III SA/Wa 176/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Marek Krawczak, Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, Protokolant referent stażysta Agata Próchniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi C. UK LTD z siedzibą w Wielkiej Brytanii na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2007 r. oddala skargę W dniu 30 czerwca 2008 r. do [...] Urzędu Skarbowego W. wpłynął wniosek firmy C. UK LTD z Wielkiej Brytanii, (dalej jako: "Spółka" lub "Skarżąca") o zwrot podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2007 r. w kwocie 240.260,02 zł. Do wniosku dołączono oryginał faktury z dnia 30 sierpnia 2007 r., nr 216-8940032007, dokumentującej świadczenie usług telekomunikacyjnych i powiązanych świadczonych w miesiącu listopadzie 2002 r. Ustalono, iż Spółka rozliczała się z wystawcą ww. faktury za pomocą wzajemnych zobowiązań tzn. kompensaty a powodem, dla którego faktura ta została wystawiona w 2007 r. było ustalenie tego faktu dopiero w marcu 2007 r. Postanowieniem z [...] maja 2010 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. wyznaczył Spółce 7-dniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Poinformował w nim, iż przedmiotowy wniosek dotyczy zwrotu podatku VAT od zakupów dokonanych w okresie od stycznia do grudnia 2007 r., natomiast faktura z 30 marca 2007 r., na podstawie, której Spółka ubiega się o zwrot podatku VAT dokumentuje transakcję dokonaną w 2002 r. (zapis na fakturze: "data sprzedaży: 11.2002 r.") Decyzją z [...] lipca 2010 r., Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. odmówił Spółce dokonania wnioskowanego zwrotu podatku VAT. Stwierdził, iż zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom (Dz.U. Nr 89, poz. 851, ze zm.) – dalej jako: "rozporządzenie", podmiot uprawniony może wystąpić o zwrot podatku VAT w odniesieniu do nabycia towarów, usług lub importu towarów, dokonanych przez okres nie krótszy niż 3 miesiące i nie dłuższy niż rok podatkowy. Przedmiotowy wniosek dotyczy nabycia towarów i usług w roku podatkowym 2007, natomiast załączona do wniosku wspomniana faktura VAT dokumentuje transakcję dokonaną w 2002 r. Od powyższej decyzji Spółka złożyła odwołanie z 13 sierpnia 2010 r. wnosząc o jej uchylenie oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, zgodnie z art. 233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8 poz. 60 ze zm.) – dalej jako "O.p." Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego a w szczególności: - § 5 ust. 4 pkt 1 oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia poprzez jego błędną interpretację, - art. 120, art. 121, art. 122, art. 187 § 1 O.p. przez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, błędne zastosowanie przepisów prawa oraz nierozpatrzenie materiału dowodowego w sprawie, - art. 125 § 1 O.p., poprzez prowadzenie postępowania w sprawie w sposób przewlekły. Decyzją z [...] listopada 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Dyrektor Izby Skarbowej w W. stwierdził, iż nie zasługują na uwzględnienie argumenty zawarte w odwołaniu, że wystawienie w dniu 30 marca 2007 r. faktury dokumentującej nabycie usług w listopadzie 2002 r., skutkowało prawem do ubiegania się na jej podstawie o zwrot podatku VAT we wniosku złożonym za okres, w którym została ona wystawiona, tj. styczeń – grudzień 2007 r. Jego zdaniem, w sprawie nie zostały naruszone również przepisy art. 120, art. 121, art. 122 i art. 187 § 1 O.p. Dyrektor Izby Skarbowej przyznał natomiast rację argumentom dotyczącym przewlekłości postępowania prowadzonego przez organ pierwszej instancji i naruszenia zasady wyrażonej w art. 125 § 1 O.p. Pismem z dnia 15 grudnia 2010 r. Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niniejszą decyzję zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, a w szczególności: - naruszenie przepisu § 5 ust 4 pkt 1 oraz § 4 ust 1 rozporządzenia poprzez jego błędną interpretację; - naruszenie przepisów art. 120, 121, 122, 187 § 1 O.p. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie lub brak zastosowania w sprawie, nie wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, błędne stosowanie przepisów prawa oraz prowadzenie postępowania w sposób zdecydowanie naruszający zaufanie do tych organów; - naruszenie przepisu art. 125 § 1 O.p. poprzez prowadzenie postępowania w sprawie w sposób przewlekły. W skardze Spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. oraz o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy podtrzymał swe dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co nastepuje: Skarga jest bezzasadna. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do ustalenia, czy skarżącemu przysługuje uprawnienie do zwrotu podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług. Tę problematykę reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 23 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom (Dz.U. Nr 89, poz. 851). Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia podmiot uprawniony może wystąpić o zwrot podatku w odniesieniu do nabycia towarów i usług lub importu towarów, dokonanych przez okres nie krótszy niż 3 miesiące i nie dłuższy niż rok podatkowy. Zwrot podatku następuje na wniosek podmiotu uprawnionego złożonego do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. nie później niż do dnia 30 czerwca roku następującego po roku podatkowym, którego wniosek dotyczy(§ 5 ust.1 i 2 rozporządzenia). Powyższe przepisy nie budzą wątpliwości interpretacyjnych i z ich brzmienia w sposób jednoznaczny wynika, że uprawnienie do zwrotu podatku przysługuje temu podmiotowi, który wykonywał czynności w nim wymienione (zakup towarów i usług lub import towarów) przez okres nie krótszy niż 3 miesiące i nie dłuższy niż rok podatkowy, co wynika wprost § 4 ust.1 rozporządzenia, w którym użyto sformułowania "(...) w odniesieniu do zakupów towarów i usług lub importu towarów, dokonanych przez okres nie krótszy niż 3 miesiące i nie dłuższy niż rok podatkowy (...)" oraz zgodnie z § 5 ust.2 rozporządzenia złożył wniosek wraz z wymaganymi rozporządzeniem dokumentami najpóźniej do 30 czerwca roku następującego po roku podatkowym, w którym dokonał zakupu towarów i usług. W rozpoznawanej sprawie Skarżąca domagała się od organów podatkowych zwrotu podatku od towarów i usług z tytułu zakupu usług dokonanych w 2002 r. udokumentowanych fakturą VAT wystawioną w 2007 r. we wniosku złożonym 30 czerwca 2008 roku za okres od stycznia do grudnia 2007 r. Wniosek taki nie mógł stanowić podstawy do zwrotu podatku od towarów i usług, z przyczyn podnoszonych przez Skarżącą. To, że faktura VAT została wystawiona dopiero w 2007 r. nawet jeżeli były to przyczyny niezależne od Strony, nie zmienia faktu, że dokumentuje ona zakup usług w 2002 r. Podzielić zatem należy, stanowisko organów orzekajacych w sprawie, że skoro wniosek z dnia 30 czerwca 2008r. dotyczył zwrotu podatku VAT od zakupów dokonywanych w okresie od stycznia do grudnia 2007r., to Strona miała prawo do żądania zwrotu podatku wyłącznie w odniesieniu do zakupów dokonanych w tym okresie. W niniejszej sprawie natomiast, załączona do wniosku faktura VAT, została wystawiona co prawda w dniu 30 marca 2007r., a więc w okresie którego dotyczy wniosek, ale potwierdza faktyczne zakupy usług telekomunikacyjnych w listopadzie 2002r. W ocenie Sądu bez wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie pozostają powołane w skardze argumenty, iż Strona nie może odpowiadać za działanie polskiego wystawcy i ponosić negatywnych konsekwencji za opóźnienie w wystawieniu faktury powstałe po jego stronie. Jak już Sąd wskazał wyżej zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia Strona, nie miała prawa do ubiegania się na podstawie wniosku za okres od stycznia do grudnia 2007r. zwrotu podatku wynikającego z faktury potwierdzającej zakupy dokonane w 2002 r. Z tych wszystkich względów nie zasługuje na aprobatę argumentacja Spółki, że skoro złożyła oryginał faktury wystawionej w 2007 r. to spełniła wymogi formalne wskazane w rozporządzeniu. Przedstawienie przez wnioskodawcę faktury dokumentującej nabycie usług, jest jednym z wymogów formalnych przewidzianym w rozporządzeniu i służy udokumentowaniu nabycia towarów i usług, ale jak wyżej już Sąd wyjaśnił w oznaczonym w rozporządzeniu czasie. Jak słusznie podkreślił Dyrektor Izby Skarbowej w W. termin do złożenia wniosku jest terminem materialonoprawnym, co oznacza, że jego upływ skutkuje utratą uprawnień do ubiegania się o zwrot. W przypadku więc braku złożenia w określonym terminie wniosku o zwrot podatku lub niewykazanie we wniosku wszystkich faktur dokumentujących dokonane w tym okresie zakupy skutkuje wygaśnięciem prawa do ubiegania się o zwrot podatku od towarów i usług. Bez wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie pozostaje też okoliczność opóżnienia organu w rozpatrzeniu wniosku, czy też błędy organów podatkowych popełnione w innych postępowaniach. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1270 z póżn.zm) oddalił skargę.