II FZ 502/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Jerzy Płusa, , , po rozpoznaniu w dniu 20 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 11 lipca 2011 r. sygn. akt I SA/Rz 417/11 w zakresie wpisu od skargi w sprawie ze skargi B. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia 19 maja 2011 r. nr ... w przedmiocie podatku rolnego za 2011 r. postanawia oddalić zażalenie. Przedmiotem zażalenia B. G. jest zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 11 lipca 2011 r., sygn. akt I SA/Rz 417/11, o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Przewodniczący na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a. - wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu w kwocie 500 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia 19 maja 2011 r., w której uchylono decyzję Wójta Gminy T. w przedmiocie podatku rolnego na 2011 r. i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania Organowi pierwszej instancji. Jako podstawę prawną takiej wysokości wpisu Przewodniczący wskazał § 2 ust. 3 pkt 12 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) - zwanego dalej Rozporządzeniem o wpisie (karta 24 akt I instancji). Wskazano także termin do uiszczenia wpisu, rachunek oraz uwypuklono rygor - odrzucenia skargi w wypadku nieuiszczenia wpisu w terminie. W zażaleniu na powyższe zarządzenie Strona wniosła o jego zmianę przez ustalenie wpisu od skargi na kwotę 100 zł, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 6 Rozporządzenia o wpisie. W uzasadnieniu wskazała, że SKO w decyzji z dnia 19 maja 2011 r. nie rozpatruje skargi w przedmiocie bezczynności i niedopełnienia obowiązków służbowych Zespołu Orzekającego SKO w R. w zakresie nieprawidłowości w decyzji w latach 2004 - 2006, 2009 i 2011. Zdaniem Strony, Organ ponownie rozpoznał jej skargę z dnia 24 lutego 2011 r. i ponownie uchylił decyzję Wójta z 3 lutego 2011 r. Dalej wskazał, że błędne decyzje z 2009 r. Sąd uchylił ze względów formalnych. W konsekwencji tego wyroku Skarżący otrzymał "absurdalną" odpowiedź ze Starostwa Powiatowego w R., którą załączył. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Należy wyjaśnić Skarżącemu, że wskazał on precyzyjnie w swojej skardze, iż dotyczy ona decyzji SKO z dnia 19 maja 2011 r., nr ..., a decyzja ta nie jest czwartą wydaną w tej sprawie, gdyż dotyczy wyłącznie podatku rolnego za 2011 r. (nie dotyczy poprzednich lat podatkowych). Ponadto jest to decyzja, o której mowa w art. 233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) – dalej zwanej Ordynacją podatkową - a więc decyzja o charakterze kasacyjnym, która nie rozstrzygała o istocie sporu (o wymiarze podatku rolnego za 2011 r.), choć dotyczyła zobowiązań podatkowych. Nieporozumieniem jest twierdzenie Skarżącego, że przedmiotem jego skargi jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skoro w sprawie wydano decyzję, o bezczynności - w rozumieniu prawnym - nie może być mowy. Zarzut Skarżącego o bezczynności Organu przedstawia w istocie jego niezadowolenie ze sposobu załatwienia sprawy i z zakresu czynności, jakie w sprawie zostały podjęte. Bezczynność organu administracji to termin języka prawnego i prawniczego, który oznacza, że w prawem określonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie albo prowadził postępowanie, jednak nie zakończył go w sposób wymagany prawem (wydaniem aktu czy podjęciem czynności). Kwestie, które podnosi w skardze Strona w tej sprawie, nie dotyczą więc bezczynności SKO w rozumieniu prawnym, lecz niezadowolenia Strony ze sposobu rozstrzygnięcia jego sprawy, które dotyczy "niewyliczenia" właściwych powierzchni działek. Kwestia ta będzie oczywiście przedmiotem oceny przez Sąd pierwszej instancji w postępowaniu głównym, nie zmienia to jednak faktu, że przedmiotem zaskarżenia w tej sprawie jest decyzja SKO z dnia 19 maja 2011 r. To zaś prowadzi do wniosku, że Przewodniczący Wydziału prawidłowo w oparciu o § 2 ust. 3 pkt 12 Rozporządzenia o wpisie wezwał Skarżącego do uiszczenia od skargi na tę decyzję - mającą charakter kasacyjnej - wpisu stałego w kwocie 500 zł, zgodnie z dyspozycją art. 231 P.p.s.a. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. zażalenie oddalił.