I OZ 231/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Burmistrza Miasta Rabka – Zdrój na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 sierpnia 2011 r. sygn. akt II SO/Kr 4/11 o wymierzeniu organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi w sprawie ze skargi K.G. na bezczynność Burmistrza Miasta Rabka – Zdrój w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wymierzył, na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", Burmistrzowi Miasta Rabka – Zdrój grzywnę w wysokości 3000 zł za nieprzekazanie w terminie skargi K.G. wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na tę skargę. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż w dniu 17.05.2011 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie jego skargi z dnia 22.04.2011 r. Zarządzeniem z dnia 20.05.2011 r. odpis tego wniosku wraz z wezwaniem do udzielenia odpowiedzi przesłany został organowi, zaś doręczenie tego pisma nastąpiło w dniu 30.05.2011 r. Wezwanie pozostało jednak bez żadnej odpowiedzi. Okoliczności te, zdaniem Sądu, wskazywały na zasadność wniosku o wymierzenie grzywny, a jej wysokość adekwatna jest do faktu pozostawania organu w długotrwałej bezczynności i braku reakcji na wezwanie Sądu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Burmistrz Miasta Rabka – Zdrój, reprezentowany przez radcę prawnego, domagając się jego uchylenia i zarzucając Sądowi naruszenie art. 55 § 1 P.p.s.a. poprzez wymierzenie grzywny organowi w sytuacji, gdy winnym uchybienia był nie organ a jego pełnomocnik. W uzasadnieniu Burmistrz wskazał, iż odpis skargi przekazany został jego pełnomocnikowi w terminie, jednakże z uwagi na ilość przekazanych dokumentów prawdopodobnie podpięty został on do akt innej sprawy. Ponadto Burmistrz wskazał, iż w okresie, w którym wpłynęła do niego skarga strony, pełnomocnik organu zaangażowany był w inne wydarzenia, o szczególnym znaczeniu dla Gminy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniesione zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, zobowiązany jest do jej przekazania sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Art. 55 § 1 P.p.s.a. stanowi z kolei, iż w razie nie zastosowania się do powyższego obowiązku, Sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Przy czym, w przypadku skarg dotyczących udostępnienia informacji publicznej termin ten, stosownie do art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), wynosi 15 dni. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela w pełni pogląd przyjęty w orzecznictwie, że grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco - restrykcyjny, a wyłączną, materialnoprawną przesłanką wymierzenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. To, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, może mieć jedynie wpływ na jej wysokość. W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Burmistrza Miasta Rabka – Zdrój. Zatem, stosownie do art. w art. 54 § 2 P.p.s.a. organ ten miał obowiązek przekazać skargę wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy, przy czym zobligowany był on do zachowania terminu o jakim mowa w art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Nie podlega dyskusji fakt, iż w ustawowym terminie organ nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku, bowiem skarga nie została przekazana Sądowi do dnia dzisiejszego. Ponadto organ nie zareagował w żaden sposób na wezwanie Sądu, które doręczone zostało mu w dniu 30.05.2011 r. Nie można też przyjąć, aby brak właściwej organizacji pracy czy nieporządek w korespondencji mogłyby w jakikolwiek sposób tłumaczyć bezczynność jakiej dopuścił się organ. Wytłumaczeniem takim nie jest też fakt zaangażowania pełnomocnika organu w inne wydarzenia, niezależnie od ich wagi czy doniosłości. Tym samym za słuszne przyjąć trzeba stanowisko Sądu I instancji, a wymierzenie Burmistrzowi Miasta Rabka – Zdrój grzywny w wysokości określonej w zaskarżonym postanowieniu było zgodne z prawem. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.