VI SA/Wa 556/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Protokolant ref. staż. Katarzyna Smaga po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej w związku ze stwierdzeniem naruszenia przez emitenta papierów wartościowych obowiązku przekazania informacji oddala skargę Komisja Nadzoru Finansowego decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 11 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. Nr 157, poz. 1119, z późn. zm.) oraz art. 96 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 56 ust. 1 pkt 2 lit a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 185, poz. 1439, nazywanej dalej "ustawą o ofercie"), po rozpoznaniu wniosku z dnia [...] października 2010 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego przez P. S.A. z siedzibą w W., utrzymała w mocy decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...]. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. Komisja Nadzoru Finansowego (nazywana dalej “KNF"), na podstawie art. 96 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 56 ust. 1 pkt 2 lit a ustawy o ofercie nałożyła na spółkę P.S.A. z siedzibą w W. (nazywaną dalej "Spółką", “skarżącą") karę pieniężną w wysokości 100 000 (słownie sto tysięcy) złotych w związku z dopuszczeniem się przez Spółkę rażącego naruszenia art. 56 ust. 1 pkt 2 lit a) ustawy o ofercie w zw. z § 3 ust. 1, 2 i 3 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 lutego 2009 r. w sprawie informacji bieżących i okresowych przekazywanych przez emitentów papierów wartościowych oraz warunków uznawania za równoważne informacji wymaganych przepisami prawa państwa niebędącego państwem członkowskim (Dz. U. Nr 33, poz. 259, nazywanego dalej "Rozporządzeniem"), w zw. z nierzetelnym sporządzeniem raportu bieżącego nr 52/2009 z dnia 29 grudnia 2009 r. Pismem z dnia [...] października 2010 r. skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją administracyjną z dnia [...] sierpnia 2010 r., wnosząc o uchylenie wspomnianej decyzji w całości i nie obciążanie Spółki karą finansową. Skarżąca zarzuciła KNF naruszenie art. 56 ust. 1 pkt 2 lit a) ustawy o ofercie poprzez uznanie działania Spółki za niespełniające przesłanek określonych w podanym przepisie, a tym samym niespełniające przesłanek określonych w art. 96 ustawy o ofercie. Strona zarzuciła KNF również naruszenie art. 7 k.p.a. oraz 77 k.p.a. poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz nie dokonanie w sposób należyty i wyczerpujący rozpatrzenia sprawy. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy KNF potwierdziła stan faktyczny ustalony w zaskarżonej decyzji. KNF przyjęła, iż w dniu [...] grudnia 2009 r. skarżąca Spółka podpisała umowę kupna 80 udziałów w spółce A. W. – R. "W." Sp. z o. o. (dalej jako "spółka W." lub "A.W.R.") o łącznej wartości nominalnej 40 000 zł, stanowiących 80% kapitału zakładowego i dających 80% głosów na Zgromadzeniu Wspólników ze spółką Q. z siedzibą w L. na Cyprze, reprezentowaną przez A. K. Łączna cena zakupionych udziałów wynosiła 8 072 500 zł. W dniu [...] grudnia 2009 r. Spółka opublikowała raport bieżący nr [...], w którym poinformowała, iż "w dniu [...] grudnia 2009 r. P. PMPG) podpisała umowę kupna (Umowa) z Q. siedzibą w L. na Cyprze, reprezentowaną przez A. K., na mocy której nabyła 80 udziałów o łącznej wartości nominalnej 40 000 PLN (czterdzieści tysięcy złotych), co stanowi 80 proc. (osiemdziesiąt procent) Kapitału zakładowego i 80 proc. (osiemdziesiąt procent) głosów na Zgromadzeniu Wspólników, w Spółce A.- R. "W." Sp. z o. o. z siedzibą w W. Łączna cena zakupionych udziałów wynosi 8 072 500 PLN (osiem milionów siedemdziesiąt dwa tysiące złotych). Wartość ewidencyjna udziałów jest równa cenie nabycia. Objęte udziały stanowią inwestycją długoterminową. PMPG sfinansuje transakcję środkami własnymi. Ponadto Zarząd informuje, iż PMPG nie posiada innych udziałów w spółce A.W.R. "W." oraz że nie występują żadne powiązania pomiędzy Emitentem a Sprzedającym. Wartość nabytych udziałów przekracza 10% wartości kapitałów własnych PMPG, przez co spełnione są kryteria znaczących aktywów. Zakup udziałów w A.W.R. "W." istotnie wpłynie na pozycjonowanie PMPG na rynku mediowym, gdyż stanowi uzupełnienie portfolio GK PMPG, właściciela rozpoznawalnych marek silnie związanych z jasno określonym kręgiem odbiorców o brakujący tytuł opiniotwórczy, jakim jest ogólnopolski tygodnik społeczno - informacyjny "W.". Przynajmniej raz w miesiącu sięga po niego ponad 2,6 miliona czytelników. Co czwarty czytelnik (24 proc.) to mieszkaniec dużego, ponad półmilionowego miasta, połowa z nich (49,7 proc.) ma wyższe wykształcenie, co piąty (21 proc.) to dyrektor lub właściciel prywatnej firmy. W rankingu za czerwiec 2009 r. Instytutu Monitorowania Mediów, tygodnik "W." znalazł się wśród dziesięciu najczęściej cytowanych mediów oraz na drugim miejscu wśród tygodników opinii. Według danych cennikowych E. M. (bez uwzględnienia rabatów i autopromocji) w ub. r. "W." (AWR "W.") zarobiło 98,7 mln zł. Dla porównania - "N.P." (A. Polska) - 123 mln zł i " P." ("P." S. P.) -108,1 mln zł". W wyniku analizy przedstawionej powyżej treści raportu bieżącego nr [...] KNF uznała, że skarżąca dopuściła się rażącego naruszenia art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy o ofercie poprzez zamieszczenie ww. raporcie w sposób nierzetelny informacji dotyczących przejętej przez Spółkę spółki "W.". Naruszenie to miało charakter rażący, albowiem Spółka była w posiadaniu informacji na temat rzeczywistych wyników finansowych "W.", jednak je pominęła, a posłużyła się danymi statystycznymi w sposób sugerujący, iż są to rzeczywiste wyniki finansowe "W.". KNF powołała się na wymogi określone w § 3 ust. 1, 2 i 3 Rozporządzenia, zgodnie z którym raporty bieżące powinny zawierać informacje odzwierciedlające specyfikę opisywanej sytuacji oraz powinny być sporządzone w sposób prawdziwy, rzetelny i kompletny. W przypadku, gdy specyfika zdarzenia, którego dotyczy dany raport bieżący, wymaga podania dodatkowych informacji gwarantujących jej prawdziwy, rzetelny i kompletny obraz, emitent jest obowiązany do zamieszczenia tych informacji w raporcie bieżącym. Przekazywane przez emitenta raporty bieżące powinny być sporządzone w sposób umożliwiający inwestorom ocenę wpływu przekazywanych informacji na sytuację gospodarczą, majątkową i finansową emitenta. Odnosząc powyższy stan prawny do rozpatrywanej sprawy, KNF stwierdziła, że podana w raporcie informacja, iż spółka "W." w roku 2008 zarobiła 98,7 mln zł, która nie została opatrzona dodatkowym wyjaśnieniem, że nie jest to wynik finansowy "W.", a jedynie dana opracowana według określonych schematów służąca do celów statystycznych, która jest używana do celów porównawczych przez inwestorów branżowych, spowodowała, iż raport został sporządzony w sposób nierzetelny, a sama informacja mogła wprowadzać w błąd. Zdaniem KNF, informacja o tym, że "w ub. r. "W. " (A.W.R. "W.") zarobiło 98,7 mln zł" sugerowała dodatnie wyniki finansowe przejętej przez Spółkę w dniu [...] grudnia 2009 r. spółki "W.", podczas gdy z danych finansowych spółki "W." wynika, iż w 2008 r. spółka "W." poniosła stratę netto w wysokości 6.534.056,60 zł, poniosła stratę brutto w wysokości 7.620.355,60 zł, stratę ze sprzedaży w wysokości 7.281.877,88 zł przy przychodach netto ze sprzedaży i zrównanych z nimi w 2008 r. w wysokości 51.311.216,25 zł, co stanowi zaledwie połowę kwoty podanej przez Spółkę w raporcie bieżącym nr 52/2009. Podana przez Spółkę informacja może więc wprowadzić w błąd co do faktycznej sytuacji finansowej spółki "W". Przedstawienie informacji dotyczącej "zarobionej" przez tygodnik "W." kwoty powinno, zgodnie z § 3 ust. 2 Rozporządzenia, zawierać informacje dodatkowe dotyczące wyjaśnienia tego, czym jest przedstawiony wynik 98,7 mln zł. KNF wskazała, iż skarżąca była zobowiązana do przekazania informacji o zawarciu z Q.z siedzibą w L. umowy, na mocy której nabyła w dniu 28 grudnia 2009 r. 80 udziałów stanowiących 80% kapitału zakładowego i 80% głosów na Zgromadzeniu Wspólników w spółce Wprost. Informacja o nabyciu 80% udziałów w spółce "W." spełniała kryteria informacji określonej w § 5 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia, ponieważ zakupione przez Spółkę udziały stanowiły aktywa o znacznej wartości, czyli zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 45 lit a) Rozporządzenia stanowiły co najmniej 10% wartości kapitałów własnych Emitenta. Komisja stwierdziła też, że Spółka poinformowała o zawarciu ww. umowy w trybie informacji bieżących i okresowych raportem bieżącym nr [...] w dniu [...] grudnia 2009 r. KNF podkreśliła, że skarżąca Spółka nie miała obowiązku podawać informacji odnośnie wyników finansowych spółki "W.", której udziały nabyła, ale jeżeli to zrobiła – była zobowiązana przekazać informacje dotyczące ww. spółki w sposób rzetelny i nie wprowadzający w błąd. Spółka w dacie publikacji raportu nr [...] posiadała dane finansowe spółki "W.", lecz ich nie opublikowała, w zamian podając wybiórcze dane (jakkolwiek prawdziwe) bez wyjaśnienia charakteru podanych informacji. KNF zauważyła, iż rzeczywiste dane dotyczące spółki "W." były znacznie gorsze od danych podanych w ww. raporcie. Odnosząc się do zarzutu skarżącej, iż przedstawione przez Spółkę dane dotyczące "zarobienia" przez tygodnik "W." wydawany przez spółkę "W." 98,7 mln zł są danymi statystycznymi, które wraz z innymi podanymi przez Spółkę danymi dotyczącymi tygodnika "W." w jasny i wyraźny sposób wskazują na jej statystyczny charakter, KNF stwierdziła, iż Komisja nie podważa prawdziwości i charakteru ww. informacji, lecz sposób ich prezentacji. Wskazanie statystycznego charakteru podanej przez skarżąca informacji o tym, że “W. (A.W.R. "W.") zarobiło 98,7 mln zł" nie znajduje odzwierciedlenia w raporcie bieżącym nr [...]. Nadto, zdaniem KNF, taka argumentacja stoi w sprzeczności z wyjaśnieniami skarżącej Spółki, iż użyte przez nią wyrażenie "zarobiło" jest wyrażeniem potocznym, nie zdefiniowanym w ustawodawstwie polskim, nie używanym w żadnym przypadku przez emitentów do określenia ich wyników finansowych, a przeciętny inwestor nie mógłby dokonać błędnej oceny inwestycji na podstawie cytowanego wyrażenia. Według Słownika Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) słowo “zarobić" w języku polskim oznacza "otrzymać zapłatę za wykonaną pracę"; "osiągnąć zysk z transakcji handlowej". Użycie sformułowania, iż w 2008 r. "W. (A.W.R. "W.") zarobiło 98,7 mln zł" bez dookreślenia czego dotyczy owo "zarobienie" może sugerować, iż "W. (A.W.R. "W.") w 2008 r. osiągnęło zysk w wysokości 98,7 mln zł. Z posiadanych przez Spółkę danych finansowych spółki Wprost wynika, iż przeciwnie: w 2008 r. spółka W. nie osiągnęła zysku w wysokości 98,7 mln zł, poniosła stratę finansową netto w wysokości 6.534.056,60 zł przy przychodach netto ze sprzedaży w wysokości 51.311.216,25 zł. KNF podała, że we wniosku skarżąca zakwestionowała pogląd organu, iż informacje finansowe zamieszczone w raporcie bieżącym są informacjami branżowymi, które mogą być dla przeciętnego inwestora nie znającego danej branży nieznane. Zdaniem skarżącej, KNF oparła się wyłącznie na wyjaśnieniach Spółki, a nie zbadała, jaki był rzeczywisty wpływ przekazywanych przez Spółkę informacji na przeciętnego inwestora. Odnosząc się do powyższego, KNF podkreśliła, że Spółka nie może przekazywać informacji zrozumiałych wyłącznie dla wybranych inwestorów, gdyż również inwestorzy nie znający danej branży, w tym wskaźników w niej używanych, muszą mieć zapewniony dostęp do pełnych i rzetelnych informacji o Spółce. KNF podkreśliła, że emitent nie może wybiórczo traktować swoich obowiązków i przedstawiać wyłącznie dane dla siebie pozytywne (pomijając dane negatywne) i to w sposób, który może wprowadzać w błąd co do charakteru tej informacji. Odnośnie zarzutu naruszenia przez KNF art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a., KNF stwierdziła, iż w toku prowadzonego postępowania administracyjnego zebrano pełny materiał dowodowy, zostały podjęte wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. KNF porównała dane opublikowane przez Spółkę w raporcie bieżącym nr [...] z faktycznymi danymi finansowymi przejętej spółki "W." oraz wzięła pod uwagę wyjaśnienie skarżącej złożone w toku prowadzonego postępowania. KNF wskazała, iż kurs zamknięcia w dniu [...] grudnia 2009 r. wzrósł o 9,78% (wyniósł 2,02 zł) w stosunku do kursu otwarcia z tego dnia, który wyniósł 1,84 zł. Wolumen obrotów w dniu [...] grudnia 2009 r. wzrósł o 138,79 % (wyniósł 200 104 sztuk) w stosunku do wolumenu z dnia poprzedzającego datę publikacji raportu bieżącego nr [...] (wyniósł 83 798 sztuk). W ocenie KNF, wskazane dane pokazują, iż przekazany przez Spółkę raport bieżący nr [...] mógł spowodować tak znaczny wzrost wolumenu obrotu akcjami Spółki, jak i wzrost ceny akcji Spółki. Dlatego też tak istotnym jest, by inwestorzy podejmujący swoje decyzje, mieli dostęp do informacji dotyczących emitenta, gwarantujących im prawdziwy, rzetelny i kompletny obraz spółki, w której akcje inwestują. Przekazywane przez emitentów informacje muszą być jasne i przejrzyste, inwestorzy nic mogą domyślać się z kontekstu i sposobu uszeregowania przekazywanych danych, o czym Emitent ma zamiar poinformować, w przypadku Spółki o tym, czy przekazane dane dotyczące konkretnych kwot są danymi finansowymi czy też danymi statystycznymi, przydatnymi specjalistom danej branży. KNF podkreśliła, że brak jest wymogu prawnego wskazywania bezpośrednich skutków działania emitentów związanych z naruszeniem przez nich obowiązków informacyjnych, ani też ich winy. Odwołując się do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 marca 2010 r. sygn. akt P 9/08 i wskazane tam orzecznictwo, KNF podała, że sankcja administracyjna jest związana z obiektywnym naruszeniem przepisów prawa. Odnosząc się do zarzutu strony o nałożeniu na skarżącą rażąco wysokiej kary, nieadekwatnej do zarzucanego Emitentowi naruszenia, KNF wskazała, iż działanie Spółki, polegające na nierzetelnym wypełnianiu obowiązków informacyjnych związanych z publikacją informacji o nabyciu aktywów o znacznej wartości, rażąco naruszało prawo oraz godziło w podstawowe prawa jej akcjonariuszy. Rażące naruszenie obowiązków informacyjnych, którego dopuściła się Spółka, wymagało nałożenia kary dotkliwej, która miała działać wychowawczo w sferze prewencji indywidualnej, a także w sferze prewencji ogólnej. Nałożona kara miała spowodować, że skarżąca z większą starannością będzie podchodziła do wypełniania obowiązków informacyjnych emitenta. KNF podkreśliła, że skarżąca, publikując dane dotyczące przejętej spółki "W." świadomie posłużyła się danymi statystycznymi dotyczącymi ww. spółki, pomijając jednocześnie jej rzeczywiste wyniki finansowe, które znała. Spółka przedstawiła dane statystyczne w sposób sugerujący, iż stanowią one rzeczywiste dane finansowe przejętej spółki. Podkreślono, że przedstawione przez Spółkę dane w sposób istotny różniły się od faktycznych wyników finansowych osiągniętych przez spółkę W., znanych Spółce w dniu publikacji raportu bieżącego nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. Stąd KNF uznała, iż naruszenie obowiązków informacyjnych miało charakter rażący, a kwota 100.000 zł stanowiąca karę pieniężną nałożoną na Emitenta stanowiła adekwatny środek oddziaływania w stosunku do stwierdzonych w toku postępowania nieprawidłowości oraz sytuacji finansowej Emitenta. Wymierzając karę pieniężną we wskazanej wysokości KNF wzięła pod uwagę również sytuację finansową Spółki. Zgodnie z jednostkowym raportem za 2009 r. opublikowanym w dniu [...] marca 2010 r. spółka osiągnęła zysk w wysokości 5.243 tys. zł, natomiast zgodnie z raportem za I kwartał 2010 r. opublikowanym w dniu [...] maja 2010 r. w okresie od [...] stycznia 2010 r. do [...] marca 2010 r. Spółka zanotowała stratę netto w wysokości 18.205 tys. zł. Z opublikowanego po wydaniu zaskarżonej decyzji raportu okresowego Spółki wynika, iż sytuacja finansowa Spółki nie uległa pogorszeniu, w związku z tym brak jest podstaw do obniżenia nałożonej na Spółkę kary pieniężnej. Zgodnie z raportem kwartalnym za III kwartał 2010 r. (Q [...]), obejmującym okres od stycznia 2010 r. do [...] września 2010 r., opublikowanym w dniu [...] listopada 2010 r. Spółka poniosła stratę netto w wysokości 16.185 tys. zł. Pismem z dnia [...] lutego 2011 r. skarżąca Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...], wnosząc o jej uchylenie w całości wraz z decyzją Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] sierpnia 2010 r. Zaskarżonej decyzji skarżąca Spółka zarzuciła naruszenie przepisów art. 7 i 77 k.p.a. poprzez: - błędne ustalenie, że raport bieżący nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. jest niezgodny z art. 56 ust. 1 pkt 2 lit a ustawy o ofercie w zw. z § 3 ust. 1,2 i 3 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 lutego 2009 roku w sprawie informacji bieżących i okresowych przekazywanych przez emitentów papierów wartościowych oraz warunków uznawania za równoważne informacji wymaganych przepisami prawa państwa niebędącego państwem członkowskim (Dz. U. Nr 33 poz. 259 z późn. zm.), - błędne ustalenie, że raport bieżący jest sporządzony w sposób nierzetelny, - błędne ustalenie, że skarżąca w sposób rażący nie dopełniła obowiązków informacyjnych. Powołując się na treść opublikowanego w dniu [...] grudnia 2009 r. raportu bieżącego nr [...], skarżaca podkreśliła, że został on sporządzony zgodnie z wymogami ustawy o ofercie publicznej, a także zgodnie z § 3 ust. 1 i 2 oraz § 7 w związku z § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. Skarżąca, odwołując się do § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia wskazała, że specyfika zdarzenia, którego dotyczył przedmiotowy raport, wymagała podania dodatkowych informacji, które gwarantowały pełniejszy obraz zdarzenia, dlatego w ostatnim akapicie raportu zamieszczono notę informacyjną charakteryzującą nabyte aktywa. Treść noty informacyjnej zawierała głównie dane statystyczne i rankingowe dotyczące przeważającej działalności nabytej spółki tj. wydawania tygodnika "W.". Skarżąca Spółka w ostatnich dwóch zdaniach noty informacyjnej podanej w raporcie przekazała, że "Według danych cennikowych E.M.(bez uwzględniania rabatów i autopromocji) w ub. r. "W/" (A.W.R. "W.") zarobiło 98,7 mln zł. Dla porównania – "N. P." (A. S. P.) -123,2 mln zł i "P." ("P." S. P.) - 108,1 mln zł". W ocenie skarżącej Spółki, treść przedmiotowych zdań oraz ich usystematyzowanie w tekście Raportu jednoznacznie wskazywały na statystyczny charakter przekazanej informacji, a także na fakt, iż informacja nie stanowiła o wynikach finansowych A.W.R., a wyłącznie o danych cennikowych podawanych do publicznej wiadomości przez inny podmiot niż skarżąca czy A.W.R. Zdaniem skarżącej, z należytą starannością i rzetelnością dokonała prezentacji nabytego aktywa za pomocą dostępnych publicznie, sporządzonych przez profesjonalny i niezależny podmiot, statystycznych danych porównawczych rynku tygodników opiniodawczych. Użyte w treści raportu wyrażenie "zarobiło" było wynikiem zastosowania przez Spółkę cytatu pochodzącego z monitoringu rynku reklamy dostępnego publicznie od stycznia 2009 r., a sporządzonego przez K.M. Sp. z o.o. z siedzibą we W. (E.-.M.) - podmiot badawczy zajmujący się monitoringiem wydatków reklamowych w polskich mediach, członka Organizacji Firm Badania Opinii i Rynku. Skarżąca dodała, że użyte wyrażenie "zarobiło" nie jest tożsame z wyrażeniami używanymi przez spółki publiczne, które, celem wykazania swoich wyników finansowych używają określeń "osiągnięcie zysku" czy "osiągnięcie przychodu". Z tego powodu, zamieszczenie przez Spółkę przedmiotowego wyrażenia nie mogło wprowadzać w błąd co do wyników finansowych A.W.R. Skarżąca podkreśliła, że Spółka nie podała danych finansowych, o których posiadała wiedzę w dniu nabycia transakcji ponieważ uznała te dane za nierzetelne, w związku z niemożnością zbadania ich przez niezależnego audytora. Spółka bazowała na oświadczeniach zarządu A.W.R. co do rzetelności i prawdziwości danych finansowych. Oświadczenie zarządu A.W.R. nie mogło stanowić właściwego źródła informacji, zwłaszcza, iż członkowie byłego zarządu A.W.R. byli jednocześnie zbywającymi udziały, co zostało potwierdzone w czasie późniejszym podczas weryfikacji tych danych. Audyt spółki został wykonany po sfinalizowaniu transakcji nabycia udziałów, i tylko ten dokument może stanowić rzetelne źródło informacji dla potencjalnych inwestorów. Skarżąca zaznaczyła, że transakcja zakupu udziałów w A.W.R. odbywała się w szczególnych okolicznościach, tj. w okresie Świąt Bożego Narodzenia oraz pod nieobecność kluczowych osób dla przeprowadzenia tego typu transakcji, w tym dyrektora finansowego. Powyższe spowodowało, że miała ona ograniczony dostęp do danych finansowych oraz dokumentów A.W.R. co uniemożliwiało dokonanie pełnej oceny dokumentów zebranych jako załączniki do umowy inwestycyjnej z dnia [...] grudnia 2009 r. Skarżąca, wskazując na § 7 rozporządzenia, podała, że w raporcie bieżącym dotyczącym nabywanego aktywa nie trzeba podawać danych dotyczących zysku czy straty nabywanej Spółki, zaś § 3 ust. 1, 2 i 3 roporządzenia umożliwia Emitentowi scharakteryzowanie nabywanego aktywa na podstawie innych prawdziwych informacji. W związku z tym, skarżąca nie podjęła decyzji o podaniu do publicznej wiadomości danych finansowych A.W.R., natomiast podjęła decyzję o opublikowaniu jedynie wiarygodnego, w jej ocenie, źródła informacji o nabytych przez nią aktywach w postaci danych z E.-M. Zdaniem skarżącej, dane porównawcze sporządzone przez niezależny podmiot na dzień publikacji raportu bieżącego nr [...] najrzetelniej oddawały specyfikę nabywanego aktywa oraz pozwalało na zdementowanie dostępnych publicznie nieprawdziwych informacji o działalności A.W.R. W ocenie skarżącej informacja charakteryzująca nabywane aktywo, wynikająca z danych statystycznych E. M., była informacją rzetelną, jasną, która nie niosła za sobą żadnych ukrytych treści. Podana w raporcie bieżącym kwota 98,7 mln zł dotyczyła danych cennikowych E. M. Komisja, odnosząc się do cytatu "W. (A.W.R. "W.") zarobiło 98,7 mln zł", pominęła notkę wyjaśniającą, która jest również cytatem, tj. : "Według danych cennikowych E. –M. (bez uwzględniania rabatów i autopromocji) w ub. r. "W." (A.W.R. "W.") zarobiło 98,7 mln zł. Dla porównania – "N. P." (A. S. P.) -123,2 min zł i "P." ("P." S. P.) -108,1 min zł". Skarżąca nie zgodziła się z zarzutem KNF, że: "Spółka przedstawiła dane statystyczne w sposób sugerujący, iż stanowią one rzeczywiste dane finansowe przejętej spółki", gdyż podana informacja o danych cennikowych z E. M. w żaden sposób nie sugerowała, iż były to dane oznaczające zysk netto czy zysk brutto spółki W. Skarżąca nigdy nie miała zamiaru ukrywać danych finansowych spółki A.W.R., które to dane zostały publicznie ujawnione w związku z konsolidacja sprawozdań finansowych ze Spółką skarżącą. W ocenie skarżącej, KNF błędnie ustaliła, iż w sprawie doszło do rażącego naruszenia obowiązków informacyjnych wynikających z art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o ofercie w zw. z § 3 ust. 1, 2 i 3 Rozporządzenia, uzasadniając rażący charakter naruszenia tym, że: "Spółka była w posiadaniu informacji na temat rzeczywistych wyników finansowych W., jednak je pominęła, a posłużyła się danymi statystycznymi w sposób sugerujący, iż są to rzeczywiste wyniki finansowe". W istocie skarżąca posiadała informacje na temat wyników finansowych spółki A.W.R., jednak nie należało ich uznać za rzeczywiste, gdyż nie były zweryfikowane przez audytora, a były jedynie poświadczone przez poprzedni zarząd (jednocześnie większościowych udziałowców), a w konsekwencji zostały skorygowane w sposób istotny. Dane statystyczne w raporcie bieżącym były danymi rzeczywistymi i prawdziwymi, co zostało przyznane przez Komisję. Komisja Nadzoru Finansowego w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarzonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości zarówno materialnych jak i procesowych aspektów stosunku administracyjnoprawnego, skonkretyzowanego w zaskarżonej decyzji. Dla wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu niezbędne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 – dalej: p.p.s.a.). Oceniając sprawę w świetle powyższych przepisów, Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli w rozpoznawanej sprawie jest rozstrzygnięcie KNF podjęte na podstawie art. 96 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 56 ust. 1 pkt 2 lit a ustawy o ofercie, na mocy którego Komisja Nadzoru Finansowego nałożyła na spółkę P. M. P. G. S.A. z siedzibą w W. (nazywaną dalej "Spółką", “skarżącą") karę pieniężną w wysokości 100 000 (słownie sto tysięcy) złotych w związku ze stwierdzeniem rażącego naruszenia przez Spółkę art. 56 ust. 1 pkt 2 lit a) ustawy o ofercie w zw. z § 3 ust. 1, 2 i 3 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 lutego 2009 r. w sprawie informacji bieżących i okresowych przekazywanych przez emitentów papierów wartościowych oraz warunków uznawania za równoważne informacji wymaganych przepisami prawa państwa niebędącego państwem członkowskim (Dz. U. Nr 33, poz. 259, nazywanego dalej "Rozporządzeniem"), w związku z nierzetelnym sporządzeniem raportu bieżącego nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. W ocenie Sądu nie może budzić wątpliwości fakt, iż w zakwestionowanym przez KNF raporcie bieżącym Spółka zawarła informację niedostatecznie jasną, mogącą budzić zasadnicze wątpliwości po stronie podmiotów profesjonalnych, zawodowo czerpiących użytek z treści publikacji, oczekujących zawarcia w niej danych o charakterze jednoznacznym, posługujących się usankcjonowaną siatką pojęciową, a tym bardziej – po stronie osób fizycznych, dla których transakcje giełdowe stanowią uboczną działalność. Osoby te działają w zaufaniu do treści publikacji stanowiących wykonanie ustawowych obowiązków emitentów giełdowych. Mają prawo – zgodnie z literą obowiązującego prawa – oczekiwać, iż dane w nich zawarte nie będą mylące i opierać się będą na informacjach wprost wynikających z dokumentów źródłowych. W odniesieniu do treści raportu nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. informacją, która stoi w oczywistej sprzeczności z powyższymi wymogami jest passus, zgodnie z którym "W." (A.W.R. "W.") zarobiło 98,7 mln zł. w roku poprzedzającym nabycie udziałów przez emitenta, a zarazem sporządzenie przedmiotowego raportu, czyli 2008. Niezależnie od nie negowanego przez organ administracyjny faktu, iż powyższa informacja opierała się o treść cytatu pochodzącego z monitoringu rynku reklamy dostępnego publicznie od stycznia 2009 r., a sporządzonego przez K. M. Sp. z o.o. z siedzibą we W. (E.-M.), należy stwierdzić, iż informacja opublikowana w wyżej opisywanym raporcie była nierzetelna, gdyż nie dawała pełnego obrazu o przekazywanym do publicznej wiadomości stanie faktycznym. W sytuacji, gdy z posiadanych przez Spółkę danych finansowych spółki W. wynikało, iż w 2008 r. spółka ta nie tylko nie osiągnęła zysku w wysokości 98,7 mln zł, ale poniosła stratę finansową netto w wysokości 6.534.056,60 zł przy przychodach netto ze sprzedaży w wysokości 51.311.216,25 zł. – należało raport o tę informację uzupełnić w celu odzwierciedlenia pełnego stanu wiedzy strony w powyższym przedmiocie. Należy w tym miejscu zaznaczyć, iż podwyższone kryteria staranności formułowania treści danych zamieszczanych w raportach bieżących i okresowych przewiduje m.in. § 3 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 lutego 2009 r. w sprawie informacji bieżących i okresowych przekazywanych przez emitentów papierów wartościowych oraz warunków uznawania za równoważne informacji wymaganych przepisami prawa państwa niebędącego państwem członkowskim (Dz.U. z dnia 28 lutego 2009 r. nr 33 poz. 259), który w ust. 1 nakazuje, aby wymienione raporty zawierały informacje "odzwierciedlające specyfikę opisywanej sytuacji" oraz były sporządzone "w sposób prawdziwy, rzetelny i kompletny"; natomiast w sytuacji, w której " specyfika zdarzenia, którego dotyczy dany raport (...) wymaga podania dodatkowych informacji gwarantujących jej prawdziwy, rzetelny i kompletny obraz, emitent jest obowiązany do zamieszczenia tych informacji w raporcie bieżącym i okresowym" (ust. 2) , przy czym "Przekazywane przez emitenta raporty bieżące i okresowe powinny być sporządzone w sposób umożliwiający inwestorom ocenę wpływu przekazywanych informacji na sytuację gospodarczą, majątkową emitenta." (ust. 3). W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że ww. raport podając informację o kwocie "zarobionej" przez spółkę "W.", której udziały nabył, a przemilczając tę o wykazywanych przez ten podmiot stratach, mógł tym samym, w oczywisty sposób, zakłócić prawidłową ocenę stanu faktycznego przez inwestorów. Użyty w raporcie termin: "zarobić" nie jest terminem ustawowym, lecz potocznym. Jego użycie nawet po stronie profesjonalnych uczestników obrotu giełdowego mogło wskazywać na zastosowanie pewnego skrótu myślowego w celu podania doniosłej z punktu inwestorów informacji o dodatnich wynikach finansowych opisywanej w raporcie spółki. Należy zauważyć, że nawet brak zaufania do dokumentów sporządzonych przez poprzednie władze spółki nie uprawniał strony do opisywania stanu finansowego sprzecznie z ich treścią poprzez pominięcie wykazywanych w tych dokumentach strat. Nie ma też znaczenia okoliczność, czy do podania kwestionowanej informacji strona była z mocy prawa zobowiązana. Fakt zamieszczenia tej informacji w raporcie obligował do jej zredagowania zgodnie z wymogami prawa dotyczącymi raportów bieżących i okresowych. Strona nie może też skutecznie wykazywać, iż kwestionowaną informację podała na podstawie wiarygodnego w jej ocenie źródła, jakim były "dane cennikowe E. M." sporządzone przez K. M. Sp. z o.o. z siedzibą we W. – podmiot badawczy zajmujący się monitoringiem wydatków reklamowych w polskich mediach. O ile podmioty zajmujące się np. badaniem rynku mogą gromadzić (i publikować) dane w różnych kontekstach i płaszczyznach – w zależności od zapotrzebowania zamawiającego – to dane zamieszczane w raportach, o których mowa w ustawie o ofercie – obwarowane są szczególnymi wymogami, a przy ich redagowaniu obowiązuje – jak wspomniano powyżej – podwyższony stopień staranności. W ocenie Sądu przedmiotowy raport tego kryterium nie spełnił. Normy prawa mające zastosowanie w niniejszej sprawie należą do grupy przepisów zawartych w prawie regulującym publiczny obrót papierami wartościowymi, które mają na celu ochronę jednej z fundamentalnych zasad, na których oparty jest publiczny obrót – zasady transparencji (przejrzystości) rynku. W myśl tej zasady uczestnicy rynku, a zwłaszcza podmioty emitujące papiery wartościowe, obowiązane są do informowania inwestorów o wszystkich istotnych zdarzeniach, które mogą mieć wpływ na rynkową wycenę papierów wartościowych, a całość infrastruktury rynku kapitałowego służy równemu i prostemu dostępowi do tych informacji. Zasadę tę wyznaczają zatem dwa podstawowe wymogi: informowanie rynku przez emitentów oraz równy (niedyskryminujący nikogo) dostęp do informacji. Zasada ta jest kardynalna z tego powodu, że rynek kapitałowy jest szczególnie wrażliwy na informacje dotyczące instrumentów wartościowych. Treść informacji wpływać może na aktualny i przyszły kurs rynkowy papierów wartościowych. Dlatego też informacja jest jednym z najcenniejszych dóbr na rynku kapitałowym, a postępowanie z informacjami – jednym z najważniejszych aspektów rynku, wymagającym regulacji i nadzoru ze strony organów państwa (vide: "Prawo papierów wartościowych" pod red. prof. S. Włodyki, Seria: Prawo Gospodarcze i Handlowe, Tom 4, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2004, s. 1018 i nast.). W ocenie Sądu prawidłowe są także wywody organu odnoszące się do wysokości nałożonej kary. Ponieważ przedstawione przez Spółkę dane w sposób istotny różniły się od faktycznych wyników finansowych osiągniętych przez spółkę Wprost, znanych Spółce w dniu publikacji raportu bieżącego nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. - KNF zasadnie uznała, iż naruszenie obowiązków informacyjnych miało charakter rażący, a kwota 100.000 zł stanowiąca karę pieniężną nałożoną na Emitenta stanowiła adekwatny środek oddziaływania w stosunku do stwierdzonych w toku postępowania nieprawidłowości oraz sytuacji finansowej Emitenta. Wymierzając karę pieniężną we wskazanej wysokości KNF wzięła pod uwagę również sytuację finansową Spółki. Zgodnie z jednostkowym raportem za 2009 r. opublikowanym w dniu [...] marca 2010 r. spółka osiągnęła zysk w wysokości 5.243 tys. zł, natomiast zgodnie z raportem za I kwartał 2010 r. opublikowanym w dniu [...] maja 2010 r. w okresie od [...] stycznia 2010 r. do [...] marca 2010 r. Spółka zanotowała stratę netto w wysokości 18.205 tys. zł. Z opublikowanego po wydaniu zaskarżonej decyzji raportu okresowego Spółki wynika, iż sytuacja finansowa Spółki nie uległa pogorszeniu, w związku z tym brak jest podstaw do obniżenia nałożonej na Spółkę kary pieniężnej. Zgodnie z raportem kwartalnym za III kwartał 2010 r. (Q [...]), obejmującym okres od stycznia 2010 r. do [...] września 2010 r., opublikowanym w dniu [...] listopada 2010 r. Spółka poniosła stratę netto w wysokości 16.185 tys. zł. Sąd nie dopatrzył się mogących w jakikolwiek sposób rzutować na treść rozstrzygnięcia uchybień w zakresie procedury administracyjnej bądź prawa materialnego. W związku z powyższym na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.