II OSK 173/12

Dnia 9 lutego 2012 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2012 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 września 2011 roku sygn. akt VII SA/Wa 140/11 o odrzuceniu skargi J.G. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki garażu postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Pismem z dnia 21 grudnia 2010 r. J.G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r. Przewodniczący Wydziału VII WSA w Warszawie zarządzeniem z dnia 25 stycznia 2011 r. wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to zostało utrzymane w mocy przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 maja 2011 r. sygn. akt II OZ 321/11. Zarządzeniem z dnia 16 czerwca 2011 r. wezwano skarżącą do wykonania zarządzenia z dnia 25 stycznia 2011 r. w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Z akt sprawy wynika, że wezwanie to doręczono skarżącej w dniu 27 czerwca 2011 r., dlatego też ostatni dzień terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął w dniu 4 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 września 2011 r. odrzucił skargę skarżącej wskazując, że w niniejszej sprawie skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi. W dniu 8 lipca 2011 r. skarżąca wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 14 października 2011 r. przyznano skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skargę kasacyjną na postanowienie z dnia 13 września 2011 r. o odrzuceniu skargi złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie w całości. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że skarżąca wniosła skargę w 51 sprawach i została wezwana do uiszczenia wpisów sądowych na łączną kwotę 25 500 zł. W dniu 8 lipca 2011 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, a następnie postanowieniem z dnia 14 października 2011 r. Sąd I instancji przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym. Zdaniem skarżącej wcześniejsze odrzucenie skargi przed rozpoznaniem wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy jest niezasadne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu. Wprowadzając w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. - przymus adwokacko - radcowski (art. 175 § 1 p.p.s.a.) ustawodawca postawił skardze kasacyjnej określone wymagania. Wśród tych wymagań najistotniejsze znaczenie ma przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia sądu pierwszej instancji z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Brak któregoś z tych istotnych elementów określonych jako elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej uniemożliwia rozpoznanie wniesionej skargi kasacyjnej. W świetle art. 183 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i bierze z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania sądowego. Oznacza to związanie tego Sądu zarzutami i wnioskami skargi kasacyjnej, które powinny dotyczyć ocenianego wyroku. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej wymaga więc nie tylko ich prawidłowego określenia w samej skardze, ale przede wszystkim ich przytoczenia. Przytoczenie zaś podstaw kasacyjnych polega na wskazaniu, czy strona skarżąca zarzuca naruszenie prawa materialnego, naruszenie przepisów postępowania czy też oba te naruszenia łącznie. Konieczne jest przy tym wskazanie konkretnych przepisów naruszonych zdaniem strony skarżącej przez Sąd, z podaniem numeru artykułu, paragrafu, ustępu, punktu oraz innych jednostek redakcyjnych. Warunek przytoczenia podstaw zaskarżenia i ich uzasadnienia nie jest spełniony, gdy skarga kasacyjna zawiera wywody zmuszające Sąd kasacyjny do domyślania się, który przepis prawa autor kasacji miał na uwadze, podnosząc zarzut nieokreślonego naruszenia prawa materialnego czy też zarzut naruszenia nie wymienionych przepisów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny nie może domyślać się intencji skarżącego i formułować za niego zarzutów pod adresem zaskarżonego wyroku (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lipca 2004 r., sygn. akt GSK 356/04, ONSAiWSA 2004, Nr 3, poz. 72, s. 142). Tylko prawidłowe, zgodne z art. 176 p.p.s.a., opracowanie skargi kasacyjnej pozwala na wyznaczenie granic, w ramach których nastąpi rozpoznanie sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny. Skarga kasacyjna nie spełniająca wymagań w tym zakresie podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. W rozpoznawanej skardze kasacyjnej wniesionej przez adwokata działającego w imieniu skarżącej, ograniczono się do wniosku o uchylenie postanowienia Sądu I instancji bez wskazania jakiegokolwiek przepisu prawa, któremu, w ocenie autora skargi kasacyjnej, uchybił Sąd I instancji wydając zaskarżone postanowienie. Brak przytoczenia we wniesionej skardze kasacyjnej podstaw wskazanych w art. 174 p.p.s.a. nie podlega uzupełnieniu. Również w uzasadnieniu skargi kasacyjnej nie wskazano żadnego przepisu, którego naruszenie mogłoby stanowić podstawę skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze i na podstawie na podstawie art. 178 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o odrzuceniu skargi kasacyjnej.