VI SA/Wa 1573/11

Dnia 18 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Czarnecki po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na pismo Przewodniczącego Komisji Egzaminacyjnej do przeprowadzenia egzaminu dla osób ubiegających się o licencję syndyka z [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu dla osób ubiegających się o licencję syndyka odrzucić skargę Pismem z 18 czerwca 2011 r. skarżący – M. R., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - za pośrednictwem Ministra Sprawiedliwości, skargę na pismo Przewodniczącego Komisji Egzaminacyjnej do przeprowadzenia egzaminu dla osób ubiegających się o licencję syndyka z [...] maja 2011 r. W skardze skarżący wniósł o uchylenie "oceny rozwiązania zadania problemowego". W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Wskazał, że niniejsza skarga jest niedopuszczalna, bowiem zarówno ocena ustalona przez Komisję Egzaminacyjną, jak i pismo Przewodniczącego Komisji z [...] maja 2011 r. nie są ani decyzjami administracyjnymi, ani postanowieniami, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002, nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej jak p.p.s.a., ani też innymi aktami lub czynnościami z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny rozpoznając sprawę w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi – w tym przypadku pismo Przewodniczącego Komisji z [...] maja 2011 r., podlega jego kontroli. Sądy administracyjne w zakresie swej właściwości rzeczowej sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej wyłącznie pod względem legalności - zgodności z prawem. Kontrola ta ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracji publicznej enumeratywnie wskazane w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a., właściwość rzeczowa sądów administracyjnych ogranicza się do orzekania w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sąd mając na uwadze powyższy przepis, określający jego właściwość rzeczową uznał, że zaskarżone w niniejszym przypadku pismo nie należy do żadnej z ww. kategorii przedmiotów. Nie jest ono przejawem władczej działalności organów administracji publicznej, kreującym uprawnienia, bądź obowiązku indywidualnie oznaczonego adresata, w konkretnej sprawie indywidualnej. Biorąc bowiem pod uwagę treść tego pisma oraz przebieg sprawy Sąd stwierdził, że nie sposób uznać go za akt administracyjny, wydany w indywidualnej sprawie, który określałby na zewnątrz organu administracyjnego jakiekolwiek prawa, bądź obowiązki, konkretnie oznaczonego podmiotu, w indywidualnie oznaczonej sprawie administracyjnej. Istota problemu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy skarżącemu w opisywanym stanie faktycznym i prawnym przysługuje prawo wniesienia skargi od stanowiska Przewodniczącego Komisji, dotyczącego ustalenia wyników egzaminu dla osób ubiegających się o licencję syndyka. Na wstępie należy podkreślić, że ustawa o licencji syndyka (dalej l.s.), określa zasady uzyskiwania i tryb przyznawania licencji syndyka, odmowy jej przyznania, cofania i zawieszania praw wynikających z tej licencji (art. 1). Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 10 l.s. licencję syndyka może uzyskać osoba fizyczna, która złożyła z pozytywnym wynikiem egzamin przed Komisją Egzaminacyjną, powołaną przez Ministra Sprawiedliwości. Według art. 8 ust. 1 l.s., egzamin składa się z części pisemnej i ustnej, i jest przeprowadzany na wniosek osoby ubiegającej się o licencję syndyka składany do Ministra Sprawiedliwości o dopuszczenie do tego egzaminu, najpóźniej 45 dni przed terminem rozpoczęcia egzaminu (art. 6 ust. 1 l.s.), który to termin Minister Sprawiedliwości ogłasza zgodnie z art. 4 ust. 1 l.s. Ustawa o licencji syndyka - na etapie postępowania związanego z prowadzeniem egzaminu dla osób ubiegających się o licencję syndyka, jedynie w przypadku złożenia wniosku po upływie terminu wskazanego w art. 6 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 1 l.s. przewiduje, że Przewodniczący Komisji może wydać decyzję administracyjną – decyzję odmawiającą dopuszczenia do udziału w egzaminie, i tylko w tym przypadku od takiej decyzji przysługuje odwołanie do Ministra Sprawiedliwości (art. 6 ust. 5 l.s.), a ostatecznie skarga do sądu administracyjnego. W całej ustawie o licencji syndyka, tylko ten jedyny przepis uprawnia Przewodniczącego Komisji do działania w trybie decyzji administracyjnej, w tej ściśle określonej sytuacji. Co prawda przepis ten wprost nie wskazuje, że decyzja podejmowana przez Przewodniczącego Komisji jest decyzją administracyjną, a więc działaniem władczym o charakterze wyrażającym wolę, skierowanym na zewnątrz do osoby indywidualnej, w zakresie dotyczącym jej praw lub obowiązków, ale z uwagi na stwierdzenie w zdaniu ostatnim tego przepisu, że od takiej decyzji przysługuje odwołanie do wskazanego organu administracji publicznej należy uznać, że faktycznie jest to decyzja administracyjna w rozumieniu art. 1 pkt 1 i art. 104 k.p.a. W pozostałym zakresie ustawa o licencji syndyka zastrzega działanie w trybie decyzji administracyjnej wyłącznie do kompetencji Ministra Sprawiedliwości. I tak w art. 12 l.s. stwierdza, że Minister Sprawiedliwości przyznaje licencję syndyka w drodze decyzji administracyjnej, odmawia jej przyznania lub ją cofa albo zawiesza. Minister Sprawiedliwości odmawia przyznania licencji syndyka (art. 13 l.s.) m.in. w przypadku niespełnienia przez osobę ubiegającą się o licencję wymogów wskazanych w art. 3 ust. 1 l.s., a więc także w przypadku niespełnienia warunku określonego w pkt 10 tego przepisu – złożenia egzaminu z wynikiem pozytywnym. Według przepisu art. 3 pkt 10 l.s. egzamin składany jest przed Komisją, która jedynie w sytuacji złożenia go z wynikiem pozytywnym wydaje zaświadczenie, o którym mowa w art. 8 ust. 9 l.s. Należy zatem zauważyć, iż Komisja (nie jej Przewodniczący) potwierdza uzyskanie pozytywnego wyniku z egzaminu, nie w drodze uchwały lub decyzji administracyjnej, lecz przez wystawienie zaświadczenia i tylko wówczas, gdy kandydat złożył egzamin z wynikiem pozytywnym. Oryginał tego zaświadczenia stanowi jeden z dokumentów niezbędnych do załączenia przy wniosku o przyznanie licencji syndyka, zgodnie z art. 10 l.s. Dopiero w takim postępowania – z wniosku o przyznanie licencji syndyka, można podważać prawidłowość zaświadczenia jako jednego z dowodów w sprawie. Zatem w przypadku złożenia egzaminu z wynikiem negatywnym – a z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie, ustawa o licencji syndyka nie przewiduje żadnej formy – czy to decyzji administracyjnej, czy postanowienia, czy innego władczego aktu administracji publicznej, i nie obliguje Komisji, ani tym bardziej jej Przewodniczącego do wystawienia jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego ten wynik. Przewodniczący Komisji jedynie ogłasza wyniki. Na podstawie art. 9 l.s. Minister Sprawiedliwości wydał w dniu 19 lutego 2008 r. rozporządzenie w sprawie egzaminu dla osób ubiegających się licencję syndyka oraz opłat egzaminacyjnych. Rozporządzenie to określiło sposób przeprowadzenia egzaminu dla osób ubiegających się o licencję syndyka oraz wysokość opłaty egzaminacyjnej i sposób jej wnoszenia. W § 14 ust. 1 Rozporządzenia określono sposób i termin ogłaszania przez Przewodniczącego Komisji wyników z części pisemnej egzaminu, natomiast w ust. 2 tego przepisu to, co następuje w przypadku, gdy zdający uzyskał z części pisemnej wynik negatywny. Sposób ogłaszania wyników z części pisemnej następuje przez wywieszenie w gmachu Ministerstwa Sprawiedliwości listy zdających, z uzyskaną przez nich liczbą punktów. W niniejszej sprawie właśnie takie ogłoszenia miało miejsce i nastąpiło [...] kwietnia 2011 r. Należy także zauważyć, że w sytuacji, gdy zdający z części pisemnej uzyskał wynik negatywny nie zostaje dopuszczony do części ustnej egzaminu i w tym przypadku, ani ustawa o licencji syndyka, ani omawiane Rozporządzenie nie przewidują żadnej formy tego niedopuszczenia. Podanie wyników egzaminu z części pisemnej, poprzez wywieszenie listy zdających, z uzyskaną przez nich liczbą punktów jest zatem czynnością faktyczną, a nie procesową, jest to akt wiedzy Przewodniczącego Komisji, a nie akt jego woli. Przewodniczący Komisji przez wywieszenie wyników oznajmia wyłącznie to, co jest mu wiadome. W żadnym razie nie rozstrzyga żadnej sprawy administracyjnej. Informacją o uzyskanych przez zdających punktach - zawartą w wywieszonym protokole, Przewodniczący Komisji nie ustala w sposób władczy istnienia uprawnień (obowiązków) w zakresie materialnoprawnym, a jedynie potwierdza ustalenia Komisji, zapadłe podczas głosowania jej członków, którzy ze zdających uzyskali ile punktów z części pisemnej egzaminu, a w konsekwencji, którzy przeszli do następnej części egzaminu – do części ustnej. Dopiero po złożeniu przez kandydata, w trybie art. 10 l.s., wniosku o przyznanie licencji syndyka, Minister Sprawiedliwości - działając na podstawie art. 12 lub art. 13 l.s. - wypowiada się w sposób władczy, przez wydanie decyzji administracyjnej o przyznaniu lub nie przyznaniu tego uprawnienia – licencji syndyka. Dopiero ten akt woli organu administracji publicznej, w rozumieniu art. 1 pkt 1 i art. 104 k.p.a., jako rozstrzygający o prawach konkretnej osoby przez ocenę jej kwalifikacji, będącej rezultatem oceny wiadomości, podlega weryfikacji na zasadach ogólnych wskazanych w Kodeksie postępowania administracyjnego. W konsekwencji zaskarżone pismo Przewodniczącego Komisji z [...] maja 2011 r. nie jest i być nie może przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. Stanowi ono jedynie korespondencję w sprawie, i osobie niezadowolonej ze stanowiska wyrażonego w tym piśmie przysługiwać może jedynie skarga powszechna, wskazana w art. 227 k.p.a. Kwestię egzaminu dla osób ubiegających się o licencję syndyka zdaniem Sądu należy postrzegać na dwóch, niezależnych płaszczyznach. Z jednej strony to zabiegi organizacyjno-techniczne, gdzie żaden przepis prawa nie daje prawa do władczego rozstrzygania, a z drugiej strony to możliwość wydania przez Przewodniczącego Komisji decyzji odmawiającą dopuszczenia do udziału w egzaminie, w przypadku złożenia wniosku po upływie terminu wskazanego w art. 6 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 1 l.s., i tylko w takiej sytuacji przysługuje odwołanie do Ministra Sprawiedliwości (art. 6 ust. 5 l.s.). Należy także podnieść, że właściwość sądów administracyjnych nie jest określona klauzulą generalną - tak jak właściwość sądów powszechnych. Jak wskazano na wstępie sądy administracyjne sprawują kontrolę działania administracji publicznej jedynie w zakresie legalności – tj. zgodności z powszechnie obowiązującym prawem i to odnośnie ściśle określonych przedmiotów, które zostały enumeratywnie wskazane w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 grudnia 2001 r. sygn. akt OPS 3/01 nr LEX 50428). W związku z powyższym, zaskarżone pismo, jako nieobjęte zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego - określonej w ww. przepisach, oraz skarga na nie podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, co w konsekwencji skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.