II SA/Kr 914/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie: WSA Jacek Bursa (spr.) WSA Wojciech Jakimowicz Protokolant: Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2011 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 21 marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz strony skarżącej Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w K. kwotę 757 (siedemset pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. II SA/Kr 914/11 Uzasadnienie wyroku z dnia 8 września 201 1 roku W dniu [...] stycznia 2011 r. Prezydent Miasta K. wydał decyzję nr [...}, znak: [...], o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu inwestorowi A. Sp. z o.o., pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami i garażami w parterze, wraz z instalacjami wewnętrznymi, na działkach nr 1, 2 obr. [...] wraz z usunięciem istniejącej podziemnej instalacji kanalizacyjnej na dz. nr 2 , utwardzonym dojazdem, miejscami parkingowymi oraz dojściami na dz. nr 1, 2 , i wjazdem z działki drogowej nr 3 , tj. z ul. [...] w K . Decyzja ta została następnie przeniesiona na B. Sp. z o.o. w K. Od decyzji tej odwołanie wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowa .[...] w K. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i zarzucając m.in., że w projekcie nie uwzględniono rozwiązania miejsc parkingowych. Decyzją z dnia [...] marca 2011 roku, znak: [...], Wojewoda utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu wskazał, że z projektu budowlanego wynika, że projektowana inwestycja jest przewidziana do realizacji na obszarze działek nr 1 i 2 wraz ze zjazdem na działkę drogową nr 3 obr.[...]. Na terenie, na którym znajdują się działki objęte inwestycją, nie obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Do wniosku załączono decyzję nr [...] Prezydenta Miasta K. z dnia [...] stycznia 2009 r., znak: [...] , o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "Budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze i garażem podziemnym na działkach nr 1 i 2 obr. [...], infrastrukturą techniczną na działkach nr 4 , 5 , 3, 6 , 7 obr. [...] i wjazdem z działki nr 3 obr. [...] przy ul [...] w K. ". Rozstrzygając o zgodności projektu budowlanego z decyzją o WZ organ odwoławczy oparł się na danych zawartych w projekcie budowlanym opracowanym przez uprawnionego projektanta. Decyzją o WZ został ustalony wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni terenu objętego wnioskiem w wysokości: do 35 %. Zgodnie z częścią opisową projektu zagospodarowania terenu dla działek nr 1 i 2 stosunek powierzchni nowej zabudowy do powierzchni działki budowlanej wynosi 34,97 %. Decyzja o WZ zawiera również ustalenia dotyczące udziału powierzchni biologicznie czynnej dla terenu działki inwestowanej na poziomie nie mniej niż 25 %. Zgodnie z częścią opisową projektu zagospodarowania terenu powierzchnia biologicznie czynna zajmuje 42,76 % terenu inwestycji. W decyzji o WZ zostały ustalone również gabaryty i forma architektoniczna projektowanego budynku, cyt.: "wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej ustala się na poziomie do wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej budynku na działce nr 8 " - zgodnie z dokumentacją fotograficzną i pomiarową (karta [...] projektu budowlanego), wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej budynku na działce nr 8 wynosi 17,70 m. Zgodnie z projektem budowlanym górną krawędź elewacji budynku zaprojektowano na wysokości 16,23 m. Decyzją o WZ wyznaczono, cyt.: "wysokość kalenicy dachów połaciowych: do wysokości kalenicy budynku na dz. nr 4 " - jak wynika z ww. dokumentacji fotograficznej i pomiarowej kalenica dachu budynku na działce nr 4 znajduje się na wysokości 20,37 m od poziomu terenu. W projektowanym budynku kalenicę zaprojektowano na wysokości 20,25 m od poziomu terenu. W decyzji o WZ wyznaczono szerokość elewacji od strony ul. [...]- do 40 m. Zgodnie z projektem budowlanym szerokość elewacji frontowej wynosi 32,04 m. Decyzją o WZ wyznaczono kąt nachylenia dachu 25° - dach zaprojektowany w projekcie budowlanym jest zgodny z tym wymogiem. Zatem stwierdzono, że projekt budowlany zatwierdzony decyzją nr [...], znak: [...] jest zgodny w opisanym wyżej zakresie z ustaleniami zawartymi w decyzji z dnia [...] stycznia 2009 r., znak: [...] o warunkach zabudowy. Ponadto do akt sprawy inwestor załączył oświadczenie inwestora, złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane tj.: działką nr 1 z tytułu własności, działką nr 2 z tytułu użytkowania wieczystego - której jak wynika ze skróconego wypisu z rejestru gruntów z dnia 21 października 2010 r. właścicielem jest Gmina K. , oraz działką drogową nr 3 z tytułu stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienie do wykonywania robót i obiektów budowlanych (decyzja z dnia [...] października 2010 r. znak: [...]) -działka ta jest zarządzana przez Zarząd Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. Na terenie działki nr 2 obr. [...] aktualnie znajduje się budynek gospodarczy. Budynku tego dotyczy decyzja nr [...] Prezydenta Miasta K. z dnia [...] grudnia 2010 r., znak: [...], o udzieleniu pozwolenia na rozbiórkę. Projektowana inwestycja została zaliczona do II kategorii geotechnicznej przy złożonych warunkach gruntowych. Zgodnie z § 8 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 września 1998 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych (Dz. U. Nr 126 póz. 839 z 1998 r.), cyt: "Dla obiektów budowlanych wymagających wykonania robót geologicznych, zaliczonych do trzeciej kategorii geotechnicznej oraz w złożonych warunkach gruntowych do drugiej kategorii, poza dokumentacją geotechniczną należy wykonać dokumentację geologiczno-inżynierską opracowaną zgodnie z odrębnymi przepisami", w związku z czym do projektu budowlanego załączono dokumentację geologiczno-inżynierską, zatwierdzoną bez zastrzeżeń przez Urząd Miasta K. Wydział Kształtowania Środowiska dnia 8 czerwca 2010 r. Do projektu budowlanego załączono m.in.: warunki przyłącza elektroenergetycznego, warunki przyłącza wody i kanalizacji, warunki przyłącza do miejskiej sieci ciepłowniczej oraz oświadczenie ZIKiT w K. o warunkach przyłączenia do dróg lądowych i możliwości połączenia z drogą publiczną. Budowa przyłączy planowana jest do realizacji odrębnym trybem. W projekcie budowlanym znajduje się również informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz oświadczenie projektanta i sprawdzającego projekt o sporządzeniu projektu budowlanego przedmiotowej inwestycji zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projekt budowlany został sporządzony przez projektantów posiadających stosowne uprawnienia. Projektant jak i sprawdzający projekt załączyli kopie swoich uprawnień budowlanych oraz zaświadczenia o wpisie do okręgowej izby architektów aktualne na dzień sporządzenia projektu. Do projektu budowlanego załączone są również kopie uprawnień oraz zaświadczenia o wpisie do odpowiednich izb zawodowych projektantów konstrukcji, instalacji sanitarnych, instalacji centralnego ogrzewania, instalacji elektrycznych oraz projektanta zjazdu z drogi publicznej. Wobec powyższego organ odwoławczy nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji nr [...], z dnia [...] stycznia 2011 r., znak: [...] W odpowiedzi na zarzuty zawarte w odwołaniu strony organ II instancji wyjaśnił, że w ww. decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r., znak: [...], o ustaleniu warunków zabudowy ustalono: "Wskazane jest aby inwestor zrealizował w granicach własnego terenu miejsca postojowe dla samochodów stosownie do przewidywanego programu inwestycji. Zaleca się realizację miejsc postojowych w ilości 15 miejsc postojowych/ 100 zatrudnionych, 12 miejsc postojowych/1000 m.kw. powierzchni użytkowej usług". Jak wynika z projektu budowlanego lokal usługowy na parterze budynku ma powierzchnię 57,80 m2, zatem zgodnie z zaleceniem decyzji WZ należało zapewnić 1 miejsce postojowe dla zatrudnionych oraz 1 miejsce postojowe na powierzchnię użytkową lokalu. W projektowanym budynku przewidziano 32 mieszkania. Projektant przyjął współczynnik 0,6 stanowiska /1 mieszkanie co daje 19 miejsc postojowych projektowanych dla mieszkań. Zatem zapotrzebowanie użytkowników projektowanego budynku na miejsca postojowe zostało wyznaczone na poziomie 21 miejsc postojowych. Według projektu budowlanego na terenie inwestycji przewidziano 7 miejsc postojowych: 4 miejsca w garażach oraz 3 miejsca w tym jedno dla osób niepełnosprawnych w formie zewnętrznego parkingu. Inwestor zapewnił 15 miejsc postojowych na terenie działki nr 9 obr. [...] w K. , tym samym zapewnił 22 miejsca postojowe. Zgodnie z § 18 pkt 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75 póz. 690 z 2002 r.), cyt: "Zagospodarowując działkę budowlaną, należy urządzić, stosownie do jej przeznaczenia i sposobu zabudowy, miejsca postojowe dla samochodów użytkowników stałych i przebywających okresowo, w tym również miejsca postojowe dla samochodów, z których korzystają osoby niepełnosprawne. Liczbę i sposób urządzenia miejsc postojowych należy dostosować do wymagań ustalonych w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, z uwzględnieniem potrzebnej liczby miejsc, z których korzystają osoby niepełnosprawne". W związku z powyższym Wojewoda uznał, że projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami ww. Rozporządzenia i decyzji WZ. Skargę na powyższą decyzję Wojewody wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" w K. , domagając się uchylenia decyzji nr [...] z dnia [...].01.2011 r. znak [...] wydanej przez Prezydenta Miasta K. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę oraz utrzymującej ją w mocy decyzji Wojewody w K. z dnia [...].03.2011 r. znak [...] i orzeczenia o kosztach postępowania. W uzasadnieniu wskazała, że zarzuca obu decyzjom naruszenie przepisów Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w szczególności naruszenie rozdziału 3 tego Rozporządzenia (Miejsca postojowe dla samochodów osobowych) i § 18 ust. 1 i 2. Zgodnie z tymi przepisami: 1. Zagospodarowując działkę budowlaną, należy urządzić, stosownie do jej przeznaczenia i sposobu zabudowy, miejsca postojowe dla samochodów użytkowników stałych i przebywających okresowo, w tym również miejsca postojowe dla samochodów, z których korzystają osoby niepełnosprawne. 2. Liczbę i sposób urządzenia miejsc postojowych należy dostosować do wymagań ustalonych w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, z uwzględnieniem potrzebnej liczby miejsc, z których korzystają osoby niepełnosprawne. Zdaniem skarżącego inwestor nie spełnił wymogu nałożonego przez w.w. zapisy Rozporządzenia. Nie wykazał bowiem w projekcie budowlanym aby na działkach 1 i 2 zostały urządzone miejsca postojowe w ilości przewidzianej dla stałych użytkowników budynku, a za takich zapewne należy uznać mieszkańców 32 lokali mieszkalnych planowanych do budowy w tej inwestycji i użytkowników lokali użytkowych. Nie można się wg niego zgodzić zarówno z Prezydentem Miasta K. jak i Wojewodą , że wymogi stawiane przez przepisy cytowanego wyżej Rozporządzenia zostały spełnione poprzez zapewnienie 15 miejsc postojowych na działce nr 9 obr. [...]. Przepis Rozporządzenia jasno wskazuje, że wymóg dotyczy działki lub działek które mają być zagospodarowywane, a działka nr 9 należąca do Parafii [...] w K. nie może być uznana za działkę będącą przedmiotem zagospodarowywania. Ponadto nie wiadomo czy na tej działce są lub będą urządzone miejsca postojowe, Nie ma bowiem żadnej gwarancji, że takie miejsca w przyszłości powstaną i takie miejsca będą wykorzystywane przez mieszkańców planowanego do budowy budynku. Zdaniem skarżącego decyzje prezydenta Miasta K. i Wojewody naruszają również decyzję o warunkach zabudowy nakazującą urządzić wymaganą ilość miejsc postojowych na zagospodarowywanych działkach. Ponadto Spółdzielnia wyjaśniła, że wnosi skargę gdyż planowana do budowy inwestycja w sposób bezpośredni naraża mieszkańców jej budynku przy ul. [...] w K. na problemy związane z parkowaniem. Jest mało prawdopodobne aby użytkownicy planowanego do budowy budynku parkowali na działce 9 należącej do parafii. Z dużą dozą prawdopodobieństwa należy przyjąć, że będą wykorzystywał i najbliżej położone ulice i parkingi, czyli m.in. dojazd do budyniu przy ul. [...] i parkingi należące do tego budynku. Powodować to będzie zapewne konflikty międzysąsiedzkie i skargi obu stron. Aby temu zapobiec, należy już obecnie na etapie projektowania i uzyskiwania pozwolenia na budowę takie problemy przewidywać i je rozwiązywać zanim powstaną. Postępowanie inwestora jest wyraźnym obchodzeniem prawa i taka też powinna być ocena tych zamierzeń przez uprawnione do tego organy. Zgodnie z art. 54 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca 2003 r., który zgodnie z art. 64 ust. 1 stosuje się odpowiednio do decyzji o warunkach zabudowy, wynika, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu określa: 1) rodzaj inwestycji; 2) warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych, a w szczególności w zakresie: a) warunków i wymagań ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, c) obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji, d) wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich, Stosownie do powyższego należy sądzić, że organy administracji będą zwracały uwagę na ilości miejsc parkingowych danej inwestycji pod kątem ogólnej klauzuli o obowiązku kształtowania ładu przestrzennego, którym - zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy - jest takie ukształtowanie przestrzeni, które tworzy harmonijną całość oraz uwzględnia w uporządkowanych relacjach (również sąsiedzkich) wszelkie uwarunkowania i wymagania funkcjonalne, społeczno-gospodarcze, środowiskowe, kulturowe oraz kompozycyjno-estetyczne. Te warunki w ocenie skarżącego w tym wypadku nie zostały absolutnie spełnione na etapie uzyskiwania pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. W odpowiedzi na skargę uczestnik postępowania B. Sp. z o.o. w K. wniosła o oddalenie skargi. W uzasadnieniu m.in. wskazała, że z przepisów, na które powołał się skarżący nie wynika aby miejsca postojowe musiały być urządzone dokładnie na działce, na której realizowana jest inwestycja. Ponadto w ocenie uczestnika, pojęcie "własny teren" użyte w decyzji o warunkach zabudowy nie oznacza wyłącznie terenu będącego własnością inwestora, lecz wystarczy aby inwestor miał do takiego terenu prawo obligacyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a., a orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z okoliczności przedmiotowego postępowania, istota problemu w niniejszej sprawie sprowadza się do kwestii, czy wymóg zapewnienia odpowiedniej liczby miejsc parkingowych przez inwestora jest spełniony, jeśli w tym celu wynajmie on od innego podmiotu działkę, która nie jest przy tym działką, na której realizowana jest inwestycja. W ocenie Sądu rozpoznającego sprawę, taki sposób zapewnienia odpowiedniej liczby miejsc parkingowych jest niezgodny z § 18 pkt 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (zwanego dalej Rozporządzeniem). Jak stanowi powołany przepis: "zagospodarowując działkę budowlaną, należy urządzić, stosownie do jej przeznaczenia i sposobu zabudowy, miejsca postojowe dla samochodów użytkowników stałych i przebywających okresowo, w tym również miejsca postojowe dla samochodów, z których korzystają osoby niepełnosprawne, a liczbę i sposób urządzenia miejsc postojowych należy dostosować do wymagań ustalonych w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, z uwzględnieniem potrzebnej liczby miejsc, z których korzystają osoby niepełnosprawne". Wykładnia systemowa zacytowanego przepisu, szczególnie zwrotu "zagospodarowując działkę budowlaną" prowadzi do jednoznacznego wniosku, że w przepisie tym mowa o działce budowlanej, na której ma być realizowana inwestycja. Trudno bowiem przypuszczać aby przepisy Rozporządzenia miały dotyczyć terenu innego niż teren inwestycji. Ponadto wykładnia sformułowania "należy urządzić" prowadzi do wniosku, że miejsca te mają mieć charakter stały. Taki sam pogląd został wyrażony w wyroku WSA w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2008 roku, VII SAM/a 124/08, jak i w szczególności w wyroku NSA z 14 listopada 2007 roku, II OSK 1498/06, który został wydany w sprawie o analogicznym stanie faktycznym i w myśl którego: "Miejsca parkingowe muszą być zaprojektowane i urządzone na terenie należącym do inwestora, na którym dana inwestycja ma być realizowana, jak też mają one mieć charakter trwały, a więc nie mogą to być miejsca parkingowe np. tylko na czas budowy, lub na pewien tylko okres początkowy użytkowania obiektu budowlanego." Tymczasem w przedmiotowej sprawie inwestor zapewnił miejsca postojowe zawierając w tym celu na czas nieokreślony umowę najmu części nieruchomości, nie będącej terenem inwestycji i będącej własnością innego podmiotu. Uwzględniając postanowienia kodeksu cywilnego należy wskazać, że umowa ta w każdej chwili może być wypowiedziana, a zatem nie można w tym wypadku mówić o trwałości urządzenia i zapewnienia miejsc postojowych. Ponadto działka ta nie jest terenem inwestycji, a z umowy najmu nawet nie wynika aby była to działka budowlana, o jakiej mowa w § 18 pkt 1 Rozporządzenia. Przechodząc do dalszych okoliczności faktycznych niniejszej sprawy wskazać należy, że postanowienia załącznika do decyzji o warunkach zabudowy, w zakresie w jakim określają wymaganą liczbę miejsc parkingowych są ogólnikowe, niemniej jednak nie wynika z nich, że inwestor ma zapewnić (w zależności o wykładni, czy to organu, czy inwestora) 1 lub 2 miejsca parkingowe. Dosłowna treść tej części załącznika jest bowiem następująca: "Wskazane jest aby inwestor zrealizował w granicach własnego terenu miejsca postojowe dla samochodów stosownie do przewidywanego programu inwestycji. Zaleca się realizację miejsc postojowych w ilości 15 miejsc postojowych/ 100 zatrudnionych, 12 miejsc postojowych/ 1000 m.kw. powierzchni użytkowej usług". Zdanie drugie dotyczy zatem zaleceń co do konkretnej liczby miejsc parkingowych, przy czym wyłącznie dla części użytkowej budynku. Zdanie pierwsze zawiera natomiast ogólny nakaz zrealizowania stosownej ilości miejsc postojowych uzależnionej od przewidywanego programu inwestycji i to w granicach własnego terenu inwestora. Ponieważ w niniejszym wypadku, wokół budynku, w którym zaprojektowano 32 lokale mieszkalne o średniej powierzchni ponad 51 m.kw., na terenie inwestycji inwestor zapewnił urządzenie 7 trwałych miejsc postojowych dla samochodów, to nie można uznać, że spełnił on wymagania o jakich mowa tak w decyzji o warunkach zabudowy, a w szczególności w § 18 pkt 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W przypadku zapewnienia 5 miejsc postojowych dla 32 lokali mieszkalnych nie można bowiem mówić o zapewnieniu odpowiedniej liczby takich miejsc. Tym samym należy stwierdzić, że tak decyzja organu I instancji zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę, jak i decyzja organu II instancji utrzymująca jaw mocy naruszają prawo w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie ich z obrotu prawnego. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organu będzie zobowiązanie inwestora do dostosowania projektu do wymogów § 18 pkt 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie i decyzji z dnia [...] stycznia 2009 r., znak: [...], o ustaleniu warunków zabudowy dla planowanego przez niego zamierzenia inwestycyjnego, przy uwzględnieniu powyżej przedstawionych poglądów prawnych, a następnie rozpoznanie jego wniosku. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a i art. 152 p.p.s.a., przy czym o kosztach na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.