II FSK 269/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej E. Sp. z o.o. z siedzibą w C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 września 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 222/11 w sprawie ze skargi E. Sp. z o.o. z siedzibą w C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 31 grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2002 r. postanawia odrzucić skargę kasacyjną. 1. Wyrokiem z 14 września 2011 r., I SA/Gd 222/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę E. Sp. z o.o. z siedzibą w C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z 31 grudnia 2010 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2002 r. 2. W złożonej 25 listopada 2011 r. skardze kasacyjnej od powyższego wyroku pełnomocnik spółki wskazał, że postępowanie prowadzone przed wojewódzkim sądem administracyjnym dotknięte jest nieważnością (art. 183 § 2 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), gdyż "w dniu 7 lipca 2011 r. odwołano zarząd spółki, którego do dnia dzisiejszego nie powołano". Pełnomocnik spółki załączył do skargi kasacyjnej odpis aktu notarialnego z 7 lipca 2011 r. 3. Pismem z 13 lutego 2014 r. pełnomocnik skarżącej poinformował, że zarząd spółki został ponownie powołany uchwałą nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników z 10 września 2012 r. i załączył odpis uchwały oraz odpis pełny z rejestru przedsiębiorców według stanu na dzień 13 lutego 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4. Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny jest związany granicami skargi kasacyjnej, a z urzędu bierze pod uwagę tylko nieważność postępowania. Kwestię nieważności może jednak badać dopiero w fazie merytorycznego rozstrzygania. Artykuł 183, podobnie jak art. 186 P.p.s.a., może znaleźć zastosowanie dopiero po przystąpieniu przez Sąd do rozpoznawania skargi kasacyjnej, co zależy od jej skutecznego wniesienia (por. uzasadnienie postanowienia SN z 11 marca 1997 r., CKN 13/97). Zgodnie z art. 177 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Skoro trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej liczy się od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, to wniesienie skargi przed tym dniem nie jest dopuszczalne. W szczególności niezłożenie wniosku o uzasadnienie orzeczenia oddalającego skargę (por. art. 141 § 2) powoduje, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej w ogóle nie rozpoczyna biegu. To samo dotyczy sytuacji, gdy sąd pierwszej instancji doręczył stronie uzasadnienie przez pomyłkę mimo braku wniosku strony (por. postanowienie NSA z 1 marca 2005 r., II GZ 9/05). Skarga kasacyjna wniesiona przez stronę, która otrzymała odpis uzasadnienia na skutek pomyłki sądu, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 178 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 11 maja 2005 r., I GSK 776/05; B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 526-527) W niniejszej sprawie podmiotem, który złożył wniosek o sporządzenie i doręczenia odpisu wyroku z uzasadnieniem był A. S., który w piśmie z 21 września 2011 r. wskazał, że działa w imieniu skarżącej jako prezes zarządu spółki. Z analizy akt sprawy, w tym nadesłanych dokumentów przez pełnomocnika skarżącej wynika, że 21 września 2011 r. A. S. nie pełnił funkcji prezesa zarządu ani innej uprawniającej go do reprezentacji spółki, natomiast skarżąca ani jej pełnomocnik nie wniosła o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem. Z uwagi na powyższe skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie 25 listopada 2011 r. jest niedopuszczalna gdyż termin do jej wniesienia nie rozpoczął biegu ze względu na brak wniesienia przez uprawniony podmiot wniosku, o którym mowa w art. 141 § 2 P.p.s.a. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.