VI SA/Wa 471/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk Sędziowie Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Paulina Paczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2011 r. sprawy ze skargi K. Sp. j. z siedzibą w J. na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie udzielenia patentu na wynalazek oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r. Urząd Patentowy RP działając na podstawie art. 245 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późniejszymi zmianami) (dalej p.w.p.) po rozpatrzeniu złożonego przez M. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od postanowienia z dnia [...] czerwca 2010 r. o podjęciu zawieszonego postępowania w sprawie zgłoszenia wynalazku pt. "Sposób realizacji płatności przy użyciu telefonu i wybierania tonowego DTMF", nr [...] zgłoszonego przez H. K. uchylił zaskarżone postanowienie z dnia [...] czerwca 2010 r. oraz działając na podstawie art. 100 § 1 Kpa. w związku z art. 252 p.w.p. wezwał do wystąpienia do Sądu z pozwem o ustalenie komu przysługuje prawo do uzyskania patentu na ww. wynalazek w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania postanowienia. Do wydania powyższego rozstrzygnięcia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu [...] listopada 2002 r. H. K. dokonał zgłoszenia wynalazku pt. "Sposób realizacji płatności przy użyciu telefonu i wybierania tonowego DTMF". Pismem z dnia 20 lutego 2009 r. M. Spółka z o.o. wniosła o udzielenie patentu na jej rzecz. Do wniosku dołączono poświadczone notarialnie za zgodność z oryginałem oświadczenie H. K. z dnia 1 czerwca 2006 r., w którym H. K. stwierdza, że prawo do ww. zgłoszenia wynalazku wniósł do spółki jawnej M. C. H. K. Spółka Jawna w dniu [...] lutego 2006 r. Ponadto do wniosku dołączono postanowienie Sądu Rejonowego dla W. z dnia 23 maja 2007 r. z którego wynika, że ww. spółka jawna została połączona ze spółką A. Spółka z o.o. Z kolei spółka A. zmieniła nazwę na M. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, a następnie na M. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Urząd dokonał zmiany zgłaszającego zgodnie z wnioskiem. Następnie do akt spraw wpłynął kolejny wniosek o zmianę zgłaszającego - z M. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na M. Spółka Akcyjna. Do wniosku dołączono dokumenty z dnia 1 kwietnia 2009 r. potwierdzające przeniesienie prawa do patentu. Następnie do akt spraw wpłynęło pismo H. K. z dnia 30 kwietnia 2009 r., w którym stwierdza on, że nie została podpisana żadna umowa przenosząca własność przedmiotowego zgłoszenia na spółkę jawną M. C. H. K. Spółka Jawna. Urząd pismem z dnia 11 maja 2009 r. powiadomił ww. spółki, że nie może dokonać zmiany zgłaszającego, ze względu na spór dotyczący prawa do uzyskania patentu. W piśmie z dnia 28 maja 2009 r. M. Sp. z o.o. M. S.A. zakwestionowały stanowisko H. K.. Do pisma dołączono m.in. umowę spółki jawnej z dnia [...] lutego 2006 r., na mocy której powstała spółka jawna M. C. H. K. Spółka Jawna. W § 5 tej umowy znajduje się zapis, że p. H. K. wnosi do Spółki wkład aportem w postaci zgłoszeń patentowych o wartości 2.398.000. Ponadto w dniu [...] czerwca ww. spółki złożyły do akt zgłoszenia umowę licencyjną zawartą między M. C. H. K. Spółka Jawna (licencjodawca), a M. S.A. (licencjobiorca) dotycząca m.in. przedmiotowego zgłoszenia, w której licencjodawca (ww. spółka jawna) stwierdza, że przysługują jej prawa do zgłoszenia oznaczonego nr [...]. Pismami z dnia 15 lipca 2009 r. Urząd poinformował strony sporu, że nie jest właściwy do rozpatrywania sporu o ustalenie prawa do uzyskania patentu. Spory takie rozstrzygane są przez sądy powszechne w trybie postępowania cywilnego. M. Sp. z o.o. złożyła do akt sprawy kopię pozwu przeciwko Panu H. K. o ustalenie istnienia prawa do uzyskania patentu, złożonego do Sądu Okręgowego w W.. Postanowieniem z dnia [...] października 2009 r. Urząd Patentowy RP na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa. oraz 101 Kpa. w zw. z art. 252 p.w.p. działając z urzędu zawiesił postępowanie w sprawie do czasu ustalenia przez Sąd podmiotu uprawnionego do uzyskania patentu na wynalazek. W dniu 16 czerwca 2010 r. pełnomocnik H. K. złożył wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania. Do wniosku dołączono wyrok Sądu Okręgowego w W. Wydział [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. (sygn. akt [...]) oddalający powództwo M. Spółka z o.o. przeciwko H. K.. Ponadto H. K. wniósł (pismem z dnia 15 czerwca 2010 r.) o zmianę zgłaszającego na K. Spółka Jawna. Postanowieniem z [...] czerwca 2010 r. Urząd Patentowy RP na podstawie art. 97 § 2 oraz 101 § 3 Kpa. w zw. z art. 252 p.w.p. podjął postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu tegoż postanowienia Urząd Patentowy RP wskazał, iż Sąd rozstrzygnął zagadnienie wstępne, podano, że oddalenie powództwa M. Spółka z o.o. przeciwko H. K. oznacza, że prawo do uzyskania patentu na wynalazek będący przedmiotem zgłoszenia przysługuje H. K. W dniu [...] czerwca 2010 r. M. Spółka z o.o. i M. S.A. złożyły w Urzędzie wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania i dokonanie zmiany uprawnionego do uzyskania patentu na M. SA. W załączeniu nadesłano ww. wyrok Sądu wraz z uzasadnieniem. Następnie w dniu [...] lipca 2010 r. M. Spółka z o.o. wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy w części dotyczącej uzasadnienia postanowienia z dnia [...] czerwca 2010 r. Zdaniem wnioskodawcy Urząd Patentowym RP w postanowieniu z dnia [...] czerwca 2010 r. błędnie ustalił, że prawo do uzyskania patentu przysługuje H. K., podczas gdy z uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] kwietnia 2010 r. jednoznacznie wynika, że prawo to przysługuje M. Spółka Akcyjna z siedzibą w W.. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r. Urząd Patentowy RP uchylił zaskarżone postanowienie oraz wezwał do wystąpienia do Sądu z pozwem o ustalenie komu przysługuje prawo do uzyskania patentu. Urząd Patentowy RP podnosił, że przyczyną zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie była potrzeba rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd tj. ustalenia podmiotu uprawnionego do uzyskania patentu. Organ wskazał, że z uzasadnienia wyroku wydanego przez Sąd Okręgowy w sprawie z powództwa M. Sp. z o.o. przeciwko H. K. wynika, że powodem oddalenia powództwa był brak legitymacji procesowej czynnej i interesu prawnego powoda w żądaniu ustalenia, że jest właścicielem praw do patentów. Brak powyższy wynika zdaniem Sądu z tego, że M. Sp. z o.o. przeniosła umową z dnia [...] grudnia 2008 r. prawa do patentów na M. S.A. zatem w momencie składania pozwu właścicielem spornych praw jest M. Spółka Akcyjna. Sąd podkreślił również, że powód przed zbyciem praw do patentów na rzecz M. S.A. skutecznie prawa te nabył. Powołując art. 365 § 1 k.p.c. organ wskazał na moc wiążącą prawomocnego wyroku podzielając jednak stanowisko H. K., co do mocy wiążącej jedynie sentencji wyroku, a nie jego uzasadnienie. Powołując się na wyrok Sądu Najwyższego organ wskazał, iż nie oznacza to, że zawarte w uzasadnieniu motywy jakimi kierował się Sąd są całkowicie pozbawione znaczenia. W niektórych przypadkach ze względu na ogólność orzeczenia wyrażonego w sentencji (np. przy oddaleniu powództwa) przesłanki wydania takiego, a nie innego orzeczenia są istotne dla sprecyzowania zakresu mocy wiążącej prawomocnego orzeczenia, czyli granic prawomocności materialnej. Wobec powyższego Urząd Patentowy RP uznał, że powołanym wyrokiem Sąd Okręgowy ustalił, iż M. Spółka z o.o. nie ma interesu prawnego w żądaniu ustalenia, że przysługują jej prawa do zgłoszenia wynalazku będącego przedmiotem sporu. Zatem, mimo że w uzasadnieniu wyroku Sąd wyraźnie stwierdza, że prawa do przedmiotowego wynalazku przysługują spółce akcyjnej M. (a nie H. K.), nie można przyjąć, że wyrok ten ma moc wiążącą w zakresie tych ustaleń, ani że ustalenia te mają powagę rzeczy osądzonej. Zdaniem organu z Wyroku Sądu Okręgowego wynika jedynie, że prawo do uzyskania patentu nie przysługuje M. Spółka z o.o. Organ wskazał, że aktualnie o udzielenie patentu na ten wynalazek chce ubiegać się M. S.A., zatem nadal pozostaje nierozstrzygnięta kwestia komu przysługują prawa do uzyskania patentu. Urząd Patentowy RP podnosił, że ustalenie uprawnionego do uzyskania patentu ma zasadnicze znaczenie dla toczącego się postępowania. Urząd Patentowy udziela patentu na rzecz osoby uprawnionej do jego uzyskania. Zatem rozstrzygnięcie sprawy - udzielenie patentu na rzecz uprawnionego - zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, jakim jest kwestia, kto jest właścicielem rozwiązania, przez sąd, zgodnie z art. 284 pkt 2 ust. P.w.p. Brak rozstrzygnięcia kwestii podmiotu uprawnionego powoduje nie tylko niemożność samego wydania przez Urząd decyzji o udzieleniu patentu, ale również powoduje niemożność prowadzenia badania merytorycznego zgłoszenia. Uprawniony jest bowiem dysponentem zgłoszenia i od niego zależeć będzie zakres udzielonej ochrony, redakcja zastrzeżeń ochronnych czy wykonywanie postanowień Urzędu. W ocenie organu prowadzenie postępowania w sytuacji, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd narusza przepis art. 97 § 1 pkt 4 Kpa. Wobec powyższego organ uznał, że podjęcie postępowania postanowieniem z 21 czerwca 2010 r. narusza prawo w szczególności art. 97 § 2 Kpa. w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 Kpa. W ocenie organu naruszenie tych przepisów było konsekwencją naruszenia zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 Kpa. Urząd podejmując zawieszone postępowanie opierał się jedynie na sentencji wyroku Sądu Okręgowego, nie wezwał wnioskodawcy o nadesłanie jego uzasadnienia, do niego był zobowiązany na podstawie art. 77 § 1 Kpa. Organ przyznał, iż błędnie przyjął, że ww. wyrok rozstrzygnął zagadnienie wstępne. Zdaniem Urzędu Patentowego naruszenie ww. przepisów ma charakter rażący. W związku z powyższym Urząd postanowił uchylić postanowienie o podjęciu postępowania. Uchylenie postanowienia nie stoi, ze względu na rażący charakter naruszenia prawa, z obowiązującym przy rozpatrywaniu odwołań zakazem reformationis in peius. Organ wskazywał, iż w niniejszej sprawie wnosząca wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy M. Spółka z o.o. uważa, że podjęcie postępowania było słuszne, nie zgadza się jedynie z uznaniem przez Urząd, że podmiotem uprawnionym do uzyskania patentu na przedmiotowy wynalazek jest na mocy ww. wyroku Sądu Okręgowego H. K.. Podsumowując, zdaniem Urzędu Patentowego RP w przedmiotowej sprawie nie doszło do rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, a zatem brak jest podstaw do podjęcia postępowania - postępowanie powinno zostać zawieszone. Powołując art. 100 § 1 Kpa. organ wskazał, że w sprawie przedmiotowego zgłoszenia Urząd wydając postanowienie z dnia [...] października 2009 r. nie wezwał strony do wystąpienia do Sądu z pozwem o ustalenie prawa, ponieważ nie było to konieczne ze względu na to, że taki pozew był już wcześniej złożony. Organ wywodził, że aktualnie jednak nie toczy się żadne postępowanie sądowe zmierzające do rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. Nie jest też możliwe zawieszenie postępowania i wezwanie stron sporu do wystąpienia do Sądu, ponieważ postępowanie jest już zawieszone (postanowieniem z [...] października 2009 r.) W tej sytuacji Urząd Patentowy RP zdecydował się wezwać strony sporu do wystąpienia do Sądu zaskarżonym postanowieniem. W przypadku, gdy żadna ze stron nie wystąpi do właściwego Sądu Urząd rozstrzygnie zagadnienie wstępne we własnym zakresie (art. 100 § 3 Kpa.) na podstawie dowodów przedstawionych przez strony sporu. Skargę na powyższe Postanowienie Urzędu Patentowego RP wniosła K. Spółka jawna żądając jego uchylenia. Skarżąca wywodziła, że zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie wadliwej interpretacji stanu faktycznego. Skarżąca podnosiła, że Urząd Patentowy swoją decyzję z dnia [...] grudnia 2010 r. wydał na podstawie wniosku spółki M. Sp. z o.o. z dnia [...] lipca 2010 r., a więc strony, co do której sąd wcześniej bezspornie ustalił, że nie posiada ona legitymacji procesowej do występowania w niniejszej sprawie. Zdaniem skarżącej decyzja ta jest wiążąca dla Urzędu Patentowego i nie miał on prawa zawieszać wznowionych postępowań na wniosek spółki M. Sp. z o.o. i winien był ten wniosek oddalić. Skarżąca zauważała, że w swojej decyzji Urząd Patentowy wzywa strony do wystąpienia na drogę sądową celem rozstrzygnięcia komu przysługują prawa ze spornych zgłoszeń patentowych. Pismo to kierowane jest między innymi do spółki M. S.A., która nie była uczestnikiem niniejszego sporu i nie składała w tym zakresie żadnych wniosków. Urząd nie precyzuje również kto dokładnie jest stroną sporu i kto winien wystąpić na drogę sądową. Skarżąca nie zgadzała się również ze stanowiskiem Urzędu Patentowego, iż sąd w wyroku z dnia [...] kwietnia 2010 r. nie rozstrzygnął komu przysługują sporne zgłoszenia patentowe. Zdaniem skarżącej pozew zgłoszony przez M. Sp. z o.o. dotyczył ustalenia komu przysługują prawa do zgłoszeń patentowych –H. K. czy M. Sp. z o.o. Sąd prawomocnym wyrokiem oddalił powództwo M. Sp. z o.o., przyznając bezsprzecznie, że stronie tej prawa nie przysługują, co w ocenie skarżącej jest jednoznaczne z faktem, iż prawa do zgłoszeń patentowych przysługują dotychczasowemu ich właścicielowi i zgłaszającemu – H. K.. Ponieważ moc wiążącą ma jedynie sentencja orzeczenia, która nie może wychodzić poza zakres roszczenia i wiąże ona nie tylko strony i sąd który ją wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, to Urząd nie powinien był w żadnym zakresie rozpoznawać wniosku podmiotu, który nie jest stroną w postępowaniu (M. Sp. z o.o.). Skarżąca zwracała uwagę, że M. S.A. nie była do tej pory uczestnikiem sporu, nie występowała na drogę sądową przeciwko H. K. oraz nie składała żadnego wniosku o przeniesienie praw z H. K.. Jeżeli spółka, jak to stwierdził Urząd, "chce" ubiegać się o przyznanie praw do patentów, to powinna ze stosownym wnioskiem wystąpić, zaś organ nie powinien opierać swoich rozstrzygnięć na prawdopodobieństwie wystąpienia jakiegoś zdarzenia. Skarżąca nie zgadzała się również ze stanowiskiem, że postanowienie z [...] czerwca 2010 r. narusza prawo. Skarżąca podnosiła, że sprawa z powództwa M. Sp. z o.o. zakończyła się prawomocnym wyrokiem oddalającym powództwo, a żadne nowe powództwo nie zostało wniesione ani przez M. Sp. z o.o., ani przez M. S.A., które zdaniem Urzędu "chce" ubiegać się o prawa do patentów. Co więcej zdaniem skarżącej z przedstawionego w uzasadnieniu przez Urząd stanu faktycznego nie wynika, aby M. S.A. kiedykolwiek złożyła wniosek o przeniesienie praw do patentów z H. K. na siebie, ani nie wystąpiła w tym zakresie na drogę sądową. W związku z tym nie zachodzą przesłanki opisane w art. 97 § 1 pkt 4 Kpa., a decyzja z dnia [...] czerwca 2010 roku została podjęta zgodnie z art. 97 § 2 Kpa. Skarżąca nie zgadzała się też ze stanowiskiem Urzędu Patentowego RP, że na podstawie art. 77 Kpa. był on zobowiązany do żądania uzasadnienia wyroku. Podnosiła, że moc wiążącą ma sama sentencja wyroku, nadto uzasadnienie mogło nie zostać sporządzone. Ostatecznie skarżąca podnosiła, że H, K. wniósł do Urzędu Patentowego wniosek o zmianę uprawnionego na K. Sp.J., załączając stosowną umowę cesji. Urząd winien był przenieść pełne prawa do zgłoszeń patentowych na K. Sp. J., gdyż nie wskazał żadnych przeciwwskazań w tym zakresie. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Odnosząc się do zarzutów skargi organ wywodził, że M. Spółka z o.o. miała interes prawny w złożeniu wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania, a następnie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od postanowienia o podjęciu postępowania. Dopóki bowiem nie zostało ostatecznie rozstrzygnięte zagadnienie wstępne w postępowaniu sądowym trudno jednoznacznie ustalić który podmiot jest zgłaszającym (stroną) w mniejszej sprawie. Nawet ww. wyrok Sądu Okręgowego w W., z którego wynika, że M. Spółka z o.o. nie jest uprawniona do uzyskania patentu nie pozwala na uznanie, że spółka ta nie jest stroną postępowania przed Urzędem Patentowym (w sprawie zawieszenia postępowania). Sentencja tego wyroku nie jest bowiem wiążąca - zatem nie jest wykluczone, że w przypadku kolejnego procesu przed sądem cywilnym (np. z powództwa M. S.A. przeciwko p. H. K.) ustalenia zawarte w sentencji ww. wyroku odnośnie praw do zgłoszenia zostaną ustalone odmiennie. Ponadto w ocenie organu trzeba mieć na względzie, że do M. Sp. z o.o. skierowane było postanowienie o zawieszeniu postępowania, zatem postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania również należało do niej skierować, zwłaszcza, że wystąpiła ona z wnioskiem o podjęcie postępowania (wnosząc równocześnie o zmianę zgłaszającego na M. S.A.). W tej sytuacji nie można uznać, że spółce M. Sp. z o.o. nie przysługiwało prawo do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zdaniem Urzędu Patentowego RP do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego stronami postępowania przed Urzędem pozostają wszystkie cztery podmioty, do których skierowano zaskarżone postanowienie. Uczestnicy postępowania M. Spółka z o.o. i M. S.A. w piśmie procesowym z 5 września 2011 r. wnieśli o oddalenie skargi. Obie spółki podnosiły, że są stroną przedmiotowego postępowania przed Urzędem Patentowym RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej p.p.s.a. - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stosownie do art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględnia skargę tylko wówczas, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (1a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (1b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (1c), a także wówczas, gdy stwierdza nieważność decyzji (postanowienia) z przyczyn określanych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach bądź z tych przyczyn stwierdza wydanie decyzji (postanowienia) z naruszeniem prawa. Badając skargę wg powyższych kryteriów Sąd uznał, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w sposób uzasadniający jego uchylenie. Przedmiotem niniejszej sprawy jest kontrola zasadności postanowienia Urzędu Patentowego RP uchylającego postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania w sprawie udzielenia patentu na wynalazek. Zgodnie z art. 235 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (dalej p.w.p.) stroną w postępowaniu przed Urzędem Patentowym w sprawie uzyskania patentu, prawa ochronnego albo prawa z rejestracji jest zgłaszający. Zatem co do zasady postępowanie to toczy się z udziałem tylko jednej strony - zgłaszającego. Zgodnie z art. 284 pkt 2 p.w.p. w trybie postępowania cywilnego, na zasadach ogólnych, rozpatrywane są w szczególności sprawy o ustalenie prawa do patentu, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji. Zatem w razie sporu Urząd Patentowy RP nie jest właściwy do rozstrzygania komu służy prawo do patentu. Zgodnie z art. 252 p.w.p. w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania przed Urzędem Patentowym stosuje się, z zastrzeżeniem art. 253, odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 Kpa. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, § 2 powołanego artykułu stanowi, że gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, organ administracji publicznej podejmie postępowanie z urzędu lub na żądanie strony. W przedmiotowej sprawie z wnioskiem o udzielenie patentu na wynalazek wystąpił H. K., następnie M. Spółka z o.o. wniosła o udzielenie patentu na jej rzecz podnosząc, że nabyła prawa do przedmiotowego patentu od H. K.. Następnie wpłynął wniosek o zmianę zgłaszającego na M. S.A. na skutek dalszego przejścia uprawnień. H, K. zakwestionował przejście praw do patentu na wskazane spółki. Organ w świetle powołanego wyżej art. 284 p.w.p. słusznie stanął na stanowisku, że nie jest właściwy do rozstrzygania komu służą prawa do patentu i postanowieniem z dnia [...] października 2009 r. zawiesił postępowanie w sprawie. W sprawie istnieje bowiem zagadnienie wstępne, którego rozstrzygnięcie wiąże się z prawidłowym ustaleniem strony postępowania o udzielenie patentu na wynalazek. Zgodnie z art. 365 § 1 k.p.c. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Zarówno organ, jak i skarżący stają na prawidłowym stanowisku co do mocy wiążącej jedynie sentencji prawomocnego wyroku. Wyrok Sądu Okręgowego w W. sygn. akt [...] z [...] kwietnia 2010 r. oddalający powództwo M. Spółki z o.o. przeciwko H. K. przesądza zatem jedynie, że prawo do patentu nie służyło w dacie wyrokowania M. Spółce z o.o. Przy czym zaznaczyć trzeba, że ustalenia Sądu Okręgowego, co do braku legitymacji procesowej czynnej M. Spółki z o.o. dotyczą postępowania cywilnego i legły u podstaw oddalenia powództwa tej spółki. Nie można przekładać ich automatycznie na postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie, a w szczególności na postępowanie wpadkowe w przedmiocie zawieszenia postępowania związanego z istnieniem sporu, co do tego komu służą prawa do patentu. M. Spółka z o.o. wystąpiła z wnioskiem o zmianę zgłaszającego na M. S.A. w związku z przeniesieniem uprawnień na tę spółkę. Spór co do tego komu służą praw do patentu stanowi zagadnienie wstępne stanowiące przyczynę zawieszenia postępowania. Spółki stały się zatem uczestnikami postępowania wpadkowego w przedmiocie zwieszenia postępowania o udzielenie patentu. Dopiero prawomocne rozstrzygnięcie tej kwestii pozwoli na prawidłowe ustalenie strony postępowania o udzielenie patentu na wynalazek. W tej sytuacji organ zasadnie uznał, że podjęcie postępowania postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. narusza prawo - w szczególności przepisy art. 97 § 2 Kpa. w związku z art. 97 § 1 pkt 4 Kpa. Urząd Patentowy RP błędnie przyjął bowiem, że wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] kwietnia 2010 r. rozstrzygnął zagadnienie wstępne. Prawidłowe jest zatem postanowienie uchylające postanowienie o podjęciu postępowania. Jednocześnie Sąd podziela ocenę organu, że Postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania w sytuacji, gdy zagadnienie wstępne nie zostało rozstrzygnięte naruszało prawo w sposób rażący, zatem jego uchylenie nie stoi w sprzeczności z zakazem reformationis in peius wyrażonym w art. 139 Kpa. Zgodnie z art. 100 § 1 Kpa. organ, który zawiesił postępowanie w związku zaistnieniem w sprawie zagadnienia wstępnego wzywa stronę do wystąpienia do właściwego sądu lub organu o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego, chyba że strona wykaże, iż z wnioskiem takim wystąpiła. W sprawie przedmiotowego zgłoszenia organ wydając postanowienie z dnia [...] października 2009 r. nie wezwał strony do wystąpienia do Sądu z pozwem o ustalenie prawa, ponieważ taki pozew był już wcześniej złożony. W chwili wydawania zaskarżonego postanowienia nie toczyło się jednak postępowanie sądowe zmierzające do rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. Nie było też możliwe zawieszenie postępowania i wezwanie stron sporu do wystąpienia do Sądu ponieważ postępowanie jest już zawieszone (postanowieniem z [...] października 2009 r.). W tej sytuacji Urząd Patentowy RP prawidłowo w ocenie Sądu wezwał strony sporu do wystąpienia do sądu zaskarżonym postanowieniem. Biorąc wszystkie powyższe względy pod uwagę, Sąd stanął na stanowisku, że organ wydając zaskarżone postanowienie nie dopuścił się naruszeń prawa materialnego, które miałyby wpływ na wynik sprawy, ani uchybień formalnoprawnych w stopniu, w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.