II SO/Wa 38/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 27 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. W. w przedmiocie wymierzenia grzywny Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia 30 grudnia 2010 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 644/11 wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia 1.wymierzyć Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej grzywnę w wysokości 2 000 zł. (słownie dwa tysiące złotych), 2. zasądzić od Ministra Pracy i Polityki Społecznej na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (słownie sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 19 maja 2011 r. P. W. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej: ppsa, za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia 30 grudnia 2010 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 644/11 wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W odpowiedzi na wniosek Minister Pracy i Polityki Społecznej wniósł o jego oddalenie, podnosząc, iż po otrzymaniu przedmiotowej skargi organ uwzględnił skargę w całości w trybie autokontroli, poprzez udostępnienie całości żądanej informacji i przychylenie się do stanowiska strony skarżącej, że żądana informacja stanowi informację publiczną. Pomimo uwzględnienia skargi w całości organ w dniu 18 marca 2011 r. przekazał skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pismem procesowym z dnia 25 lipca 2011 r. wnioskodawca, ustosunkowując się do odpowiedzi organu na wniosek o wymierzenie grzywny, podtrzymał przedmiotowy wniosek, wnosząc o wymierzenie organowi grzywny oraz o zasądzenie od organu na rzecz wnioskodawcy zwrotu kosztów postępowania, w tym wpisu sądowego od wniosku o wymierzenie grzywny oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2). Stosownie do treści art. 55 § 1 ppsa, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 1 w zw. z art. 3 § 3 ww. ustawy, sądy administracyjne są zobowiązane do stosowania środków określonych również w przepisach szczególnych. Taką właśnie szczególną regulację postępowania przed sądami administracyjnymi wprowadza ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Stosownie do treści art. 21 pkt 1 ww. ustawy, do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Jak wynika z akt sprawy II SA/Wa 644/11, P. W. pismem z dnia 30 grudnia 2010 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Ministra Pracy i Polityki Społecznej skargę na czynność Ministra w przedmiocie odmowy udostępnienie informacji publicznej wnioskowanej pismem z dnia 11 października 2010 r. Przedmiotowa skarga wpłynęła do organu w dniu 4 stycznia 2011 r. (data prezentaty Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej ). Minister Pracy i Polityki Społecznej pismem z dnia 18 marca 2011 r. udzielił odpowiedzi na ww. skargę, którą wraz ze skargą i aktami sprawy, przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dnia 21 marca 2011 r. (data stempla pocztowego na kopercie zawierającej odpowiedź na skargę). Przedmiotowa skarga wpłynęła do Sądu w dniu 24 marca 2011 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Wa 644/11. Z zestawienia daty otrzymania przez organ skargi – 4 stycznia 2011 r., z datą przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę Sądowi – 21 marca 2011 r., wynika, że termin 15-dniowy, o którym mowa w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, upłynął z dniem 19 stycznia 2011 r. W ocenie Sądu opóźnienie w przekazaniu skargi, akt sprawy oraz odpowiedzi na skargę uzasadnia wymierzenia organowi grzywny w przedmiotowej sprawie. Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 ppsa sformułowanie "sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny" oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy (w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej – z uwzględnieniem art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej), a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Przewidziany w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej obowiązek przekazania sądowi akt sprawy i odpowiedzi na skargę, ma charakter bezwzględny. W konsekwencji organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi musi w taki sposób wykonać nałożony na niego obowiązek przekazania powyższych dokumentów Sądowi, aby w sytuacji, gdy skarżący skorzysta z przyznanego mu na mocy art. 55 § 1 ppsa uprawnienia, móc skutecznie udowodnić dochowanie ustawowego terminu. Musi przy tym przekazać dokładnie te dokumenty, które wymieniono zarówno w treści art. 54 § 2 ppsa, jak i w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Podkreślić należy, że wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 powołanej ustawy (czy w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej – z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej) nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Nakaz wypływający z art. 55 § 1 pozwala przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany: dyscyplinująco – restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, nr 6 z 2006, poz. 156). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie w terminie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W omawianej sprawie organ, przekazał określone w art. 54 § 2 ppsa dokumenty, jednak uczynił to z uchybieniem terminu. W omawianej sprawie organ ponad siedmiokrotnie przekroczył ustawowy termin przesłania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Przyczyny powodujące brak właściwego działania organu, nie mają w niniejszym postępowaniu znaczenia, ponieważ przedmiotem postępowania jest wyłącznie wymierzenie grzywny, co jest kwestią odrębną od merytorycznego załatwienia sprawy. Dlatego argument, że w dniu 4 stycznia 2011 r. na podstawie art. 54 § 3 ppsa Minister Pracy i Polityki Społecznej uwzględnił skargę oraz udostępnił całość żądanych informacji, może mieć jedynie znaczenie przy wymierzaniu wysokości grzywny. Przy określaniu wysokości grzywny Sąd wziął, także po uwagę znaczną zwłokę w wypełnieniu ustawowego obowiązku, szczególny przedmiot jakim jest dostęp do informacji publicznej, a także fakt, że organ ostatecznie wykonał ciążący na min obowiązek. Wymierzając grzywnę w wysokości 2 000 zł, Sąd uwzględnił, że przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w roku 2010 wynosi 3224,98 zł. (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2011 r. M.P. Nr 11, poz. 120). Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, orzekł jak w postanowieniu. O zwrocie kosztów postępowania sąd postanowił na podstawie art. 200 ppsa.