I OZ 411/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 lipca 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 426/11 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy oraz o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 19 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowił o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku A.K. o przyznanie prawa pomocy oraz o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu Sąd podniósł, iż pismem z dnia 6 marca 2013 r. skarżący wezwany został do uzupełnienia braków swojego wniosku o przyznanie prawa pomocy, przez złożenie go na załączonym do pisma formularzu PPF. Wezwanie to doręczone było skarżącemu w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skarżący dopiero w dniu 14 maja 2013 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na formularzu, jednak ,z uwagi na uchybienie terminu, pierwotny wniosek, złożony w dniu 4 lutego 2013 r., musiał być pozostawiony bez rozpoznania na podstawie art. 257 w zw. z art. 260 P.p.s.a. Z kolei wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy był niedopuszczalny, bowiem z art. 86 § 2 P.p.s.a. wynika, że przywrócenie terminu jest niedopuszczalne, jeżeli uchybienie nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Sąd podkreślił, że z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy strona może występować wielokrotnie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A.K., domagając się jego uchylenia i przywrócenia terminu do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy, ewentualnie przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podkreślił, iż nie otrzymał pisma z dnia 6 marca 2013 r. wzywającego do uzupełnienia braków wniosku, nie przedstawiono mu także informacji o pozostawieniu tego pisma w urzędzie pocztowym. Ponadto skarżący wskazał, iż wbrew twierdzeniom Sądu uchybienie terminu do uzupełnienia braków wniosku oraz odmowa przywrócenia tego terminu, powoduje, iż niemożliwym staje się wystąpienie przez stronę ze skargą kasacyjną, z uwagi na przymus adwokacko-radcowski. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie słusznie bowiem uznał, iż w przedmiotowej sprawie zachodziły przesłanki pozostawienia wniosku A.K. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Zgodnie z art. 257 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, lub którego braków strona nie uzupełniła w terminie pozostawia się bez rozpoznania. W niniejszej sprawie pismo z dnia 6 marca 2013 r., zawierające wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku oraz urzędowy formularz PPF, doręczone było skarżącemu w trybie art. 73 ustawy P.p.s.a. W aktach sprawy znajduje się to pismo, zwrócone w dniu 4 kwietnia 2013 r., po dwukrotnym awizowaniu w dniach 11 i 19 kwietnia 2013 r., a z informacji na potwierdzeniu zwrotnym wynika, że pismo to pozostawione było w urzędzie gminy. Dlatego też prawidłowo Sąd I instancji przyjął, że pismo to było skarżącemu doręczone, a uzupełnienie braków wniosku w dniu 14 maja 2013 r. nastąpiło po upływie zakreślonego terminu. Tym samym wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 4 lutego 2013 r. musiał być pozostawiony bez rozpoznania. Słusznym było także stanowisko Sądu, że wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy nie mógł być uznany za dopuszczalny z uwagi na fakt, iż uchybienie to nie powoduje po stronie skarżącego ujemnych skutków procesowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy może być bowiem składany w sprawie wielokrotnie, a uchybienia zaistniałe w tym przedmiocie nie prowadzą w żadnym razie do zamknięcia stronie możliwości ponownego żądania przyznania prawa pomocy. Z taką sytuacją mamy do czynienia także i w niniejszej sprawie, Sąd bowiem nadał bieg wnioskowi skarżącego z dnia 14 maja 2013 r. i rozpoznał go w trybie przewidzianym w przepisach. Mając na uwadze powyższe uznać należało, iż zaskarżone w sprawie postanowienie wydano zgodnie z prawem, a zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.