I OZ 484/12

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2012-07-12

Skład orzekający: Janina Antosiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może odmówić przyznania prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych, gdy strona nie przedłoży dodatkowych dokumentów potwierdzających jej sytuację majątkową mimo wezwania sądu?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, jeśli strona nie wykazała w sposób dostateczny swojej sytuacji majątkowej i rodzinnej, a wezwanie do przedłożenia dodatkowych dokumentów nie zostało przez nią spełnione. Oświadczenie zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy musi pozwalać na ocenę rzeczywistej sytuacji majątkowej, a w przypadku wątpliwości sąd ma prawo żądać uzupełnienia dokumentów.
Stan faktyczny
A.Z. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej dostępu do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał go do przedłożenia dokumentów potwierdzających wysokość dochodów, ponieważ oświadczenie we wniosku nie pozwalało na ocenę sytuacji majątkowej. A.Z. nie przedłożył wymaganych dokumentów, twierdząc, że ich nie posiada.
Rozstrzygnięcie
Oddalił zażalenie A.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2012 r.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 1188/11 o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.Z. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił A. Z. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż strona wezwana została – na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a. – do przedłożenia dokumentów potwierdzających wysokość uzyskiwanych przez nią dochodów. Wezwanie to skierowane było do wnioskodawcy w związku z tym, iż oświadczenie skarżącego zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy nie pozwalało w sposób dostateczny ocenić jego rzeczywistej sytuacji majątkowej i rodzinnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny podkreślił, iż strona – mimo wezwania – nie przedłożyła żadnego z żądanych dokumentów, ograniczając się jedynie do wskazania, iż nie posiada kopii umów, jakie zawiera ze zleceniodawcami, nie ma też możliwości uzyskania zaświadczenia o wysokości dochodów uzyskanych w roku 2012. W ocenie Sądu I instancji strona nie wykazała w sposób właściwy, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, a okoliczności sprawy dają podstawy do odmowy przyznania jej prawa pomocy w żądanym zakresie na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Zażalenie na to postanowienie wniósł A. Z., domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podkreślił między innymi, iż Sąd żądał przedstawienia dokumentów, które nie były w posiadaniu strony. Ponadto, jego zdaniem, oświadczenia złożone w sprawie winny były wystarczyć do ustalenia jego sytuacji majątkowej i nie było potrzeby udowadniania okoliczności na jakie powołał się we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie podlega oddaleniu jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym przyznane może być osobie fizycznej, jeśli osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania niezbędnego dla siebie i swojej rodziny. Wykazanie takie winno nastąpić w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, jednakże w sytuacji, gdy okoliczności powołane przez stronę we wniosku nie pozwalają na pełną ocenę jej rzeczywistego stanu majątkowego, rodzinnego i możliwości finansowych, Sąd może wezwać stronę do przedłożenia dodatkowych dokumentów w tym przedmiocie, co wynika z art. 255 P.p.s.a. W przedmiotowej sprawie mamy właśnie do czynienia z taką sytuacją. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał A. Z., z uwagi na brak udokumentowania wysokości uzyskiwanych dochodów oraz ponoszonych wydatków, do przedłożenia dodatkowych dokumentów, takich jak kopie umów zawieranych ze zleceniodawcami lub zaświadczenia o wysokości dochodu uzyskanego w 2012 r., które miały wyjaśnić w sposób dostateczny kwestię sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżącego. Pomimo skutecznego wezwania strona nie przedłożyła żadnego z żądanych dokumentów, ograniczając się jedynie do stwierdzenia, iż nie posiada żadnego z nich. Sąd I instancji uznał więc, iż tym samym strona nie wykazała w sposób dostateczny, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stanowisko to uznać należy za w pełni uzasadnione. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone zostało stanowisko, iż to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, iż w sprawie zachodzą przesłanki do przyznania mu prawa pomocy. Uzupełnienie dokumentów potwierdzających sytuację majątkową, rodzinną i możliwości finansowe strony w trybie art. 255 ustawy P.p.s.a następuje wtedy, gdy ocena sytuacji strony nie jest możliwa na podstawie samego wniosku i ma na celu umożliwienie wnioskodawcy wykazania, iż spełnia przesłanki przyznania mu prawa pomocy. Podkreślić przy tym trzeba, iż uzupełnienie takie nie jest alternatywą dla oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy, a ma jedynie charakter uzupełniający. Dodać należy, iż w analogicznej sytuacji zażalenie A. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2011 r. zostało prawomocnie oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2012 r., sygn. akt I OZ 1108/11. Z uwagi na podniesione powyżej okoliczności oraz brak wykazania przez A. Z. zaistnienia przesłanek do przyznania mu prawa pomocy w żądanym zakresie, jak również wobec niepodniesienia w zażaleniu zarzutów naruszenia prawa, Naczelny Sąd Administracyjny uznał zaskarżone postanowienie za wydane zgodnie z prawem i orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło