I OZ 420/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 kwietnia 2012 r. sygn. akt II SA/Sz 250/11 oddalające wniosek o wyłączenie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego I. T. w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] maja 2008 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji w sprawie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, w sprawie ze skargi R. S., wyrokiem z dnia 1 grudnia 2011 r. uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] maja 2008 r. Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję SKO w Szczecinie z dnia [...] sierpnia 2006 r., Nr [...] w przedmiocie uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji w sprawie dodatku mieszkaniowego. W dniu 2 lutego 2012 r. skarżący R. S. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie sporządzoną własnoręcznie skargę kasacyjną od wyroku tego Sądu z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 250/1, skierowaną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Postanowieniem z dnia 29 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 178 w związku z art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270), odrzucił skargę kasacyjną. Skarżący R. S. w dniu 17 kwietnia 2012 r. złożył wniosek o wyłączenie sędziego NSA I. T. "od podejmowania decyzji procesowych i merytorycznych w sprawie II SA/Sz 250/11". Skarżący jako podstawę wyłączenia podał stosowanie przez sędziego w procedurze sądowej i orzecznictwie "omnipotencję władczą funkcjonariusza publicznego państwa totalitarnego na szkodę i krzywdę skarżącego i w sprzeczności do zasad (prawdy, sprawiedliwości, uczciwości, przejrzystości, rzetelności, równości szans)". Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący składał już wnioski o wyłączenie sędziego NSA I. T. Sędzia NSA I. T. złożyła pisemne wyjaśnienie, w którym oświadczyła, że skarżącego R. S. zna wyłącznie z czynności związanych z rozpatrywaniem spraw z jego skarg. Ze skarżącym nie łączą ją stosunki rodzinne, towarzyskie, ani jakiekolwiek inne. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że skarżący powtarza okoliczności, które legły u podstaw jego wcześniejszego wniosku o wyłączenie tego samego sędziego. Sąd stwierdził, że skarżący składając wniosek, nie wskazał takich przyczyn, wymienionych w art. 19 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które w racjonalny sposób uzasadniałyby wyłączenie sędziego NSA I. T. Sąd stwierdził, że brak jest ponadto podstaw do przyjęcia, że między sędzią, a skarżącym zachodził stosunek osobisty tego rodzaju, ze mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. W ocenie sądu I instancji rozpatrywany wniosek o wyłączenie sędziego, kolejny raz oparty był na odczuciach wnioskodawcy, które nie znalazły potwierdzenia w aktach sprawy, a zatem nie było podstaw do uwzględnienia wniosku. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 22 §1 i §2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił wniosek o wyłączenie sędziego. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący R. S., zaskarżając je w całości. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wywodzi m.in., że sędzia NSA I. T. lekceważy przepisy prawa regulujące postępowanie przed sądami administracyjnymi, a podejmowane przez nią w toku postępowania czynności są sprzeczne z zasadami demokratycznego państwa prawa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja wyłączenia sędziego jest gwarancją procesową, zapewniającą uczestnikowi postępowania prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Sąd I instancji w pełni prawidłowo stwierdził, że podniesione w głównych motywach uzasadnienia wniosku o wyłączenie sędziego okoliczności nie stanowią przesłanki wyłączenia sędziego. Naruszenie przepisów postępowania, stanowi zgodnie z art. 174 pkt 2) powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podstawę skargi kasacyjnej, która z kolei jest przewidzianym przez ustawodawcę środkiem prawnym służącym kontroli orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych. Sąd I instancji zasadnie wskazał, że mając na uwadze podnoszone do tej pory przez skarżącego we wnioskach o wyłączenie sędziego NSA I. T. okoliczności, nie uległy zmianie (art. 165 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), a są przedstawiane przez skarżącego nadal jako takie, które powinny skutkować wyłączeniem sędziego od rozpoznania sprawy. Przyjęcie, że subiektywne przeświadczenie wnioskującego o braku obiektywizmu sędziego może skutkować wyłączeniem sędziego od rozpoznania sprawy, prowadziłoby do negacji spójności i pewności prawa oraz do nieprzewidywalnych skutków w praktyce orzeczniczej. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 §2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.