II OZ 1143/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 1147/11 odmawiające przyznania L. Ś. prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi L. Ś. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 20 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, oddalił wniosek L. Ś. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, w sprawie ze skargi tego skarżącego na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej. W uzasadnieniu wskazano, że mimo żądania Sądu, skarżący nie wyjaśnił skąd czerpie środki na zaspokojenie potrzeb życiowych skoro nie uzyskuje dochodów oraz nie wskazał osób u których zaciągnął zobowiązania i wysokości tych zobowiązań czym uniemożliwił obiektywną ocenę jego sytuacji materialnej. Nie było tym samym możliwe przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie bowiem skarżący nie wykazał, że została spełniona przesłanka do zwolnienia go od kosztów sądowych, a zatem przyznanie prawa pomocy nie byłoby zgodne z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.). Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł L. Ś. nie zgadzając się z rozstrzygnięciem Sądu I instancji, podnosząc, że w jego opinii spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadą ogólną postępowania przez sądami administracyjnymi jest ponoszenie przez stronę kosztów tego postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (art. 199 ppsa). Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Orzeczenie w tej sprawie Sąd wydaje na podstawie oświadczeń strony mając na uwadze okoliczności podane w tym oświadczeniu i w razie potrzeby przedstawione przez stronę dowody. Z powyższego wynika, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy w zakresie przez nią wnioskowanym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, rozpoznając wniosek L. Ś. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, wezwał skarżącego do wyjaśnienia okoliczności związanych z jego sytuacją materialną, co miało stanowić uzupełnienie oświadczenia odnośnie stanu majątkowego. Skarżący nie uczynił zadość wezwaniu Sądu nie wyjaśniając powodu takiego stanu rzeczy. Sąd I instancji doszedł do przekonania, że uchylanie się skarżącego od nałożonego obowiązku szczegółowego wykazania, iż znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym powoduje, że wniosek nie może być uwzględniony. Stanowisko to zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zasługuje na aprobatę. Zaskarżone postanowienie jest zatem słuszne i zgodne z prawem, wniesiony przez skarżącego środek odwoławczy nie zawiera argumentów, które mogłyby podważyć jego prawidłowość, w konsekwencji czego zażalenie należało oddalić. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art.197 ppsa.