II GZ 489/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Zofia Przegalińska po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia I. P. W. P. Spółki z o.o. w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 16 sierpnia 2011 r. sygn. akt VI SA/Wa 91/11 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia w sprawie ze skargi I. P. W. P. Spółki z o.o. w K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie; 2. przywrócić I. P. W. P. Spółce z o.o. w K. termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 20 maja 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 91/11. Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odmówił I. P. W. P. Spółce z o.o. z siedzibą w K. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 20 maja 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 91/11. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd I instancji podniósł, że rozprawa, na której zapadł wyrok oddalający skargę odbyła się 20 maja 2011 r., a zatem termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upłynął w dniu 27 maja 2011 r. W ocenie Sądu I instancji, strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu terminu. Zastrzeżenia budzi forma udokumentowania przez pełnomocnika skarżącej Spółki – rzecznika patentowego K. S. – okresu swojej niezdolności do pracy od dnia [...] maja 2011 r. do dnia [...] czerwca 2011 r. Na tę okoliczność zostało przedstawione zaświadczenie lekarskie wypisane przez lekarza medycyny, specjalistę okulistę I. S., opatrzone pieczęcią i podpisem lekarza. W zaświadczeniu stwierdzono, iż pełnomocnik strony skarżącej nie jest zdolny do pracy, a prognozowany czas leczenia wynosi dwa tygodnie. Sąd I instancji podniósł, iż przedłożone zaświadczenie nie zostało wypisane na odpowiednim formularzu, zgodnym z wzorem określonym przez Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w rozporządzeniu z dnia 27 lipca 1999 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu wystawiania zaświadczeń lekarskich, wzoru zaświadczenia lekarskiego i zaświadczenia lekarskiego wydanego w wyniku kontroli lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 65, poz. 741 ze zm.). Zdaniem Sądu, tylko zaświadczenie wystawione na formularzu według wzoru określonego w powołanym rozporządzeniu (druk ZUS ZLA) może być uznane za dowód stwierdzający czasową niezdolność do pracy i uprawnia do określonych świadczeń z ubezpieczenia społecznego. Dlatego też jedynie przedłożenie takiego zaświadczenia w toku niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej stanowiłoby potwierdzenie faktu niezdolności do pracy pełnomocnika strony skarżącej, a zarazem uprawdopodobnienie braku winy w zachowaniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W związku z powyższym, Sąd I instancji stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą podstawy przyjęcia, że skarżąca uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia przedmiotowego wniosku. Zażaleniem I. P. W. P. Spółka z o.o. zaskarżyła powyższe postanowienie i wniosła o jego uchylenie oraz o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie wziął pod uwagę, iż prowadzący leczenie lekarz specjalista okulista wystawił zaświadczenie nie w celu uzyskania przez pełnomocnika skarżącej świadczenia z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, lecz w celu potwierdzenia ciężkiego stanu zdrowia. Pełnomocnik stwierdził, iż nie był w stanie wykonywać jakiejkolwiek pracy, a zwłaszcza wymagającej czytania i pisania, natomiast prowadzona przez niego Kancelaria Rzecznika Patentowego jest jednoosobowa i nie są w niej zatrudnieni żadni pracownicy. Następnie pełnomocnik skarżącej Spółki podniósł, że w dniu [...] maja 2011 r. ostra choroba oczu uniemożliwiła zweryfikowanie rodzaju wystawianego zaświadczenia lekarskiego, a prowadzący lekarz okulista nie wiedział, że pacjent prowadzi działalność gospodarczą. Ponadto lekarz, z uwagi na wiek pacjenta, nie skonsultował rodzaju wystawianego zaświadczenia. Pełnomocnik podkreślił, iż jest emerytem, a z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej odprowadza do ZUS jedynie składkę zdrowotną, wobec czego za okres choroby nie posiadał prawa do zasiłku z tytułu czasowej niezdolności do pracy. W świetle powyższych okoliczności, w jego ocenie, niezasadne jest stanowisko Sądu I instancji w sprawie wydanych zaświadczeń lekarskich z dnia [...] maja 2011 r. oraz z dnia [...] czerwca 2011 r. Za niezasadne zostało uznane stanowisko Sądu w kwestii nieuprawdopodobnienia braku winy pełnomocnika w uchybieniu terminu. W jego ocenie, brak winy został bowiem uprawdopodobniony poprzez przedłożenie zaświadczeń lekarskich, z których jednoznacznie wynika przyczyna uchybienia terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Podkreślenia wymaga fakt, iż instytucja uprawdopodobnienia jest dalece mniej rygorystyczna niż udowodnienie danej okoliczności. Oznacza to, iż samo wykazanie zdarzenia lub faktu, który wskazuje na prawdopodobieństwo braku winy winno być wystarczającym dla uznania, iż zachodzą przesłanki do przywrócenia terminu o jakim mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, z przedłożonego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku zaświadczenia lekarskiego jasno wynika, iż od [...] maja do [...] czerwca 2011 r. pani K. S. – pełnomocnik skarżącej Spółki – ze względu na nawracającą erozję rogówki oka prawego nie jest zdolna do pracy z powodu znacznego pogorszenia widzenia oraz silnych dolegliwości bólowych. Według zaświadczenia przewidywany okres leczenia wynosi dwa tygodnie. Zaświadczenie takie, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, stanowi wystarczające wykazanie okoliczności wyłączających winę w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Powyższe okoliczności, w sposób niebudzący wątpliwości, wskazują na niespodziewany charakter choroby (wystąpiło nagłe pogorszenie stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć). Pełnomocnik skarżącej uprawdopodobnił ponadto fakt niemożności zlecenia osobie trzeciej dokonania czynności procesowej, z uwagi na samodzielne prowadzenie Kancelarii Rzecznika Patentowego i niezatrudnianie pracowników. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, iż wymóg "uprawdopodobnienia" braku winy w uchybieniu terminu, w rozumieniu art. 87 § 2 p.p.s.a., nie jest tożsamy z wymogiem udowodnienia wszystkich okoliczności faktycznych, przemawiających za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu. Nie jest zatem trafny pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. odnośnie konieczności przedstawienia przez pełnomocnika skarżącej zaświadczenia lekarskiego wystawionego na formularzu ZUS ZLA. Dla uprawdopodobnienia zaistniałych okoliczności, wyłączających winę w uchybieniu terminu, wystarczy, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaświadczenie lekarskie stwierdzające niezdolność do pracy i wskazujące na wystąpienie choroby nagłej, pomimo niezachowania przez nie formy określonej w rozporządzeniu. W związku z tym Sąd I instancji niezasadnie odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 86 § 1 w zw. art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.