II FZ 37/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Antoni Hanusz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L.W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 listopada 2011 r. sygn. akt I SA/Po 460/11 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi L.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 16 maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia płatnika z obowiązku pobierania podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: oddalić zażalenie. II FZ 37/12 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 listopada 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie o sygnaturze akt I SA/Po odrzucił zażalenie L.W. na postanowienie tego Sądu z dnia 24 października 2011 roku odrzucające skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 13 września 2011 roku odrzucającego skargę podatniczki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16 maja 2011 roku w przedmiocie odmowy zwolnienia płatnika z obowiązku pobierania podatku dochodowego od osób fizycznych. Sąd argumentował, że zgodnie z dyspozycją art. 194 § 4 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako u.p.p.s.a.), zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Stosownie do art. 194 § 2 u.p.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Natomiast w myśl art. 197 § 2 u.p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie zaś z art. 178 u.p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Sąd podniósł następnie, że rozpoznawanej sprawie postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 października 2011 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 2 listopada 2011 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie wniesienia zażalenia, co dokumentuje załączone do akt i opatrzone własnoręcznym podpisem Leokadii Wolskiej zwrotne potwierdzenie doręczenia (k. 37). Od tego dnia zaczął więc biec 7-dniowy termin do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie. Skarżąca, wbrew pouczeniu, wniosła zażalenie, sporządzone i podpisane przez nią osobiście, bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Datę nadania zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny do WSA należy uznać za datę wniesienia zażalenia. Termin do wniesienia zażalenia upłynął zaś z dniem 9 listopada 2011 r. Wniesienie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną Sąd uznał za spóźnione, albowiem termin do jego wniesienia upłynął bezskutecznie z dniem 9 listopada 2011 r., a zażalenie zostało nadane w Urzędzie Pocztowym w dniu 14 listopada 2011 r. Z tej przyczyny Sąd postanowił o odrzuceniu zażalenia. Sąd dodał, że zażalenie należało odrzucić także i z powodu niespełnienia obowiązku określonego w art. 175 u.p.p.s.a. w związku z art. 194 § 4 tej ustawy i sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej osobiście. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca nie zgodziła się z rozstrzygnięciem w nim zawartym przedstawionym uzasadnieniem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, a zatem należało je oddalić. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu słusznie bowiem zauważył, że zażalenie skarżącej na postanowienie z dnia 24 października 2011 roku o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało wniesione z uchybieniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 194 § 2 u.p.p.s.a. Postanowienie doręczono skarżącej w dniu 2 listopada 2011 roku, zaś zażalenie od niego nadane zostało listem poleconym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, stosownie do art. 197 § 2w związku z art. 177 § 1 u.p.p.s.a., dopiero w dniu 14 listopada. Termin do wniesienia zażalenia nie został zatem zachowany, co uzasadniało odrzucenie tego środka zaskarżenia, stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 u.p.p.s.a. Sąd prawidłowo podniósł także, że zażalenie skarżącej na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie spełniało wymogu o którym mowa w art. 194 § 4, co również uzasadniało odrzucenie tego środka zaskarżenia, stosownie do art. 178 w związku z art. 194 § 4 oraz w związku z art. 197 § 2 u.p.p.s.a. Odnosząc się natomiast do treści zażalenia oraz podnoszonych w nim przez skarżącą argumentów dotyczących tak zaskarżonej decyzji jak i postępowania sądowoadministracyjnego, należy powiedzieć, że nie mogły one zostać w niniejszym postępowaniu zażaleniowym rozpoznane przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zadaniem Sądu kasacyjnego rozpoznającego zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2011 roku było jedynie zbadanie, czy Sąd ten słusznie orzekł o niezachowaniu terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 24 października 2011 roku oraz czy słusznie uznał, że zażalenie to nie spełnia wymogu o którym mowa w art. 194 § 4 u.p.p.s.a. i czy Sąd z tych powodów prawidłowo postanowieniem z dnia 22 listopada 2011 roku odrzucił zażalenie. Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.