II GSK 75/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kuba Sędzia NSA Magdalena Bosakirska (spr.) Sędzia del. WSA Zbigniew Czarnik Protokolant Jerzy Stelmaszuk po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2013 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej K. Spółki jawnej w J. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 14 września 2011 r. sygn. akt VI SA/Wa 473/11 w sprawie ze skargi K. Spółki jawnej w J. W. na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie udzielenia patentu na wynalazek oddala skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 14 września 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 473/11, oddalił skargę "K." sp. j. z siedzibą w J. W. na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...], uchylające postanowienie UP z dnia [...] czerwca 2010 r. o podjęciu zawieszonego postępowania w sprawie uzyskania patentu na wynalazek. I Z uzasadnienia wyroku wynika, że Sąd pierwszej instancji przyjął za podstawę rozstrzygnięcia następujące ustalenia. W dniu [...] listopada 2002 r. H. K. zgłosił w Urzędzie Patentowym wynalazek pt. "Sposób rozliczania transakcji elektronicznych". Wnioskiem z dnia [...] lutego 2009 r. "[...]" sp. z o.o. zwróciła się do Urzędu Patentowego o udzielenie patentu na powyższy wynalazek na jej rzecz. Wyjaśniła, że prawo do wspomnianego zgłoszenia H. K. wniósł do "[...]" sp. j., która następnie została połączona z "[...]" sp. z o.o. Z kolei "[...]" sp. z o.o. zmieniła nazwę na "[...]" sp. z o.o., natomiast "[...]" sp. z o.o. zmieniła nazwę na "[...]" sp. z o.o. Urząd Patentowy dokonał zmiany zgłaszającego zgodnie z wnioskiem. Wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2009 r. "[...]" S.A. zwróciła się do Urzędu Patentowego o kolejną zmianę zgłaszającego – tym razem na "[...]" S.A. Do wniosku dołączono dokumenty z dnia [...] kwietnia 2009 r., potwierdzające przeniesienie prawa do uzyskania patentu z "[...]" sp. z o.o. na rzecz "[...]" S.A., wśród nich umowę cesji. Pismem z dnia [...] kwietnia 2009 r. H. K. wyjaśnił Urzędowi Patentowemu, że nigdy nie została podpisana żadna umowa przenosząca własność przedmiotowego zgłoszenia na spółkę jawną "[...]", a "[...]" sp. z o.o. nie ma żadnego tytułu prawnego do zgłoszenia. Urząd Patentowy pismem z dnia [...] lipca 2009 r. poinformował strony, że nie jest właściwy do rozpatrzenia sporu o ustalenie komu przysługuje prawo do uzyskania patentu. Tego rodzaju spory rozstrzygają sądy powszechne w postępowaniu cywilnym. "[...]" sp. z o.o. złożyła do akt sprawy kopię pozwu, wniesionego do Sądu Okręgowego w W., przeciwko H. K. o ustalenie m.in. istnienia prawa do uzyskania patentu na wynalazek pt. "Sposób rozliczania transakcji elektronicznych". Postanowieniem z dnia [...] października 2009 r., nr [...], Urząd Patentowy RP działając z urzędu na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267) dalej powoływanej jako "k.p.a." oraz art. 100 k.p.a. w związku z art. 252 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.) dalej powoływanej jako "p.w.p." zawiesił postępowanie w sprawie zgłoszenia nr [...] do czasu ustalenia przez sąd podmiotu uprawnionego do uzyskania patentu na zgłoszony wynalazek. Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2010 r., sygn. akt III C 850/09, oddalił powództwo o ustalenie wniesione przez "[...]" sp. z o.o. przeciwko H. K. H. K. pismem z dnia [...] czerwca 2010r. wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania oraz zmianę zgłaszającego na "[...]" sp. j. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...], Urząd Patentowy RP działając na podstawie art. 97 § 2 k.p.a. oraz art. 101 § 3 k.p.a. w związku z art. 252 p.w.p. podjął zawieszone postępowanie, stwierdzając, że oddalenie powództwa przez SO w W. oznacza, że spółce z o.o. "[...]" nie przysługuje prawo do uzyskania patentu na sporny wynalazek, a zatem prawo to w momencie wydawania wyroku przysługiwało nadal H. K. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy podjęcia zawieszonego postępowania wniosła "[...]" sp. z o.o. kwestionując uzasadnienie tego postanowienia. Spółka wskazała, że organ błędnie przyjął, iż prawo do uzyskania patentu przysługuje H. K., bowiem z uzasadnienia wyroku SO w W. z dnia 14 kwietnia 2010 r. wynika, że prawo to przysługuje "[...]" S.A. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r. Urząd Patentowy RP działając na podstawie art. 245 ust. 1 i 3 p.w.p. oraz art. 100 § 1 k.p.a. w związku z art. 252 p.w.p. uchylił zaskarżone postanowienie z dnia [...] czerwca 2010 r. o podjęciu zawieszonego postępowania i wezwał do wystąpienia do Sądu z pozwem o ustalenie komu przysługuje prawo do uzyskania patentu na sporny wynalazek w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania postanowienia. Urząd Patentowy wyjaśnił, że przyczyną zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie była potrzeba rozstrzygnięcia przez sąd zagadnienia wstępnego, tj. ustalenia podmiotu uprawnionego do uzyskania patentu. Powołując art. 365 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) dalej jako "k.p.c." organ uznał moc prawną prawomocnego wyroku SO w W. z dnia 14 kwietnia 2010 r. i stwierdził, że wiążąca jest jego sentencja, nie zaś uzasadnienie. Nie oznacza to jednak, że motywy którymi kierował się sąd podejmując wyrok są pozbawione znaczenia. W uzasadnieniu wyroku wyraźnie stwierdzono, że prawa do wynalazku przysługują "[...]" S.A. a nie H. K., jednak nie można przyjąć, iż wyrok ma moc wiążącą w zakresie tychże ustaleń. Ponieważ o udzielenie patentu chce się ubiegać "[...]" S.A., wciąż pozostaje nierozstrzygnięta kwestia komu przysługuje rzeczone prawo. W tej sytuacji podjęcie postępowania było niezgodne z prawem, ponieważ podstawowa kwestia komu przysługuje prawo do zgłoszenia patentu na wynalazek pt. "Sposób rozliczania transakcji elektronicznych" nie została dotychczas rozstrzygnięta, a więc nie zostało rozstrzygnięte zagadnienie wstępne. Póki zagadnienie wstępne nie jest rozstrzygnięte wiążącą moc ma postanowienie z dnia [...] października 2009 r. o zawieszeniu postępowania, uzupełnione teraz wezwaniem do wystąpienia do właściwego sądu z pozwem. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. złożyła na powyższe postanowienie "K." sp. j. wnosząc o jego uchylenie. Podniosła, że postanowienie jest błędne, bowiem zostało wydane z wniosku "[...]" sp. z o.o., która nie posiada przymiotu strony w niniejszej sprawie i zawiera odniesienie do "[...]" S.A., która nie była uczestnikiem sporu i nie składała w tym zakresie żadnych wniosków. Urząd nie sprecyzował, kto jest stroną sporu i kto winien wystąpić na drogę sądową. Natomiast konsekwencje wyroku SO w W. z dnia 14 kwietnia 2010 r. są takie, że prawa do uzyskania patentu na wynalazek przysługują dotychczasowemu właścicielowi i zgłaszającemu, czyli H. K. Wynika to z faktu oddalenia przez Sąd powództwa "[...]" sp. z o.o. Urząd Patentowy naruszył prawo rozpoznając wniosek podmiotu, który nie jest stroną w sprawie. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP oraz "[...]" sp. z o.o. i "[...]" S.A. wnieśli o oddalenie skargi. Wyrokiem z dnia 14 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę. Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 235 ust. 2 p.w.p. stroną w postępowaniu przed Urzędem Patentowym w sprawie uzyskania patentu, prawa ochronnego albo prawa z rejestracji jest zgłaszający. Zatem, co do zasady, postępowanie to toczy się tylko z udziałem zgłaszającego. Z art. 284 pkt 2 p.w.p. wynika, że w trybie postępowania cywilnego, na zasadach ogólnych, rozpatrywane są w szczególności sprawy o ustalenie prawa do patentu, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji, więc w razie sporu Urząd Patentowy nie jest właściwy do rozstrzygania komu przysługuje prawo do patentu. Stosownie do art. 252 p.w.p. w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania przed Urzędem stosuje się, z zastrzeżeniem art. 253, odpowiednio przepisy k.p.a. Art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. stanowi, że organ administracji publicznej zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W myśl § 2 powołanego artykułu, gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, organ administracji publicznej podejmie postępowanie z urzędu lub na żądanie strony. Sąd pierwszej instancji wskazał, że z wnioskiem o udzielenie patentu na wynalazek wystąpił H. K., następnie "[...]" sp. z o.o. wniosła o udzielenie patentu na jej rzecz, podnosząc, że nabyła te prawa od H. K. Później wpłynął wniosek o zmianę zgłaszającego na "[...]" S.A. na skutek dalszego przejścia uprawnień. H. K. zakwestionował przejście praw do patentu na wskazane spółki. Sąd uznał, że w świetle powołanego wyżej art. 284 p.w.p. Urząd słusznie stanął na stanowisku, że nie jest właściwy do rozstrzygania komu przysługują prawa do patentu i postanowieniem z dnia [...] października 2009 r. zawiesił postępowanie w sprawie, gdyż istnieje zagadnienie wstępne, którego rozstrzygnięcie wiąże się z prawidłowym ustaleniem strony postępowania o udzielenie patentu na wynalazek. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że wyrok SO w W. z dnia 14 kwietnia 2010 r. oddalający powództwo "[...]" sp. z o.o. przeciwko H. K. przesądza jedynie, że prawo do patentu nie przysługiwało w dacie wyrokowania "[...]" sp. z o.o., a ustalenia Sądu, co do braku legitymacji procesowej czynnej "[...]" sp. z o.o. dotyczą postępowania cywilnego i nie można ich automatycznie przekładać na postępowanie administracyjne, a w szczególności na postępowanie wpadkowe w przedmiocie zawieszenia postępowania związanego z istnieniem sporu, co do tego komu przysługują prawa do patentu. "[...]" sp. z o.o. popiera zmianę zgłaszającego na "[...]" S.A. w związku z przeniesieniem uprawnień na tę spółkę. Spór co do tego, komu przysługują prawa do patentu stanowi zagadnienie wstępne stanowiące przyczynę zawieszenia postępowania. Spółki stały się więc uczestnikami postępowania wpadkowego w przedmiocie zwieszenia postępowania o udzielenie patentu. Dopiero prawomocne rozstrzygnięcie tej kwestii pozwoli na prawidłowe ustalenie strony postępowania o udzielenie patentu na wynalazek. W tej sytuacji Urząd zasadnie uznał, że podjęcie postępowania postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. naruszało prawo – w szczególności art. 97 § 2 k.p.a. w związku z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Sąd uznał, że nie było możliwe zawieszenie postępowania i wezwanie stron sporu do wystąpienia do sądu, ponieważ postępowanie było już zawieszone postanowieniem z dnia [...] października 2009 r. W tej sytuacji Urząd Patentowy prawidłowo wezwał strony sporu do wystąpienia do sądu ze stosownym pozwem. Wojewódzki Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, że organ wydając zaskarżone postanowienie nie dopuścił się naruszeń prawa materialnego, które miałyby wpływ na wynik sprawy, ani uchybień formalnoprawnych w stopniu, w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy. II Skargę kasacyjną złożyła spółka jawna "K.". Wyrok zaskarżyła w całości. Wniosła o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, a ewentualnie o uchylenie wyroku i rozpoznanie skargi poprzez uchylenie zaskarżonego postanowienia Urzędu Patentowego z dnia [...] grudnia 2010 r. oraz – w obu przypadkach – zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Wnosząca skargę kasacyjną na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej powoływanej jako "p.p.s.a." zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie: I. przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: 1. art. 141 § 4 p.p.s.a. przez nieprawidłowe uzasadnienie wyroku, w szczególności polegające na braku jakiegokolwiek uzasadnienia prawnego w zakresie rozważań dotyczących prawidłowości określenia przez Urząd Patentowy strony postępowania administracyjnego w postępowaniu dotyczącym zgłoszenia wynalazku oznaczonego nr [...], 2. art. 133 § 1 p.p.s.a. przez wadliwie odwołanie się w rozstrzygnięciu do akt sprawy, co skutkowało dokonaniem ustaleń niemających potwierdzenia w materiale dowodowym, że podjęcie postępowania w sprawie dotyczącej zgłoszenia wynalazku nr [...] nie mogło nastąpić ze względu na brak rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, 3. art. 133 § 1 p.p.s.a. przez wadliwie odwołanie się w rozstrzygnięciu do akt sprawy i ustalenie, że rozstrzygnięcie przez Sąd Okręgowy w W., sygn. akt III C 850/09, w sprawie zagadnienia wstępnego polegającego na ustaleniu, że prawo do patentu nie przysługuje "[...]" sp. z o.o. nie daje podstaw do podjęcia postępowania i wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie określenia podmiotu uprawnionego z prawa do patentu ze zgłoszenia nr [...], 4. art. 133 § 1 p.p.s.a. polegające na wadliwym odwołaniu się w rozstrzygnięciu do akt sprawy, co skutkowało nieprawidłowym ustaleniem, że "[...]" sp. z o.o. po uprawomocnieniu się wyroku Sądu Okręgowego w W., sygn. akt III C 850/09, nadal posiadała przymiot strony postępowania, pomimo że utraciła interes prawny w żądaniu uznania jej za podmiot uprawniony z prawa do patentu wynikającego ze zgłoszenia nr [...], 5. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. przez brak jego zastosowania w sytuacji ewidentnego naruszenia przez Urząd Patentowy art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. z uwagi na brak wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego oraz zupełne pominięcie dowodów złożonych do akt sprawy, z których jasno wynikało, że "[...]" sp. z o.o. po uprawomocnieniu się wyroku Sądu Okręgowego w W., sygn. akt III C 850/09, nie mogła podejmować żadnych skutecznych działań, w tym składać wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, gdyż nie była już stroną w sprawie zgłoszenia wynalazku nr [...], 6. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. przez brak jego zastosowania w sytuacji rażącego naruszenia przez Urząd Patentowy przepisów postępowania, co skutkowało uznaniem za skuteczne wniesienie przez "[...]" sp. z o.o. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od postanowienia Urzędu Patentowego z dnia [...] czerwca 2010 r. i uchylenie tego postanowienia postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r., co w świetle art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. winno stanowić uznanie postanowienia z dnia [...] grudnia 2010 r. za nieważne, 7. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 7, 77, 80 i 107 § 3 k.p.a. poprzez brak jego zastosowania w sytuacji, gdy Urząd Patentowy w zaskarżonym postanowieniu w ogóle nie wyjaśnił kwestii przysługiwania poszczególnym podmiotom przymiotu strony postępowania w sprawie zgłoszenia wynalazku nr [...] i nie uzasadnił postanowienia w tym zakresie, 8. art. 1 p.p.s.a. polegające na wadliwej ocenie zaskarżonego postanowienia pod względem jego legalności i zgodności z prawem, 9. art. 151 p.p.s.a. polegające na jego zastosowaniu w niniejszej sprawie w sytuacji gdy nie istniały przesłanki do oddalenia skargi; II. prawa materialnego, a mianowicie: 1. art. 28 k.p.a. poprzez jego wadliwe zastosowanie polegające na błędnym uznaniu, że w stanie faktycznym niniejszej sprawy po uprawomocnieniu się wyroku Sądu Okręgowego w W., sygn. akt III C 850/09, "[...]" sp. z o.o. nadal posiadała interes prawny dający jej legitymację czynną do udziału w postępowaniu dotyczącym zgłoszenia wynalazku nr [...], co skutkowało uznaniem za skuteczne dalszych działań podejmowanych przez ten podmiot w tym złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od postanowienia Urzędu Patentowego z dnia [...] czerwca 2010 r. Uzasadniając zarzuty wnosząca skargę kasacyjną stwierdziła, że Sąd pierwszej instancji rażąco naruszył art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a., ponieważ nie zauważył, że w związku z wyrokiem Sądu Okręgowego w W. "[...]" sp. z o.o. utraciła przymiot strony postępowania i nie mogła złożyć wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od postanowienia UP z dnia [...] czerwca 2010 r. o podjęciu zawieszonego postępowania. Zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną Sąd pierwszej instancji nie zbadał legalności postanowienia UP z dnia [...] czerwca 2010 r. pod względem istnienia po stronie wyżej wskazanej spółki interesu prawnego, a jest to zagadnienie kluczowe dla uznania tej spółki za stronę postępowania administracyjnego, następnie zaś sądowoadministracyjnego. Skarżący kasacyjnie stanął na stanowisku, że spór pomiędzy zgłaszającym wynalazek, czyli H. K. a "[...]" S.A. jest zupełnie innym zagadnieniem prawnym, które powinno być rozstrzygnięte w odrębnym postępowaniu. Zatem Sąd pierwszej instancji nie powinien w uzasadnieniu wyroku czynić żadnych ustaleń odnośnie "[...]" S.A. Dopuszczając do udziału w sprawie podmiot niebędący stroną UP rażąco naruszył prawo, a Sąd pierwszej instancji sanując to naruszenie, istotnie naruszył przepisy p.p.s.a. W odpowiedzi na skargę kasacyjną uczestnik postępowania – "[...]" S.A. wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. Urząd Patentowy RP nie udzielił odpowiedzi na skargę kasacyjną. Pismem z dnia [...] lutego 2012 r. złożonym do Naczelnego Sądu Administracyjnego "[...]" sp. z o.o. wyjaśniła, że odpowiedź na skargę kasacyjną została złożona również w jej imieniu. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Przed oceną zarzutów kasacyjnych przypomnieć należy, że istota podjętego przez organ rozwiązania procesowego (uchylenie postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania) sprowadza się do tego, że postępowanie jest nadal zawieszone na podstawie postanowienia o zawieszeniu z dnia [...] października 2009 r. w oczekiwaniu na rozstrzygnięcie zagadnienia prejudycjalnego tj. ustalenie przez sąd powszechny podmiotu uprawnionego do rozpatrywanego zgłoszenia patentowego. Mając na uwadze, że do postępowania o udzielenie patentu zgłosiła się także "[...]" S.A. i uprawdopodobniła swoje uprawnienie do zgłoszenia, wystąpiła realna wątpliwość, z czyim udziałem należy prowadzić postępowanie, bowiem mimo wyroku Sądu Okręgowego z dnia 14 kwietnia 2010 r. oddalającego powództwo o ustalenie "[...]" sp. z o.o., nadal nie było pewne, komu służy to uprawnienie. W tej sytuacji uznać należy, że zagadnienie wstępne nie zostało jeszcze rozstrzygnięte i nie odpadła przyczyna zawieszenia postępowania. Zasadne było zatem dalsze zawieszenie postępowania i wezwanie do kolejnego wystąpienia do sądu powszechnego, zgodnie z art. 284 pkt 2 p.w.p., celem ustalenia komu służy prawo do rozpatrywanego zgłoszenia. Oceniając kontrolowane postanowienie UP stwierdzić należy, że sytuacja procesowa zaistniała po wydaniu postanowienia o uchyleniu postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania, prowadząca do dalszego trwania stanu zawieszenia postępowania, jest zgodna z prawem. Zgodnie z treścią art. 97 § 2 k.p.a., gdy ustanie przyczyna zawieszenia, organ podejmuje postępowanie z urzędu lub na wniosek strony. Zatem, w sytuacji, w której postępowanie zawieszono z urzędu, po przedstawieniu wyroku Sądu Okręgowego, w oczekiwaniu na który postępowanie zawieszono, organ powinien ocenić, czy ustały przyczyny zawieszenia i rozważyć podjęcie zawieszonego postępowania. UP, opierając się na sentencji wyroku uznał, że przyczyny zawieszenia ustały i wydał postanowienie z dnia [...] czerwca 2010 r. o podjęciu zawieszonego postępowania. Z treści postanowienia nie wynika, czy działał na wniosek, czy z urzędu, zaś dopuszczalne było działanie w obydwu formach. Zauważyć należy, że treść wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, treść pisma H. K. oraz przedstawiona organowi treść uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego wykazały, że nadal jest sporne, komu służy prawo do zgłoszonego patentu, zatem nie ustały przyczyny zawieszenia. W tym stanie rzeczy dalsze zawieszenie postępowania i wezwanie do ustalenia uprawnionego na drodze sądowej było zasadne. Organ wybrał drogę procesową uchylenia postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania na wniosek "[...]" sp. z o.o. Organ mógł także utrzymać w mocy postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania, a następnie ponownie zawiesić z urzędu podjęte wcześniej postępowanie i wezwać "[...]" S.A., która zgłosiła swe uprawnienia do patentu, do wystąpienia na drogę sądową. Jednak w świetle okoliczności sprawy podjęcie zawieszonego postępowania było przedwczesne, bowiem zagadnienie wstępne, po wyroku Sądu Okręgowego, było ciągle nierozstrzygnięte. Zatem uchylenie postanowienia o podjęciu postępowania i wezwanie do ustalenia podmiotu uprawnionego na drodze postępowania cywilnego, należy uznać za zgodne z prawem. W tym stanie rzeczy wyrok Sądu pierwszej instancji oddalający skargę na powyższe postanowienie jest trafny. W istocie nie mają znaczenia, dla rozstrzygnięcia zagadnienia prawidłowości wydania postanowienia uchylającego postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania, rozważania Sądu i zarzuty kasacyjne dotyczące braku interesu prawnego "[...]" sp. z o.o. do występowania w postępowaniu o udzielenie patentu, gdyż do podejmowania wszelkich działań w przedmiocie zawieszenia UP był uprawniony także z urzędu. Zauważyć jednak należy, że choć stroną, zgodnie z art. 235 ust. 2 p.w.p., w postępowaniu zgłoszeniowym jest zgłaszający, to wobec wynikającej z art. 12 p.w.p. zbywalności prawa do uzyskania patentu, może dojść do sytuacji, kiedy kilka podmiotów uważa się za uprawnione do zgłoszenia. Zgodnie z art. 284 pkt 2 p.w.p. spór taki rozstrzyga sąd powszechny w postępowaniu cywilnym. Do czasu rozstrzygnięcia w postępowaniu cywilnym, komu służą prawa do uzyskania patentu, w postępowaniu przed UP uczestniczą wszystkie podmioty, które powołują się na swoje prawo do zgłoszenia. Nie przeczy to regule z art. 235 ust. 2 p.w.p., bowiem jest to udział niejako tymczasowy, do czasu ostatecznego ustalenia przez właściwy sąd, kto powinien być stroną postępowania. Dopiero po tym ustaleniu można stwierdzić, które podmioty nie mają interesu prawnego do udziału w postępowaniu. W sprawie niniejszej skarżone działania UP podejmowane były przed rozstrzygnięciem komu służą uprawnienia do uzyskania patentu, zatem podważanie udziału w tym etapie postępowania jednego ze zgłaszających, nie było uzasadnione. Na zakończenie wypada zauważyć, że rozstrzygnięcie w kwestii zawieszenia postępowania jest zagadnieniem "wpadkowym" i jeżeli nie ma wątpliwości, że dalsze zawieszenie postępowania jest uzasadnione, to brak podstaw do stwierdzenia, że postanowienie, którego skutkiem jest właśnie dalsze zawieszenie postępowania, jest sprzeczne z prawem. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał zarzuty skargi kasacyjnej za nieuzasadnione i działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.