III SA/Lu 376/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski (sprawozdawca), Sędziowie NSA Witold Falczyński,, NSA Danuta Małysz, Protokolant Starszy referent Radosław Kot, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi 5-D. W. M., A. W. sp. j. na informację Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia protestu oddala skargę. W dniu 19 listopada 2010 r. spółka A złożyła w odpowiedzi na konkurs Nr [...] wniosek o dofinansowanie projektu pod nazwą [...], w ramach I Osi Priorytetowej, Działania 1.1. Dotacje dla nowopowstałych mikroprzedsiębiorstw. Pismem z dnia 26 maja 2011 r. Agencja Wspierania Przedsiębiorczości (dalej: AWP) poinformowała wnioskodawcę, że wniosek po dokonaniu oceny merytorycznej został odrzucony, ponieważ nie spełnia kryterium merytorycznego - oceny techniczno-ekonomicznej "Projekt został scharakteryzowany we wniosku o dofinansowanie oraz załącznikach w sposób umożliwiający identyfikację jego zgodności z zasadami pomocy publicznej". W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z treścią aplikacji zakres rzeczowy projektu obejmuje m.in.: zakup zabudowy typu kino 5D wraz z wyposażeniem, w celu zamontowania na podwoziu samochodowym. Wnioskodawca jest w posiadaniu samochodu specjalnego marki [...], który został przystosowany do zamontowania na nim zabudowy kina 5D, na co właściciele ponieśli znaczące nakłady inwestycyjne. W ocenie organu powyższe oznacza rozpoczęcie inwestycji przed dniem złożenia wniosku o dofinansowanie, a tym samym niespełnienie wymogu określonego w § 8 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych – Dz.U. UE.L. z 2008 r., nr 214, str.3 - dalej Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 800/2008). W treści protestu wnioskodawca podniósł, że w pkt E4 zawarto stwierdzenie, iż jeden ze wspólników przewidywał inne niż kino 5D przeznaczenie pojazdu. Odwołując się do treści umowy spółki zauważono, iż nie może być mowy o zakupie przez firmę samochodu, w celu stworzenia mobilnego kina, gdyż pojazd ten został nabyty przez jednego ze wspólników jeszcze przed założeniem spółki. Zdaniem wnioskodawcy rozbieżność między zapisami wniosku a Biznes Planem powinna być przedmiotem oceny formalnej, gdzie sprawdzana jest zgodność projektu z zasadami pomocy publicznej, lub jeżeli nie została wykryta, powinna zostać wykazana na etapie oceny merytorycznej. Wnioskodawca podniósł, że podstawowym dokumentem aplikacyjnym jest wniosek o dofinansowanie, a nie załączniki. W jego ocenie – pomoc udzielona na realizację przedmiotowego projektu wywoła efekt zachęty, a sam projekt spełnia definicję nowej inwestycji. AWP rozstrzygnięciem z dnia 29 czerwca 2011 r. , znak: [...] uznała za niezasadny protest wniesiony na powyższą informację przez skarżących. W uzasadnieniu wskazano, że biorąc pod uwagę treść art. 8 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 oraz pkt 28 Preambuły do tego rozporządzenia, podmiot udzielający pomocy jest zobligowany do oceny faktycznego zakresu operacji oraz daty jej rozpoczęcia. W świetle złożonego wniosku oraz jego załączników, nie ma wątpliwości, że przedłożony do dofinansowania projekt obejmuje działania nakierowane na dokończenie zamierzenia inwestycyjnego, rozpoczętego przed datą złożenia wniosku, a powyższa ocena oparta została na oświadczeniach wnioskodawcy zawartych w złożonej dokumentacji. W tych okolicznościach wniosek, na podstawie art. 8 ust. 2 rozporządzenia Komisji 800/2008 nie mógł zostać zakwalifikowany do udzielenia dofinansowania, gdyż pomoc nie wywoła efektu zachęty, o którym mowa w tym przepisie. Dla potwierdzenia swego stanowiska AWP przytoczyła decyzję Komisji z 11 grudnia 2007 r. w sprawie pomocy państwa – C 12/07 (Dz.U.L.178/38), planowanej przez Republikę Słowacką na rzecz przedsiębiorcy, w której – mimo zgodnego stanowiska podmiotu aplikującego o pomoc i państwa członkowskiego - Komisja uznała, że planowany projekt inwestycyjny nie jest samodzielny, ale stanowi naturalną kontynuację projektu rozpoczętego wcześniej (brak efektu zachęty). Skargę sądową na powyższą informację złożyła spółka A, zarzucając: 1/ skierowanie rozstrzygnięcia protestu do osób fizycznych nie będących stroną postępowania, co skutkuje nieważnością procedury odwoławczej i stanowi naruszenie art. 30b ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zmianami – dalej u.z.p.r.); 2/ nieprzeprowadzenie postępowania wyjaśniającego celem wyeliminowania błędu polegającego na sprzeczności pomiędzy wnioskiem aplikacyjnym, a załączonym Biznes planem poprzez wezwanie skarżącego w wyznaczonym terminie do złożenia wyjaśnień do projektu w zakresie dostrzeżonych sprzeczności, co stanowi naruszenie pkt 3.1. (ocena formalna wniosku o dofinansowane) oraz pkt 3.2. Ocena merytoryczna wniosku o dofinansowanie) Wytycznych dla Wnioskodawców w ramach I i II Osi Priorytetowej RPO W 2007-2013; 3/ oparcie rozstrzygnięcia polegającego na negatywnej ocenie projektu w oparciu o kryterium merytoryczne oceny techniczno-ekonomicznej "Projekt został scharakteryzowany we wniosku o dofinansowanie oraz w załącznikach w sposób umożliwiający identyfikację jego zgodności z zasadami pomocy publicznej" na błędnych ustaleniach faktycznych polegających na nieuzasadnionym przyjęciu, że z treści wniosku oraz załączników w sposób bezsporny wynika, iż negatywnie oceniony projekt jest częścią zamierzenia inwestycyjnego będącego w fazie realizacji w dacie składania wniosku o dofinansowanie, wykluczając tym samym zaistnienie tzw. "efektu zachęty", co stanowi naruszenie pkt 28 preambuły oraz art. 8 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 w zw. z art. 2 pkt 3, art. 58 lit c/, art. 60 lit.a/, oraz art. 65 lit. a/ Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego Rozporządzenie (WE) Nr 1260/1999 (Dz.Urz. UE L 210/25 z 31 lipca 2006 r. ze zmianami wynikającymi ze sprostowań, w zw. z § 11 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz.U. Nr 193, poz. 1399 ze zm.) w zw. z pkt 2A Kryteriów Wyboru Projektów w ramach I Osi Priorytetowej "Przedsiębiorczość i Innowacje", II Osi Priorytetowej "Infrastruktura Ekonomiczna" RPO W ze zmianami przyjętymi przez Komitet Monitorujący RPO W uchwałą Nr 37/10 z dnia 7 września 2010 r. 4/ przeprowadzenie oceny projektu w sposób nierzetelny, co stanowi naruszenie art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r.; 5/ naruszenie prawa materialnego poprzez błędną jego wykładnię, to jest art. 5 pkt 9 u.z.p.p.r. przez zbyt rozszerzającą wykładnię zdefiniowanego w tym przepisie pojęcia "projekt" polegającą na nieuprawnionym objęciu znaczeniem tego słowa również przedsięwzięć realizowanych nie w ramach programu operacyjnego, na które przedsięwzięcia wydatki te były objęte wnioskiem o dofinansowanie. Wskazując na te zarzuty wniesiono o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Uzasadniając poszczególne zarzuty podniesiono następującą argumentację: W myśl art. 30b ust. 4 u.z.p.r. – o wynikach procedury odwoławczej powinien być poinformowany wnioskodawca, którym była spółka, a nie jej wspólnicy. Wspólnicy nie aplikowali w charakterze współwnioskodawców razem ze spółką i to nie do nich, lecz do będącej wnioskodawcą spółki powinno być skierowane rozstrzygnięcie protestu. Samo nabycie samochodu przez wnioskodawcę od jednego z jej wspólników nastąpiło przed datą złożenia wniosku, jednak pojazd w chwili zakupu miał służyć innym celom niż stworzenie kina 5D. Nabycie auta nie stanowiło części projektu, a AWP w sposób nieuprawniony stwierdziła, że zakup samochodu stanowił rozpoczęcie projektu. AWP przyjęła szerszy zakres projektu, niż to wynika z treści dokumentów aplikacyjnych. Nabycie samochodu przez skarżących nie było objęte tym samym zamierzeniem inwestycyjnym, co jego adaptacja na potrzeby kina. Stanowisko AWP, jakoby projekt nie spełniał jednego z merytorycznych kryteriów oceny, gdyż jego realizacja rzekomo została rozpoczęta przed dniem aplikacji stanowi wynik wnioskowania, będącego rezultatem wybiórczego oparcia się na części przesłanek – twierdzeń zawartych w Biznes planie (pkt B.1) stanowiącym załącznik do wniosku, z zaniechaniem wyjaśnienia sprzeczności pomiędzy tymi twierdzeniami, a odpowiednimi twierdzeniami zawartymi we wniosku o dofinansowanie projektu (pkt E.4). Na skutek omyłki pisarskiej w pkt B.1 Biznes planu użyto czasu przeszłego, co doprowadziło do sprzeczności twierdzeń zawartych w dokumentach aplikacyjnych w zakresie tego, czy w dacie składania wniosku adaptacja samochodu na potrzeby kina była jeszcze zamierzeniem skarżącej, czy też była faktem dokonanym. Strona skarżąca powinna być wezwana do złożenia wyjaśnień mających na celu poprawienie błędu polegającego na umieszczeniu w dokumentach aplikacyjnych twierdzeń wzajemnie wykluczających się. Gdyby skierowano wezwanie do skarżącej, jak wymaga tego procedura aplikacyjna, to wnioskodawca niewątpliwie dokonałby korekty oświadczeń zawartych w Biznes planie, czyniąc je zgodnymi z odpowiednimi oświadczeniami zawartymi we wniosku, załączając dodatkowe dokumenty na dowód tego, że adaptacja nastąpiła faktycznie dopiero po złożeniu wniosku. Skoro powyższa czynność miała miejsce po złożeniu wniosku o dofinansowanie, to w odniesieniu do przedmiotowego projektu zrealizowany został "efekt zachęty". Zgodnie z art. 26 ust. 2 u.z.p.r. instytucja zarządzająca powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnić przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów. Wskazane wcześniej zastrzeżenia co do nieprawidłowości, których AWP dopuściła się na etapie merytorycznej oceny projektu potwierdzają, że wykonała ona swoje czynności nierzetelnie. W odpowiedzi na skargę AWP wnosiła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej informacji. Sąd zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. W myśl art. 28 ust. 1 pkt 3 u.z.p.r. – w ramach programów operacyjnych mogą być dofinansowane, zgodnie z kryteriami zatwierdzonymi przez Komitet Monitorujący projekty wyłonione w drodze konkursu. Spółka A złożyła wniosek o dofinansowanie projektu w ramach I Osi Priorytetowej, Działania 1.1. Dotacje dla nowopowstałych mikroprzedsiębiorstw. Zasady dotyczące tego konkursu, zawarte są w dokumentacji konkursowej, w szczególności takiej jak: RPO W 2007-2013, Szczegółowy Opis Osi Priorytetowych RPO W 2007-2013, - Uszczegółowienie, przeznaczone dla odpowiedniej osi priorytetowej, Wytyczne dla wnioskodawców, Instrukcje wypełniania wniosku o dofinansowanie oraz załączniki do nich. Regulacje prawne, znajdujące zastosowanie w przedmiotowej sprawie wynikają z aktów prawa wspólnotowego, u.z.p.r. oraz aktów wykonawczych do u.z.p.r. Zasadnicze kryterium przyznawania pomocy, o jaką ubiegała się spółka, tj. wywołanie efektu zachęty określa pkt 28 preambuły i art. 8 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008. W myśl tego przepisu uznaje się, że pomoc przyznana MŚP i objęta rozporządzeniem wywołuje efekt zachęty, jeżeli beneficjent przed rozpoczęciem prac nad projektem lub działaniem złożył do danego państwa członkowskiego wniosek o przyznanie pomocy. Do warunku wystąpienia efektu zachęty nawiązuje również § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz..U. Nr 193, poz. 1399 ze zm.) stanowiąc, że prace związane z realizacją nowej inwestycji w przypadku mikroprzedsiębiorców, małych lub średnich przedsiębiorców mogą rozpocząć się po złożeniu przez beneficjenta pomocy, wniosku, o którym mowa w § 1 ust. 1. Stosownie zaś do § 12 ust. 3 tego rozporządzenia – przez rozpoczęcie prac związanych z realizacją nowej inwestycji należy rozumieć podjęcie prac budowlanych lub pierwszego prawnie wiążącego zobowiązania do zamówienia ruchomych środków trwałych, z wyłączeniem wydatków związanych z przygotowaniem i opracowaniem dokumentacji projektowej. W świetle przytoczonych regulacji, o "nowej inwestycji" można mówić jedynie wtedy, gdy dla danego projektu został spełniony efekt zachęty, a zatem gdy prace związane z jego realizacją nie zostały rozpoczęte przed złożeniem wniosku o przyznanie pomocy. AWP przy ocenie projektu uwzględniła cel inwestycji oraz zakres przedsięwzięcia. Okoliczności te wynikały przede wszystkim ze złożonego wniosku o dofinansowanie oraz załączonego do wniosku Biznes Planu. Szczegółowa analiza poszczególnych postanowień tych dokumentów wskazuje, że celem planowanej inwestycji było wprowadzenie do oferty firmy nowych usług m.in. pokazów filmów w technologii 5D, mobilna reklama na ekranie LED i produkcja filmów krótkometrażowych oraz reklam w technologii 5D, w wyniku realizacji których firma będzie mogła świadczyć usługi rozrywkowe dla całej rodziny oraz usługi reklamowe. Natomiast zamierzeniem etapu inwestycji, który jest przedmiotem rozpoznawanej sprawy był zakup środków trwałych: zabudowy typu kino 5D z wyposażeniem do zamontowania na podwoziu samochodowym. W pkt E.4 wniosku stwierdzono: "Firma posiada samochód ciężarowy marki [...] wniesiony do spółki przez jednego ze wspólników. Zakupiony on został jako pojazd specjalny. Na podwoziu samochodu zamontowana zostanie zabudowa typu kino 5D wraz z wyposażeniem. Po zamontowaniu całość pojazdu będzie zarejestrowana jako pojazd specjalny. Początkowo jeden ze wspólników przewidywał inne niż kino przeznaczenie pojazdu, jednakże firma podjęła decyzję o nabyciu zabudowy typu kino 5D do zamontowania na istniejącym podwoziu". Spółka w treści Biznes Planu wskazała, że "ideą założycieli przedsiębiorstwa jest stworzenie mobilnego kina w formacie 5D (...)". W tym celu zakupiony został samochód specjalny marki [...], który następnie został specjalnie przystosowany do zamontowania na nim zabudowy kina 5D. Następnie zabudowa zostanie wyposażona w zestaw urządzeń i instalacji umożliwiających świadczenie usług projekcji filmów w technologii 5D " (część B.1 pkt A Biznes Planu, str. 4). Dalej wnioskodawca stwierdził, że "Podstawową przyczyną z powodu której firma nie była w stanie zaspokoić zidentyfikowanych potrzeb był brak odpowiednich środków finansowych. Należy pamiętać, że w 2010 r. właściciele ponieśli znaczące nakłady inwestycyjne związane z zakupem samochodu ciężarowego, a następnie ze specjalistycznym przystosowaniem jego naczepy do zamontowania kontenera w postaci kina" (część C.1 pkt A Biznes Planu, str. 7). W tych okolicznościach AWP zasadnie uznała, że część przedsięwzięcia zrealizowana została przed złożeniem wniosku oraz, że ta część, a nadto część przewidziana we wniosku o dofinansowanie stanowią funkcjonalną i gospodarczą całość. W związku z powyższym trafnie stwierdzono, że objęta projektem inwestycja nie stanowi "nowej inwestycji", zatem wnioskowana pomoc nie wywołuje "efektu zachęty". Zakres rzeczowy projektu (w części dotyczącej zakupu zabudowy typu kino 5D z wyposażeniem do zamontowania na podwoziu samochodowym) stanowi logiczną kontynuację wcześniej rozpoczętej inwestycji (przystosowanie samochodu i jego naczepy do zamontowania kontenera w postaci kina). Nie sposób zgodzić się ze skarżącą, że stwierdzenie o przystosowaniu samochodu do zamontowania zabudowy kina 5D było skutkiem "zwykłej omyłki pisarskiej", skoro tego rodzaju stwierdzenie padło dwukrotnie (str. 4 i str. 9 Biznes planu). Nieuprawnione jest twierdzenie skarżącej, że AWP ustaliła, iż zakup samochodu stanowił rozpoczęcie projektu. W tych warunkach, za chybione należy uznać zarzuty przytoczone w pkt 3 i 4 petitum skargi. Nie jest trafny zarzut wymieniony w pkt 2 skargi. W myśl Rozdziału II 3.1 Wytycznych dla wnioskodawców, wezwanie do poprawy lub uzupełnienia wniosku odnosi się wyłącznie do etapu oceny formalnej – poprawności. Kryteria formalne poprawności są następujące: 1/ Wniosek wraz z załącznikami został sporządzony na formularzu (...), 2/ Wszystkie dokumenty przedłożone przez wnioskodawcę w ramach projektu są sporządzone zgodnie z dokumentacją konkursowa, 3/ Suma kontrolna wersji elektronicznej formularza wniosku o dofinansowanie w formacie "xml" jest tożsama z wersją papierową, 4/ Wniosek zawiera wszystkie wymagane złączniki określone w dokumentacji konkursowej. W świetle tych kryteriów nie budzi wątpliwości, że celem oceny formalnej jest wyłącznie zapewnienie formalnej poprawności wniosku opisującego projekt. W myśl kryteriów obowiązujących dla konkursu nr [...], zgodność projektu z regulacjami dotyczącymi udzielania pomocy publicznej badana jest na etapie oceny merytorycznej techniczno-ekonomicznej pod kątem oceny kryterium "projekt został scharakteryzowany we wniosku o dofinansowanie oraz załącznikach w sposób umożliwiający identyfikację jego zgodności z zasadami pomocy publicznej". Zgodnie z Rozdziałem II.3.2. Wytycznych dla wnioskodawców, specjaliści KOP są uprawnieni do wezwania wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień wyłącznie po uprzednim stwierdzeniu, że wniosek jest wykonalny, ale wymaga dodatkowych informacji lub wyjaśnień. Skoro w niniejszej sprawie skarżący złożyli oświadczenie o poniesieniu nakładów i przeprowadzeniu prac polegających na przystosowaniu samochodu (pkt B.1 Biznes Planu), czy też jego naczepy (pkt C.1c Biznes Planu) do zamontowania zabudowy kina 5D, AWP trafnie stwierdziła, że projekt nie spełnia następującego kryterium "Projekt został scharakteryzowany we wniosku o dofinansowanie oraz załącznikach w sposób umożliwiający identyfikację jego zgodności z zasadami pomocy publicznej". Zgodnie z Rozdziałem II.3.2. Wytycznych dla wnioskodawców - specjaliści KOP są uprawnieni do stwierdzenia, że projekt jest niewykonalny pod względem technicznym lub ekonomicznym, czyli nie spełnia kryteriów techniczno-ekonomicznych zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący RPO W 2007-2013. Wniosek, który uzyskał negatywną ocenę techniczno-ekonomiczną jest odrzucany. Wymóg ustanowiony w § 8 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008, by pomoc udzielana na realizację projektu wywołała efekt zachęty stanowi podstawowe kryterium przyznawania pomocy. Za chybiony należy uznać zarzut wymieniony w pkt 5 skargi. Definicja projektu zawarta jest w art. 5 pkt 9 u.z.p.r. W myśl tego przepisu projektem jest przedsięwzięcie realizowane w ramach programu operacyjnego na podstawie decyzji lub umowy o dofinansowanie zawieranej między beneficjentem a instytucją zarządzającą, instytucją pośredniczącą lub instytucją wdrażającą. W myśl natomiast art. 2 pkt 3 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające Rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 – operacja to projekt lub grupa projektów wybranych przez instytucję zarządzającą danym programem operacyjnym lub na jej odpowiedzialność, zgodnie z kryteriami ustanowionymi przez komitet monitorujący i realizowanych przez jednego lub więcej beneficjentów, pozwalająca na osiągnięcie celów osi priorytetowej, do której odnosi się ta operacja. Do wyboru operacji do dofinansowania odwołuje się również art. 60 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1083/2006. Skład orzekający podziela pogląd wyrażony w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 grudnia 2010 r. , sygn. akt I SA/Lu 877/10, że projektem jest "(...) zamierzone przedsięwzięcie, przedsięwzięcie planowane, niezrealizowane do daty złożenia wniosku o dofinansowanie. Tak rozumiany projekt obejmuje przedmiotowym zakresem całokształt przyszłych, planowanych zadań, z których każde warunkuje realizację projektu, przez to warunkuje osiągnięcie celów osi priorytetowej, do której odnosi się projekt". Odnosząc się do pierwszego zarzutu skargi stwierdzić należy, że istotnie w części nagłówkowej rozstrzygnięcia protestu wymieniono wspólników tworzących spółkę A. Jest to z pewnością pewnego rodzaju uchybienie, które jednak nie może skutkować nieważnością procedury odwoławczej, jak chce tego strona skarżąca. Zauważyć bowiem należy, że koperta zawierająca rozstrzygnięcie protestu została prawidłowo zaadresowana i doręczona spółce (k.[...] akt sądowych), zaś jego treść ewidentnie wskazuje, że ów akt skierowany był do spółki (używa się słowa wnioskodawca, którym była spółka). Podnieść nadto trzeba, że stosownie do art. 37 u.z.p.r. – do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy (...) nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. Z uwagi na powyższe unormowanie oraz regulację przewidzianą w art. 30e u.z.p.r. , nie jest możliwe wydanie wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), bowiem zamknięty katalog orzeczeń w tym postępowaniu określony został w art. 30c ust. 3 i ust. 4 u.z.p.r. Z tych względów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.r.