II SAB/Bd 25/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.M. , A. B. oraz J. B. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 26 lutego 2010 r. K. M., działając w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik A. B. i J. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B.. Z wyżej wskazanego pisma nie wynika w sposób konkretny i niewzbudzający wątpliwości, w jakim przedmiocie skarga na bezczynność organu została złożona. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwane dalej p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Z powyższego przepisu wnioskować należy, iż w przypadku bezczynności również należy wskazać jej przedmiot. Wymogi formalne każdego pisma strony określone zostały szczegółowo w art. 46 § 1 cytowanej ustawy. W myśl z kolei art. 49 § 1 w/w ustawy, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, Przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, wynikającym z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy. W związku z powyższym K. M., jako skarżąca i pełnomocnik pozostałych skarżących, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 marca 2011 r. wezwana została we wskazanym siedmiodniowym terminie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez sprecyzowanie, co jest przedmiotem skargi (na czym polegała bezczynność organu). W udzielonej pismem z dnia 13 kwietnia 2011 r. odpowiedzi skarżąca wskazała, iż "bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. polega na tym, że zgodnie z uzasadnieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do uchylonych decyzji z dn. 30 września 2008 r. nie doprowadził do usunięcia rażącego naruszenia art. 7 i art. 77 k.p.a. w decyzjach Prezydenta Miasta Torunia oraz Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w Toruniu" nie wskazując na czym, w opinii skarżącej, polega owo "rażące naruszenie art. 7 i art. 77 k.p.a." Art. 7 k.p.a. stanowi, iż w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, natomiast art. 77 k.p.a. zobowiązuje organ administracji publicznej do zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. Oba przytoczone przepisy stanowią zasady postępowania administracyjnego, pierwsza z nich – zasadę ogólną, druga natomiast zasadę postępowania dowodowego. W przypadku naruszenia przez organ administracji publicznej wymienionych – czy też którejkolwiek z innych zasad, należy wskazać, na czym konkretnie polegało to naruszenie. Zatem, odnośnie wymienionych przepisów, do jakich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy obowiązany był organ, który tych czynności zaniechał. Wskazanie konkretnego przedmiotu zaskarżenia jest o tyle istotne, że zadaniem Sądu nie jest domyślanie się, co stanowi przedmiot skargi. Sąd, mimo iż granicami skargi związany nie jest, może orzekać jedynie w granicach danej sprawy. Obowiązkiem skarżącego jest zatem dokładne wskazanie przedmiotu zaskarżenia. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 20 kwietnia 2011 r. skarżąca po raz kolejny wezwana została do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni od dnia odbioru wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, do wskazania, czy skarga z dnia 26 lutego 2011 r. jest skargą na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie niewskazania skarżącym organu właściwego w przedmiocie odwołań od decyzji Prezydenta Miasta Torunia z dnia 18 kwietnia 1986 r., 19 września 1995 r. i 13 sierpnia 1993 r., czy też w przedmiocie nieprzekazania odwołań skarżących od decyzji Prezydenta Miasta Torunia z dnia 18 kwietnia 1986 r., 19 września 1995 r. i 13 sierpnia 1993 r. organowi właściwemu do rozpoznanie sprawy, czy też w innym przedmiocie, do wskazania którego skarżąca została w takiej sytuacji zobowiązana. Jak wynika z udzielonej pismem z dnia 16 maja 2011 r. odpowiedzi, skarżąca wskazała w nim, iż stosowne wyjaśnienia zawarte zostały w piśmie z dnia 13 kwietnia 2011 r. Z powyższym stanowiskiem, z uwagi na poczynione uprzednio rozważania, zgodzić się nie sposób, bowiem podkreślić należy, iż zarówno w piśmie z dnia 26 lutego 2011 r., jak i w mającym je skonkretyzować piśmie z dnia 13 kwietnia 2011 r. brak jest jasno i konkretnie wskazanych informacji, które w sposób niebudzący wątpliwości pozwolą na wyodrębnienie przedmiotu zaskarżenia. Wbrew twierdzeniu skarżącej, wzywanie jej do podania, na czym polegała bezczynność skarżonego organu, miało na celu nie "nękanie", lecz stanowiło konsekwencję konieczności wypełnienia podstawowych obowiązków skarżącego polegających na wskazaniu przedmiotu skargi. Sąd nie może merytorycznie rozpoznać sprawy, która zawiera braki formalne i skontrolować pozostającego w rzekomej bezczynności organu w sytuacji, w której strona skarżąca nie podała, na czym owa bezczynność polega. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.