II SA/Op 297/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 12 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w W. na czynność materialno-techniczną Naczelnika Urzędu Celnego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wyrejestrowania automatów do gier o niskich wygranych postanawia: odrzucić skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez A Sp. z o.o. w W. była czynność Naczelnika Urzędu Celnego w Opolu polegająca na wyrejestrowaniu określonych automatów o niskich wygranych z Krajowego Rejestru Automatów do Gier. O czynności tej Naczelnik Urzędu Celnego w Opolu poinformował Spółkę pismem z [...] powołując się na § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. 2003 r., Nr 102 poz. 946 ze zm.). W skardze spółka zarzuciła zaskarżonej czynności naruszenie: - § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych w zw. z art. 15b ust. 4 i ust. 4a ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych w zw. z art. 144 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych poprzez niewłaściwe przyjęcie, iż o wygaśnięciu rejestracji automatu może decydować fakt utraty ważności zezwolenia, które zostało wskazane w pierwotnym wniosku GL-1, podczas gdy w międzyczasie automat został legalnie 1 skutecznie przemieszczony na skutek złożenia dokumentu GL-2 i jego akceptacji przez organy celne, w wyniku czego zaczął funkcjonować w ramach zupełnie innego, nadal obowiązującego zezwolenia; - § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych w zw. z art. 16 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 1992r. o grach i zakładach wzajemnych w zw. z art. 92 Konstytucji RP poprzez oparcie zaskarżonej czynności o przepis, który reguluje w rozporządzeniu kwestię wykraczającą poza delegację ustawową; - § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych w zw. z art. art. 24 ust. Ib, art. 32 ust. 1 art. 35 ust. 1 w zw. z art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych w zw. z art. 144 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych w poprzez uznanie, że pomiędzy rejestracją konkretnego automatu a zezwoleniem na prowadzenie działalności na obszarze konkretnego województwa występuje nierozerwalny związek; - § 10 ust. 4 pkt 1 w zw. z § 10 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych poprzez taką interpretację pierwszego z przywołanych przepisów, która oznacza całkowitą zbędność istnienia drugiego z tych przepisów; - art. 121 § Ordynacji podatkowej poprzez kwestionowanie przez organ celny legalności funkcjonowania wykreślonych automatów do gry z uwagi na wygaśniecie zezwoleń pierwotnie wskazanych we wnioskach GL-1, pomimo ich uprzedniego przemieszczenia i włączenia do eksploatacji w ramach zupełnie innego zezwolenia, co było przedmiotem badania i akceptacji ze strony organów celnych i przybrało postać rozstrzygnięć administracyjnych. Wskazując na powyższe naruszenia prawa, strona wniosła o: - orzeczenie o bezskuteczności czynności polegającej na wyrejestrowaniu przez Naczelnika Urzędu Celnego w Opolu określonych w piśmie z dnia [...] ([...]) automatów do gier o niskich wygranych z Krajowego Rejestru Automatów do Gier, zasądzenie od Naczelnika Urzędu Celnego w Opolu zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Przed wniesieniem skargi sądowoadministracyjnej strona wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia 15 marca 2011 r., które organ nie uwzględnił odpowiedzią z dnia 17 kwietnia 2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego w Opolu w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. ) – zwaną dalej w skrócie: "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach ; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach. Dlatego w pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w art. 3 P.p.s.a., a także inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy, jak wymienione w art. 4 spory o właściwość lub kompetencję, a także przekazane z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach. Przedmiotem skargi spółki jest czynność materialno-techniczna oparta na § 10 ust. 4 pkt. 1 cytowanego rozporządzenia Ministra Finansów z 3 czerwca 2003 r. Zgodnie z jego treścią poświadczenie rejestracji automatów lub urządzenia do gier traci ważność wraz z wygaśnięciem zezwolenia o jakim mowa w art. 24 ust. 1, ust. 1a i ust. 1b ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych ( Dz. U. 2004 Nr 4 poz. 27 ze zm). W świetle wskazanej wyżej kognicji sądu administracyjnego podstawą do rozpoznania skargi przez sąd administracyjny może być tylko treść art. 3 § 2 pkt. 4 P.p.s.a. Zgodnie z nim kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1- 3 akt lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Poświadczenie rejestracji automatu do gier o niskich wygranych jest czynnością materialno – techniczną. Organ administracji publicznej potwierdza nią spełnienie wymogów określonych przepisami prawa. Charakter czynności faktycznych przypisać należy z kolei informacji Naczelnika Urzędu Celnego w Opolu z dnia [...]. Dotyczyła ona jedynie ustalenia określonego stanu faktycznego, w szczególności ustalenia w których poświadczeniach rejestracji automatów do gier zostały wskazane zezwolenia na prowadzenia działalności w zakresie urządzenia i prowadzenia gier na automatach o niskich wymogach i czy upłynął termin na który je wydano. Następną czynnością organu było wyrejestrowanie tych automatów z Krajowego Rejestru Automatów do Gier i przesłanie Spółce informacji o tej czynności. Wszystkie te czynności faktyczne są konsekwencją wygaśnięcia zezwoleń na prowadzenie działalności w zakresie urządzania i prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych i nie rodzą obowiązków ani nie przyznają żadnych uprawnień stronie, w takim znaczeniu jakie nadaje im norma art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Dlatego uznać należało, że skarga dotyczy czynności nie wymienionych w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., a to oznacza brak legitymacji sądu administracyjnego i daje podstawę do odrzucenia skargi z mocy art. 58 §1 pkt 1 P.p.s.a. O zwrocie wniesionej opłaty sądowej Sąd orzeknie po prawomocności niniejszego postanowienia w oparciu o przepis art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.