II OSK 2390/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak – Kubiak po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Stowarzyszenia O. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 752/11 o odrzuceniu skargi Stowarzyszenia O. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2010 r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Stowarzyszenia O. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2010 r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, iż pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. Stowarzyszenie O. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia pod nazwą "Budowa drogi krajowej S-11 Kołobrzeg – Bytom na odcinku miasta Olesna wg wariantu południowego", oraz skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2010 r., którym umorzono postępowanie zażaleniowe od postanowienia Ministra Środowiska z dnia [...] października 2007 r. uzgadniającego warunki środowiskowe dla przedsięwzięcia polegającego na budowie drogi ekspresowej S -11 Kołobrzeg – Bytom na odcinku obwodnicy miasta Olesna. Z uwagi na to, że skarga Stowarzyszenia dotyczyła dwóch odrębnych rozstrzygnięć została zarejestrowana pod dwiema odrębnymi sygnaturami. Skarga na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2010 r. została zarejestrowana pod sygnaturą IV SA/Wa 228/11 i w dniu 7 czerwca 2011 r. zapadł w tej sprawie wyrok. Do rozpoznania pozostała zatem skarga Stowarzyszenia na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2010 r. W zaskarżonym postanowieniu Sąd pierwszej instancji podniósł, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2010 r. zostało doręczone skarżącemu Stowarzyszeniu w dniu 26 marca 2010 r. Zawierało ono prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wobec tego zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.") trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 26 kwietnia 2010 r. z racji tego, że ostatni dzień terminu – 25 kwietnia 2010 r. wypadał niedzielę. Zatem skargę nadaną w placówce pocztowej w dniu 14 sierpnia 2010 r. (data stempla pocztowego) należało uznać za wniesioną z uchybieniem ustawowego terminu. Powyższe postanowienie w drodze skargi kasacyjnej zaskarżyło w całości Stowarzyszenie O., wnosząc o połączenie rozpoznania niniejszej skargi łącznie ze skargą kasacyjną w sprawie IV SA/Wa 228/11. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: - na mocy przepisu art. 174 pkt 2 P.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania art. 124 § 1 pkt 6 w zw. z art. 56 oraz art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. poprzez wyodrębnienie postępowania w przedmiotowej sprawie co do postanowienia GDOŚ z dnia [...] marca 2010 r. umarzającego postępowanie odwoławcze do odrębnego postępowania, bowiem powyższe uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy z uwagi na to, że w przypadku uchylenia ww. postanowienia wydanego z naruszeniem przepisu art. 153 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, w chwili wydawania zaskarżonego wyroku w sprawie IV SA/Wa 228/11 nie istniało prawomocne postanowienie uzgadniające, które było wadliwe z przyczyn podanych w wyroku WSA z dnia 23 czerwca 2009 r. (vide sprawa IV SA/Wa 1269/08), w oparciu o przepis przejściowy art. 153 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku (...). W związku z powyższym, wniesiono o: - uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia, - przeprowadzenie dowodu z akt sprawy IV Sa/Wa 1269/08 oraz sprawy IV SA/Wa 752/11, - na mocy art. 187 P.p.s.a. o przedstawienie składowi 7 sędziów do rozstrzygnięcia zagadnień prawnych w przedmiocie wykładni z zakresu stosowania przepisu przejściowego art. 153 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku (Dz. U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227 z późn. zm.) na płaszczyźnie przedmiotowej i ram czasowych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej, przytaczając stan faktyczny sprawy, wskazano, iż postanowienie z dnia [...] marca 2010 r. Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego wydane zostało z obrazą przepisu art. 153 ust. pkt. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku (...), bowiem przepis ten miałby jedynie zastosowanie w sytuacji gdyby postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] marca 2008 r. zostało wydane po dacie wejścia w życie wyżej cyt. przepisu art. 153 ust. pkt. 1 (po dacie 15.11.2008 r.). Wówczas stronie skarżącej nie przysługiwałby wniosek z przepisu art. 127 § 3 w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy, a w przypadku jego złożenia postępowanie odwoławcze winno być umorzone jako niedopuszczalne. Bez względu na prawomocność lub brak prawomocności postanowienia wydanego w trybie art. 48 ustawy P.O.Ś. w dacie wydawania zaskarżonego wyroku niewątpliwym jest, że ww. postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów (vide wyrok WSA z dnia 23.06.2009 r.). Podkreślono, iż postępowanie w zakresie uchylenia postanowienia GDOŚ z dnia [...] marca 2010 r. umarzającego postępowanie odwoławcze w oparciu o przepis przejściowy art. 153 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 03.10.2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku (...) , winno być przesłanką do rozstrzygnięcia w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie znajduje usprawiedliwionych podstaw i z tej przyczyny podlega oddaleniu. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że kluczowe dla rozstrzygnięcia sprawy są ustalenia faktyczne dotyczące daty złożenia skargi na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2010 r. Kwestia doręczeń pism, z którymi ustawa łączy skutki procesowe jest szczególnie istotnym zagadnieniem, gdyż wszelkie błędy popełnione w tym zakresie wywoływać mogą dla stron daleko idące konsekwencje prawne, prowadzące do pozbawienia ich prawa do sądu. Stąd też istnieje potrzeba wyjaśnienia wszelkich wątpliwości odnośnie wniesienia skargi przez Stowarzyszenie O. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Należy stwierdzić, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, iż postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2010 r. zostało doręczone skarżącemu Stowarzyszeniu w dniu 26 marca 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru). Powyższe postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska zawierało pouczenie, iż jest ono ostateczne w administracyjnym toku instancji, w związku z czym stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , za pośrednictwem niniejszego organu, w terminie 30 dni od otrzymania postanowienia. W świetle powyższych rozważań należy wskazać, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo określił trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, który upłynął w dniu 26 kwietnia 2010 r. z racji tego, że ostatni dzień terminu – 25 kwietnia 2010 r. wypadał niedzielę. Natomiast skargę wniesiono w dniu 14 sierpnia 2010 r. (data stempla pocztowego), w związku z czym skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu. Stosownie do art. 85 P.p.s.a. czynność procesowa podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd pierwszej instancji zasadnie zatem odrzucił skargę strony jako wniesioną po terminie. W związku z powyższym zarzuty sformułowane w skardze kasacyjnej wykraczają poza przedmiot niniejszej sprawy dotyczącej kwestii uchybienia terminu do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.