IV SO/Gl 17/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 20 września 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku L.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy 4 Pismem z dnia [...]r. L.B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na pismo Komendanta Miejskiego Policji w K. z dnia [...]r., Nr [...], będące odpowiedzią na pismo skarżącego z dnia [...]r. dotyczące nieprawidłowości w prowadzonym przez Policję postępowaniu [...]. Skarżący zarzucił naruszenie art. 107 § 1 K.p.a oraz wniósł o uchylenie tej "decyzji". Do skargi dołączył kserokopię zaskarżonego pisma oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do art. 245 § 1 tej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym, przy czym zgodnie art. 243 P.p.s.a może być ona przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku. Natomiast stosownie do art. 247 P.p.s.a, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (por. J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Warszawa 2006, str. 508). Przyjdzie zauważyć, iż bezzasadność skargi należy również łączyć z możliwością jej wniesienia do sądu. Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i sporów o właściwość między jednostkami samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej pod względem zgodności z prawem. Szczegółowy zakres kognicji tych sądów precyzują przepisy art. 3 § 2 i 3, art. 4, art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 53, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Wynikają one także ze szczegółowych przepisów zawartych w innych aktach prawnych. Tymczasem przedmiotem zaskarżenia jest pismo Komendanta Miejskiego Policji w K. z dnia [...]r., Nr [...] będące odpowiedzią na skargę L.B. w sprawie nieprawidłowości w postępowaniu prowadzonym przez Policję. Należy wskazać, że czynności – niezależnie od formy – podejmowane w trybie przepisów K.p.a. odnoszących się do skarg i wniosków nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym postępowania sądowoadministracyjnego określonym w art. 3 § 2 P.p.s.a., nie podlegają więc kognicji sądu administracyjnego, co powoduje niedopuszczalność skargi. Powyższa okoliczność w zakresie prawa pomocy wskazuje na oczywistą bezzasadność skargi w rozumieniu art. 247 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze należało orzec jak w sentencji. ----------------------- 2