II OZ 50/12

Dnia 7 lutego 2012 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2012 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S.F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 4 listopada 2011 roku, sygn. akt II SA/Sz 701/11 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S.F. i A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] kwietnia 2011 roku, nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 4 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] kwietnia 2011 r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. W uzasadnieniu Sąd I instancji wyjaśnił, że strona nie przedstawiła we wniosku żadnych argumentów uzasadniających go, tym samym nie wykazała, iż w niniejszej sprawie zachodzą ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek nie spełnia, zdaniem Sądu, wymogów określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł S.F. wyjaśniając, że we wniesionej przez siebie skardze zarzuca naruszenie art. 52 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 ze zm.), a uchylenie zaskarżonej decyzji w zakresie naruszenia powyższego przepisu może być niemożliwe po ewentualnym rozpoczęciu prac budowlanych przez inwestora. Zatem niewstrzymanie zaskarżonej decyzji uniemożliwi realizację nakazanego ustawowo monitoringu oddziaływania na środowisk. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie pomimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków oznacza sytuację, w której nie będzie można wynagrodzić powstałej szkody przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Należy podkreślić, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu wyżej wskazanego przepisu, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu podlegać mogą jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. Z. Kmieciak, Glosa do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 1997 r., sygn. akt SA/Rz 1382/96, OSP 1998/3/54). W przedmiotowej sprawie zaskarżona została decyzja ustalająca środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia, decyzja ta nie wiąże się z obowiązkiem działania, zaniechania czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Nie wywołuje ona również żadnych skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji. Podkreślić należy, że zaskarżona decyzja nie stanowi podstawy do rozpoczęcia przez inwestora realizacji inwestycji, lecz otwiera drogę do podjęcia dalszych czynności prawnych. Wydanie zatem takiej decyzji nie spowoduje rozpoczęcia przez inwestora jakichkolwiek prac budowlanych. Oceniając zaś wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie należy odnosić skutków prawnych, które mogą być następstwem kolejnej decyzji, do aktu zaskarżonego. Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.