III FZ 162/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. N. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 stycznia 2026 r., sygn. akt I SA/Gd 990/25, w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi W. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 3 listopada 2025 r., nr 2201-IEE.7192.2.286.2025.2.AK, w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z 2 stycznia 2026 r., sygn. akt I SA/Gd 990/25, Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wezwał W. N. do uiszczenia brakującego wpisu od skargi uprzednio złożonej w sprawie w terminie 7 dni od otrzymania odpisu zarządzenia. W reakcji na powyższe pismem z 18 stycznia 2026 r. Skarżący złożył zażalenie, w uzasadnieniu podnosząc, że po myśli art. 239 § 1 lit. e) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) jest w rozpoznawanej sprawie zwolniony od kosztów sądowych, co znajduje potwierdzenie w uchwale tutejszego Sądu z 23 maja 2016 r. o sygn. II GPS 2/15. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie braku odnotowania wpisu przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy rzeczony brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia. Kwestię wysokości wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy wykonawcze zawarte w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535, dalej: rozporządzenie), którego § 2 ust. 1 pkt 1 - będący podstawą wydania zarządzenia objętego zaskarżeniem – przewiduje wpis stały w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym na poziomie 100 zł. Z uwagi na fakt, że Skarżący wystąpił ze skargą na rozstrzygnięcie organu odwoławczego bez wymaganego wpisu - co pozostaje okolicznością bezsporną w sprawie - zasadnie został wezwany do uregulowania opłaty. Kwota wskazana w zaskarżonym zarządzeniu odpowiada wysokości wpisu należnego od skargi na postanowienie organu podatkowego przewidzianego w § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. Podnoszona przez Skarżącego argumentacja, jakoby niniejsza sprawa spełniała wymagania z art. 239 § 1 pkt 1 lit. e) p.p.s.a. w kontekście uchwały NSA z 23 maja 2016 r. o sygn. II GPS 2/15 nie zasługuje na uwzględnienie. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że prowadzone postępowanie egzekucyjne dotyczy różnych tytułów wykonawczych, wystawionych nie tylko przez ZUS, ale również przez naczelnika urzędu skarbowego. Z uwagi na zaistnienie zbiegu egzekucji administracyjnej Dyrektor Oddziału ZUS przekazał tytuły wykonawcze celem łącznego prowadzenia egzekucji z wynagrodzenia za pracę przez organ podatkowy. Egzekucja prowadzona jest zatem nie tylko na podstawie tytułów wykonawczych wystawianych przez organy ZUS, ale również na podstawie tytułów wystawionych przez NUS. Taka okoliczność nie determinuje zastosowania w sprawie ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych o którym mowa w art. 239 § 1 pkt 1 lit. e) p.p.s.a., co przesądza ocenę, że zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu zarówno co do zasady, jak i co do wysokości. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.