II SA/Gl 11/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski,, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant referent - stażysta Marta Zasoń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2011 r. sprawy ze skargi E. K. i P. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r., nr [...], Starosta [...] orzekł o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa R. prawa własności nieruchomości gruntowej, położonej w R., oznaczonej jako działka nr "1" ([...]), obręb B., o pow. [...] ha z przeznaczeniem na realizację celu publicznego - budowę zbiornika przeciwpowodziowego "[...]" na rzece [...]. Nieruchomość ta stanowiła własność obecnie skarżących E. K. i P. K. i była zapisana w księdze wieczystej nr [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy R. Organ orzekający przyznał jednocześnie wywłaszczonym właścicielom odszkodowanie za nieruchomość w kwocie [...] zł. Na skutek wniesionego odwołania Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Decyzja Wojewody została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który wyrokiem z dnia 5 października 2009 r., sygn. akt II SA/Gl 205/09, uchylił decyzje organów obu instancji w częściach dotyczących odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. Jako zasadniczy i jedyny motyw uchylenia tych decyzji, Sąd wskazał naruszenie art. 156 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2010, Nr 102, poz. 651 z późn. zm.), zwanej dalej u.g.n., poprzez posłużenie się przez organy operatem szacunkowym, który na skutek upływu 12 miesięcy od jego sporządzenia, wymagał potwierdzenia aktualności. Sąd nie uznał natomiast za zasadne zarzutów związanych w szczególności z faktem, że wycena gruntów nie uwzględniała wartości kopalin znajdujących się pod powierzchnią gruntu oraz zarzutu rzekomego komercyjnego celu wywłaszczenia. Wyrok nie został zaskarżony i stał się prawomocny. W toku ponownie prowadzonego postępowania organ I instancji zwrócił się z zapytaniem do Agencji Nieruchomości Rolnych o możliwość przekazania stronom działki zamiennej, albowiem małżonkowie K. wyrazili zainteresowanie działką nr "2" w R. lub działką nr "3" w B. Uzyskano jednak odpowiedź (pismo Agencji z [...] r.), że działki sa oddane w dzierżawę na czas określony, pierwsza z nich do [...]r., a druga do [...]r. Sporządzony został operat szacunkowy z [...]r. Wyceny dokonano z zastosowaniem podejścia porównawczego, metodą korygowania ceny średniej. Do wyceny przyjęto 16 transakcji z okresu od [...]r. do [...]r., ujawnionych w bazie "[...]", wykazanych w tabeli nr 1 operatu. Wartość ustalono na datę sporządzenia operatu, wedle stanu nieruchomości z daty wywłaszczenia. Jako cechy rynkowe określono położenie, drogę dojazdową, bonitację gleb, stopień kultury rolnej oraz kształt i konfigurację. Ocenę cech rynkowych zawarto w pkt 3.2.3 operatu. Wycenianej nieruchomości przypisano bardzo dobre położenie, słabą drogę dojazdową, bardzo dobre bonitację gleby i stopień kultury rolnej oraz dobry kształt i konfigurację. Ustalono cenę średnią porównywanych transakcji na poziomie [...] zł/m2, zastosowano współczynnik korygujący [...] i wyliczono wartość [...] wycenianej działki na [...] zł. Wartość rynkową całej nieruchomości obliczono na kwotę [...] zł. Przeprowadzona została w dniu [...]r. rozprawa administracyjna. Pełnomocnik stron na rozprawie wniósł o przyznaje odszkodowania w kwocie [...] zł/m2 względnie o przyznanie nieruchomości zamiennej: działki nr "2" w R. lub działki nr "3" w B. Zawnioskował o skierowanie operatu do K. O. Z. w W. i o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego – operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę z listy Prezesa Sądu Okręgowego w G. Jednocześnie pełnomocnik stron nie zgłosił żadnych sprecyzowanych zarzutów pod adresem sporządzonej wyceny, nie określił także na jakiej podstawie domaga się przyjęcia ceny 1 m2 działki na poziomie [...] zł. Decyzją z [...]r. nr [...] Starosta [...] orzekł o przyznaniu poprzednim właścicielom wywłaszczonej działki nr "1" odszkodowania w kwocie [...] zł i zobowiązał do jego wypłaty Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w G. w terminie 14 dni od daty, w której decyzja będzie podlegała wykonaniu. Jako podstawę prawną decyzji wskazano przepisy art. 9a, art. 112 ust. 1, 3 i 4, art. 113 ust. 1, art. 119 ust. 1, art. 128, art. 129, art. 130 ust. 1 i 2, art. 132 oraz art. 134 u.g.n. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ zrelacjonował dotychczasowy przebieg postępowania. W szczególności wskazał na ustalenia i czynności przeprowadzone po wyroku z dnia 5 października 2009 r., które w istocie zmierzały do ustalenia wysokości odszkodowania, albowiem kwestia wywłaszczenia została prawomocnie rozstrzygnięta decyzją z dnia [...]r. Wyjaśniono, że ponieważ nie jest możliwe przyznanie nieruchomości zamiennych wskazanych przez strony, zadecydowano o przyznaniu odszkodowania pieniężnego. Opisano ustalenia sporządzonego operatu szacunkowego, oceniając je jako prawidłowe. Podkreślono, że pełnomocnik stron nie zgłosił pod adresem operatu żadnych skonkretyzowanych zarzutów i nie zakwestionował żadnych danych przyjętych przez rzeczoznawcę, nie podał także żadnych dowodów na poparcie żądania ustalenia ceny 1 m2 w wysokości [...] zł. W tej sytuacji Starosta uznał za niezasadne zgłoszone na rozprawie administracyjnej żądania pełnomocnika strony domagającego się skierowania tego operatu do oceny przez organizację zawodową rzeczoznawców majątkowych oraz do K. O. Z., a także ustalenia odszkodowania w wysokości [...] zł za 1 m2. Organ uzasadnił także swoje stanowisko, wedle którego na wartość przedmiotowej nieruchomości nie mają wpływu zalegające w niej kopaliny. Wskazano także, że działki są położone na obszarze pozbawionym planu miejscowego. W końcu pouczono strony, że wysokość odszkodowania podlega waloryzacji na dzień zapłaty i podano sposób tej waloryzacji. Od powyższej decyzji pełnomocnik skarżących wniósł odwołanie, domagając się jej uchylenia i przekazania sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia, zmiany decyzji poprzez przyjęcie, że odszkodowanie winno wynosić nie mniej niż [...] zł/m2. Domagał się także całkowitego pominięcia operatu szacunkowego, jako nieaktualnego i zaniżającego wartość wycenianej nieruchomości. Wniósł o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z listy Prezesa Sądu Okręgowego w G. W odwołaniu zarzucono błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu, że planowany zbiornik jest inwestycją non profit, podczas gdy ma być również terenem rekreacyjno-turystycznym, a zatem towarzyszące mu zadania to zadania o charakterze komercyjnym. Pominięto zatem, że cena przy komercyjnym przeznaczeniu gruntu jest większa. Powielono zarzut dotyczący nie uwzględnienia w operacie wartości kopalin zalegających pod gruntem, przez co ustalona wartość nieruchomości jest rażąco niska. Zarzucono rażącą obrazę przepisów art. 9a, art. 112, art. 113, art. 119, art. 121, art. 122, art. 123, art. 128, art. 129, art. 130 i art. 132 u.g.n. poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że wartość wywłaszczanej nieruchomości zamyka się kwotą [...] zł, gdy w rzeczywistości wartość wywłaszczanej nieruchomości opiewa na kwotę [...] zł. Ponadto zarzucono naruszenie przepisów postępowania, a to art. 77, art. 78 i art. 84 Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) poprzez nie wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy i oddalenie wniosków dowodowych. Zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji uznając je za zgodne z prawem. W uzasadnieniu oceniono operat szacunkowy jako sporządzony zgodnie z przepisami. Wskazano, że przyznanie określonych przez strony działek zamiennych nie było możliwe, zatem prawidłowo odszkodowanie ma charakter pieniężny. Wyjaśniono, że zgodnie z decyzją Wojewody [...] z dnia [...] r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, budowa dotyczy suchego zbiornika przeciwpowodziowego, przeznaczonego do magazynowania wody w okresach powodzi. Przeznaczenie tereniu zgodnie z celem wywłaszczenia nie powoduje zwiększenia wartości, albowiem nadal będzie on miał charakter rolny, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy z 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych, grunty pod urządzeniami przeciwpowodziowymi są gruntami rolnymi. Wyjaśniono także, że kopaliny nie stanowiące części składowych gruntu stanowią własność Skarbu Państwa. Mając na względzie rolnicze przeznaczenie działki skarżących oraz brak koncesji na wydobywanie kruszyw, kopaliny w działce się znajdujące nie stanowią jej części składowej i zgodnie z § 46 rozporządzenia RM z 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. nr 207, poz. 2109 ze zm.), przy określaniu wartości nieruchomości nie są uwzględniane. Dla poparcia stanowiska w kwestii niekomercyjnego charakteru inwestycji oraz braku podstaw do uwzględniania wartości kopalin przy wycenie działki, powołano się na szereg wyroków WSA w Gliwicach, w których kwestie te były rozważane i oceniane. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący podnieśli te same zarzuty i argumenty, które były zgłaszane w odwołaniu i zawnioskowali o uchylenie wydanych decyzji celem ponownego rozpoznania sprawy, całkowite pominięcie operatu szacunkowego będącego podstawą wyceny jako nieaktualnego, albowiem sporządzonego ponad rok temu oraz o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu wyceny nieruchomości, który wykaże sądowi rzeczywistą wartość nieruchomości. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. W piśmie procesowym z [...]r. pełnomocnik skarżących podał, że decyzja nie jest wykonalna, albowiem GUS nie dokonuje waloryzacji, o którą ustalana byłaby aktualna wartość nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wyjaśnić pełnomocnikowi skarżących, że zakres postępowania dowodowego możliwego do prowadzenia przed sądem administracyjnym określa przepis art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). W zakres ten nie wchodzi przeprowadzanie dowodu z opinii biegłego, wobec czego wniosek dowodowy skarżących zawarty w skardze podlegał oddaleniu, co Sąd uczynił na rozprawie w dniu 14 września 2011 r. Należy także zwrócić uwagę, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji, wydane zostały w postępowaniu prowadzonym po uprawomocnieniu się wyroku Sądu z 5 października 2009 r. sygn. akt II SA/Gl 205/09. Ma to istotne znaczenie ze względu na przepisy art. 153 i art. 170 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Z kolei stosownie do art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe. Powołanym wyżej wyrokiem Sąd przesądził o braku podstaw do uwzględnienia tych zarzutów skarżącego, które dotyczyły nie uwzględnienia przy wycenie nieruchomości wartości zalegających w niej kopalin, komercyjnego charakteru nieruchomości, ustalenia odszkodowania w formie pieniężnej z pominięciem przyznania nieruchomości zamiennej. W szczególności Sąd wskazał, że w myśl art. 131 u.g.n. w ramach odszkodowania właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu wywłaszczonej nieruchomości może być przyznana, za jego zgodą, odpowiednia nieruchomość zamienna. Przepis ten w ocenie Sądu stanowi jedynie o dopuszczalnym sposobie wywiązania się organu z obowiązku wypłaty odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. Nie daje natomiast właścicielowi wywłaszczanej nieruchomości podstawy do zgłoszenia skutecznego roszczenia o przyznanie nieruchomości zamiennej oraz nie upoważnia organu do przyznania takiej nieruchomości bez zgody tego właściciela. Tym samym orzekający o odszkodowaniu organ administracji publicznej może w trakcie postępowania wywłaszczeniowego zaoferować nieruchomość zamienną, nie musi jednak takiej propozycji składać. Nie musi też przyjąć składanej w tym zakresie propozycji strony, tym bardziej, że z akt sprawy wynika, że nieruchomości wnioskowane jako zamienne, znajdują się w dzierżawie osób trzecich, a więc organ był pozbawiony możliwości dysponowania tymi nieruchomościami. Sąd nie podzielił też zarzutów skarżącego co do konieczności uwzględnienia przy szacowaniu nieruchomości wartości kopalin. Zgodnie z art. 134 ust. 3 u.g.n. wartość rynkową nieruchomości określa się według aktualnego sposobu jej użytkowania, jeżeli przeznaczenie nieruchomości, zgodne z celem wywłaszczenia, nie powoduje zwiększenia jej wartości. Wobec powyższego, skoro celem wywłaszczenia była budowa suchego zbiornika przeciwpowodziowego, biorąc pod uwagę art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266 z późn. zm.), w myśl którego grunty pod urządzeniami przeciwpowodziowymi są gruntami rolnymi należy uznać, że cel na który została wywłaszczona nieruchomość skarżącego nie spowoduje zwiększenia jej wartości. Sąd uznał też, że okoliczności faktyczne i prawne sprawy nie pozostawiają wątpliwości co do publicznego celu wywłaszczenia. Tym samym twierdzenia strony skarżącej wskazującej na komercyjny cel wywłaszczenia nie znajdują żadnego uzasadnienia. W świetle wskazanego celu wywłaszczenia pozbawione podstaw prawnych było także twierdzenie skarżącego, że wartość wywłaszczonej nieruchomości została zaniżona w związku z nieuwzględnieniem w operacie szacunkowym udokumentowanego złoża żwiru zalegającego na wywłaszczonej nieruchomości. Art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz.U. z 2004 r. Nr 228, poz. 1947 z późn. zm.) wykładany a contrario wskazuje co prawda, że złoża kopalin mogą stanowić część składową nieruchomości, jednak jak wskazano w wyroku Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2008 r., I OSK 79/07, [w:] Lex nr 453377, dotyczy to wyłącznie przypadków, gdy korzystanie i dysponowanie tymi kopalinami byłoby zwykłym elementem korzystania z nieruchomości, zgodnym z jej społeczno-gospodarczym przeznaczeniem. Sam fakt istnienia możliwości wydobywania kopaliny metodą odkrywkową, nie stanowi zatem dostatecznej przesłanki do uznania jej za część składową nieruchomości wykorzystywanej rolniczo. Wyżej przytoczona ocena wyrażona przez Sąd była i jest wiążąca zarówno dla organów, jak i dla Sądu obecnie rozpoznającego skargę. W istocie zatem do rozpoznania pozostają te zarzuty skarżącego, które kwestionują prawidłowość i aktualność sporządzonego w ponownym postępowaniu operatu szacunkowego z dnia [...]r. Zarzut nieaktualności operatu nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew twierdzeniom skarżącego operat był aktualny i to nie tylko w dacie wydania decyzji przez organ pierwszej instancji, ale także w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 156 ust. 3 u.g.n. operat szacunkowy może być wykorzystany do celu, dla którego został sporządzony, przez okres 12 miesięcy od daty jego sporządzenia, chyba że wystąpiły zmiany uwarunkowań prawnych lub istotne zmiany czynników, o których mowa w art. 154. Z akt sprawy nie wynika, aby uległy zmianie czynniki wskazane w art. 154 u.g.n. Brak jest również podstaw do stwierdzenia, że zmieniły się uwarunkowania prawne. Operat sporządzony został w dniu [...]r., zaś zaskarżona decyzja wydana została w dniu [...]r. Upływ czasu pomiędzy tymi datami oraz brak przesłanek z art. 154 u.g.n. przesądza o aktualności operatu szacunkowego. Nie są natomiast dla Sądu zrozumiałe twierdzenia skarżących, w których kwestionują oni dokonanie aktualizacji operatu i jego uzupełnienia. Z akt sprawy nie wynika, aby tego rodzaju czynności były dokonywane. Operat z dnia [...]r. został przyjęty w sprawie przez organy jako dowód bez jego uzupełniania i aktualizowania, o czym świadczy chociażby wysokość ustalonego odszkodowania. Można odnieść wrażenie, że w istocie skarżący powielili zarzuty dotyczące innego, wcześniejszego etapu postępowania. Postulaty skarżących, jakoby organy winny zlecić opracowanie operatu biegłemu z listy Prezesa Sądu Okręgowego w G. nie znajduje poparcia w obowiązujących przepisach prawa. Zgodnie z art. 130 ust. 2 u.g.n. ustalenie wysokości odszkodowania następuje po uzyskaniu opinii rzeczoznawcy majątkowego, określającej wartość nieruchomości. Działalność zawodową rzeczoznawców majątkowych regulują przepisy art. 174 i nast. u.g.n. Brak jest w przepisach prawa podstawy do dokonania w kontrolowanym postępowaniu wyceny przez inną osobę aniżeli rzeczoznawcę majątkowego i w innym trybie, niż przewidują to przepisy u.g.n. Powołanie się przez skarżących na wyrok tut. Sądu z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Gl 1010/07, pozostaje bez wpływu na wynik niniejszej sprawy. Wyrok ten wydany został w innej indywidualnej sprawie, a ponadto dokonana w tym wyroku ocena aktualności operatu szacunkowego była wynikiem odmiennego stanu faktycznego tamtej sprawy. Konkludując, w ocenie Sądu brak jest podstaw do kwestionowania prawidłowości sporządzonego w maju 2010 r. operatu szacunkowego. Zgodnie z art. 134 u.g.n., podstawę ustalenia wysokości odszkodowania stanowi, z zastrzeżeniem art. 135, wartość rynkowa nieruchomości, którą określa się przy uwzględnieniu jej rodzaju, położenia, sposobu użytkowania, przeznaczenia, stopnia wyposażenia w urządzenia infrastruktury technicznej, stanu nieruchomości oraz aktualnie kształtujących się cen w obrocie nieruchomościami. Wartość rynkową nieruchomości określa się według aktualnego sposobu użytkowania, jeżeli przeznaczenie nieruchomości zgodnie z celem wywłaszczenia nie powoduje zwiększenia jej wartości, bo w takim wypadku wartość określa się wg alternatywnego sposobu użytkowania wynikającego z tego przeznaczenia. Istotne jest też, że w przypadku gruntu według tych zasad szacuje się nawet wartość odtworzeniową nieruchomości (art. 135 ust. 3 ustawy). Oznacza to, że wartość gruntu wyznacza zawsze jego wartość rynkowa, inaczej niż w przypadku obiektów budowlanych, czy drzewostanu. W niniejszej sprawie rzeczoznawca majątkowy dla obliczenia wartości rynkowej nieruchomości przyjęła 16 transakcji sprzedaży nieruchomości gruntowych użytkowanych rolniczo z terenu powiatu raciborskiego, przeprowadzonych w okresie od [...]r. do [...]r. Z treści operatu szacunkowego wynika, że średnia cena tego typu nieruchomości w analizowanym okresie osiągnęła wartość [...] zł/m2. W związku z upływem czasu, ceny te skorygowano o współczynnik wynoszący [...] (str. 15 operatu ). Zdaniem składu orzekającego, skoro znane były ceny 16 transakcji z rynku lokalnego, trafnie organy dokonując oceny operatu szacunkowego uznały, że rzeczoznawca określił prawidłową wartość rynkową przedmiotowej działki wg aktualnego sposobu użytkowania, przy zastosowaniu podejścia porównawczego, metody korygowania ceny średniej. Warto zauważyć, że strona skarżąca, poza ogólnymi twierdzeniami o wadliwości operatu, zaniżeniu ceny, rażącym naruszeniu prawa, w istocie nie sformułowała żadnego konkretnego zarzutu, popartego danymi zawartymi w operacie, wprost wskazującego, który współczynnik, jaki dane czy zastosowane obliczenia i charakterystyki nieruchomości były wadliwe i z jakich powodów. Strona skarżąca powiela natomiast zarzuty, które już zostały prawomocnymi wyrokami sądów rozważone i odparte. Sąd nie podzielił też zarzutów skarżącego dotyczących nieuwzględnienia przez Starostę [...] wniosku o weryfikację prawidłowości operatu przez organizację zawodową rzeczoznawców majątkowych. Wniosek tej treści złożony przez stronę postępowania administracyjnego nie jest bowiem wiążący dla organu. Organ ustalający wysokość odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość ma obowiązek dokonać oceny operatu szacunkowego we własnym zakresie. O potrzebie zewnętrznej weryfikacji operatu, o jakiej mowa w art. 157 ust. 1 u.g.n. decyduje zaś nie żądanie strony lecz powstanie po stronie organu uzasadnionych wątpliwości co do prawidłowości jego sporządzenia. Ogólnikowe zarzuty strony skarżącej, nie poparte konkretnymi argumentami, nie stanowiły dostatecznego powodu do podważenia rzetelności operatu. Wskazać także należy na podzielany przez skład orzekający Sądu pogląd prawny zawarty w wyroku NSA z dnia 27 lutego 2008 r., sygn. akt II OSK 103/07, że postępowanie przewidziane przepisem art. 157 ust. 1 u.g.n. dotyczy wyłącznie oceny prawidłowości sporządzenia operatu, a jego rezultatem nie może być dokonanie określenia wartości przedmiotu wyceny. Notabene zauważyć należy, iż także skarżący nie przedłożył odmiennego operatu, ani też nie zlecił jego wykonania organizacji zawodowej w trybie art. 157 ust. 1 u.g.n. Wreszcie bez znaczenia dla oceny zaskarżonej decyzji pozostaje zgłoszony przez pełnomocnika skarżącego w piśmie procesowym z dnia [...]r. zarzut braku aktualizacji wskaźnika waloryzacji. Zgodnie z art. 5 u.g.n. waloryzacji kwot należnych z tytułów określonych w ustawie dokonuje się przy zastosowaniu wskaźników zmian cen nieruchomości ogłaszanych przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, w drodze obwieszczeń, w Dzienniku Urzędowym RP "Monitor Polski". Z kolei w myśl art. 227 u.g.n. do czasu ogłoszenia przez Prezesa GUS wskaźników zmian cen nieruchomości, waloryzacji dokonuje się przy zastosowaniu wskaźników cen towarów i usług konsumpcyjnych ogłaszanych przez Prezesa GUS. Przywołana regulacja wskazuje, że aktualizowanie i ogłaszanie wskaźnika służącego waloryzacji odszkodowania pozostaje poza granicami niniejszej sprawy, a tym samym nie może mieć wpływu na jej wynik. Mając na względzie podane argumenty, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Treść powołanych w uzasadnieniu orzeczeń sądów administracyjnych dostępna jest w internetowej bazie orzeczeń na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl