III SAB/Lu 27/11

WyrokWSA w Lublinie2011-09-27

Skład orzekający: Jadwiga Pastusiak, Ewa Ibrom, Iwona Tchórzewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności, jeśli wydał decyzję merytorycznie niekorzystną dla strony, zamiast decyzji zgodnej z wytycznymi organu odwoławczego?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie pozostaje w bezczynności, jeśli wydał decyzję merytorycznie załatwiającą sprawę, nawet jeśli jest ona niekorzystna dla strony i nie jest zgodna z oczekiwaniami strony lub wytycznymi organu odwoławczego. Bezczynność zachodzi jedynie wtedy, gdy organ nie podejmie żadnej czynności lub nie wyda decyzji w ustawowym terminie. Od decyzji merytorycznej przysługują środki zaskarżenia.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w B. w przedmiocie zwolnienia ze Służby Celnej. Skarżący zarzucił organowi nierozpoznanie ponownie sprawy zgodnie z wytycznymi organu odwoławczego, który uchylił decyzję o zwolnieniu i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ pierwszej instancji wydał decyzję o umorzeniu postępowania, co skarżący uznał za bezczynność.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Sędziowie WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca),, SO del. Iwona Tchórzewska, Protokolant Starszy referent Radosław Kot, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 27 września 2011 r. sprawy ze skargi P. Z. na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w B. P. w przedmiocie zwolnienia ze Służby Celnej oddala skargę. Pismem z dnia 18 maja 2011 r. P. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Dyrektora Izby Celnej Skarżący się na podstawie art. 149 w zw. z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.)., dalej jako p.p.s.a., domagał się zobowiązania Dyrektora Izby Celnej w B. do ponownego rozpoznania sprawy, w określonym terminie, w związku z decyzją z dnia 16 czerwca 2010 r. wydaną przez Szefa Służby Celnej. Skarżący wyjaśnił, że po wszczęciu postępowania z urzędu w dniu [...] listopada 2009 r., decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r. Dyrektor Izby Celnej zwolnił skarżącego ze Służby Celnej z dniem doręczenia decyzji, tj. z dniem [...] stycznia 2010 r. Od tej decyzji skarżący wniósł odwołanie do Szefa Służby Celnej, który decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i na podstawie art. 132 § 2 k.p.a. przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując przyczyny tego uchylenia i udzielając wskazań w tym przedmiocie. Decyzję tę organ pierwszej instancji otrzymał nie później niż [...] czerwca 2010 r. Dyrektor Izby Celnej wydał w dniu [...] lipca 2010 r. decyzję, mocą której stwierdził wygaśnięcie stosunku służby ze skarżącym z dniem [...] lipca 2010 r. Podstawowym motywem tej decyzji było to, że skarżący nie zgłosił się w terminie 7 dni od dnia doręczenia mu wspomnianej decyzji z dnia [...] czerwca 2010 r. Skarżący wniósł odwołanie od tej decyzji. Organ drugiej instancji uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie w pierwszej instancji, ale z innej przyczyny niż wskazane w odwołaniu. Organ ten wskazał, że skoro skarżący nie zgłosił się do służby w terminie 7 dni od dnia doręczenia mu wspomnianej decyzji kasatoryjnej, to stosunek służby wygasł. Ponadto w dniu [...] sierpnia 2010 r. Dyrektor Izby Celnej wydał decyzję, mocą której umorzył postępowanie wszczęte w dniu [..] listopada 2009 r., w sprawie zwolnienia skarżącego ze służby, motywując tę decyzję niezgłoszeniem się skarżącego do służby w terminie 7 dni od dnia doręczenia mu wspomnianej decyzji kasatoryjnej, w wyniku czego stosunek służbowy wygasł. Skarżący wniósł odwołanie od tej decyzji, jednak nie zostało ono do dnia złożenia skargi rozpatrzone. Skarżący wyjaśnił, że ponieważ Dyrektor Izby Celnej od co najmniej [...] czerwca 2010 r. do co najmniej [...] października 2010 r. nie wydał kolejnej decyzji na skutek wydania przez organ odwoławczy decyzji z dnia [...] czerwca 2010 r., skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność tego organu, jednak ze względów proceduralnych (niewyczerpanie środka zaskarżenia), skarga została odrzucona. W związku z tym skarżący w dniu[...] lutego 2011 r. doręczył Szefowi Służby Celnej, za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej, zażalenie na nierozpatrzenie sprawy w związku z uchyleniem przez organ II instancji decyzji z dnia [...] stycznia 2010 r. i przekazaniem sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zażalenie to do [...] maja 2011 r. nie zostało rozpatrzone, co spowodowało wniesienie skargi. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, wskazując, że decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r. skarżący został zwolniony ze służby. Po uchyleniu tej decyzji przez Szefa Służby Celnej, skarżący nie zgłosił w terminie 7 dni gotowości do podjęcia obowiązków służbowych, co stało się powodem wygaśnięcia stosunku służbowego. Wygaśnięcie to zostało potwierdzone decyzją Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2010 r. Decyzją Szefa Służby Celnej z dnia [...] września 2010 r., decyzja Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] lipca 2010 r. stwierdzająca wygaśnięcie stosunku służbowego została uchylona, a postępowanie przed organem pierwszej instancji zostało umorzone. Organ odwoławczy wyjaśnił, że stosunek służbowy odwołującego wygasł z mocy prawa, a ustawa o Służbie Celnej nie zawiera podstawy prawnej wydania decyzji o stwierdzeniu wygaśnięcia stosunku służbowego. Z tego powodu dalsze postępowanie podlegało umorzeniu. Przyjmując zatem, że stosunek służbowy skarżącego wygasł z dniem [...] lipca 2010 r., Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. umorzył postępowanie w sprawie zwolnienia skarżącego ze Służby Celnej, wszczęte z urzędu w dniu [...] listopada 2009 r., zaś decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. Szef Służby Celnej utrzymał w mocy tę decyzję. Dyrektor Izby Celnej w B. podkreślił, że skoro stosunek służbowy skarżącego wygasł z mocy prawa z dniem [...] lipca 2010 r., zaś postępowanie w sprawie zwolnienia skarżącego ze służby zostało umorzone, organ nie pozostaje w bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Skarżący zarzuca organowi administracji bezczynność polegającą na nierozpoznaniu ponownie sprawy zwolnienia go ze służby zgodnie z wytycznymi zawartymi w decyzji organu odwoławczego z dnia [...] czerwca 2010 r., uchylającej decyzję organu pierwszej instancji o zwolnieniu skarżącego ze służby. Bezczynność organu administracji publicznej w rozumieniu przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako "ustawa", zachodzi wówczas, gdy organ administracji nie wydaje w terminach ustawowych decyzji, postanowień lub innych aktów albo nie podejmuje czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracji zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności. W rozpoznawanej sprawie organ administracji zobowiązany był - na podstawie decyzji organu odwoławczego z dnia [...] czerwca 2010 r. - rozpoznać ponownie sprawę zwolnienia skarżącego ze służby. Jak wynika z akt postępowania administracyjnego, decyzja organu odwoławczego z dnia [...] czerwca 2010 r. doręczona została organowi pierwszej instancji wraz z aktami sprawy w dniu [...] czerwca 2010 r., natomiast w dniu [...] sierpnia 2010 r. wydana została decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie zwolnienia skarżącego ze służby. Decyzja, do wydania której organ był zobowiązany z mocy obowiązujących przepisów została zatem wydana i organowi nie można postawić zarzutu bezczynności. Skarga na bezczynność wniesiona została już po wydaniu decyzji, jest zatem całkowicie nieuzasadniona. Odrębnym zagadnieniem jest treść wydanej przez organ decyzji. Z uzasadnienia skargi na bezczynność wynika, że skarżący nie zgadza się ze stanowiskiem organu o istnieniu podstaw do umorzenia postępowania w sprawie zwolnienia go ze służby, w szczególności zaś z oceną, że stosunek służbowy skarżącego wygasł z mocy prawa z dniem [...] lipca 2010 r. Należy zatem wyjaśnić, że bezczynność organu zachodzi tylko wówczas, gdy organ nie wydał w przepisanym terminie żadnej decyzji, organ nie pozostaje natomiast w bezczynności jeżeli wydał decyzję załatwiającą sprawę w inny sposób niż oczekiwany przez stronę. Dodatkowo wyjaśnić należy, że od decyzji umarzającej postępowanie przysługiwały skarżącemu przewidziane prawem środki zaskarżenia. Organ nie dopuścił się także przewlekłości postępowania. Decyzja organu pierwszej instancji wydana została z nieznacznym tylko przekroczeniem terminu dwóch miesięcy, określonego w art. 35 § 3 k.p.a. Należy zauważyć, że wcześniej w dniu 23 lipca 2010 r. organ wydał decyzję o wygaśnięciu stosunku służbowego, która została następnie na skutek odwołania skarżącego uchylona. W tej sytuacji brak podstaw do uwzględnienia skargi. Z tych względów i na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło