenie województwa świętokrzyskiego. Spółka poinformowała organ o zmianie użytkownika i nazwy lokalu w jednym z punktów. Organ wezwał Spółkę do usunięcia uchybienia polegającego na prowadzeniu działalności w lokalu niezgodnym z załącznikiem do zezwolenia. Wobec braku usunięcia uchybienia organ cofnął zezwolenie w części dotyczącej tego punktu. Spółka zaskarżyła decyzję, kwestionując m.in. interpretację przepisów i ustalenia stanu faktycznego.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Izby Skarbowej; stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka (spr.),, Sędzia WSA Mirosław Surma, Protokolant Asystent sędziego Andrzej Stolarski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2011r. sprawy ze skargi A. sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.
II SA/Ke 378/11
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej [...], po rozpatrzeniu odwołania Grupy A. Sp. z o.o. w W., zwanej dalej Spółką, utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] cofającą w części zezwolenie na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa świętokrzyskiego, które zostało udzielone przez Dyrektora Izby Skarbowej [...] decyzją z dnia [...] znak: [...], w związku z nieusunięciem w wyznaczonym terminie stanu faktycznego niezgodnego z warunkami określonymi w zezwoleniu, w części dotyczącej pkt II- poz. 41 załącznika Nr 1 do zezwolenia, poprzez wykreślenie wyżej wymienionej pozycji.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ II instancji ustalił następujący stan faktyczny.
Decyzją z dnia [...] r., Dyrektor Izby Skarbowej [...] udzielił Spółce zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach
o niskich wygranych w 45 punktach zlokalizowanych na terenie województwa świętokrzyskiego.
W dniu 9 września 2010 r. do Dyrektora Izby Celnej [...] wpłynęło pismo Spółki informujące o nowym użytkowniku lokalu oraz o zmianie nazwy lokalu wymienionego w poz. 41 załącznika do w/w decyzji z dnia [...] r. Do pisma dołączono umowę najmu z dnia 1 września 2010r. zawartą pomiędzy Spółką
a M.B. i D.B.
W dniu 13 września 2010 r. Dyrektor Izby Celnej [...] wezwał Spółkę, na podstawie art. 58 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, stwierdzonego uchybienia polegającego na prowadzeniu działalności w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych w lokalu, który nie jest wymieniony w załączniku Nr 1 do zezwolenia.
Organ II instancji wskazał, że w odpowiedzi na powyższe wezwanie Spółka poinformowała, że na skutek zmiany nazwy lokalu z "Punkt Gastronomiczny A." na "P." oraz zmiany użytkownika lokalu, lokalizacja gier na automatach o niskich wygranych w żaden sposób nie uległa zmianie.
W związku z nieusunięciem przez Spółkę w wyznaczonym terminie stwierdzonego uchybienia, postanowieniem z dnia 7 października 2010 r. Dyrektor Izby Celnej [...] wszczął postępowanie w sprawie cofnięcia w części przedmiotowego zezwolenia udzielonego Grupie A. Sp. z o.o. z siedzibą
w W. na prowadzenie działalności w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych, poprzez wykreślenie z załącznika Nr 1 do wyżej wymienionej decyzji poz. 41.
Opisaną na wstępie decyzją z dnia 1 lutego 2011 r., Dyrektor Izby Celnej
[...] cofnął w części zezwolenie udzielone przez Dyrektora Izby Skarbowej
[...] w dniu [...] r., poprzez wykreślenie z załącznika Nr 1 do zezwolenia pozycji 41, tj. punktu gier: Punkt Gastronomiczny A., S., ul. M.
Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia złożyła Grupa A. Sp. z o.o. W. i wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i o umorzenie postępowania zarzuciła:
rażące naruszenie prawa materialnego - przepisu art. 135 ust. 2 ustawy
o grach hazardowych poprzez jego błędną interpretację i stwierdzenie, iż na skutek zmiany właściciela lokalu i nazwy lokalu, zmianie uległo miejsce urządzania gier na automatach o niskich wygranych,
rażące naruszenie przepisów prawa procesowego - art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego, które rozwiałoby wszelkie wątpliwości organu, a w szczególności dotyczące kwestii, czy na skutek zmiany właściciela lokalu i zmiany nazwy lokalu zmianie uległo miejsce urządzania gry zgodnie z art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych,
rażące naruszenie zasady określonej w art. 122 Ordynacji podatkowej, nakładającej na organ obowiązek podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego,
błędne ustalenia stanu faktycznego, poprzez ustalenie, iż zmianie uległo miejsce urządzania gier na automatach o niskich wygranych określone pod pozycją nr 13 załącznika do decyzji udzielającej zezwolenia na prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych na terenie woj. świętokrzyskiego,
rażące naruszenie przepisów prawa procesowego - art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, polegające na wewnętrznej sprzeczności uzasadnienia decyzji,
przejawiającej się w stwierdzeniu organu, iż "ponadto organ nie kwestionuje, że miejsce urządzania gier na automatach o niskich wygranych nie zmieniło się",
a następnie cofa decyzję z uwagi na zmianę miejsca urządzania gry.
Rozpoznając powyższe odwołanie Dyrektor Izby Celnej [...] przytaczając treść przepisu art. 129 ust. 1 oraz art. 59 pkt 1 ustawy o grach hazardowych wskazał, że zgodnie z punktem II udzielonego zezwolenia Spółka mogła urządzać i prowadzić działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w 45 punktach gier zlokalizowanych na terenie woj. świętokrzyskiego; wykaz punktów gier stanowi załącznik Nr 1 do zezwolenia. W wykazie punkty są określone poprzez nazwę lokalu, podmiot prowadzący w nim działalność gospodarczą, dane adresowe punktu (łącznie z kodem pocztowym). Poz. 41 cytowanego załącznika była zmieniona decyzją Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia 20 sierpnia 2009 r. znak: PP3/460-267/09.
Po modyfikacji strona była zobowiązana prowadzić działalność w konkretnie określonym punkcie. W decyzji wskazano zarówno miejsce (lokalizację punktu) jak również właściciela (władającego) lokalu oraz nazwę lokalu.
Organ II instancji podkreślił, że w zezwoleniu udzielonym przez Dyrektora Izby Skarbowej [...] w dniu [...] r. zobowiązano Spółkę do prowadzenia działalności w ramach udzielonego zezwolenia na podstawie warunków i zasad określonych regulaminem gry zatwierdzonym przez Dyrektora Izby Skarbowej
[...], zgodnie z przepisami ustawy o grach i zakładach wzajemnych oraz wydanych na jej podstawie aktów wykonawczych. Zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych zostało w niniejszej sprawie wydane na podstawie obowiązującej uprzednio ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych. Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 3 powołanej wyżej ustawy zezwolenie obejmuje miejsce urządzania gier. Oznacza to, że jest to wymóg obligatoryjny, gdyż określa, w jakich konkretnych punktach działalność może być prowadzona. Również przepis art. 37 ustawy o grach
i zakładach wzajemnych wskazuje, że jedno zezwolenie jest udzielane na prowadzenie jednego ośrodka gier albo określonej w zezwoleniu liczby punktów przyjmowania zakładów wzajemnych lub punktów gier na automatach o niskich wygranych. Z jego treści wynika więc, że elementem koniecznym zezwolenia jest wskazanie i to precyzyjne punktów, w których gry o niskich wygranych będą urządzane.
Organ podkreślił, że w załączniku Nr 1 do zezwolenia Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...], tj.: w "wykazie lokali na terenie województwa świętokrzyskiego, w których zgodnie z decyzją Dyrektora Izby Skarbowej [...], znak: [...] wydaną dla Grupy A. Sp. z o.o. urządzane będą gry na automatach o niskich wygranych" oraz w decyzji Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...], zmieniającej załącznik Nr 1 w poz. 41 określono, iż strona będzie prowadzić działalność w lokalu: Punkt Gastronomiczny A., S., ul. M.. Organ zatem precyzyjnie wskazał zarówno miejsce - S., ul. M., jak i nazwę lokalu oraz przedsiębiorcę prowadzącego działalność gospodarczą w tym lokalu - Punkt Gastronomiczny A.
Organ II instancji podkreślił, że zmiana któregokolwiek z wyżej wymienionych elementów powoduje konieczność zmiany zezwolenia w tym zakresie. Poprzez wskazanie nazwy lokalu, przedsiębiorcy prowadzącego w nim działalność gospodarczą, miejscowości, ulicy, numeru budynku, kodu pocztowego organ precyzyjnie określił punkt gry, w którym strona może prowadzić działalność związaną z urządzaniem gier na automatach o niskich wygranych.
Organ wskazał, że zmiana zezwolenia w zakresie zmiany władającego punktem oraz nazwy lokalu w świetle obowiązujących przepisów ustawy o grach hazardowych jest możliwa, gdyż zgodnie z art. 135 ust. 1 zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych mogą być zmieniane, na zasadach określonych w ustawie dla zmiany koncesji i zezwoleń udzielanych podmiotom prowadzącym działalność w zakresie określonym w art. 6 ust. 1-3, przez organ właściwy do udzielenia zezwolenia w dniu poprzedzającym dzień wejścia
w życie ustawy, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. Zgodnie z art. 135 ust. 2 nie jest możliwa jedynie zmiana miejsc urządzania gry, z wyjątkiem zmniejszenia liczby punktów gry na automatach o niskich wygranych.
Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 8 ustawy o grach hazardowych, do postępowań w sprawach określonych w ustawie należy stosować odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, dlatego też zmiana decyzji ostatecznej w nowym stanie prawnym odbywa się w trybie art. 253a § 1 ordynacji podatkowej.
Odnosząc się do zarzutów wskazanych w odwołaniu organ II instancji wyjaśnił, że nie można się zgodzić ze stanowiskiem skarżącego, że organ interpretuje przepis art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych w ten sposób, że na skutek zmiany właściciela lokalu i nazwy lokalu zmianie uległo miejsce urządzania gier na automatach o niskich wygranych. Organ bowiem nie kwestionuje faktu, że miejsce urządzania gier się nie zmieniło. Przytaczając stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w uchwale 7 sędziów z dnia 3 listopada 2009 r. organ wskazał, że zgadza się ze stanowiskiem skarżącego, iż na skutek zmiany właściciela lokalu i nazwy nie uległo zmianie miejsce urządzania gier. Zmianie uległ jedynie jeden z elementów decyzji udzielającej zezwolenia i to ten element powinien być zmieniony w celu dostosowania stanu faktycznego do udzielonego zezwolenia.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej organ odwoławczy wskazał, że zgodnie ze wskazanym przepisem, w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Stan faktyczny ustalono na podstawie materiału dowodowego zebranego w trakcie prowadzonego postępowania, przy czym organ nie kwestionował, że miejsce urządzania gier nie zmieniło się. Zmianie uległ jedynie podmiot gospodarczy prowadzący działalność w punkcie gier oraz nazwa punktu.
Organ II instancji podał, że nie podziela zarzutu dotyczącego naruszenia zasady prawdy obiektywnej określonej w art. 122 Ordynacji podatkowej. W niniejszej sprawie został prawidłowo ustalony stan faktyczny - nastąpiła zmiana nazwy punktu gier
i przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą w miejscu, na które strona posiada zezwolenie na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych. Strona sama poinformowała organ o fakcie zmiany władającego oraz zmiany nazwy lokalu. W związku z powyższym uległ zmianie stan faktyczny udzielonego zezwolenia. Zgodnie z decyzją Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia 28.03.2007 r., znak: PP3/460-75/06, strona mogła prowadzić działalność w lokalu: Punkt Gastronomiczny A., S., M., natomiast zmiana władającego lokalem i zmiana nazwy punktu gier wymagała dostosowania udzielonego zezwolenia do zmienionego stanu faktycznego. To strona zatem winna była wystąpić z wnioskiem o zmianę zezwolenia do organu koncesyjnego.
Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej polegającego zdaniem Strony na wewnętrznej sprzeczności uzasadnienia decyzji, Dyrektor Izby Celnej [...] wyjaśnił, iż zezwolenie nie zostało cofnięte z uwagi na zmianę miejsca urządzania gry, a ze względu na nieusunięcie w wyznaczonym terminie stanu faktycznego niezgodnego z warunkami określonymi w zezwoleniu.
Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] "Grupa A." Spółka z o.o. w W. wnosząc
o uchylenie zaskarżonej decyzji i o umorzenie postępowania.
Skarżąca Spółka zarzuciła:
- rażące naruszenie prawa materialnego, tj. przepisu art. 135 ust. 2 ustawy
z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych poprzez jego błędną interpretację
i stwierdzenie, iż na skutek zmiany właściciela lokalu i nazwy lokalu, zmianie uległo miejsce urządzania gier na automatach o niskich wygranych,
- rażące naruszenie prawa procesowego, tj. art. 180 § 1 ordynacji podatkowej poprzez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego, które rozwiałoby wszelkie wątpliwości organu, a w szczególności kwestii, czy na skutek zmiany właściciela lokalu i zmiany nazwy lokalu zmianie uległo miejsce urządzania gry zgodnie z art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych,
- rażące naruszenie zasady określonej w art. 122 ordynacji podatkowej, nakładającej na organ obowiązek podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego,
- błędne ustalenia stanu faktycznego poprzez ustalenie, że zmianie uległo miejsce urządzania gier na automatach o niskich wygranych określone pod pozycją nr 13 załącznika do decyzji udzielającej zezwolenia na prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa świętokrzyskiego,
- rażące naruszenie przepisów prawa procesowego - art. 210 § 4 ordynacji podatkowej polegające na wewnętrznej sprzeczności uzasadnienia decyzji przejawiającej się w stwierdzeniu, że "organ nie kwestionuje faktu, że miejsce urządzania gier nie zmieniło się", a następnie cofa decyzję z uwagi na zmianę miejsca urządzania gry.
W uzasadnieniu skargi jej autor podniósł, że za absurdalne i sprzeczne z logiką i doświadczeniem życiowym należy uznać stanowisko organu, iż na skutek zmiany właściciela lokalu, w którym urządzane są gry na automatach o niskich wygranych, zmianie uległo miejsce urządzania tych gier. Pomimo braku jakiegokolwiek dowodu na poparcie tej koncepcji organ doszedł do wniosku, że zmiana właściciela lokalu
i nazwy lokalu skutkuje zmianą miejsca urządzania gry na automatach o niskich wygranych.
Ponadto skarżący podkreślił, że organ podnosząc, że strona powinna wnieść
o zmianę decyzji na podstawie art. 253a § 1 ordynacji podatkowej, kieruje się błędną praktyką wskazaną chociażby przez organ naczelny w tej sferze działalności publicznej, tj. Ministra Finansów, który wskazuje, że " przepisy ustawy wyraźnie odnoszą się do miejsca gry, tj. lokalu, w którym znajduje się salon gier
i faktycznie oznacza zakaz zmiany miejsca gry, którą należy rozumieć przez jakiekolwiek przemieszczenie automatów do gier. Tak więc interpretacja oparta na przepisie art. 135 ustawy o grach hazardowych, polegająca na obowiązku zmiany zezwolenia w przypadku zmiany nazwy czy też właściciela lokalu lub zmiany numeracji ulicy, przy której zlokalizowany jest salon, należy uznać za zbyt daleko idącą" (por. decyzja Ministra Finansów z dnia 14 lipca 2010 r. w sprawie S.C./12/7256/422-2/POK/2010/BMI9-1748).
Skarżąca Spółka powołała się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r. w sprawie II GPS 2/09, z której wynika, że "miejsce urządzania gier pojmowane jest jako konkretna lokalizacja przestrzenna punktu,
w jakim gra jest lub ma być prowadzona, przez zmianę zaś tego miejsca rozumiane było zatem przeniesienie urządzania gry do innego, w sensie przedmiotowym (przestrzennym ) punktu".
Mając na uwadze powyższe w przekonaniu skarżącego należało przyjąć, że na skutek zmiany właściciela lokalu lub też nazwy lokalu, miejsce urządzania gry na automatach o niskich wygranych w żaden sposób nie uległo zmianie, wobec czego nie ma zastosowania przepis art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w pisemnych motywach zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu.
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego
i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że w niekwestionowanym stanie faktycznym sprawy organy obu instancji dopuściły się naruszenia prawa materialnego, co miało bezpośredni wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1a p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 129 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.), zwanej dalej ustawą, działalność
w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej.
W myśl natomiast art. 135 ust. 1 ustawy zezwolenia, o których mowa w art. 129 ust. 1, mogą być zmieniane, na zasadach określonych w ustawie dla zmiany koncesji i zezwoleń udzielanych podmiotom prowadzącym działalność w zakresie określonym w art. 6 ust. 1-3, przez organ właściwy do udzielenia zezwolenia w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy. W wyniku zmiany zezwolenia nie może nastąpić zmiana miejsc urządzania gry (ust. 2).
Bezsporny pozostaje fakt, że decyzją Dyrektora Izby Skarbowej [...]
z dnia [...] r. udzielono Grupie A. Sp. z o.o. w W. zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w 45 punktach zlokalizowanych na terenie województwa świętokrzyskiego, przy czym w dniu 9 września 2010 r. do organu wpłynęło pismo Spółki informujące o nowych użytkownikach lokalu położonego w S., ul. M., wymienionego w poz. 41 załącznika do przedmiotowej decyzji, którymi aktualnie są M.B. i D.B. prowadzący działalność pod firmą "Pierogowa Chata" - w miejsce dotychczasowego najemcy K.B., który w tym samym miejscu prowadził działalność gospodarczą pod nazwą Punkt Gastronomiczny A..
W związku z zaistniałą sytuacją Dyrektor Izby Celnej [...] w dniu 13 września 2010 r. wezwał Spółkę na podstawie art. 58 ustawy do usunięcia w terminie 7 dni stwierdzonego uchybienia polegającego na prowadzeniu działalności
w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych w lokalu, który nie figuruje w załączniku do zezwolenia, następnie wobec nieuzupełnienia powyższego braku, opisaną na wstępie decyzją cofnął w części udzielone zezwolenie poprzez wykreślenie z załącznika poz. 41, tj. punktu gier, S., ul. M..
Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowił przepis art. 59 pkt 1 ustawy, zgodnie z którym organ właściwy w sprawie udzielenia koncesji lub zezwolenia, w drodze decyzji, cofa koncesję lub zezwolenie, w całości lub w części, w przypadku nieusunięcia w wyznaczonym terminie stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z przepisami regulującymi działalność objętą koncesją lub zezwoleniem, lub z warunkami określonymi w koncesji, zezwoleniu lub regulaminie.
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organ uznał zmianę użytkownika lokalu, w którym Spółka prowadzi działalność w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych za taki stan faktyczny, który jest niezgodny
z warunkami określonymi w zezwoleniu. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w poz. 41 załącznika do decyzji udzielającej Spółce takiego zezwolenia widnieje zapis uwzględniający nazwę użytkownika lokalu: Punkt Gastronomiczny A., S., ul. M.. Wbrew twierdzeniom skargi nie ma także sporu co do tego, że taka zmiana stanu faktycznego nie stanowi zmiany miejsca urządzania gier na automatach o niskich wygranych, co wyraźnie podkreśla się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W ocenie organu zmiana tego rodzaju powoduje natomiast konieczność wystąpienia przez Spółkę z wnioskiem o zmianę warunków zezwolenia w trybie art. 253a ordynacji podatkowej w zw. z art. 8 ustawy.
Zgodnie z art. 253a § 1 ordynacji, decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być za jej zgodą uchylona lub zmieniona przez organ podatkowy, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes publiczny lub ważny interes strony.
Mając na uwadze treść zacytowanego przepisu w powiązaniu z art. 59 pkt 1 ustawy, na podstawie którego organ cofnął skarżącej spółce zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych poprzez wykreślenie poz. 41 załącznika do decyzji zawierającej zezwolenie, problem prawny w sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy zmiana użytkownika lokalu, w którym Spółka prowadzi w/w działalność stanowi taką zmianę okoliczności faktycznych, która wymaga złożenia przez Spółkę wniosku na podstawie art. 253a
§ 1 ordynacji.
Jak wynika z zacytowanego na wstępie art. 129 ust. 1 ustawy, Spółka prowadzi działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych według przepisów dotychczasowych, tj. w oparciu o ustawę z dnia 29 lipca 1992r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz.U. 2004.4.27 ze zm.).
Przepis art. 35 ust.1 tej ustawy wyszczególnia elementy, jakie zawiera decyzja zezwalająca na prowadzenie w/w działalności, w tym także miejsce urządzania gier
i zakładów (pkt 3). Ustawa nie określa wprawdzie, co dokładnie należy pod tym pojęciem rozumieć, jednak art. 32 ust.1 pkt 4 i 5 stanowi, że wniosek o udzielenie zezwolenia powinien zawierać opis usytuowania geograficznego budynku lub miejsca, w którym ma być ulokowany ośrodek gier, wyraźne określenie jego rozmiarów, wraz z planem i ogólnymi informacjami związanymi z konstrukcją.
Skoro zatem miejsce urządzania gier to konkretna lokalizacja przestrzenna
i geograficzna punktu (lokalu), w którym działalność uregulowana ustawą jest prowadzona (por. także uchwałę 7 sędziów NSA z dnia 3 listopada 2009 r. w sprawie II GPS 2/09 (ONSAiWSA 2010/1/4, Prok.i Pr-wkł. 2011/3/41), to zmiana aktualnego użytkownika tego lokalu, o ile nie wpływa na zmianę miejsca jego położenia
w znaczeniu wyżej określonym, mieści się w ramach udzielonego zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.
Z punktu widzenia zakresu ustawowej treści decyzji udzielającej zezwolenia, element w postaci oznaczenia aktualnego użytkownika lokalu czy jego nazwy ma znaczenie jedynie porządkowe i jeśli pod konkretnym adresem znajduje się tylko jeden punkt (lokal), w którym prowadzona jest działalność w zakresie gier na automatach
o niskich wygranych i punkt ten można bez trudności zlokalizować wyłącznie
w oparciu o ten adres – jak ma to miejsce w sprawie – zmiana nazwy lokalu czy jego użytkownika jest okolicznością nieistotną dla bytu zezwolenia. Tym samym –
w ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie – sytuacja taka nie wymaga wniosku o zmianę decyzji udzielającej zezwolenia w trybie art. 253a § 1 ordynacji,
a co za tym idzie nie złożenie go nie daje podstaw do cofnięcia zezwolenia w oparciu o art. 58 pkt 1 ustawy.
Warto przy tym podkreślić, że ze złożonej do akt sprawy umowy najmu z dnia 1 września 2010r. zawartej z nowymi użytkownikami M.B. i D. B. wynika, że Spółka nadal posiada prawo do korzystania z wydzielonej powierzchni tego lokalu pod instalację automatów o niskich wygranych. Treść art. 32 ust.1 pkt 5 ustawy o grach i zakładach wzajemnych, na podstawie której Spółka prowadzi działalność, wskazuje na to, że uprawnienie takie stanowi jeden z warunków udzielonego zezwolenia. W ocenie Sądu zmiana użytkownika lokalu i nazwy lokalu, w którym prowadzona jest działalność w zakresie urządzenia gier na automatach
o niskich wygranych, o ile nie prowadzi do ustania prawa do korzystania z tego lokalu przez podmiot prowadzący w/w działalność i nie wpływa na dokładne umiejscowienie lokalu w przestrzeni i jego położenie geograficzne określone w zezwoleniu jako konkretny adres, może nastąpić w ramach tego zezwolenia, bez konieczności zmiany zezwolenia na podstawie art. 253a § 1 ordynacji.
Ponieważ w stanie faktycznym sprawy nie było zatem podstaw do cofnięcia zezwolenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zarówno zaskarżoną decyzję jak i poprzedzającą ją decyzję I instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c w zw. z art. 135 p.p.s.a.
Orzeczenie zawarte w pkt II wyroku oparto na zasadzie art. 152 p.p.s.a.
Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ wyda stosowne rozstrzygnięcie mając na uwadze przedstawiony wyżej pogląd prawny.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło