III SO/Kr 20/11
PostanowienieWSA w Krakowie2011-08-25
Skład orzekający: Bożenna Blitek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Komendant Wojewódzki Policji może prawidłowo potraktować skargę wniesioną do niego na decyzję jako odwołanie i przekazać ją Komendantowi Głównemu Policji, zamiast przekazywać skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego?Ratio decidendi
Komendant Wojewódzki Policji, mimo błędnego pouczenia strony o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego, prawidłowo potraktował wniesione pismo jako odwołanie i przekazał je właściwemu organowi odwoławczemu, co nie naruszyło prawa strony do dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego ani prawa do sądu. Wobec tego nie zachodzi podstawa do wymierzenia grzywny za nieprzekazanie skargi do sądu.Stan faktyczny
K. J. wniósł skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji dotyczącą odmowy stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego i przyznania nagrody rocznej. Organ błędnie pouczył go o prawie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, podczas gdy właściwym środkiem było odwołanie do Komendanta Głównego Policji. Skarga została potraktowana jako odwołanie i przekazana Komendantowi Głównemu Policji, który utrzymał decyzję w mocy. K. J. złożył następnie wniosek o wymierzenie grzywny Komendantowi Wojewódzkiemu Policji za nieprzekazanie skargi do sądu.Rozstrzygnięcie
Odmówił wymierzenia grzywny Komendantowi Wojewódzkiemu Policji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. J. o wymierzenie grzywny Komendantowi Wojewódzkiemu Policji postanawia: odmówić wymierzenia grzywny
Decyzją z dnia [...] 2010r. [...] Komendant Wojewódzki Policji odmówił stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 2005r. Nr [...] w części dotyczącej przyznania K. J. nagrody rocznej za 2005r. w wysokości 4/12 jednomiesięcznego uposażenia w związku ze zwolnieniem ze służby w Policji z dniem 30 kwietnia 2005r. W decyzji organ zawarł pouczenie, iż przysługuje od niej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia.
W dniu 11 maja 2010r. (data stempla pocztowego) K. J. wniósł za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji skargę na powyższą decyzję z dnia [...] 2010r [...].
Pismem z dnia 31 maja 2010r. [...] Komendant Wojewódzki Policji poinformował K. J., iż w decyzji z dnia [...] 2010r. znalazło się błędne pouczenie o przysługującym stronie prawie do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W rzeczywistości bowiem od w/w decyzji stronie przysługiwało odwołanie do Komendanta Głównego Policji, a nie skarga. W związku z powyższym Komendant Wojewódzki Policji stwierdził, iż wniesiona przez K. J. skarga została potraktowana jako odwołanie i przekazana Komendantowi Głównemu Policji celem rozpatrzenia.
Decyzją z dnia [...] 2010r. Nr [...] Komendant Główny Policji utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] 2010r. [...].
Na powyższą decyzję Komendanta Głównego Policji K. J. wniósł skargę, która została oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 stycznia 2011r., sygn. akt II SA/Wa 1608/10.
Pismem z dnia 12 czerwca 2011r. K. J. wniósł o wymierzenie grzywny Komendantowi Wojewódzkiemu Policji za nieprzekazanie jego skargi z dnia 9 maja 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżący wyjaśnił, iż skargę na decyzję z dnia [...] 2010r. [...] wniósł zgodnie z zawartym w niej pouczeniem. Zdaniem skarżącego, Komendant Wojewódzki Policji nie był uprawniony do zakwalifikowania jego pisma jako odwołania i przekazania go do Komendanta Głównego Policji. Był natomiast zobowiązany do przekazania skargi jej adresatowi, tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:
Zgodnie z treścią art. 54 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.):
"Art. 54. § 1. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
§ 2. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia."
Z kolei art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi, że:
"Art. 55. § 1. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym."
Art. 55 § 1 p.p.s.a. umożliwia dyscyplinowanie organów administracji publicznej, które nie wykonują obowiązków, które ustawodawca nałożył na nie w art. 54 § 2 p.p.s.a., tj. przekazania sądowi administracyjnemu w terminie trzydziestu dni skargi wraz z aktami i z odpowiedzią na skargę. Organ administracyjny uchybi swoim obowiązkom zarówno w przypadku, gdy nie podejmie w terminie czynności wymienionych w art. 54 § 2, jak i wtedy, gdy ograniczy się jedynie do wykonania niektórych z tych czynności, np. przekazania sądowi administracyjnemu skargi i odpowiedzi na skargę, ale bez akt sprawy. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że grzywna wymierzana w tym trybie ma nie tylko charakter dyscyplinujący, ale także charakter represyjny (por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2008r., sygn. akt II FPS 1/08, Lex nr 360881). Przekazanie sądowi skargi po upływie terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. oraz po złożeniu wniosku przez skarżącego o wymierzenie temu organowi grzywny, jednak przed podjęciem przez ten sąd postanowienia, nie powoduje bezprzedmiotowości tego postępowania. Należy również wskazać, iż użyty w art. 55 § 1 p.p.s.a. zwrot "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny", oznacza, że wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne i możliwość ta pozostawiona jest uznaniu sądu.
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą żadne okoliczności uzasadniające wymierzenie grzywny Komendantowi Wojewódzkiemu Policji z powodu nieprzekazania skargi. Kwestią bezsporną jest, iż organ ten błędnie pouczył skarżącego o możliwości wniesienia skargi na decyzję z dnia [...] 2010r. [...]. Jednak zdaniem Sądu, fakt ten jest prawnie irrelewantny, skoro Komendant Wojewódzki Policji właściwie potraktował później złożone przez skarżącego pismo z dnia 9 maja 2010r. nie jako skargę, lecz jako odwołanie, a więc środek prawny, który skarżącemu istotnie przysługiwał.
W ocenie Sądu, powyższe działanie Komendanta Wojewódzkiego Policji było prawidłowe i zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 9 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.):
"Art. 9. Organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek."
Podjęte przez Komendanta Wojewódzkiego Policji działania doprowadziły do rozpoznania sprawy K. J. przez organ II instancji, a następnie umożliwiły skarżącemu wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Nie zostało zatem naruszone prawo skarżącego do dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego ani prawo do sądu.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż wobec rozpatrzenia pisma skarżącego z dnia 9 maja 2010r. zgodnie z obowiązującymi przepisami, żądanie wymierzenia organowi grzywny za jego zgodnie z prawem działania jest pozbawione jakichkolwiek podstaw prawnych, a w związku z tym na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło