I OZ 22/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 19 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Op 5/11 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 12 września 2011 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 19 maja 2011 r., sygn. akt II SA/Op 5/11 w sprawie ze skargi Z. B. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w O. z dnia [...] listopada 2010 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy nakazania pracodawcy umieszczenia pracownika w ewidencji pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił wniesione przez Z. B. zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 12 września 2011 r., odrzucające skargę kasacyjną od wyroku z dnia 19 maja 2011 r. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że skarżący po otrzymaniu odpisu postanowienia z dnia 12 września 2011 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, w dniu [...] września 2011 r. wniósł sporządzone osobiście pismo zatytułowane jako zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 września 2011 r. odrzucające skargę kasacyjną. W piśmie tym skarżący oświadczył, że wnosi zażalenie na powyższe postanowienie z powodu niezawinionego przez niego niedotrzymania terminu wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Opolu z dnia 19 maja 2011 r. i wskazał, że wnosi o przywrócenie uchybionego terminu. Skarżący podniósł przy tym szereg okoliczności odnoszących się do kwestii niezawinionego przez niego niedotrzymania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Zaznaczył również, że skoro uchybienie powyższego terminu nastąpiło z przyczyny od niego niezależnej a winę w tym przypadku ponosi pełnomocnik, którego ustanowił, może zasadnie wnosić o przywrócenie terminu. Z uwagi na treść powyższego pisma Sąd Wojewódzki wezwał skarżącego do złożenia oświadczenia czy stanowi ono zażalenie na postanowienie z dnia 12 września 2011 r., czy też stanowi wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżący oświadczył, że powołane pismo należy potraktować jako zażalenie na postanowienie z dnia 12 września 2011 r., odrzucające skargę kasacyjną. Strona także w kolejnym piśmie (z dnia [...] listopada 2011 r.) podtrzymywała stanowisko w tym przedmiocie. Z uwagi na powyższe Sąd Wojewódzki uznał, że pismo z dnia [...] września 2011 r. stanowi zarówno zażalenie na postanowienie z dnia 12 września 2011 r. o odrzuceniu wniesionej przez stronę skargi kasacyjnej oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Wojewódzkiego z dnia 19 maja 2011 r. Badając zatem pod kątem formalnym wniesione przez stronę zażalenie Sąd Wojewódzki stwierdził, że skarżący, niebędący adwokatem ani radcą prawnym, sporządził osobiście – pomimo, iż był reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika - zażalenie na postanowienie odrzucające wniesioną w sprawie skargę kasacyjną. Tym samym naruszył nakaz wynikający z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a", zgodnie z którym zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Sąd stwierdził przy tym, że skarżący nie należy do grupy osób wymienionych w art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a., których nie obowiązuje tego rodzaju przymus w zakresie sporządzenia tego rodzaju zażalenia. Uznał zatem, iż wniesione przez skarżącego zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Zaskarżając powyższe postanowienie w całości skarżący podniósł, że nie musi ponosić ujemnych skutków niedociągnięć ustanowionych przez siebie pełnomocników. Zaznaczył, że w świetle orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego (sygn. akt P 18/07) - którego uwzględnienia żądał - nie może ponosić konsekwencji zaniedbań adwokata lub radcy prawnego, który go reprezentuje. Stwierdził, że na skutek przeoczenia reprezentującego go Przewodniczącego Związku Zawodowego J. G. doszło do niezłożenia w terminie skargi kasacyjnej. Zdaniem skarżącego pełnomocnik ten "zawsze wykazywał dużą sumienność w załatwianiu spraw pracowniczych. Związek Zawodowy pod jego przewodnictwem prowadził i prowadzi wiele spraw pracowników w postępowaniach sądowych. (...) J. G. ma uprawnienia rzecznika patentowego i posiada odpowiednią znajomość, o przysługujących środkach odwoławczych w postępowaniach sądowych". Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że pismo strony z dnia [...] września 2011 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej) stanowiło zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej. Powinno ono zatem odpowiadać wymogom przewidzianym dla środka zaskarżenia wnoszonego w tym przedmiocie. Artykuł 194 § 4 P.p.s.a. w sposób jednoznaczny określa, iż zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, podkreślając jednocześnie, iż odpowiednie zastosowane znajduje przepis art. 175 § 2 P.p.s.a., w którym określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Skarżący sporządził (podpisał) osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2011 r., którym odrzucona została skarga kasacyjna. Z akt sprawy nie wynika przy tym, aby był adwokatem lub radcą prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 P.p.s.a. Zasadnym zatem było stanowisko Sądu I instancji, który uznał, iż wniesione przez niego zażalenie, jako niedopuszczalne, należało odrzucić. Należy przy tym podkreślić, że bez znaczenia w niniejszym przypadku pozostają podnoszone przez stronę w zażaleniu z dnia [...] grudnia 2011 r. argumenty dotyczące kwestii jej odpowiedzialności za uchybienia popełnione przez ustanowionych przez nią pełnomocników. Okoliczność ta bowiem nie ma żadnego wpływu na fakt, że wniesione przez skarżącego zażalenie nie spełniało wymogów, o których mowa w przepisie art. 194 § 4 P.p.s.a. Argumentacja strony w tym zakresie może natomiast dotyczyć kwestii związanych z instytucją przywrócenia terminu do wniesienia przez nią skargi kasacyjnej. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny – na podstawie art. art. 184 w zw. z art. 197 § 2 - orzekł jak w sentencji.