II OZ 693/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 638/11 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi A.K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] 2011 r., znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o wydaniu paszportu z prawem jednokrotnego przekroczenia granicy Polski postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 21 czerwca 2011 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał A.K. do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] 2011 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o wydaniu paszportu z prawem jednokrotnego przekroczenia granicy Polski w wysokości 200 zł, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jako podstawę prawną wskazano art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ). Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł A.K., podnosząc iż wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi jest "niezgodne z moim poglądem". Zdaniem skarżącego i tak zapłacił już zbyt wysoką cenę w walce o byt RP. Nadto podał iż był internowany, szykanowany. Podstępem doprowadzono do jego wyjazdu z kraju. Ponadto podniósł, że w związku z orzeczeniami Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 marca 2011 r. i 6 marca 2011 r., w których uznano dekrety Rady Państwa PRL o wprowadzeniu stanu wojennego w 1981 r. za niezgodne z Konstytucją, wszystkie koszty postępowania pokrywa Skarb Państwa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jako niezawierające usprawiedliwionych podstaw nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Wyjątki od tej zasady wynikają z przepisów dotyczących kwestii zwolnienia od kosztów sądowych z mocy ustawy lub postanowienia sądu zwalniającego stronę z tego obowiązku. Stosowna opłata sądowa winna zostać uiszczona przy wniesieniu pisma do sądu. W przypadku złożenia pisma bez wniesienia należnej opłaty Przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia w terminie siedmiu dni pod rygorem wskazanym w ustawie. Wysokość opłat uregulowana jest w treści rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] 2011 r. przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o wydaniu paszportu z prawem jednokrotnego przekroczenia granicy Polski. Zaś zgodnie z treścią § 2 ust. 5 wyżej wskazanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia, zmiany lub wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł. W związku z powyższym stwierdzić należy, iż Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie prawidłowo wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty od skargi w wysokości 200 zł na podstawie wskazanego wyżej przepisu. Ponadto zwrócić należy uwagę, że w zażaleniu zakwestionowanemu zarządzeniu nie zarzucono naruszenia prawa mającego wpływ na zasadność samego wezwania czy wysokość opłaty, a tylko taka przesłanka w przypadku jej zaistnienia mogłaby spowodować uchylenie zaskarżonego zarządzenia. Argumentacja, że uiszczenie opłaty jest niezgodne z poglądem skarżącego nie stanowi przesłanki do uchylenia zakwestionowanego zarządzenia. Odnosząc się zaś do argumentów zażalenia podnieść należy, że wskazywana przez skarżącego okoliczność stwierdzenia przez Trybunał Konstytucyjny niezgodności z Konstytucją dekretu Rady Państwa PRL o wprowadzeniu stanu wojennego w 1981 r. nie ma wpływu na zasadność wezwania do uiszczenia wpisu. Wpis w przedmiotowej sprawie pobierany jest w oparciu o wskazaną wyżej ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z podanym rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 198 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.