I SA/Gd 699/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 6 maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zażalenia na postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności postanawia odrzucić skargę. Dyrektor Izby Skarbowej, postanowieniem z dnia 6 maja 2011 r., umorzył postępowanie w sprawie zażalenia "A" Sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia 11 marca 2010 r. o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia 8 marca 2010 r. wydanej w zakresie podatku od towarów i usług za grudzień 2008 r. ze względu na jego bezprzedmiotowość. Powyższe postanowienie, wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia, zostało doręczone skarżącej spółce w dniu 10 maja 2011 r. Tymczasem skarga została nadana przez skarżącą w urzędzie pocztowym w dniu 9 czerwca 2011 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Tutejszy Sąd w dniu 14 czerwca 2011 r. nadał ww. skargę do Dyrektora Izby Skarbowej. Organ przekazując skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) dalej jako P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym – zgodnie z art. 54 § 1 cyt. powyżej ustawy – skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w tym przypadku za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej. W doktrynie oraz orzecznictwie dominujący jest pogląd, że jeśli skarga została wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, to o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data przekazania skargi przez sąd właściwemu organowi. W takim przypadku ryzyko przekroczenia terminu do wniesienia skargi obciąża tylko i wyłącznie stronę skarżącą (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 178; post. WSA w Opolu z dnia 6 czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Wr 379/01, niepubl.; post. WSA w Szczecinie z dnia 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 1144/10, niepubl.). Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej zostało doręczone skarżącej spółce w dniu 10 maja 2011 r. Ustawowy termin do wniesienia skargi na ww. postanowienie upływał zatem w dniu 10 czerwca 2011 r. Pomimo, że skarżący nadał skargę w wymaganym terminie 30 dni, uchybił postanowieniom zawartym w art. 54 § 1 P.p.s.a. i zamiast zgodnie z pouczeniem przesłać ją do sądu za pośrednictwem organu, skierował ją na adres sądu. Wobec prawidłowego nadania przez Sąd przedmiotowej skargi do organu w dniu 14 czerwca 2011 r. (co należy przyjąć jako faktyczną datę nadania skargi) należy uznać ją za niedopuszczalną, jako wniesioną po upływie 30 – dniowego terminu określonego w 53 § 1 P.p.s.a. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. odrzucił skargę.